รักเราสองสามคน 3P のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ภาคินถึงกับชะงักค้าง ผ้าชุบน้ำเย็นในมือร่วงหล่นลงพื้นอย่างไร้ทิศทาง หัวใจของเขาเต้นระรัวราวกับกลองรบ ความอ่อนโยนที่เขาพยายามรักษาไว้กำลังถูกทดสอบอย่างหนักหน่วงที่สุดในชีวิต เขาจ้องมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความต้องการของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งความสงสาร ความห่วงใย และความปรารถนาที่ซ่อนลึกอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ"พิมพ์ดาว ไม่ แบบนี้ไม่ได้ คุณกำลังไม่ปกติ"ภาคินพยายามจะปฏิเสธด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า เขาพยายามจะเบี่ยงเบนสายตา แต่เสน่ห์อันเย้ายวนและความทรมานของหญิงสาวกลับดึงดูดเขาให้จมดิ่งลงไปในวังวนนั้นอย่างง่ายดาย เขาหันไปสบตากับคีรินด้วยความตื่นตระหนก แววตาของทั้งคู่สื่อสารกันอย่างชัดเจนว่าในเวลานี้ กำแพงแห่งศีลธรรมและเหตุผลกำลังพังทลายลงต่อหน้าความต้องการที่ถูกปลุกปั่นขึ้นมาคีรินที่มองภาพนั้นอยู่ด้วยความเงียบงัน ขยับกายเข้าใกล้เตียงมากขึ้น เงาของเขาทาบทับลงบนร่างของพิมพ์ดาว แววตาที่เคยสุขุมบัดนี้มืดมิดและเต็มไปด้วยความต้องการที่จะครอบครองและปกป้องไปพร้อมๆ กัน"ถ้ามันเป็นแบบนี้ เราคงต้องช่วยเธอแล้วล่ะคิน"คีรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความโหยหาที่ปิดไม่มิด เป

"นายก็ไม่ต่างจากฉันเลยนะ คิน"คีรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยอำนาจ เขาจงใจเน้นคำพูดนั้นราวกับจะตอกย้ำความจริงที่ว่า ทั้งเขาและภาคิน ต่างก็พ่ายแพ้ให้กับสัญชาตญาณดิบและแรงดึงดูดที่แสนอันตรายนี้อย่างหมดรูป เขาเลื่อนมือหนาลงมาบีบเค้นที่สะโพกของภาคินอย่างแรง เป็นการสำรวจความต้องการที่พุ่งพล่านไม่ต่างจากตัวเขาเองภาคินที่กำลังหอบหายใจถี่จากการจูบอันดุเดือด เขาไม่ได้ปฏิเสธคำพูดนั้นแม้แต่น้อย ใบหน้าของเขาแดงซ่าน ดวงตาที่เคยนุ่มนวลบัดนี้ฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยความกระหายที่ปิดไม่มิด เขาขยับกายเข้าหาคีรินมากขึ้น ราวกับต้องการจะหลอมรวมร่างกายของทั้งคู่เข้าด้วยกันภายใต้ความเงียบสงัดของค่ำคืนนี้"แล้วเราจะมัวรออะไรละครับคีย์"ภาคินตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าและแหบพร่าไม่แพ้กัน เขาใช้มือเรียวสวยลูบไล้ไปตามโครงหน้าคมสันของคีรินอย่างโหยหา ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ลำคอหนา แรงดึงดูดระหว่างชายหนุ่มทั้งสองคนในยามนี้มันรุนแรงและดิบเถื่อนเกินกว่าที่ศีลธรรมใดๆ จะฉุดรั้งไว้ได้ กลิ่นอายของพิมพ์ดาวที่ยังคงอบอวลอยู่รอบกาย ยิ่งเป็นตัวจุดชนวนให้ความปรารถนาของพวกเขาทั้งคู่ปะทุขึ้นมาอีกครั้งคีรินยกยิ้

บรรยากาศในห้องนอนบัดนี้เต็มไปด้วยเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังระงม ผสานกับเสียงครางกระเส่าของหญิงสาว และเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงของชายหนุ่มทั้งสอง คนหนึ่งรุกรานจากเบื้องล่างด้วยความโหยหา อีกคนหนึ่งครอบครองจากเบื้องบนด้วยอำนาจ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปสู่จุดที่ความบ้าคลั่งจะครอบงำพวกเขาทั้งสามคนอย่างสมบูรณ์ความบ้าคลั่งในกามารมณ์พุ่งขึ้นจนเกินกว่าที่กฎเกณฑ์หรือศีลธรรมใดๆ จะควบคุมได้อีกต่อไป เมื่อความต้องการของทั้งสามคนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างบิดเบี้ยวและเร่าร้อน คีรินที่เฝ้ามองภาพการรุกรานของภาคินอย่างใกล้ชิด บัดนี้ความอดทนสุดท้ายของเขาก็ขาดสะบั้นลง ความกระหายที่จะครอบครองทั้งพิมพ์ดาวและภาคินในเวลาเดียวกันพุ่งพล่านจนเขาไม่อาจควบคุมตนเองได้คีรินขยับกายขึ้นมาประชิดด้านหลังของภาคินที่กำลังโถมกายเข้าใส่พิมพ์ดาวอยู่ มือหนาของเขาคว้าหมับเข้าที่เอวสอบของคนรักเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายให้มั่นคง สายตาคมกริบจ้องมองแผ่นหลังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของภาคินด้วยความปรารถนาที่ดำมืด เขาจดจ่อความแข็งขืนที่ตึงเครียดของตนเองเข้ากับช่องทางรักของภาคินที่กำลังเปิดรอรับอยู่เช่นกัน"อึก!... คีย์... คุณจะ... อื้อออ!"ภาคินครา

พิมพ์ดาวมองภาพชายหนุ่มทั้งสองคนที่ดำเนินชีวิตประจำวันตามปกติ ความรู้สึกประหม่าและความสับสนก่อตัวขึ้นในอก เธอไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์นี้ จะเดินต่อไปในทิศทาง"อรุณสวัสดิ์ครับพิมพ์ดาว ตื่นแล้วเหรอครับ"ภาคินหันมาสบตาเธอพอดี พร้อมกับรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่เขาจะมอบให้ได้ เขาละมือจากงานครัวแล้วเดินตรงมาหาเธอ" เดี๋ยวผมทำอะไรอุ่นๆ ให้ทานก่อน จะได้รู้สึกดีขึ้น"ส่วนคีรินไม่แม้แต่จะละสายตาจากหน้าจอเอกสาร เขาเพียงแค่ขยับท่านั่งเล็กน้อย ก่อนจะปรายตาคมกริบมามองร่างบางเพียงครู่เดียว เป็นสายตาที่อ่านไม่ออกว่าเขากำลังตำหนิ หรือกำลังพึงพอใจกับผลงานที่เขาทิ้งไว้บนร่างกายของเธอเมื่อคืนกันแน่พิมพ์ดาวพยายามฝืนยิ้มตอบรับทั้งสองคน แม้ว่าในใจจะยังคงรู้สึกวูบโหวงและสับสนกับความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้เพียงใดก็ตาม เธอค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างระมัดระวัง ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวทำให้เธอต้องลอบสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความเจ็บปวดที่รุมเร้าอยู่ตรงร่องรักที่บวมช้ำ"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณภาคิน... คุณคีริน"เสียงของเธอแหบพร่าและเบาบางกว่าปกติ พิมพ์ดาวรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่ใบหน้าเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ท

เสียงครางของเธอขาดห้วงเป็นระยะ สลับกับเสียงสะอื้นไห้ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านราวกับโดนกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่าน คีรินโน้มตัวลงมาบดจูบเธออย่างดุดันเพื่อปิดกั้นเสียงร้องของเธอ เขาเร่งจังหวะช่วงล่างให้เร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดวิกฤตที่ความปรารถนาทั้งหมดถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด"อื้มมมม...! พิมพ์ดาว...!"คีรินคำรามต่ำในลำคออย่างผู้ชนะ เขาโถมกายกระแทกเน้นย้ำเป็นครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรงที่สุด ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนเข้าสู่ภายในตัวของเธออย่างล้นปรี่ ในขณะเดียวกัน ร่างกายของพิมพ์ดาวก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเป็นครั้งที่สองของเช้านี้ เธอถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงจนตาค้าง สมองขาวโพลน และปลดปล่อยน้ำหวานออกมาผสมปนเปไปกับน้ำรักของเขาจนเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งคู่ทรุดฮวบลงในอ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยคราบแห่งกามกิจ คีรินซบหน้าลงกับซอกคอที่ชุ่มเหงื่อของเธอ หอบหายใจรัวเร็วราวกับคนเพิ่งผ่านศึกหนัก ส่วนพิมพ์ดาวได้แต่นอนนิ่งสนิท ดวงตาเลื่อนลอย มองดูหยาดน้ำแห่งความใคร่ที่ไหลย้อนออกมาจากร่างกายของเธออย่างหมดแรงความเงียบงันในห้องน้ำถูกทำลายลงด้วยเสียงสายน้ำที่ไหลผ่านร่างของทั้งคู่ คีรินจัดการชำระล้างคราบแห่งกามารมณ์