รักเราสองสามคน 3P のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

ความสับสนนี้ทำให้เธอเผลอเม้มริมฝีปากแน่น สายตาที่เคยล่องลอยกลับดูสับสนและวูบไหวจนสังเกตได้ชัด"เป็นอะไรไปครับ ทำไมจู่ๆ ก็เงียบไป หรือว่ายังมึนยาอยู่"ภาคินถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าเดิม เขาขยับกายเข้ามาใกล้จนหน้าผากแทบจะชนกัน สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใยของเขาดูเหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงความกังวลที่ซ่อนอยู่ภายใต้ดวงตาคู่สวยนั้น เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะเธอเบาๆ ราวกับจะปลอบประโลมความว้าวุ่นใจคีรินที่นั่งอยู่อีกฝั่งไม่ได้พูดอะไร แต่เขาสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในแววตาของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน เขาขยับแขนที่โอบเอวเธออยู่ให้แน่นขึ้นเล็กน้อย เป็นการแสดงออกถึงการควบคุมและตอกย้ำว่าเธอไม่มีทางหนีไปไหนได้พ้น สายตาคมกริบของเขาจ้องมองเธออย่างค้นคว้า เหมือนเขารู้ดีว่าเธอกำลังตั้งคำถามอะไรอยู่ในใจ"ถ้าอยากรู้อะไร ก็ถามมาสิ"คีรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งสุขุม ทว่ามันกลับทรงพลังจนทำให้พิมพ์ดาวสะดุ้งเล็กน้อย เขาไม่ได้พูดถึงความสัมพันธ์ของเขากับภาคินตรงๆ แต่คำพูดที่กำกวมนั้นกลับเหมือนเป็นการเปิดช่องให้เธอได้รับรู้ความจริงที่เธอสงสัย"ไม่ต้องกลัวนะพิมพ์ดาว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเราจะอยู่ตรงนี้ด้วยกัน ทั

หลังจากปล่อยให้ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงหันกลับมาใบหน้าคมคายยังคงเรียบนิ่งในแบบที่เธอคุ้นเคย แต่แววตาที่มองตรงมายังเธอกลับเต็มไปด้วยความแน่วแน่บางอย่าง“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจะมานั่งทำงานในห้องนี้”คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นมองเขาทันที ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสงสัย“คะ?”คีรินก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าเธอในระยะที่ใกล้จนพิมพ์ดาวรับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากน้ำหอมประจำตัวของเขา“ฉันให้ย้ายโต๊ะของเธอเข้ามาไว้ในห้องนี้”พิมพ์ดาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ“ในห้องนี้เลยเหรอคะ”“ใช่”เขาตอบสั้น ๆ อย่างหนักแน่น ราวกับเป็นเรื่องที่ได้ตัดสินใจไว้แล้วโดยไม่เปิดโอกาสให้มีการคัดค้านยังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยอะไรต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก และ ภาคิน เดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงบนิ่งไม่ต่างจากคีรินทันทีที่เห็นพิมพ์ดาวยืนอยู่กลางห้อง เขาก็ยกยิ้มมุมปากอย่างอ่อนโยน“มาถึงแล้วสินะครับคุณพิมพ์ดาว”น้ำเสียงของภาคินนุ่มกว่า แต่แววตาที่มองเธอกลับทำให้หัวใจของพิมพ์ดาวสั่นไหวไม่ต่างกันคีรินหันไปมองเพื่อนสนิทของตน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ตั้ง

ในขณะเดียวกัน ภาคินที่ซ้อนอยู่ด้านหลังก็ไม่ได้ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ มือหนาของเขาเลื่อนจากเอวบางลงมาลูบไล้ต้นขาเนียนภายใต้กระโปรงทรงสอบอย่างย่ามใจ เขาใช้ปลายนิ้วคลึงวนเบาๆ ตรงจุดที่ไวต่อสัมผัส จนพิมพ์ดาวต้องแอ่นกายเข้าหาความอบอุ่นจากเขาโดยไม่รู้ตัว ภาคินขยับริมฝีปากมาคลอเคลียอยู่ที่ใบหู ก่อนจะขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ อย่างหยอกเย้า"ดูสิครับคีย์ พิมพ์ดาวของพวกเราดูเหมือนจะอยากรับงานพิเศษนี้มากกว่าที่คิดนะครับ"ภาคินกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ สายตาของเขาสบประสานกับคีรินอย่างรู้กัน ความต้องการในดวงตาของชายทั้งสองสื่อสารกันได้อย่างไร้คำพูด มันคือการแบ่งปันและการแย่งชิงในเวลาเดียวกัน เพื่อมอบความสุขที่สุดยอดให้กับผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขาพิมพ์ดาวรู้สึกเหมือนสติสัมปชัญญะกำลังหลุดลอย เธอพยายามจะประคองสติ แต่สัมผัสจากคีรินที่เริ่มรุกรานลึกซึ้งขึ้นทางด้านหน้า และสัมผัสอันอ่อนโยนทว่าเร่าร้อนจากภาคินทางด้านหลัง มันทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองไปเองอย่างควบคุมไม่ได้ เธอเผลอใช้มือทั้งสองข้างยันไปบนไหล่กว้างของคีรินเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ในขณะที่ขาเรียวสวยก็เบียดเสียดเข้

คีรินไม่ได้เพียงแค่ซุกไซ้ทรวงอกอิ่มของเธอเท่านั้น แต่เขายังใช้ฟันคมๆ ขบเม้มเบาๆ ลงบนยอดอกที่ชูชันเพื่อเป็นการหยอกเย้าและสั่งสอนในเวลาเดียวกัน มือหนาอีกข้างหนึ่งของเขาเลื่อนลงมาบีบเค้นสะโพกมนอย่างแรงจนเกิดรอยนิ้วมือจางๆ บนผิวขาวเนียน เขาจ้องมองภาพหญิงสาวที่กำลังบิดเร้าอยู่ใต้ร่างเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหนือกว่า"อา... พิมพ์ดาว... ร่างกายเธอนี่มัน... ตอบสนองได้ดีจริงๆ"คีรินครางต่ำในลำคอ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความกระหาย เขาผละใบหน้าขึ้นมาสบตากับเธออีกครั้ง ดวงตาคมกริบคู่นั้นราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณของเธอ เขาโน้มตัวลงมาใช้ลิ้นร้อนลากผ่านลำคอระหงลงไปถึงเนินอกอย่างเชื่องช้า ทว่าหนักแน่นในทุกสัมผัสขณะเดียวกัน ภาคินที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มขยับกายเข้ามาชิดยิ่งขึ้น แรงกดทับจากแผ่นหลังของเธอทำให้เธอรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายเขา มือหนาของภาคินไม่ได้หยุดอยู่แค่การลูบไล้ แต่เขากลับเริ่มรุกรานลึกซึ้งขึ้นเมื่อเขาสอดมือเข้าไปสัมผัสกับจุดอ่อนไหวที่สุดของเธอผ่านชั้นในตัวบางที่เปียกชื้น นิ้วเรียวยาวของเขาเริ่มทำหน้าที่ปรนเปรอเธออย่างชำนาญตามจังหวะการหายใจที่ติดขัด"อ๊า

คีรินยังคงไม่ยอมละสายตาไปจากภาพตรงหน้า เขาใช้ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามเส้นผมที่เปียกชื้นของพิมพ์ดาวอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบจ้องมองหยดน้ำรักที่ยังคงไหลซึมออกมาจากช่องทางรักของภาคิน ซึ่งบัดนี้เปรอะเปื้อนลงบนผิวขาของทั้งคู่ ความรู้สึกเหนือกว่าและอำนาจในการควบคุมชีวิตของคนทั้งสองไว้ในกำมือ ทำให้เขารู้สึกถึงความพึงพอใจที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าสิ่งใด"ถึงกับหมดแรงเลยเหรอพิมพ์ดาว"คีรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ ก่อนจะใช้ฟันคมๆ งับติ่งหูเธอเป็นการหยอกล้อเล็กน้อย เขาไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะหยุดพัก แต่กลับดูเหมือนกำลังประเมินว่า เหยื่อของเขาจะยังเหลือเรี่ยวแรงพอสำหรับงานพิเศษรอบถัดไปหรือไม่ทางด้านภาคิน เขายังคงนอนหอบหายใจถี่ ร่างกายกำยำสั่นเทาเล็กน้อยจากการถูกรีดเค้นอารมณ์จนถึงขีดสุด มือหนาของเขาเลื่อนขึ้นมาโอบกอดร่างบางของพิมพ์ดาวไว้หลวมๆ ราวกับต้องการจะปลอบประโลมและครอบครองเธอไว้ในเวลาเดียวกัน แม้ว่าความต้องการทางกายจะสงบลงชั่วคราว แต่สายตาที่เขามองพิมพ์ดาวนั้นกลับเต็มไปด้วยความรักและความปรารถนาที่ยังไม่มอดดับสนิท"คีย์ครับ... ผมว่