Alle Kapitel von TATTOO HAWK กลับมาเพื่อรัก! #สายเหยี่ยวXเพียงขวัญ: Kapitel 11 – Kapitel 20

​TATTOO HAWK ONE_11 NC20+" ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปเเน่เพียงขวัญ "สายเหยี่ยวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนที่เขาจะลูบไล้เรียวขาสวยของคนที่นอนไม่ได้สติเบาๆยาที่เธอสูดเข้าไปเป็นยาสลบอ่อนๆที่พอสูดเเล้วจะสลบทันทีเเต่มันมีฤทธิ์อยู่เเค่สามสิบนาทีเท่านั้น!!เขาขึ้นไปคล่อมร่างบางเอาไว้ก่อนจะก้มลงไปซุกไซร้คอกคอขาวช้าๆมือก็พยายามถอดเสื้อผ้าของเธอออกไปด้วยจนเนื้อตัวของเธอเปลือยเปล่า" สวยชิบ! "ร่างสูงสบถออกมาเมื่อสายตาของเขาไล่มองร่างกายเปลือยเปล่าตรงหน้าเขารีบสลัดผ้าเช็ดตัวที่พันปกปิดสะโพกของตัวเองออกจนเนื้อตัวของเขาเปลือยเปล่าพอๆกับเพียงขวัญเขาโถมตัวลงไปทาบทับร่างบางเอาไว้ก่อนจะเเยกเรียวขาของเธอออกเพื่อให้ท่อนล่างของเขาเข้าไปอยู่ตรงกลางร่างของเธอพอท่อนเอ็นของเขาถูไถไปมากับร่องสวาทของเธอเขาถึงกับกัดกรามเเน่นก่อนจะซบหน้าลงไปกับซอกคอขาวเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองให้ได้มากที่สุดเพราะถ้าเขาใส่เข้าไปตอนนี้เขาต้องเเตกเเน่ๆ" สัสเอ้ย! "เขาตะโกนออกมาก่อนจะก้มดูดดึงทรวงอกอวบอย่างหื่นกระหายอารมณ์ที่พยายามสะกดกลั้นก่อนหน้านี้พังทะลายลงไปหมดเมื่อเขารู้สึกถึงน้ำสีขาวขุ่นที่ซึมออกมาจากร่องสวาทของเพียงข

TATTOO HAWK ONE_13​​" ขวัญกินข้าวหน่อยไหม ""...."ฉันลืมตามองสายเหยี่ยวนิ่งๆก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง อารมณ์ของฉันตอนนี้คือ ไม่อยากพูด ไม่อยากคุย ไม่อยากเห็นหน้าเขาใดๆทั้งสิ้น!เเละดูเหมือนว่าเขาเองก็จะรู้ตัวว่า ฉันไม่อยากจะเสวนาด้วย เขาเลยดันร่างของฉันให้นอนลงช้าๆราวกับต้องการที่จะทะนุถนอมฉัน เเต่บอกเลยตอนนี้ความอ่อนโยนของเขามันใช้กับฉันไม่ได้ผลปึงง!!เสียงประตูห้องที่ปิดลง ทำให้ฉันลืมตาขึ้นมาก่อนจะพยุงร่างสะบักสะบอมของตัวเองขึ้นมานั่งพิงที่หัวเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน กว่าที่ฉันจะขยับตัวได้ น้ำตาฉันก็เเทบจะไหลอยู่แล้ว ไอ้บ้านั่นมันโคตรจะป่าเถื่อนเลย" ให้ตายฉันมาอยู่จุดนี้ได้ยังไง "ฉันก้มหน้ามองสภาพตัวเองเเล้วก็บ่นออกมาเบาๆ พอเห็นสภาพตัวเองตอนนี้เเล้ว ฉันอยากจะร้องไห้จริงๆนะ ตามเนื้อตัวของฉันมันมีเเต่รอยจูบรอยกัดเต็มไปหมดเลย หมอนั่นทำไมมันถึงได้เลวขนาดนี้ก็ไม่รู้แอดดด!!" กินข้าว "ฉันมองคนที่เปิดประตูห้องเขามาเเล้วออกคำสั่งด้วยใบหน้านิ่งๆ เฮอะ ที่ออกไปเมื่อกี้เพื่อให้ฉันตายใจสินะ" ไม่หิว "ฉันมองหน้าเขาเเล้วตอบออกไป เอาสิเย็นชามาเย็นชากลับ ฉันไม่ยอมเขาอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ" อย่าให้ฉันโม

TATTOO HAWK ONE_15​​TATTOO PUB​" เห้ย เจ๊เบาๆดิกระดกเเบบนั้นเดี๋ยวก็เมาพอดี "เสียงห้ามปรามของไอ้พอใจไอ้น้องชายจอมกบฏร้องห้ามฉันที่กำลังกระดกเเก้วเหล้าในมืออย่างเอาเป็นเอาตายฉันปรายตามองมันนิ่งๆจนมันเงียบไปก่อนจะมองไปที่เพื่อนของมันที่นั่งอยู่ในโต๊ะเเต่กลับไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคนหลังจากเมื่อตอนกลางวันที่ฉันเดินออกมาจากห้องพักของเฮียฟ้าครามฉันก็ขึ้นไปเก็บข้าวของของตัวเองออกมาจากห้องของไอ้บ้าสายเหยี่ยวทันทีก่อนจะขนมันกลับมาที่ห้องที่คอนโดของไอ้พอใจเเล้วชวนมันออกมานั่งกินเหล้าที่นี่เเหละเเล้วไอ้น้องเวรก็เลือกที่ได้ดีจริงๆมันเลือกมาผับที่ฉันโครตจะฝังใจเลยให้ตายสิ!!" เจ๊พอเถอะ! "ฉันเอาเเต่กระดกเอากระดกเอาจนไอ้ไทเปที่นั่งอยู่ในโต๊ะถึงกับเอ่ยห้ามออกมาอีกคนปกติหมอนี่ไม่ค่อยยุ่งกับฉันเท่าไหร่เเต่ตอนนี้ถึงกับเอ่ยห้ามเลยเเฮะเเล้วไอ้ท่าทีเย็นชาของมันนั่นมันกลับทำให้ฉันนึกถึงใครอีกคนที่มีนิสัยคล้ายๆกัน" ยุ่งน่าไอ้เทป "ฉันบอกไอ้ไทเปไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดมันมีอีกชื่อคือเทปเฉพาะคนสนิทเท่านั้นที่เรียกได้เเต่ชั่งมันเถอะฉันนั่งกระดกเหล้ากินอย่างไม่ลืมตาก่อนจะมองไปรอบๆเเล้วก็หันมากวาดสายตามองเพ

TATTOO HAWK ONE_17​ NC25++​พรึบ!!! ปึก!!" อึก โอ้ย ! "ฉันร้องออกมาเสียงดังลั่นเมื่ออยู่ๆไอ้บ้าสายเหยี่ยวก็เหวี่ยงตัวฉันลงมาจากไหล่ของเขาเเล้วเเรงเหวี่ยงมันไม่ใช่ธรรมดาไงถึงที่นอนจะนุ่มเเต่เหวี่ยงสูงขนาดนั้นฉันก็จุกนะสิเเถมเจ็บด้วยฉันรีบเด้งตัวหันมามองสายเหยี่ยวอย่างไม่พอใจเเต่ก็ต้องเบิกตากว้างเพราะตอนนี้ร่างกายของคนตรงหน้าฉันมันเปลือยเปล่าหมดเเล้วหมอนี่ไวไปไหมเเล้วประเด็นจะหนีก็หนีไม่ได้ไงถ้าเป็นที่โรงพยาบาลฉันยังพอหาทางออกได้บ้างเเต่นี่มันบ้านเขาย้ำว่าบ้านเขาบ้านที่มีบอดี้การ์ดของเขาอยู่ทุกจุดไม่ต้องถามนะว่าฉันจะออกไปได้ไหมคำตอบก็รู้ๆกันอยู่เเล้วเนอะ เอาไงดีว่ะ!?พรึบ!!ร่างกายของฉันโดนผลักให้ลงไปนอนราบกับที่เตียงอีกครั้งโดยที่ฉันยังคงมึนงงอยู่เเต่พอฉันเลื่อนสายตาลงไปมองท่อนร่างของเขาฉันกลับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ท่อนเอ็นของหมอนั่นมันให้ตายเถอะ.." ไม่ต้องคิด ยังไงวันนี้เธอก็ไม่รอดเเน่ยัยตัวดี "น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเขายิ่งทำให้ฉันรู้สึกกังวลมากว่าเดิมซะอีกตายเเน่ฉันเอาไงดีวะฉันกัดปากของตัวเองเเน่นเมื่อร่างสูงก้มหน้าลงมาประกบจูบฉันด้วยความรวดเร็วเเละป่าเถื่อนจนฉันตั้งรับไม่

TATTOO HAWK ONE_19​​​" ป้าหม่อนคะยัยไหมได้กลับมาบ้านบ้างไหมคะ "พอเดินเข้ามาในครัวฉันก็ถามป้าหม่อนออกมาทันทีเพราะฉันยังไม่เคลียร์เรื่องของมันไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างไอ้บ้าสายเหยี่ยวดันรู้ความจริงเเล้ว" คุณไหมอยู่ในห้องเธอนั่นเเหละคะ ตั้งเเต่เธอถูกคุณหนูพาตัวกลับมาก็เอาเเต่เก็บตัวอยู่ในห้องหรือถ้าออกมาก็เอาเเต่นั่งเหม่อจนป้าสงสารเหมือนกัน "ป้าหม่อนถอนหายใจออกมาเหมือนหนักใจฉันเลยพยักหน้าให้ท่านเเล้วขอตัวออกมาฉันเดินดูรอบๆบ้านจนไปหยุดที่ห้องนั่งเล่นที่ยัยสายไหมนั่งอยู่มันเหม่ออย่างที่ป้าหม่อนบอกจริงๆด้วยสงสารมันเหมือนกันไม่รู้ว่าสายเหยี่ยวจะส่งมันไปต่างประเทศจริงไหม" ยัยไหม "มันหันมามองหน้าฉันด้วยใบหน้านองน้ำตาที่ฉันเห็นเเล้วรู้สึกใจหายวาบ" มึงง! ฮึก เฮียจะให้กูไปอยู่ต่างประเทศกูไม่อยากไป ฮื่อออ "มันปล่อยโฮออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นฉันที่เรียกมันฉันเดินเข้าไปสวมกอดมันเเล้วลูบหลังมันไปมาเเต่มันเอาเเต่ร้องให้จนฉันทำอะไรไม่ถูกเลยตอนนี้" ไม่เอาไม่ร้องมึง หมอนั่นคงไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอกมึงน่าจะรู้จักเขาดีนี่ "ฉันพยายามปลอมมันจนมันเริ่มเงียบเเล้วก็หยุดร้องให้" เเล้วเฮียฟ้าครามว่าย