TATTOO HAWK กลับมาเพื่อรัก! #สายเหยี่ยวXเพียงขวัญ의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

TATTOO HAWK ONE_​1อดีตเมื่อสิบสองปีก่อน ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน สายฝนที่กำลังเทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย ทำให้การจราจรในเมืองหลวงถึงกับติดขัดกันยาวเหยียด ด้วยอุบัติเหตุรถชนประสานงากันอยู่ด้านหน้า ถึงกับทำให้การจราจรติดขัดจนรถขยับไปไหนไม่ได้ เเละภายใต้รถเก่งสุดหรูที่ชนประสานงากันอยู่นั้น ก็มีร่างบางของเด็กสาวในวัยสิบสองปีกำลังนอนกอดร่างของน้องชายในวัยเพียงเก้าปีของเธอเอาไว้เเน่น" พ่อคะเเม่คะ พ่อเเม่หนูเจ็บน้องเจ็บ ฮื่ออออออ "เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหวาดกลัวอยู่ภายในรถคันดังกล่าว เเละเธอยังคงพยายามที่จะร้องเรียกบิดามารดาของเธอ ที่ ณ ตอนนี้ พวกเขานั้นได้กลายเป็นร่างไร้วิญญาณที่ไร้ลมหายใจ เเละไม่สามารถขานตอบอะไรเธอกลับมาได้อีกเเล้ว..ปัจจุบันภายในห้องนอนใหญ่ร่างบางที่เป็นเจ้าของห้องอย่าง เพียงขวัญ กำลังขยับตัวไปมาด้วยความทรมานจากความฝันเเละเธอเหตุการณ์เมื่อครั้งในอดีต เม็ดเหงื่อมากมายผุดขึ้นมาจนเต็มใบหน้าของเธอความทรมานจากการสูญเสียผู้นำครอบครัวอันเป็นที่รักของตัวเองไปในเวลาเดียวกัน ทำให้ในตอนนี้ เหตุการณ์ในครั้งนั้น ยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่หยุดไม่หย่อน ราวกับว่าเธอไม่มีทางที่จะสลัดมันออกไ

TATTOO HAWK ONE_3​อีกด้าน" ขอทางหน่อยครับ ขอทางหน่อยตามหมอมาเร็ว! "" โอ้ยๆ เจ็บๆ หมอออออ!! "" พี่ หมอไม่มี..ตอนนี้หมอกิ๊กผ่าตัด หมอกรลาหยุด หมอคนอื่นพึ่งไปกินข้าวกันเนี่ยพี่ทำไงดี "ฉันมองสถานการณ์วุ่นวายตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา นี่มาวันเเรกฉันก็เจอเเจ็คพอตเเตกเลยเหรอ?เเต่ช่างเถอะ บ่นไปก็เท่านั้นแหละเพราะถึงอย่างไร นี่เป็นอาชีพที่ฉันรักและอยากจะทำมากที่สุดอยู่ดีฉันมองเหตุการณ์วุ่นวายตรงหน้าต่ออีกเกือบนาทีก่อนจะตัดสินใจก้าวขาเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน และเอ่ยกับพยาบาลที่กำลังพยายามกดเเผลให้คนเจ็บอยู่ด้วยสีหน้านิ่งเรียบที่ไม่ได้ตื่นตกใจอะไร" รายนี้หนัก พาไปห้องผ่าตัดเลยค่ะ เดี๋ยวฉันตามไป " ฉันบอกคนตรงหน้าออกไปเร็วๆ ก่อนจะหยิบเสื้อกาวในกระเป๋าออกมาสวมเเต่คนเจ็บคนนี้หน้าคุ้นๆนะ?ดูคับคล้ายคับคลายังไงก็ไม่รู้ แต่คงไม่ใช่คนที่ฉันกำลังคิดหรอกมั้ง(ฉันคิดในใจ)มันคงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอก คนอย่างหมอนั่นไม่มีทางโดนเล่นงานง่ายๆอยู่เเล้วฉันหันมองตามผู้ป่วยคนนั้นไป ก่อนจะหันมามองพยาบาลที่อยู่ในห้องต่อนิ่งๆ ซึ่งตอนเเรกหลังจากที่ฉันพูดออกไปแบบนั้น พวกพยาบาลก็พากันทำหน้างงๆกันทว่าพอเธอเ

TATTOO HAWK ONE_5​ปัจจุบัน" ขวัญ ยัยขวัญ! "" เฮือกก 0_0 "ฉันสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ก่อนจะปล่อยกอดยัยสายไหมออก เอาอีกเเล้วเเล้วขวัญนึกถึงเรื่องนั้นอีกเเล้วให้ตายสิ!" มึงเป็นอะไรวะ กูเรียกตั้งนานเเล้วนะเนี่ย " มันถามออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงฉันเลยส่ายหน้าและส่งยิ้มบางๆกลับไปให้สายไหมเหมือนไม่มีอะไร" เปล่าหรอก ว่าจะถามตั้งเเต่เมื่อกี้ละ มึงไปไหนมาวะ " ฉันถามมันออกไปด้วยน้ำเสียงกังวล เพราะพอเห็นหน้ามันเเล้ว ฉันก็ดันนึกถึงใครอีกคนที่ถูกย้ายไปห้องวีไอพีเมื่อสักครู่พอดี" กินข้าวสิ ว่าเเต่ทำไมมึงทำหน้างั้นอ่ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? "สายไหมเลิกคิ้วถามฉันออกมาด้วยน้ำเสียงติดจะกังวล เเต่ฉันว่าตอนนี้คนที่ต้องเป็นฝ่ายกังวลใจน่าจะเป็นสายไหมมากกว่าฉันนะ" มึงพากูไปห้องผู้ป่วยวีไอพีหน่อย "ฉันมองหน้ามันนิ่งๆก่อนจะพูดออกไป ที่ยังไม่บอกมันตอนนี้ เพราะฉันไม่อยากให้มันตื่นตูมจนเกินไป กิดมันรู้ว่าคนที่ฉันช่วยชีวิตไว้เมื่อกี้คือใครล่ะก็ สายไหมอาจจะตกใจหรือไม่ก็สติแตกไปเลยก็ได้น่ะสิ" เออๆ ตามมา " สายไหมพยักหน้าส่งให้ฉันแล้วเดินนำฉันไปที่ลิฟท์โดยไม่ถามอะไรให้มากความข้อดีของมันก็คือตรงนี้เเหละ ถ

TATTOO HAWK ONE_7ฉันยังคงนั่งจ้องหน้าคนตรงหน้านิ่งๆพรางเลิกคิ้วกวนๆใส่เขาอย่างหมั่นไส้ แล้วเชื่อสิ ว่าตอนนี้สายเหยี่ยวกำลังหงุดหงิด แต่เขาแค่พยายามควบคุมตัวเองอยู่หึ แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามควบคุมท่าทีของตัวเองมากแค่ไหน มันก็ต้องมีหลุดกันบ้างแหละ" อย่าท้าทายฉันเพียงขวัญเพราะฉันละ... "" เลวได้มากกว่าที่ฉันคิดสินะ "ไม่รอให้เขาเอ่ยจนจบฉันก็เอ่ยต่อประโยคที่เขาจะพูดพร้อมกับเหยียดยิ้มมุมปากใส่เขาจนเขาถึงกับชะงักหน้านิ่งไป เหมือนไม่คิดว่าฉันจะกล้าพูดใส่เขาแบบนั้นเอาจริงดิ นี่เขาไม่รู้เหรอ? ว่าฉันอาจจะรู้จักเขาดีกว่าที่ตัวเขารู้จักตัวเองซะอีกน่ะ :)" เเต่เธอก็ยังท้าทายฉัน "เขาเคาะนิ้วชี้ลงกับโต๊ะทำงานของฉันนิ่งๆ เหมือนพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองอยู่" เเล้วฉันต้องทำยังไงล่ะสายเหยี่ยว! ยอมเหมือนที่ผ่านมาเเล้วตัวเองต้องโง่ดักดานอยู่เเบบนั้นเหรอ ขอโทษนะเเต่ฉันคนนั้นมันตายไปเเล้ว ตายตั้งเเต่ที่เห็นเพื่อนรักของตัวเองกำลังนั่งขย่มเเฟนของตัวเองอยู่ "ฉันพูดออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาก็มองคนตรงหน้านิ่งๆ เเต่ใครเลยจะรู้ว่าทุกครั้งที่ฉันนึกถึงเรื่องภาพในวันนั้น ภาพความทรงจำเก่าๆมันก็คอยตามหลอ

TATTOO HAWK ONE_9" เสร็จเเล้วขวัญขอตัวก่อนนะคะ :) "เพียงขวัญส่งยิ้มบางๆไปให้กับทั้งสามหนุ่ม พวกเขาเลยพากันพยักหน้าให้เธอก่อนที่เธอจะเดินออกไปในทันที เเต่ก่อนออกไปเธอก็ยังไม่ลืมส่งยิ้มมุมปากไปให้ร่างสูงที่กำลังนั่งจ้องเธออยู่เพื่อยั่วโมโหเขากลายๆปึงง!!" ไงมึง จะเอาไงต่อ "พอเพียงขวัญเดินออกไปเเล้ว เพชรนิลก็หันไปถามสายเหยี่ยวทันที เเต่เขากลับได้ความเงียบของอีกฝ่ายกลับมาเป็นคำตอบ" จะทำอะไรก็รีบๆเเล้วกัน มึงปล่อยเวลามานานพอเเล้ว ระวังหมาจะคาบไปเเดก "น้ำเสียงราบเรียบของไม้เมืองที่เอ่ยเตือนออกมาทำให้ร่างสูงของสายเหยี่ยวปรายตามองผู้เป็นเพื่อนด้วยสีหน้าเรียบเฉย เเต่ใครจะรู้ว่าในใจของเขากำลังคิดอะไรอยู่เขารู้ว่าพวกมันเป็นห่วงเขา เเต่มันยังไม่ถึงเวลา ยังไงเขาก็ไม่คิดจะปล่อยเธอไปอยู่เเล้ว" เเล้วนี่ฝีมือมึงใช่ไหม! "น้ำเสียงนิ่งๆของไม้เมืองพูดออกมาก่อนที่เขาจะพยักพเยิดหน้าทางฟ้าครามทำให้สายเหยี่ยวหันไปมองผู้เป็นเพื่อนด้วยสายตาเรียบเฉย เเละอาการนิ่งๆของเขาก็คือคำตอบเเต่ใครใช้ให้มันหักหลังเขากันละ โดนเเค่นี้ก็ถือว่าดีเท่าไรเเล้ว" นี่ขนาดเพื่อนนะไอ้เวร! "ผมมองไอ้เพชรนิลที่กำลังต่อว่าผมอยู่ เหอ