All Chapters of ลองรักต้องห้าม: Chapter 131 - Chapter 140

“นิสาไม่ต้องพูดอะไรและไม่ต้องรู้สึกผิดครับ ผมคิดดีแล้วครับ”“แต่สาเหตุมาจากนิสาเพราะพ่อของนิสาเป็นพ่อค้ายาหรือเปล่าคะ” เรื่องนี้เธอรู้ดีว่าผลกระทบมากแค่ไหนและเธอเองก็โดนไปเต็มๆแต่อย่างน้อยพ่อของเธอก็กลับใจและให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ตำรวจทำให้จับกุมหัวหน้าขบวนการใหญ่และพรรคพวกได้ทั้งหมด“แม้พ่อกำนันจะมีส่วนแต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด นิสาก็รู้ว่าพ่อแม่ของผมท่านก็อายุมากขึ้นเรื่อยๆและย่ากับตายายท่านก็แก่แล้วท่านยังต้องมาดูแลงานให้ผมอีก และถ้าผมยังทำงานต่อไปพวกท่านก็ต้องลำบากทำงานไปตลอดชีวิตงั้นเหรอและนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมตัดสินใจลาออก และอีกเรื่องหนึ่งหากผมยังทำงานอยู่แล้วเราจะสร้างครอบครัวด้วยกันได้ยังไงถ้าเรามีลูกแล้วใครจะดูแลลูกๆของเราอย่างน้อยนิสาไปทำงานส่วนผมทำงานอยู่บ้านก็สามารถดูแลลูกๆของเราได้ไงครับ” เพทายบอกเหตุผลกับแฟนสาวแล้วยิ้มให้เธอ“ขอบคุณค่ะดามพ์ นิสารักดามพ์นะคะ” เธอไม่มีอะไรจะพูดนอกจากขอบคุณเขาและรักเขาอย่างสุดซึ้งที่ไม่ทอดทิ้งเธอยามครอบครัวมีปัญหาและไม่ใช่ปัญหาเล็กๆมันกระทบถึงงานของเธอด้วยแต่ยังดีที่เธอกับพี่ชายใช้นามสกุลของแม่ตั้งแต่ท่านหย่ากับพ่อ“ผมรักนิสาครั

“อีกนิดครับที่รัก หืมม..” เสียงห้าวกระซิบบอกแล้วห่อเกร็งลิ้นร้อนจ้วงเข้าออกกลางกลีบกุหลาบดอกงามไม่หยุด ก่อนจะเปลี่ยนจากลิ้นเป็นนิ้วเรียวขยับเข้าออกจนถูกตอดรัดถี่กระชั้นและรู้ว่าเมียสาวน้อยใกล้จะถึงจุดหมายก็รัวเข้าใส่ไม่ยั้ง“แจ่ะๆๆ แจ่ะๆๆ..”“อา พี่ธารณ์ อื้ออ ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊า กรี๊ดดดดส์...” เสียงหวานกรีดร้องเสียงดังเมื่อร่างกายระบายความสุขออกมามากมายแล้วล่อยลอยไปตามอารมณ์พิศวาสจนกายสาวสั่นสะท้าน“แผล่บบๆๆ..หืมม ที่รักของพี่หวานมากทูนหัว...” ลิ้นร้อนไล้เลียดื่มกินรสหวานล้ำที่หลั่งรินออกมามากมายอย่างหิวกระหายจนหมดทุกหยาดหยดแล้วขยับตัวลุกขึ้นถอดกางเกงในของตัวเองออกแล้วทาบทับร่างเล็กโอบกอดไว้พลิกตัวนอนหงายรั้งร่างเล็กมานอนบนตัวเขา“พี่ธารณ์..” เสียงหวานเรียกเขาเบาๆเมื่อเห็นสายตาหื่นกระหายของเขาทำให้ในช่องท้องปั่นป่วนราวกับมีคลื่นลมพายุพัดโหมกระหน่ำเข้าใส่และกางกายก็บดเบียดเสียดสีกันจนชุ่มฉ่ำ“จูบพี่ได้มั้ยครับมายเดียร์..” เสียงห้าวแหบพร่าเพราะตอนนี้สมองของเขาคิดอะไรไม่ออกนอกจากอยากซุกซบในกลีบกุหลาบดอกงามอ่อนนุ่มอบอุ่นที่บีบรัดความแข็งแกร่งของเขาแน่นหนึบ“แค่จูบเหรอคะ” หญิงสาวช้อนสายตาม

“งั้นให้พี่อาบน้ำให้นะครับ โทษฐานที่พี่ทำให้มายเดียร์ตื่นสาย หุหุๆๆ..” ชายหนุ่มมองเมียสาวน้อยที่ยกมือปิดกายอย่างเจ้าเล่ห์ต่อให้เธอปิดทั้งตัวเขาก็จำได้ทุกซอกทุกมุม“ไม่ค่ะ ไม่งั้นเดียร์โกรธจริงๆด้วยค่ะ” เสียงหวานว่าเขาแค่เห็นสายตาของเขาก็ทำเอาเธอร้อนๆหนาวๆแค่นี้เธอก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว และเพื่อนๆของเขาก็คงรู้แล้วว่าเธอกับเขาไปถึงไหนๆกันแล้ว“โอเคครับ งั้นพี่ไปอาบที่ห้องก็ได้หากอาบห้องเดียวกับเดียร์พี่กลัวจะไม่ได้อาบเหมือนกันครับ” เขายอมรับว่าอยู่กับบุศราคัมแล้วคิดแต่เรื่องใต้สะดือจริงๆแต่เพราะเขารักเธอไม่ใช่ว่าต้องการแค่เซ็กส์ ก่อนจะวางร่างเล็กลงในอ่างอาบน้ำ“พี่ธารณ์..” บุศราคัมเอ็ดเขาอีกครั้งเมื่อเห็นเรือนกายแกร่งของเขาและน้องชายของเขายังเชิดหน้าชูคอชี้หน้าเธออีกด้วยก่อนจะหลับตาปี๋หน้าเห่อร้อน“ไปแล้วครับที่รัก หุหุๆๆ..” ชายหนุ่มหัวเราะขำเมียสาวน้อยแล้วเดินโทงเทงออกไปจากห้องน้ำเพื่อไปอาบน้ำที่ห้องของตัวเองก่อนที่จะเปลี่ยนใจอาบน้ำให้เมียสาวน้อยบุศราคัมหรี่ตามองคู่หมั้นหนุ่มหล่อแล้วเห็นเขาเดินออกไปจากห้องน้ำเปลือยเปล่าแค่ด้านหลังของเขาก็ทำให้เธอกลืนน้ำลายลงคอเพราะเรือนกายแกร่ง

"ครับท่าน เรื่องนี้กระทบวงการตำรวจทหารที่เกี่ยวข้องและถูกตรวจสอบไปหลายรายครับ"“งั้นก็ให้เป็นเรื่องของทางราชการจัดการไปละกันนะครับคุณพ่อคุณแม่ ผมว่าเราว่าสั่งอาหารมาทานกันก่อนดีมั้ยครับ ธารณืกับหนูเดียร์อยากทานอะไรก็สั่งเลยลูก” นายเวทิสพูดแก้ไขสถานการณ์เมื่อเหฌนหลานชายมีท่าทีไม่พอใจแต่คู่หมั้นของหลานชายยังเก็บอาการได้ดีกว่า“ผมว่า ผมกับเดียร์ขอตัวดีกว่าครับ” ธารณ์ตัดปัญหาด้วยการขอตัวไปรับประทานอาหารกับเมียสาวน้อยสองคนดีกว่า“ช่างมันเถอะตาทิต เลือดแม่มันแรงมันอยากทำอะไรก็ปล่อยมันยังไงพวกมันทำอะไรก็ไม่เคยเห็นหัวของพ่อกับแม่ของแกอยู่แล้ว” นายลิขิตพูดกับหลานชายด้วยความโกรธที่ไม่ไว้หน้าเขาต่อหน้าหลานเขยคนโปรด“คุณตาก็ไม่เคยเห็นแม่ของผมเป็นลูกนี่ครับ ถ้าอย่างนั้นก็ต่างคนต่างอยู่เหมือนเมื่อก่อนก็แล้วกันนะครับมันจะดีต่อทุกฝ่ายและที่ผ่านมาผมกับพ่อแม่และน้องชายก็พยามทำทุกอย่างเพื่อชดเชยความผิดให้แม่และไม่เคยเรียกร้องอะไรจากคุณตาคุณยายและผมกับน้องชายก็ไม่ได้รับความเมตตาเอ็นดูจากคุณตาคุณยายที่ปฏิบัติเหมือนผมกับครอบครัวเป็นคนอื่นและจะว่าผมอกตัญญูก็ได้เพราะผมได้ทำเต็มที่แล้วจะให้ผมมานั่งฟังคนที่ผมร

“ใช่ค่ะ เปียชอบคุณท็อป แต่ไม่ได้มีแค่คุณท็อปคนเดียวเพราะเปียชอบผลงานของดารานักแสดงมากฝีมืออีกหลายท่านค่ะ” ปภาดาตอบแล้วยิ้มทำให้หนุ่มๆใจหายใจคว่ำและมีคนหนึ่งที่ยิ้มร่าส่วนอีกคนก็หน้าหงอยเพราะปภาดาชอบแค่ผลงานของเขาเท่านั้นคำพูดของปภาดาทำเอาเลปกรเกือบถอดใจหากเธอไม่บอกว่าแค่ชอบผลงานของดาราหนุ่มเท่านั้นและเขาก็มีสิทธิ์ลุ้นสิ“งั้นแสดงว่าน้องเปียชอบเพื่อนพี่ใช่มั้ยครับ” กันดิศก็ช่วยเพื่อนเต็มที่“ก็ต้องดูกันไปก่อนค่ะ ว่าพี่เล็กจะรักเดียวใจเดียวเหมือนที่พี่พิชย์พูดหรือเปล่าค่ะ” ปภาดาพูดแล้วยิ้มเขินอายให้เลปกร"เมื่อก่อนพี่อาจจะใช้ชีวิตเต็มเหนี่ยวตามประสาหนุ่มโสดและตั้งแต่พี่รู้จักน้องเปียพี่ก็รู้ว่าเป้าหมายในชีวิตของพี่คืออะไรและพี่จะต้องทำให้มันดีที่สุดครับ น้องเปียให้โอกาสพี่นะครับ""ก็ได้ค่ะ เปียเห็นความตั้งใจจริงของพี่เล็ก ตกลงค่ะ""น้องเปียตกลงคบกับพี่นะครับ""ค่ะ" ปภาดาตอบเขินๆก็เขาเล่นถามต่อหน้าเพื่อนๆของเธอและของเขา“ขอบคุณครับน้องเปีย ขอบคุณที่ให้โอกาสพี่ครับ” ร่างสูงโผไปกอดสาวน้อยของเขาด้วยความดีใจ“อุ้ย..พี่เล็ก..” ปภาดาตกใจไม่คิดว่าเขาจะกอดเธอ"เย้ๆๆ../เฮ้ๆๆ.." ทุกคนปรบมือโห่ร้อ