All Chapters of ลองรักต้องห้าม: Chapter 71 - Chapter 80

“สวัสดีครับ” เพทายพูดจบก็วางสายจากธารณ์ก็ถอนหายใจเพราะมันไม่ง่ายเลยที่จะปล่อยให้ผู้ชายมาจีบน้องสาวแต่ธารณ์ถือได้ว่าเป็นผู้ชายใจกล้ามากที่มาขอจีบน้องสาวของเขาและที่ยอมให้ธารณ์จีบน้องสาวเพราะอยากให้มีคนดีๆมาดูแลเพราะอาชีพของเขามันก็เสี่ยงเหมือนเอาชีวิตไปแขวอยู่บนเส้นด้ายแต่เขาก็รักอาชีพของตัวเองและหลังจากที่พ่อของแฟนสาววางกับดักเพื่อดับอนาคตของเขาก็ทำให้เปลี่ยนความคิดเพราะเขายังมีพ่อแม่ย่าตายายและน้องสาวต้องดูแลจึงชั่งใจว่าจะทำยังไงต่อไปดีแต่เขาก็จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ก่อนจะกลับบ้านไปพักผ่อนเพราะช่วงเย็นเขาก็ต้องไปเฝ้าด่านอีกแต่จะคนละด่านกับสารวัตรวิทยาและเป็นคำสั่งลับของผู้กำกับแล้วมีคนรู้แค่ไม่กี่คนที่ไว้ใจได้ธารณ์วางสายจากเพทายแล้วเขาก็ขับรถออกจากจุดพักรถมอเตอร์เวย์ขับตรงไปบางแสนและยังไม่รู้ว่าบุศราคัมอยู่ตรงไหนของบางแสนพอไปถึงชายหาดบางแสนเขาก็หยุดรถและเข้าไปดูในไอจีของหญิงสาวว่าเช็คอินที่ไหนและไม่พลาดเขาเห็นชื่อโรงแรมที่พักของเธอจึงโทรไปจองห้องพักแล้วขับรถไปทันทีฝ่ายบุศราคัมไม่รู้ว่ามีคนแอบตามเธอมาก็ลั่นล้ากับเพื่อนเพื่อลมรสจูบของเขาเมื่อคืนพอมาถึงโรงแรมพวกเธอก็ถ่ายรูปหน

“เป็นไงล่ะ งานนี้แกมีผัวก่อนฉันแน่เลยยัยเดียร์เอ้ย คิกกๆๆ..”“มะ มาได้ยังไงวะ” เสียงหวานพูดเบาๆแล้วหันมาสบตากับเพื่อนที่ยิ้มล้อเลียนเธอ“มาตามหารักแท้มั้ง คิกๆๆ..”“พูดบ้าๆน่าแก” ดีนะที่เธอคุยแค่เรื่องธารณ์ขอจีบและขอเป็นแฟนให้เพื่อนฟังแต่ไม่ได้เล่าเรื่องถูกจูบไม่งั้นปภาดากับทิวไผ่คงพูดล้อเลียนเธอไม่หยุดแน่“สวัสดีครับเดียร์” ธารณ์เดินมาถึงก็ยิ้มทักทายแฟนสาวและเผื่อแผ่รอยยิ้มไปให้เพื่อนสาวของบุศราคัม“มาได้ยังไงคะ” เสียงหวานถามธารณ์ด้วยความเขินสายตาหวานฉ่ำของเขาที่มองเธอ“ขับรถมาครับ”“คุณธารณ์ เอ้ะ พี่ธารณ์..” บุศราคัมผละหนีเขาเมื่อเห็นใบหน้าหล่อก้มลงมาหาเธอ“ครับผม”“พี่ธารณ์รู้ได้ยังไงว่าเดียร์พักที่นี่”“ก็เดียร์บอกพี่เองว่าขับรถเล่นมาบางแสนเองนี่ครับ ส่วนรู้ได้ยังไงว่าพักที่นี่ก็ดูโพสต์ของเดียร์ในไอจีครับ” ธารณ์ตอบแล้วยิ้มหวานให้แฟนสาวที่มองเขาหน้าตาตื่น“เหรอคะ”“ครับ แล้วเดียร์จะไม่แนะนำให้พี่รู้จักเพื่อนเหรอครับ”“เอ่อ บุศราคัมมองเพื่อนที่มองเธอกับธารณ์ตาแป๋วแล้วอดเขินสายตาของเพื่อนไม่ได้ “เปียนี่พี่ธารณ์เจ้านายของฉัน แล้วนี่เปียเพื่อนของเดียร์ค่ะ”“สวัสดีค่ะพี่ธารณ์”“สวัสดีคร

“ค่ะ” ก็เธอมากับเขาถ้าไม่ไปกับเขาแล้วจะให้ไปกับใครล่ะ“งั้นไปครับ”“เพื่อนพี่ธารณ์จะแข่งรถเหรอคะ” ปภาดาถามธารณ์เมื่อเดินลงไปที่จุดสตาร์ทรถเพราะมีเพื่อนๆและคนสนิทของเขาเดินตามกันไปกลุ่มใหญ่“ใช่ครับ พอดีมีคนวางเดิมพันไว้หลักล้านครับ”“ห๋า หลักล้านเลยเหรอคะ” ปภาดาไม่คิดว่ามาแข่งรถเล่นๆจะมีเดิมพันหลักล้าน“ครับ แต่ส่วนมากก็จะแข่งกันเพื่อความสนุกแต่ก็มีบ้างที่แข่งกันกินเดิมพันเหมือนครั้งนี้" ธารณืพูดให้สองสาวฟัง“แล้วใครแข่งคะ” บุศราคุมถามเขาเมื่อเห็นพี่สืบขับรถของเขามาจอดหลังเส้นจุดสตาร์ท“พี่ครับ”“พี่ธารณ์จะไหวเหรอคะ” บุศราคัมนั่งดูแข่งรถเล่นๆอยู่ครึ่งชั่วโมงและเลปกร กันดิศ พงษ์พิชย์ก็แข่งรอบเดียวกันมีเพื่อนๆในกลุ่มแข่งกันสิบคันและพวกเขาเข้าที่สองสามสี่เรียงลำดับกัน“ถามแบบนี้ไปด้วยกันมั้ยครับ” ธารณ์ยิ้มใส่ตาแฟนสาวและมองเธอด้วยสายตาเร่าร้อน“ไม่ค่ะ” หญิงสาวค้อนเขาหน้าแดงซ่านเมื่อเห็นสายตาของเขาและเธอก็ดูออกว่าเขาคิดยังไง“กูว่ากำลังใจดีอย่างนี้มึงชนะแน่ๆว่ะ” พงษ์พิชย์พูดกับเพื่อนถึงเขาจะชอบความเร็วแต่ก็แข่งเพื่อความสนุกเท่านั้นและคนที่มีฝีมือดีรองจากเขมนันท์ก็คือธารณ์นี่แหละ“ไอ้หมอนั่

“นี่ชิต้า ฉันได้ยินเขาพูดกันว่าถ้าคุณธารณ์ชนะจะพาเด็กนั่นไปช้อปปิ้งกันและยังจะยกรถให้ยัยเด็กนั่นด้วยนะเธอ” พวงหยกไปห้องน้ำมาได้ยินสาวๆเขาพูดกันก็มาเล่าให้เพื่อนฟัง“จริงเหรอแก” พรชิตาย้อนถามเพื่อนด้วยความไม่พอใจที่ธารณ์เปิดตัวคบหากับนังเด็กนักศศึกษาฝึกงานที่ไม่มีอะไรสู้เธอได้เลยและทำให้เธออายเพื่อน“ก็จริงน่ะสิ เขาชนะแล้วจะยกให้เด็กนั่นทั้งหมดเลยแล้วแกจะเชียร์ให้เขาชนะหรืออย่างไรล่ะ” จินนี่พูดเสริมเพราะได้ยินมากับหูและเธอยังถามซ้ำเพื่อความแน่ใจอีก“ฉันไม่ยอมหรอก พวกแกต้องช่วยฉันนะ” ยังไงเธอก็ไม่ยอมปล่อยธารณ์ไปแน่และจะทำทุกทางเพื่อให้ได้เขามาเป็นของเธอให้ได้“ถ้าฉันช่วยเธอแล้วจะได้อะไรล่ะ” จินนี่ถามเพื่อนเผื่อจะได้อะไรติดมือติดไม้สักชิ้น“เธออยากได้อะไรล่ะ”“ขอกระเป๋าสักใบสิ”“ไม่มีปัญหาขอให้ทำสำเร็จเดี๋ยวฉันจะพาพวกเธอไปเลือกเองเลย” พรชิตาพูดอย่างใจป้ำกระเป๋าใบละแสนสองแสนแค่นี่เธอจ่ายได้อยู่แล้ว“ตกลงงั้นคืนนี้ฉันกับหยกจะช่วยเธอเอง” จินนี่พูดกับเพื่อนจากนั้นทั้งสามก็พูดคุยวางแผนการกันเบาๆและมองไฮโซหนุ่มทั้งสองแข่งรถไปด้วยธารณ์ตั้งใจขับรถอย่างมีสมาธิไม่ประมาทเพื่อความปลอดภัยของตัวเองแล

“ผมเพิ่งเห็นคุณธารณ์มีความสุขมากก็วันนี้แหละครับ” ตั้งแต่เขามาทำงานกับธาร์ก็หลายปีจนรู้ใจเจ้านายและเป็นคนดูแลจัดการเรื่องสาวๆให้เจ้านายมาตลอดและทุกคนก็เป็นได้แค่เพื่อนนอนเท่านั้นและไม่ควงผู้หญิงคนไหนออกหน้าออกตาและเพิ่งจะคบหากับบุศราคัมออกหน้าออกตาเป็นคนแรก“ที่ผ่านมาผมก็มีความสุขนะครับ” มีความสุขตามแบบของเขาที่ใช้ชีวิตหนุ่มโสดมาอย่างโชกโชนพอมาเจอบุศราคัมก็ทำให้เขาคิดว่าเจอคนที่ตามหาแล้วแต่ก็เข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นเด็กเสี่ยและสวรรค์ก็เป็นใจทำให้ได้เจอเธออีกครั้งและรู้ว่าเธอไม่ใช่เด็กเสี่ยก็วางแผนให้เธอมาอยู่ในกรงทองของเขา“แต่ไม่เหมือนกันครับ เวลาคุณธารณ์อยู่กับคุณแอสตันคุณกุลคุณเธียร์ก็จะมีความสุขอีกแบบหนึ่งแต่นี่คุณธารณ์ยิ้มตลอดเวลาปล่อยตัวตามสบายทำไม่สนใจว่าจะถูกแอบถ่ายรูป ผมดีใจด้วยนะครับที่คุณธารณ์มีความสุขอย่างแท้จริงเสียที” ไม่ว่าใครจะพูดถึงธารณ์ยังไงแต่คนพวกนั้นไม่ได้รู้จักเจ้านายของเขาเหมือนที่เขากับสุรเดชและคนในบ้านที่ใกล้ชิดรู้ว่าเจ้านายเป็นคนดีและช่วยเหลือลูกน้องทุกคนที่มีปัญหาจึงทำให้เขากับสุรเดชทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนเจ้านาย“ผมเป็นอย่างนั้นเหรอครับ” ธารณ