All Chapters of ลองรักต้องห้าม: Chapter 61 - Chapter 70

“น้องเดียร์ไปขึ้นรถก่อนนะครับ”“แกรู้หรือเปล่าว่าฉันคบกับคุณธารณ์มาก่อนแก”“คุณปาหนันครับ กลับไปได้แล้วอย่าให้ผมต้องให้คนมาลากออกไปเลยครับ”“ฉันไม่ไป ฉันจะให้ทุกคนรู้ว่านังผู้หญิงคนนี้มันแย่งคุณธารณ์ไปจากฉัน ปล่อยนะ ฉันไม่ไป คุณธารณ์ช่วยปรายด้วยค่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้..” ปาหนันพูดเสียงดังโวยวายอย่างไม่อายเมื่อจะเสียบ่อเงินบ่อทองของตัวเองและเธอก็ชอบธารณ์มากจึงไม่อยากเสียเขาและไม่ฟังคำเตือนจากเพื่อนๆที่บอกว่าอย่าแสดงตัวหรือทำตัวผูกมัดเป็นเจ้าข้าวเจ้าของธารณ์ไม่งั้นเขาจะโล้ะทิ้ง“น้องเดียร์ไปขึ้นรถก่อนครับ” สุรเดชเดินมาเชิญนักศึกษาสาวไปขึ้นรถ“ถ้าคุณธารณ์ติดธุระเดียร์ค่อยไปคุยวันหลังก็ได้ค่ะ” บุศราคับบอกคนสนิทของธารณ์เพราะไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวเรื่องรักๆใคร่ๆของเขาแม้จะไม่รู้ตื้นลึกหนาบางแต่เขากับนางแบบสาวก็น่าจะมีความสัมพันธ์กันจริง“ไม่เป็นไรครับ คุณธารณ์ไม่มีธุระที่ไหนครับ”“แต่ว่า..”“ทำอะไรอยู่เดียร์ มาขึ้นรถสิ” ท่านประธานหนุ่มหล่อเปิดประตูแล้วเรียกหญิงสาวขึ้นรถบุศราคัมมองตามสืบศักดิ์ที่พานางแบบสาวที่โวยวายเสียงดังไปที่ลิฟต์เพื่อสงบสติอารมณ์และดีที่ไม่มีคนไม่งั้นเป็นข่าวดังแน่“เดียร์คร

“ได้สิ หากเราลองคบหาแล้วไม่ใช่ก็ถอยออกมาแค่นั้นเองจ้ะ” สิรินทาให้คำปรึกษากับรุ่นน้องด้วยความหวังดีและธารณ์เองก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเขากลับเพียบพร้อมทุกอย่างที่สาวๆต้องการ ส่วนเรื่องสาวๆก็ตามประสาคนโสดที่มีผู้หญิงรายล้อมและมีซัมติงกันก็เป็นเรื่องปกติแต่ถ้ามีแฟนแล้วยังมีซัมติงกับสาวๆก็ปล่อยให้เขาสนุกกับชีวิตให้เต็มที่ไปดีกว่า“เดียร์ไม่รู้ว่าว่าจะทำได้หรือเปล่าค่ะ เพราะเขาก็มีผู้หญิงของเขาด้วยค่ะ” เธอไม่รู้ว่าเขาตกลงกับผู้หญิงของเขาว่ายังไงแต่ที่เห็นมันดูจะเย็นชาไปหน่อยที่คนเคยมีความสัมพันธ์กันและทำกันแบบนั้นเมื่อเบื่อหน่าย เธอไม่อยากเป็นเหมือนผู้หญิงพวกนั้น“อย่าไปคิดมากเลยเดียร์ เรายังมีเวลาดูเขาอีกเยอะค่อยๆคิดละกันนะ ตอนนี้พี่ว่าเราไปทำงานกันดีกว่าจ้ะ เย็นนี้ค่อยคุยกันนะ” สิรินทามองดูเวลาบนข้อมือแล้วบอกรุ่นน้องเมื่อได้เวลาทำงาน“ค่ะพี่ทราย” บุศราคัมยิ้มให้รุ่นพี่ก่อนจะเดินไปที่โต้ะทำงานของเธอและผ่านพี่ๆในแผนกที่มองเธอแปลกๆแต่ไม่พูดอะไรและมีสองคนที่มองเธออด้วยสายตาดูถูกจึงไม่ได้สนใจส่วนธารณ์ก็มาทำงานตามปกติและอารมณ์ดีมากยิ้มตั้งแต่ออกจากบ้านจนแม่บ้านและคนในบ้างยังแปลกใจว่าปกติเจ้านายจะเ

“เสียดายจังเลยค่ะ ชิต้าตั้งใจจะมาเรียนรู้งานกับพี่ธารณ์เพื่อทำธุระกิจของตัวเองและคงไม่มีโอกาสได้เรียนรู้งานกับพี่ธารณ์แล้วค่ะ” พรชิตาพูดแล้วมองธารณ์กับเพื่อนๆแล้วยิ้มหวานเพราะตอนนี้จะเป็นใครก็ได้ในสี่หนุ่มที่มีทุกอย่างเพียบพร้อมเหมาะสมกับเธอ ในเมื่อธารณ์ไม่สนใจเธอก็ยังมีเป้าหมายใหม่“คุณชิต้ามีความสามารถไปสมัครบริษัทไหนเขาก็รับครับ ผมขอตัวไปทำงานก่อนะครับ” ธารณืพูดจบก็ขอตัวเพราะเขาไม่อยากเป็นข่าวเพิ่ม ตอนนี้ข่าวของบุศราคัมเขายังไม่ได้แก้ข่าวให้เธอเลยแต่ยังดีที่ไม่มีรูปของหญิงสาวยังไงก็มีนักศึกษาฝึกงานเยอะแต่เขาจะต้องแก้ข่าวให้บุศราคัมแน่นอน“เอ่อ พี่ธารณ์จะไม่แนะนำเพื่อนให้ชิต้ารู้จักเหรอคะ” ไฮโซสาวรีบพูดก่อนที่ธารณ์กับเพื่อนจะเดินไป“อ้อ นี่พงษ์พิชย์ กันดิศ เลปกร เธียร์เพื่อนๆกับน้องชายของผม นี่คุณพรชิตาหลานสาวเพื่อนของคุณยาย” ธารณ์แนะนำให้เพื่อนรู้จักกับไฮโซสาวส่วนเพื่อนของเธอเขาไม่รู้จัก“สวัสดีค่ะ ชิต้ายินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ นี่จินนี่กับหยกเพื่อนของชิต้าค่ะ”“สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักสาวสวยอย่างคุณชิต้า คุณหยก คุณจินนี่ครับ” เลปกรยิ้มให้สามสาวตามประสาหนุ่มอัธยาศัยดี“ไว้เจอ

“เดี่ยวพี่ชายของฉันไปส่งค่ะ ขอบคุณนะคะ ไปค่ะพี่นพพี่อาลี เดียร์กลับก่อนะคะพี่ลีซอขอให้มีความสุขมากๆนะคะ” บุศราคัมบอกกัปตันหนุ่มหล่อที่จีบเธอต่อหน้าทุกคน“ขอบใจมากเดียร์ กลับดีๆล่ะ แล้วนายไปส่งอาลีที่คอนโดแล้วกลับเลยนะ” สันติภพบอกสารวัตรหนุ่มหล่อ“ครับพี่ลีซอ” นพสิทธิ์รับปากพี่ชายของปัญญาดาแต่เขาจะไปส่งเธอพรุ่งนี้ต่างหากล่ะจากนั้นนพสิทธิ์ ปัญญาดา บุศราคัมก็เดินออกจากห้องวีไอพีลงลิฟต์ไปที่ลานจอดรถหน้าคลับหรูเพื่อไปส่งบุศราคัมกลับบ้านก่อนพวกเขาจะไปคอนโดของนพสิทธิ์“น้องเดียร์จะกลับแล้วเหรอครับ” สืบศักดิ์เห็นบุศราคัมเดินมาพร้อมกับนพสิทธิ์และปัญญาดาแล้วเดินไปถามหญิงสาวตามคำสั่งของเจ้านาย“ค่ะคุณสืบ”“ให้ผมไปส่งนะครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันไปส่งน้องสาวเอง”“แต่คุณธารณ์บอกว่าขออนุญาติสารวัตรไปส่งน้องเดียร์ครับ” สืบศักดิ์พูดตามที่เจ้านายสั่ง“งั้นฝากด้วยนะครับ ฝากบอกคุณธารณ์ว่าพาน้องสาวของผมไปส่งให้ถึงห้องอย่างปลอดภัยนะครับ” นพสิทธิ์บอกคนสนิทของธารณ์ไม่ใช่ว่าเขาไม่ห่วงน้องสาวแต่รู้ว่าธารณ์ไม่กล้าทำอะไรแน่“สารวัตรคะจะไว้ใจได้เหรคะ”“ไม่เป็นไรครับอาลี ผมเชื่อว่าเขาจะไปส่งเดียร์ถึงห้องอย่างป

บุศราคัมมองตามหลับคนตัวโตเดินออกไปจากห้องแล้วยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองอยากจะกรีดร้องเสียงดังลั่นห้องกลับร้องไม่ออกและมันเกิดอะไรขึ้นกับเธอทำไมถึงได้หน้าไม่อายอย่างนี้“แกบ้าไปแล้วแน่ๆนังเดียร์ โอ้ย ทำไปได้ยังไง” หญิงสาวพูดแล้วทึ้งผมตัวเองด้วยความอายทั้งที่ธารณ์ไม่ได้อยู่แต่เหมือนสายตาของเขาจับจ้องเธออยู่ตลอดเวลาและยังรู้สึกว่ากลีบปากยังร้อนผ่าวกลิ่นหอมของวิสกี้ของเขายังติดริมฝีปากของเธออยู่ กว่าจะตั้งสติได้ก็นานหลายนาทีแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำนอนส่วนคนที่ได้ลิ้มรสหวานจากกลีบปากอิ่มก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดีเข้าบ้านและนั่งดื่มคนเดียวอย่างมีความสุขเพราะรสหวานล้ำยังติดริมฝีปากของเขาและกลิ่นกายหอมหวานของเธอยังตราตึงในใจของเขาจนกระทั่งดึกจึงไปอาบน้ำพักผ่อนและพรุ่งนี้เช้าเขาจะต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปเที่ยวบางแสนส่วนนพสิทธิ์ก็พาปัญญาดาไปที่คอนโดของเขาและไม่ได้เจอกันเกือบเดือนเพราะแฟนสาวมีบินตลอดจนไม่มีเวลาพักพอถึงห้องพวกเขาก็บอกรักกันอย่างดุเดือดทำให้ห้องพักของนพสิทธิ์ลุกเป็นไฟ“อ้ะ อ้า นพขา อื้อ ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ อ่า อื้อ อา อ้ะ อ้า..” ปัญญาดาร้องครวญครางไม่ขาดปากเมื่อร่างกายของเธอถูกรุกล้ำอย่างหนักหน่วงรุ