Semua Bab How To Love สมการรัก: Bab 1 - Bab 6

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกิ่งไม้ใหญ่ที่เรียงรายอยู่ทั่วบริเวณวิทยาลัย สายลมอ่อน ๆ พัดพาใบไม้ให้ไหวเอนเป็นจังหวะ บรรยากาศในวันเปิดภาคเรียนเต็มไปด้วยความคึกคัก นักศึกษาหลายคนต่างทยอยเดินเข้ามาภายในรั้ววิทยาลัย บ้างก็พูดคุยหัวเราะกับเพื่อนที่ไม่ได้พบกันตลอดช่วงปิดเทอม บ้างก็รีบเดินเข้าห้องเรียนเพราะกลัวจะสายตั้งแต่วันแรกท่ามกลางความวุ่นวายนั้น กลับมีหญิงสาวคนหนึ่งที่เลือกนั่งเงียบ ๆ อยู่บนม้านั่งหินอ่อนใต้ต้นก้ามปูใหญ่ซินหญิงสาวร่างเล็กในชุดนักศึกษาที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ กำลังทอดสายตามองผู้คนที่เดินผ่านไปมา แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม แต่หัวใจของเธอกลับไม่ได้อยู่ที่นี่สายตาของเธอเหม่อมองไปยังท้องฟ้าสีคราม ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆภายในหัวมีเพียงภาพของใครคนหนึ่งวนเวียนไม่ยอมหายไปคนที่เธอคิดถึง...คนที่ยังคงอยู่ในทุกความทรงจำคนที่เธออยากวิ่งเข้าไปกอด อยากบอกว่าคิดถึงเหลือเกินแต่ความจริงก็คือ...เธอทำได้เพียงคิดถึงเท่านั้น"..."ซินยกยิ้มบาง ๆ ให้กับตัวเอง ก่อนจะก้มมองฝ่ามือที่วางอยู่บนตัก"ป่านนี้... จะเป็นยังไงบ้างนะ"เธอพึมพำอยู่ในใจยังไม่ทันที่ความคิดจะล่องลอยไปไก

พักเที่ยง ณ ใต้ต้นไทรช่วงเวลาพักเที่ยงของวิทยาลัยเต็มไปด้วยความวุ่นวาย นักศึกษาหลายคนต่างพากันเดินไปยังโรงอาหาร บ้างจับกลุ่มพูดคุย บ้างนั่งพักผ่อนตามมุมต่าง ๆ ของวิทยาลัยแต่ใต้ต้นไทรใหญ่แห่งหนึ่งกลับมีชายหนุ่มสามคนนั่งอยู่ด้วยกันรามเอนตัวพิงกับต้นไม้ ก่อนถอนหายใจออกมาเบา ๆ"หิวว่ะ ไปหาอะไรกินกันปะ"เขตพยักหน้าเห็นด้วยทันที"เออ เป็นความคิดที่ดี"เขาหันไปมองเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ"ไปปะไอ้เตอร์"แต่ดูเหมือนคนถูกเรียกจะไม่ได้สนใจเสียงของเพื่อนเลยแม้แต่น้อยติวเตอร์ยังคงนั่งนิ่ง สายตาเหม่อลอยออกไปไกล ราวกับกำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเองตั้งแต่เช้า...เขายังไม่สามารถหยุดคิดถึงคำพูดของเฟิร์นได้คำพูดธรรมดา ๆ ที่กลับทำให้เขานึกถึงใครบางคนในอดีต"ไอ้เตอร์"รามเรียกอีกครั้งแต่ก็ยังไม่มีการตอบสนองเขตกับรามหันมามองหน้ากันอย่างงุนงง"ไอ้เตอร์"เขตเรียกเสียงดังขึ้นแต่ติวเตอร์ก็ยังคงนิ่งเหมือนเดิมสุดท้ายรามจึงถอนหายใจ ก่อนเอื้อมมือไปตบหัวเพื่อนเข้าเต็มแรงป้าบ!"โอ๊ย!"ติวเตอร์สะดุ้งทันที"ไอ้เชี่ย! มึงตบกูทำไมเนี่ย"รามเลิกคิ้ว"ก็พวกกูเรียกแล้วมึงไม่หันอะ"ติวเตอร์ยกมือขึ้นลูบหัวตัวเ

วิทยาลัยเช้าวันใหม่ของวิทยาลัยเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งผู้คนมากมายเดินผ่านประตูเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม เสียงพูดคุยของนักศึกษาดังขึ้นทั่วบริเวณ บรรยากาศของสถานศึกษาเต็มไปด้วยความคึกคักเหมือนทุก ๆ วันแต่สำหรับใครบางคน... วันนี้กลับเป็นวันที่แตกต่างออกไปเพราะมันคือวันแรกของการเริ่มต้นชีวิตใหม่ตามฝันเดินเคียงข้างพี่ชายของตัวเองเข้ามาภายในวิทยาลัย สายตาของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ ด้วยความสนใจสถานที่แห่งนี้กว้างกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้ทั้งอาคารเรียน สนาม และกลุ่มนักศึกษามากมาย ทำให้เธอรู้สึกทั้งตื่นเต้นและกังวลในเวลาเดียวกัน"น่าเรียนดีเหมือนกันนี่นา"ตามฝันพูดออกมาเบา ๆ ขณะมองไปรอบตัวติวเตอร์ที่เดินอยู่ข้าง ๆ หันมามอง ก่อนจะหัวเราะออกมา"ตอนพี่มาครั้งแรกก็พูดงี้แหละ"เขายิ้ม"เดี๋ยวอยู่ไปสักพักก็ชิน"ตามฝันหันมาถามต่อ"แล้วพี่เรียนตึกไหนอะ"ติวเตอร์ชี้ไปทางด้านหน้า"ถ้าห้องประจำก็ตึกสอง"เขาหยุดคิดเล็กน้อย"ส่วนเราก็น่าจะตึกสองเหมือนกันแหละ"ตามฝันพยักหน้า"โอเค"ทั้งสองเดินต่อไปเรื่อย ๆก่อนที่ติวเตอร์จะเหลือบมองเวลา แล้วรีบพูดขึ้น"รีบเดินเหอะ""เดี๋ยวเข้าแถวสาย"ตามฝันหันมามองพี่ชายด้วยสีหน้