How To Love สมการรัก

เช้าวันเปิดภาคเรียนวันแรกมาถึงพร้อมกับท้องฟ้าสดใส แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนอนเล็ก ๆ อย่างอ่อนโยน ราวกับธรรมชาติกำลังพยายามปลุกใครบางคนให้ลุกจากเตียง

แต่ดูเหมือนความพยายามของแสงแดดจะไร้ผล

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทว่าชายหนุ่มเจ้าของห้องกลับพลิกตัวหนี ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะ ราวกับหวังว่าถ้าไม่ได้ยินเสียง นาฬิกาคงยอมแพ้ไปเอง

"..."

แน่นอนว่ามันไม่เป็นเช่นนั้น

"พี่ติวเตอร์!!!"

เสียงแหลมใสของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังสนั่นไปทั่วทั้งบ้าน จนต่อให้นอนหลับลึกแค่ไหนก็คงสะดุ้ง

"จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน! นี่มันกี่โมงแล้ว!"

เจ้าของเสียงคือ ตามฝัน น้องสาวแท้ ๆ ของติวเตอร์ ซึ่งยืนเคาะประตูห้องไม่หยุด พร้อมทำหน้าราวกับคนกำลังจะหมดความอดทน

ภายในห้อง เสียงบ่นอู้อี้ดังลอดออกมาจากใต้ผ้าห่ม

"โอ๊ย... อะไรวะ คนจะหลับจะนอน..."

"ตื่น! วันนี้เปิดเทอมวันแรกนะ จะสายตั้งแต่วันแรกเลยหรือไง!"

ติวเตอร์ถอนหายใจยาว พลางโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่มอย่างคนจำยอม

"...แม่งเอ๊ย นี่น้องหรือแม่วะ"

"ได้ยินนะโว้ย!"

เสียงตะโกนสวนกลับแทบจะทันที

"ค้าบ ๆ ๆ รู้แล้วค้าบ... ตื่นแล้ววว"

"เออ! ดี อย่าให้ตามมาปลุกรอบสองล่ะ"

สิ้นเสียงฝีเท้าที่เดินห่างออกไป ติวเตอร์ก็ทิ้งตัวนั่งอยู่บนเตียง ก่อนจะถอนหายใจอีกครั้ง

"ขอสาบานเลย... ถ้ามีเมียแล้วเป็นแบบนี้ กูขอโสดทั้งชีวิตดีกว่า"

เช้าวันเปิดเทอม... และมันก็เริ่มต้นด้วยการโดนน้องสาวปลุกเหมือนทุกปีไม่มีผิด

.

.

วิทยาลัยแห่งหนึ่ง

โรงอาหารของวิทยาลัยคึกคักเป็นพิเศษในวันเปิดเรียน นักศึกษาทยอยเดินเข้าออกกันไม่ขาดสาย บางคนกำลังทักทายเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือน บางคนกำลังรีบต่อแถวซื้ออาหารเช้า

ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งเดินเข้ามาในโรงอาหารด้วยท่าทีสบาย ๆ

ใบหน้าหล่อคม ผมที่เซ็ตมาอย่างตั้งใจ และบุคลิกที่ดูมั่นใจ ทำให้สายตาของนักศึกษาหลายคนหันมามองโดยไม่รู้ตัว โดยเฉพาะกลุ่มสาว ๆ ที่แอบซุบซิบกันเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มเขินอาย

ตรงโต๊ะประจำของกลุ่มเพื่อนสนิท เขตรีบสะกิดรามทันที

"เห้ย ๆ นู่นไง... คนหล่อคนคูลของพวกเรามาแล้ว"

รามเหลือบมองก่อนจะหัวเราะ

"แอ็กชิบหาย"

ติวเตอร์เดินมาทรุดตัวนั่งลงตรงข้ามทั้งสอง พร้อมทำหน้าง่วงไม่หาย

เขตหัวเราะพลางส่ายหน้า

"วันนี้ฝนตกแน่ ๆ คุณติวเตอร์มาเช้า"

"เออจริง"

รามพยักหน้าเห็นด้วย

ติวเตอร์หัวเราะในลำคอ

"มึงคิดว่าสภาพอย่างกูจะตื่นเองทันเหรอ"

รามยกยิ้มทันที

"ให้กูเดา... น้องมึงปลุกอีกแล้วใช่ปะ"

"เออดิ"

"โถ่... เกือบจะเกิดแล้ว ดันโดนน้องคุมกำเนิดไว้ก่อน"

สิ้นประโยค ทั้งโต๊ะก็ระเบิดเสียงหัวเราะ

"หุบปากไปเลยพวกมึง"

"หยอกน่า"

รามหัวเราะก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

"เออ วันนี้มีเด็กใหม่ย้ายเข้ามาด้วย"

ดวงตาของติวเตอร์เป็นประกายขึ้นทันที

"ใครวะ"

เขตถึงกับหัวเราะลั่น

"ไวเลยนะไอ้สัด"

ติวเตอร์ยักไหล่พร้อมยิ้มมุมปาก

"ของแบบนี้ ช้าก็อดแดกดิ"

รามหัวเราะก่อนจะตอบ

"ไม่รู้ชื่อ แต่โคตรน่ารัก"

จู่ ๆ เขตก็รีบชี้ไปทางหน้าทางเข้าโรงอาหาร

"เห้ย! นั่นไง มาแล้ว"

รามพยักหน้ารัว

"เออ ๆ คนนั้นแหละ"

ติวเตอร์หันไปมองตาม

หญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาว ใบหน้าหมวยน่ารัก กำลังเดินผ่านหน้าโรงอาหารอย่างเรียบง่าย

เขาเผลอหลุดคำอุทานออกมา

"...เชี่ย น่ารักจริง"

"เห็นไหม ทั้งขาว ทั้งหมวย ทั้งตัวเล็ก สเปกมึงเป๊ะ"

"จีบเลย"

ติวเตอร์ยิ้มกว้าง

"งั้นจะรออะไร"

เขาลุกจากเก้าอี้ทันที แล้วเดินตรงเข้าไปหาหญิงสาวคนนั้นโดยไม่ลังเล

"เอ่อ... ขอโทษนะครับ"

หญิงสาวหยุดเดินแล้วหันกลับมา

"ครับ?"

"ไม่คุ้นหน้าเลย... เด็กใหม่เหรอ"

"ใช่ค่ะ"

"อยู่สาขาอะไร"

"ภาษา"

เธอตอบสั้น ๆ ก่อนถามกลับอย่างสุภาพ

"มีอะไรหรือเปล่าคะ"

ติวเตอร์ยิ้มอย่างเป็นมิตร

"ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากรู้จัก เราชื่อติวเตอร์ อยู่สาขาคอมฯ แล้วเธอล่ะ"

"เราชื่อซิน อยู่ปีสอง ย้ายมาระหว่างปีน่ะ"

"ปีสองเหมือนกันนี่"

เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนรวบรวมความกล้า

"งั้น... ขอเฟซไว้ได้ไหม"

ซินมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนขมวดคิ้วน้อย ๆ ราวกับเดาความตั้งใจของอีกฝ่ายออก

"จะจีบเหรอ"

คำถามตรงไปตรงมาทำเอาติวเตอร์ชะงัก

หญิงสาวยิ้มบาง ๆ ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงสุภาพ

"ถ้าจะจีบ... แกต้องไปแปลงเพศเป็นผู้หญิงก่อนนะ"

เธอหัวเราะเบา ๆ

"เราไม่ชอบผู้ชายอะ"

ติวเตอร์นิ่งอึ้ง

ซินพูดต่ออย่างเป็นกันเอง

"แล้วมุก 'ไม่คุ้นหน้า เป็นเด็กใหม่เหรอ' นี่เชยมากเลยนะ ลองเปลี่ยนใหม่ดู"

หญิงสาวยิ้มอีกครั้ง

"อีกอย่าง... เรามีคนที่ชอบอยู่แล้ว"

เธอเว้นช่วงสั้น ๆ ก่อนกล่าวทิ้งท้าย

"แต่ก็... ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

พูดจบ ซินก็เดินจากไป ทิ้งให้ติวเตอร์ยืนอ้าปากค้างอยู่คนเดียว

ไม่นาน รามกับเขตก็รีบวิ่งเข้ามา

"เห้ย เป็นไรวะ"

"ทรงนี้... กูว่าแห้ว"

ติวเตอร์ถอนหายใจแรง

"เออดิ"

เขตทำหน้างง

"ทำไมวะ"

รามยักคิ้ว

"หรือมึงไม่หล่อ"

"เป็นไปไม่ได้"

เขตรีบเถียงทันที

"ในวิทยาลัยนี้ใครจะหล่อกว่ามัน"

รามพยักหน้าเห็นด้วย

"งั้น... หรือเขาไม่ชอบคนขี้แอ็ก"

ติวเตอร์กลอกตา ก่อนตอบเสียงเหนื่อย

"โอ๊ย... ไม่ใช่ทั้งหมดที่พวกมึงพูดนั่นแหละ"

เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนถอนหายใจอีกครั้ง

"...เขาชอบผู้หญิง"

"ห๊ะ!"

รามกับเขตร้องออกมาพร้อมกัน

ติวเตอร์พยักหน้าเบา ๆ

"ตามนั้น"

พูดจบ เขาก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ ทิ้งให้เพื่อนทั้งสองยืนมองหน้ากันด้วยสีหน้าตกตะลึง

ดูเหมือนวันเปิดเรียนปีนี้... จะไม่ได้เริ่มต้นอย่างที่หนุ่มหล่อประจำวิทยาลัยคาดหวังเสียแล้ว