All Chapters of Godly chef เกิดใหม่เป็นแม่ (เคย) ใจร้ายในยุคจีน 80: Chapter 11 - Chapter 20

แสงตะวันยามเช้าทาบทับลงบนถนนดินลูกรังที่ทอดยาวมุ่งสู่ตัวอำเภอ วันนี้บรรยากาศในครอบครัวหงดูแตกต่างไปจากทุกวันหงซวนในชุดลำลองที่ดูทะมัดทะแมงทำหน้าที่จูงจักรยานคันเก่าที่มีตะกร้าใบใหญ่สองใบขนาบข้าง ในขณะที่หลินชิงเดินเคียงคู่พลางจูงมือเสี่ยวเหยาที่วันนี้มัดแกละสองข้างด้วยริบบิ้นสีแดงสดใส ส่วนเสี่ยวเฟิงเดินยืดอกอย่างภาคภูมิใจอยู่ข้าง ๆ พ่อของเขาเป้าหมายของวันนี้ไม่ใช่แค่การซื้อของเข้าบ้าน แต่คือการขยายตลาด หลินชิงใช้เวลาเมื่อคืนเตรียมหมูแดดเดียวสูตรมิชลินและซอสเห็ดป่าปรุงรส บรรจุลงในโหลแก้วสะอาดสะอ้านที่เธอออมเงินซื้อมาโหลละไม่กี่เฟิน“คุณแน่ใจนะหลินชิงว่าร้านอาหารในเมืองจะรับของจากชาวบ้านอย่างเรา?” หงซวนถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย เขาเคยชินกับการทำตามระเบียบวินัยทหาร การเดินเข้าไปเสนอขายของแบบไม่มีเส้นสายดูเป็นเรื่องที่ยากลำบากในสายตาของเขาหลินชิงหันไปยิ้มให้ชายหนุ่ม แววตาซุกซน“ในสมรภูมิรบคุณอาจจะเป็นแม่ทัพ แต่ในสมรภูมิการค้า... คุณต้องเชื่อใจฉันนะคะหงซวน ของดีต่อให้อยู่ลึกแค่ไหน กลิ่นของมันก็จะเรียกแขกมาเอง”หงซวนนิ่งไป เขาเริ่มชินกับคำพูดแปลก ๆ ที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของภรรยา แม

หลังจากกลับจากตัวอำเภอ บ้านตระกูลหงที่เคยเงียบเหงาและอับชื้นก็กลับมามีชีวิตชีวาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หลินชิงไม่รอช้า เธอใช้เวลาช่วงค่ำหลังจากที่เด็ก ๆ หลับแล้ว เริ่มลงมือตัดเย็บชุดใหม่ตามทักษะการออกแบบที่ติดตัวมาจากยุคปัจจุบัน แม้จะเป็นเพียงเข็มกับด้ายและกรรไกรเก่า ๆ แต่ด้วยสายตาของเชฟที่เน้นความประณีตและการจัดวางองค์ประกอบ ทำให้ผ้าที่ธรรมดากลายเป็นชุดที่มีรูปทรงทันสมัยแต่ยังคงความเรียบง่ายตามยุคสมัย หงซวนนั่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ใกล้ ๆ คอยเติมน้ำมันตะเกียงและใช้มีดเหลาไม้ไผ่ทำเป็นไม้แขวนเสื้อตามที่หลินชิงไหว้วาน สายตาของเขาแอบชำเลืองมองใบหน้าของภรรยาที่กำลังตั้งใจทำงานภายใต้แสงไฟสลัว ผมที่เคยกระเซอะกระเซิงบัดนี้ถูกรวบไว้อย่างประณีตด้วยริบบิ้นที่เสี่ยวเฟิงให้ แสงตะเกียงที่อาบไล้ใบหน้าทำให้เธอดูอ่อนโยนและน่ามองจนเขาแทบจะละสายตาไม่ได้ “คุณมองฉันทำไมคะ? หรือว่าฉันเย็บผิดตรงไหน?” หลินชิงถามโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากผ้า หงซวนสะดุ้งเล็กน้อย กระแอมไอแก้เขิน “เปล่า... ผมแค่คิดว่า คุณทำอะไรได้หลายอย่างเหลือเกิน ทั้งทำอาหาร เจรจาค้าขาย แล้วนี่ยังตัดเย็บเสื้อผ้าได้อีก คุณไปเอาเรี่ยวแรงและหัวสมองม

ความสำเร็จของหลินชิงกลายเป็นหนามยอกอกนางจางอย่างรุนแรง โดยเฉพาะเมื่อชาวบ้านเริ่มลือกันว่าซอสเห็ดป่าของสะใภ้ตระกูลหงนั้นมีค่าดั่งทองคำ ขนาดภัตตาคารในเมืองยังต้องแย่งกันซื้อ นางจางที่เจ็บใจจากการโดนหักหน้าจึงเริ่มวางแผนสกปรก เธอเชื่อว่าถ้าเธอได้สูตรลับมาครอบครอง เธอจะสามารถขับไล่หลินชิงออกไปและยึดครองตลาดนี้ไว้เองได้เช้าวันต่อมา ในขณะที่หลินชิงกำลังวุ่นอยู่กับการเคี่ยวซอสเห็ดกองกลางบ้าน กลิ่นหอมนวลล้ำลึกที่แฝงไปด้วยความเผ็ดร้อนเล็กน้อยโชยฟุ้งไปทั่วบริเวณ เสี่ยวเฟิงและเสี่ยวเหยา ทำหน้าที่เป็นลูกมือตัวน้อย คอยช่วยคัดแยกเห็ดป่าที่ทำความสะอาดแล้วอย่างขยันขันแข็ง“หอมจังเลยค่ะแม่ หนูนึกว่าแม่กำลังทำขนมจากสวรรค์เสียอีก” เสี่ยวเหยาเอ่ยพลางปาดเหงื่อที่หน้าผากคนถูกชมยิ้มพลางปาดชิมรสชาติ“นี่แหละจ้ะ หัวใจของอาหาร ความอร่อยต้องมาพร้อมกับความใส่ใจ”ในจังหวะนั้นเอง หงซวนเดินเข้ามาพร้อมกับฟืนกองใหญ่ เขาเหลือบมองภรรยาที่ทำงานอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางหมอกควันที่เกิดจากการเคี่ยวซอส ภาพของหลินชิงในตอนนี้ดูมีอำนาจและเสน่ห์อย่างประหลาด เขาเริ่มสังเกตเห็นว่าไม่ใช่แค่ฝีมือทำอาหารที่เปลี่ยนไป แต่ ‘ไหวพริบ’ ข

พายุฤดูร้อนพัดกระหน่ำเข้าสู่หมู่บ้านตระกูลหงอย่างกะทันหันในช่วงหัวค่ำ เสียงฟ้าร้องครืนครันทำให้บรรยากาศรอบบ้านดินดูวังเวงกว่าปกติ หลินชิงเพิ่งจะส่งเสี่ยวเฟิงและเสี่ยวเหยาเข้านอนสำเร็จ เด็กทั้งสองหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลียหลังจากช่วยแม่บรรจุซอสเห็ดลงโหลมาทั้งวันหลินชิงเดินกลับเข้ามาในห้องโถงกลาง พบว่าหงซวนยังคงนั่งนิ่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดสั่นไหววูบวาบตามแรงลมที่ลอดผ่านรอยแตกของประตู หงซวนไม่ได้หันมามองเธอ เขานั่งจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมบัดนี้กลับดูซีดเซียวและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ปิดไม่มิดเปรี้ยง!เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นใกล้บ้าน หงซวนสะดุ้งสุดตัว ร่างของเขาเกร็งแน่น ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้น แววตาของเขาดูเลื่อนลอยเหมือนไม่ได้อยู่ในห้องนี้ แต่กำลังหลุดไปอยู่ในสมรภูมิรบที่เขาเพิ่งจากมาหลินชิงจำอาการนี้ได้ทันทีในฐานะคนที่เคยศึกษาเรื่องจิตวิทยามาบ้าง นี่คือภาวะ PTSD (Post-Traumatic Stress Disorder) หรือสภาวะจิตใจหลังเผชิญเหตุการณ์รุนแรง เธอรู้ดีว่าในยุค 80 การเยียวยาบาดแผลทางใจยังเป็นเรื่องที่ห่างไกลความเข้าใจของชาวบ

“ในสมุดนั่น คุณจดอะไรไว้หรือคะ?”ชายหนุ่มชะงักพลางเงยหน้ามองหลินชิงด้วยความระแวง“บันทึกการคำนวณต้นทุนและการขนส่งครับ ผมเคยเป็นพนักงานบัญชีในโรงงานรัฐบาล แต่เพราะถูกใส่ร้ายเรื่องการทุจริตจนต้องติดคุก ตอนนี้ไม่มีใครยอมรับผมทำงานเลย”หงซวนเดินเข้ามาคุมเชิงข้างหลัง แววตาทหารของเขามองออกทันทีว่าชายคนนี้ไม่ได้โกหก“ชื่ออะไรล่ะเรา?”“อาซิ่ง ครับท่าน”หลินชิงรับสมุดมาเปิดดู เธอต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นการคำนวณที่ซับซ้อนและแม่นยำยิ่งกว่าเครื่องคิดเลขในยุคนั้นเสียอีก นี่คือเพชรในตมที่เธอต้องการ การจะทำธุรกิจขนาดใหญ่ เธอต้องมีคนช่วยดูแลเรื่องตัวเลขและการจัดการที่หลังบ้าน“อาซิ่ง ฉันกำลังเปิดกิจการทำซอสอาหารแปรรูป และฉันต้องการคนมาช่วยดูแลบัญชีและคลังสินค้า ฉันไม่สนใจอดีตของคุณ ฉันสนใจแค่ว่าคุณจะซื่อสัตย์กับฉันและทำงานให้เต็มที่ได้ไหม?”อาซิ่งตะลึงจนพูดไม่ออก“คะ... คุณจะจ้างคนอย่างผมจริง ๆ หรือครับ?”“ฉันจะให้โอกาสคุณพิสูจน์ตัวเอง สัปดาห์แรกคือช่วงทดลองงาน ฉันมีที่พักและอาหารให้ ถ้าคุณทำได้ดี ฉันจะมีเงินเดือนประจำให้ในฐานะพนักงานคนแรกของครัวรสสวรรค์”หงซวนมองดูคนหัวการค้าด้วยความทึ่งอีกครั้ง เธอ