All Chapters of เกียร์ร้าย ทวงคืนรัก: Chapter 91 - Chapter 100

ตอนที่ 92 มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ“สารวัตร! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ”ฝ้ายแทบสร่างเมา เมื่อหันไปเจอกับสารวัตรคณิณ ที่เดินมาข้างหลัง เมื่อหันไปอีกทางก็ตกใจไม่แพ้กัน เมื่อรุ่นพี่กฤษ เดินไปดึงแก้วจากมือของแอลมาเหมือนกัน“ใครวะเนี่ย! กล้ามาดึงแก้ว…. พี่กฤษ!”“แอบมาเที่ยวไม่บอกเลยนะ มิน่าล่ะพี่โทรหาไม่รับสายเลย ที่แท้ก็ไม่ได้ยินนี่เอง”แอลกะพริบตาถี่ ไร้ข้อแก้ตัวที่หลุดออกจากปาก “พะ พี่กฤษมาที่นี่ได้ยังไง”“ถ้าพี่ไม่มา คงจะมีคนอื่นเข้ามายุ่งกับแฟนพี่แล้วสิ”แอลนิ่งไปทันทีเมื่อถูกรุ่นพี่ดึงไปนั่งที่เก้าอี้อย่างสงบเสงี่ยม ส่วนฝ้ายที่ยังตกใจจยืนตัวแข็ง มองไปที่สารวัตรคณิณ ที่ยืนค้ำตัวเธออยู่“สะ สารวัตรมาทำงานเหรอคะ”“ผมเลิกงานแล้วครับ”“แล้ว… มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ”คณิณมองดูสีหน้าของฝ้ายที่เลิกลัก ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อถูกเขาจ้องเธอมองหาตัวช่วยแต่แอลเองก็ถูกกฤษจับไปนั่งที่แล้ว ส่วนเกรซนั่งอยู่เก้าอี้อีกฝั่ง ดื่มอยู่เงียบ ๆ คนเดียว“ผมแค่แวะมาดูว่า คุณจะสนุกมากกว่าในคลิปที่โพสลงไอจีนั่นได้อีกแค่ไหน”“คุณ! คุณเห็นหมดแล้วเหรอคะ”“ครับ ไหนบอกว่ามีซ้อมที่มหาลัย เหนื่อยจนหมดแรงแล้วไง ทำไมถึงได้มาโผล่ที่

ตอนที่ 94 ฉันไม่น่าเชื่อเขาเลย!เกรซอาบน้ำและเข้านอน โดยที่ไม่ปลดล็อกประตูห้องนอน แต่เธอลืมไปแล้วว่าห้องนี้ไม่ใช่ของเธอ แต่เป็นห้องของเซริว เขามีกุญแจสำรองที่จะไขเข้าห้องได้ เมื่อเธอหลับสนิทแล้ว เซริวถึงได้เข้ามานอนข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าถ้าเธอตื่นมา จะหาเรื่องทะเลากะกับเขาอีก“ไอ้คนใจหมา ไหนบอกว่าจะไม่โกหก ฉันไม่น่าเชื่อเขาเลย!”เซริวที่กำลังจะล้มตัวนอน ถึงกับชะงักไปทันที เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กละเมอออกมาเพราะความเมา เขานั่งมองดูเธอหลับสนิทก่อนจะถอนหายใจออกมา“พี่ขอโทษนะเกรซ พี่ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้เกรซเห็น เฮ้อ… ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้วะเนี่ย คงรอไม่ได้แล้ว รีบจัดการให้จบดีกว่า”เช้าวันต่อมาเกรซตกใจตื่นตอนสายของวันหยุด เธอจึงลุกขึ้นจากเตียงและเดินออกมาเพราะรู้สึกกระหายน้ำ “เมื่อคืนคงดื่มหนักเกินไปหน่อยมั้งเนี่ย”แต่ก่อนที่จะเปิดประตู ก็ได้ยินเหมือนเสียงเปิดประตูห้อง เธอจึงยั้งมือเอาไว้“เบล! มาได้ยังไงเนี่ย”“ก็มาเอาของที่ลืมไว้ท้ายรถพี่เมื่อวานไงล่ะ”“อ้อ! เอาลงมาให้แล้วรอเดี๋ยวนะ”เสียงเซริวเดินไปหยิบของให้กับรุ่นน้องสาว แต่ที่ทำให้เกรซเจ็บปวดไม่ใช่แค่เรื่องนั้น แต่เป็นเ

ตอนที่ 96 “ตอบไม่ได้สินะ”“ไม่ใช่นะ! มันไม่ใช่อย่างที่เกรซคิด”เซริวรีบเถียงออกมาทันที แต่ตอนนี้เกรซไม่อยากจะรับฟังคำอธิบายอะไรอีกแล้ว เธอเดินถอยออกมา เซริวแค่เอื้อมมืออกไป ก็รู้ว่าเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว“คำถามสุดท้ายนะคะ เมื่อกี้นี้พี่เปิดประตูให้ใคร แล้วคุยกับใคร”“พี่….”“ตอบไม่ได้สินะ”เมื่อเห็นสีหน้าจนมุม หมดทางที่จะตอบ เกรซก็ยืนปาดน้ำตา หัวใจที่ถูกเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำอีก มันเจ็บจนเธอไม่อยากจะทนรับอีกแล้ว เธอเลือกที่จะเดินออกไป เซริวเมื่อตั้งสติได้ ก็รีบเดินตามออกไปทันที“เรื่องนี้พี่อธิบายได้นะ ฟังพี่ก่อนสิ เกรซ!”เกรซเดินออกไปนอกห้อง และปิดประตูทันที เมื่อเธอเดินออกมาก็พบว่า ห้องฝั่งตรงข้าม ก็กำลังเปิดประตูออกมาเหมือนกัน เซริวและผู้หญิงห้องตรงข้าม หันมามองหน้าเธอพร้อมกัน แต่กลับหันไปทักทายเขา“อ้าวพี่เซริว จะไปไหนแต่เช้าเหรอ”เบล รุ่นน้องสาวที่เขาอ้างว่าเป็นรุ่นน้องสายรหัส สวมชุดเทนนิสเหมือนกำลังจะไปซ้อม มองดูเธอและเขาอยู่หน้าประตู เกรซไม่สนใจและเดินไปที่ลิฟต์ทันที“เกรซ!”“อย่าตามมานะ! อย่าให้ฉันเกลียดพี่มากไปกว่านี้อีกเลย พอได้แล้ว…ไปให้พ้นหน้าฉันซะ!”เกรซรีบเดินไปที่ลิ

ตอนที่ 98 ขยะมีพิษที่รีไซเคิลไม่ได้“อีเกรซ! มึงว่าใครหลอกตัวเอง อย่าคิดว่ามึงนิ่งแล้วพวกกูจะดูไม่ออกว่ามึงรู้สึกยังไง กูบอกแล้วไงว่า เซริวน่ะไม่นานก็เบื่อมึง นี่ยังไม่ทันครบสามเดือนที่กูพูด อาการก็ออกแล้วไม่ใช่เหรอ มึงเชื่อหรือยังล่ะว่า เซริวไม่ได้จริงใจกับมึง เจ็บมากเลยสินะ ที่ถูกทิ้งเป็นหมาแบบนี้ สมน้ำหน้า”เกรซหันไปและมองหน้ารุ่นพี่ ทินที่จับแขนบีน่าอยู่หันมาปรามเธอ เมื่อเห็นสีหน้าเกรซที่ขึงขัง สายตาแข็งกร้าว มือกำหมัดแน่น“เธอจะทำอะไรน่ะ อย่านะ!”มินดึงแขนบีน่าถอยออกมา รุ่นพี่อีกคนเดินมาห้าม“น้องใจเย็น ๆ ก่อนนะ เพื่อนพี่ปากไม่ดี อย่าใส่ใจ”“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่แตะต้องขยะ โดยเฉพาะขยะมีพิษที่รีไซเคิลไม่ได้อย่างเธอ”เพียงแค่นั้นบีน่าก็โกรธจนคุมสติไม่อยู่ เธอกระโดดออกมา แต่เพื่อน ๆ ก็พยายามล็อกแขนเอาไว้ ไม่ให้พุ่งเข้ามาทำร้ายเกรซ เพื่อนของเธอก็พร้อมที่จะสู้เหมือนกัน “อีเกรซ! มึงว่าใครเป็นขยะ มึงต่างหากที่ไม่รับความจริงว่า กำลังจะโดนเขี่ยทิ้งอีควาย”“มึงต่างหากล่ะที่ควาย! หุบปากแล้วฟังกูให้ชัดนะอีชาติเปรต! คนอย่างกูไม่ต้องเสียเวลามาสร้างเรื่องพวกนี้หรอก กูไม่ได้หมดทางเลือกอย่างมึง

ตอนที่ 100 มาทำอะไรที่นี่เกรซมองหน้าเขา และตอบไปด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว"ฉันก็กลับมาห้องของฉัน ถูกแล้วนี่คะ มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ"เซริว กัดกรามและเดินเข้ามาจับมือเธอ แต่เกรซหุบแขนและเดินถอยออกไป ไม่ให้เขาแตะต้อง จนเซริวตกใจ และไม่กล้าเดินเข้าไปอีก“เกรซ”“มาทำอะไรที่นี่ ไม่ไปดูแลรุ่นน้องที่ตกบันได้เหรอ หรือว่าต้องการมาถามหาคนผิดแถวนี้”“ไม่ใช่แบบนั้นนะ พี่…”สีหน้าลังเลของเซริว ทำให้เธอรู้สึกผิดหวังมากขึ้นกว่าเดิม นั่นแสดงว่าเขากำลังสงสัยเธออยู่ เกรซหลับตาและส่ายศีรษะเล็กน้อย“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็กลับไปเถอะ”“มีสิเกรซ พี่ก็แค่อยากถามว่า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเกรซถึงไปอยู่ที่นั่นได้”ในที่สุดเขาก็ถามคำถามนี้ออกมา เกรซไม่คิดเลยว่า เซริวจะนึกสงสัยเธอ เมื่อหันไปมองก็รู้ว่า เขาเองก็รู้สึกผิด แต่ก็ยังกล้าถามเธอ“หึ! ฉันไม่น่าเข้าไปยุ่งเลยจริง ๆ ถ้าอยากรู้ก็ลองไปถามคนของพี่ดูสิ เผื่อว่าเธออาจจะตอบได้ อ้อ! อย่าบอกนะว่าเธอบอกพี่ว่า ฉันเป็นคนผลักเธอ”“อะไรนะ ผลักเหรอ”สีหน้าตกใจของเขา ยิ่งทำให้เกรซสิ้นหวังลงไปมากกว่าเดิม เธอผลักเขาออกไปอย่างแรง หมดสิ้นความหวังทั้งหมด“ออกไป! ต่อไปอย่ามาให้ฉั