All Chapters of เกียร์ร้าย ทวงคืนรัก: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 1 แม่มึงมา!ผับ FLท่ามกลางแสง สี เสียงที่จัดเต็มในผับยามค่ำคืน บรรดาหนุ่มสาวที่เมามายกับเครื่องดื่มในมือ ก็เริ่มออกมาเปิดสเต็ปกันด้วยความสำราญใจ อีกด้านหนึ่ง สาวน้อยอายุเพียงยี่สิบปี ค่อย ๆ เดินเข้ามาข้างใน สายตาของเธอเริ่มมองหาใครบางคนในความมืด เสียงดังจากลำโพงรอบทิศทาง กระตุ้นให้ศีรษะของเธอปวดหนึบ“น้องสาว ชนแก้วกับพี่มั้ยครับ”“ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย”“เกรซ” หรือ สุพิชญา สาวน้อยคณะมนุษยศาสตร์ปีสอง ค่อย ๆ เดินเบียดคนเข้าไปในผับ สายตาที่เริ่มพล่าเลือนเพราะฤทธิ์หวัด หัวเริ่มปวดตุบตับเพราะเสียงที่ดังกระตุ้น แต่เพราะรูปที่เพื่อนของเธอส่งมา‘นี่ใช่พ่อแฟนแสนดีของมึงหรือเปล่าเกรซ ฉันเห็นเขามากับผู้หญิงด้วยนะ มึงรีบมาเถอะ แทบจะขี่กันอยู่ในร้านแล้ว’เพียงแค่นั้น เกรซจึงอยากมาให้เห็นกับตาว่า แฟนหนุ่มนิสัยเสียของเธอ จะทำเรื่องแย่ ๆ กับเธอได้มากกว่านี้อีกมั้ย เมื่อเธอเดินเข้ามาหาเพื่อนที่รออยู่ ฝ้าย และ แอล ก็รีบฟ้องทันที“มึงมาแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้างเดินไหวอยู่มั้ย”“ยังไหว ว่าแต่… เขาอยู่ที่ไหน”“โน่นไง โต๊ะที่ชั้นลอยนั่น เห็นอีชุดแดงนั่นมั้ย มันนั่งยั่วแฟนแกอยู่นานละ จะเอายังไง จัดที่นี่

ตอนที่ 3 มันพึ่งรู้ตัวเหรอวะเกรซรีบเดินออกมาจากโต๊ะของเขา เพื่อน ๆ ของเธอรีบเดินตามมา เซริวตกใจจนอึ้งไป เกรซไม่เคยร้องไห้มาก่อน เขากำลังจะเดินตามเธอไป นีน่าก็เดินเข้ามาเกาะแขนเขาเอาไว้“ในเมื่อพวกประสาทเสียกลับไปแล้ว พวกเราก็มาสนุกกันต่อเถอะค่ะ อย่าไปสนใจเธอเลยนะคะพี่เซริว โอ๊ย! ผลักนีน่าทำไมคะเนี่ย”“หลีกไป!”เซริวทบทวนอย่างรวดเร็ว เขายังรู้สึกชาที่หน้า ตรงที่ถูกเธอฟาดฝ่ามือมาตบเขา เธอร้องไห้… น้ำตาของเธอทำให้หัวใจเขาเจ็บ รู้สึกเหมือนถูกบีบรัดจนหายใจไม่ออก หลายเดือนที่ผ่านมา เขารับรู้ได้ถึงความรักและความเอาใจใส่ของเธอ ทุกอย่างที่เธอทำให้ ทั้งอาหารกลางวัน น้ำดื่มหลังจากเขาซ้อมบาสเกตบอล แม้แต่ผ้าขนหนูเช็ดหน้า ผ้าเย็นและเครื่องดื่ม เธอก็จัดเตรียมให้ตลอด แม้แต่เสื้อผ้าชุดนักศึกษาของเขา ก็เป็นเธอที่ติดต่อร้านซักรีดให้“เกรซ!”“เฮ้ย! ไอ้เซริว เฮ้อ… ไปจนได้สินะ มันพึ่งรู้ตัวเหรอวะ ว่ามันรักแฟนมันมากแค่ไหน”“ก่อนหน้านี้คงโกรธเพราะเหมือนถูกหลอก แต่กููว่านะ ไอ้เซริวมันไม่รู้ตัวหรอกว่า น้องเกรซรักมันแค่ไหน”“ก็นั่นน่ะสิ กูกะจะพามันมาปลอบใจ และตะล่อมให้มันไปง้อเมียอยู่เชียว ใครจะไปคิดวะ ว่าจะจบ

ตอนที่ 5 ใจเย็น ๆ ก่อน“ไอ้เซริว มึงใจเย็น ๆ ก่อน ปล่อยคุณหมอก่อนสิวะ”เขาดึงเสื้อของคุณหมอห้องฉุกเฉินเอาไว้ เพื่อถามอาการอย่างใจร้อน แม้แต่เพื่อนสนิททั้งสองคนของเกรซ ก็เห็นว่าเซริวใจร้อนจนน่าตกใจ“ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้ว โชคดีที่ถูกชนไม่แรงมาก อาการบาดเจ็บมีแค่ศีรษะแตกและมีแผลที่หัวเข่ากับข้อศอก ตอนนี้ทำแผลให้เสร็จแล้ว กำลังจะส่งไปที่ห้องพักฟื้น รบกวนญาติผู้ป่วยไปทำประวัติคนไข้กับเจ้าหน้าที่ด้วยนะครับ”“ได้ครับ ผมจัดการเอง”“งั้นคุณวาสนา ผมฝากด้วยนะ”“ค่ะคุณหมอ ญาติผู้ป่วยเชิญทางนี้เลยค่ะ”“ครับ”เซริวเดินตามเจ้าหน้าที่ไป เพื่อทำประวัติส่งตัวผู้ป่วยเข้าห้องพัก เขาถือกระเป๋าของเกรชไปด้วย ซึ่งในนั้นมีบัตรประชาชนและมือถือของเธออยู่ข้างใน เมื่อเสร็จแล้ว ทั้งหมดก็ตามไปที่ห้องพักของเกรซ ซึ่งคุณหมอแจ้งแล้วว่า เกรซคงจะฟื้นพรุ่งนี้ช่วงบ่าย ๆ เพราะตอนทำแผล หมอฉีดยาสลบให้เธอไป“พวกนายกลับไปพักผ่อนเถอะ”“แต่ว่ามึงก็น่าจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเซริว นี่ก็จะเช้าแล้ว ถ้าเกรซตื่นมาเห็นมึงในสภาพนี้ กูว่าจะช็อกไปอีกรอบ”ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย เมื่อเต้เป็นคนบอกให้เซริวกลับบ้านไปอ

ตอนที่ 7 ง่ายเกินไปก็ไม่ท้าทายเกรซเริ่มทำสีหน้าไม่ถูก เมื่อถูกรุ่นพี่หนุ่มอย่างธรรณ์เอ่ยปากตรง ๆ แบบนี้ เธอเป็นคนมีประสบการณ์ด้านความรักมาก่อน แค่มองปราดเดียวก็รู้ถึงจุดประสงค์ของเขาแล้ว“เอ่อ… คือว่าเรื่องนี้ อาจจะไม่ค่อยเหมาะหรือเปล่าคะ”“ทำไมล่ะ ก็แค่ข้าวมื้อเดียวเอง ได้ข่าวว่าโรงอาหารคณะมนุษยศาสตร์ ทั้งอร่อยและมีอาหารหลากหลาย แล้วก็ยังมีสาว ๆ สวย ๆ ให้มองเป็นอาหารตาด้วย พี่น่ะอยากลองไปชิมมานานแล้ว แต่ก็ไม่กล้าไปน่ะ”“ที่แท้จะไปส่องสาว ๆ นี่เองเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นไม่มีปัญหาค่ะ เรื่องแบบนี้เกรซถนัดมาก ถ้ารุ่นพี่สนใจใครเป็นพิเศษ ขอให้บอกได้เลยค่ะ รับรองว่าเกรซจะช่วยเต็มที่”ธรรณ์ได้แต่ยิ้ม แต่ในใจของเขามีคำตอบอยู่แล้วว่า เขาอยากจะจีบใคร แต่ตอนนี้เธอพูดตัดบทเขาแบบนี้ เขาจึงไม่พูดอะไรต่อ เรื่องแบบนี้คงจะต้องค่อยเป็นค่อยไปสินะ ในเมื่อเธอยังไม่เปิดโอกาส เขาก็จะค่อย ๆ แวง้ประตูหัวใจของเธอทีละนิด ลองดูสิว่าเธอจะทนลุกตื๊อของเขาไปได้อีกนานแค่ไหน“เอาล่ะไม่พูดมากแล้ว พยาบาลบอกว่าต้องกินอาหารให้ตรงต่อเวลา เดี่ยวข้าวก็จะมาส่งแล้ว แต่พี่คิดว่าคงไม่ถูกปากคนป่วยสักเท่าไหร่ เอาเป็นว่าสั่งอย่างอื่น

ตอนที่ 9 บอกให้หลีกไป!ธรรณ์เดินมาที่หน้าคณะบริหาร ตอนนี้แอลกับฝ้ายยืนนิ่งเหมือนถูกสาป ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ เมื่อเห็นสีหน้าของรุ่นพี่เซริว ที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินเข้ามารับแฟนสาวของตัวเองต่อหน้า“มึงเป็นใคร”“พี่เซริวคะ มีมารยาทหน่อยสิ”เกรซหันไปต่อว่าเซริว ที่ใช้คำพูดหยาบคายถามธรรณ์ ที่เดินมารับเกรซที่หน้าคณะ คนที่ถูกถามนอกจากจะไม่กลัวแล้ว ยังเดินเข้ามาใกล้ ๆ แฟนสาวของอีกฝ่ายพร้อมกับรอยยิ้ม“ขอโทษที่แนะนำตัวช้าเกินไป ครั้งก่อนเจอกันในสถานการณ์แบบนั้น เลยไม่ทันคุยกันมาก ผมชื่อธรรณ์เรียนอยู่คณะ...”“ใครอยากจะรู้จักมึง ออกไปให้ห่าง ๆ เกรซ นี่แฟนกู”“พี่เซริวคะ พวกเรา…”“เงียบไปเถอะเกรซ พี่ยังไม่เคยบอกว่าพวกเราเปลี่ยนสถานะ อย่าคิดเองเออเอง โดยที่ไม่ได้ถามความเห็นของพี่”เกรซขมวดคิ้ว และเริ่มรู้สึกปวดศีรษะขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้ว่าเซริวเป็นคนดื้อมากแค่ไหน“เกรซ! เป็นอะไรไป ปวดหัวอีกแล้วเหรอ มึงหลีกไปเลย! กูจะพาแฟนไปหาหมอ”“ผมว่าคุณต่างหากที่ควรหลีก ที่ผมมาที่นี่ ก็เพื่อจะพาเกรซไปหาหมอ เพื่อตรวจอาการหลังเกิดอุบัติเหตุ”“ในฐานะอะไร กูบอกให้หลีกไป!”“พอได้แล้วค่ะพี่เซริ