Alle Kapitel von เกียร์ร้าย ทวงคืนรัก: Kapitel 1 – Kapitel 10

ตอนที่ 1 แม่มึงมา!ผับ FLท่ามกลางแสง สี เสียงที่จัดเต็มในผับยามค่ำคืน บรรดาหนุ่มสาวที่เมามายกับเครื่องดื่มในมือ ก็เริ่มออกมาเปิดสเต็ปกันด้วยความสำราญใจ อีกด้านหนึ่ง สาวน้อยอายุเพียงยี่สิบปี ค่อย ๆ เดินเข้ามาข้างใน สายตาของเธอเริ่มมองหาใครบางคนในความมืด เสียงดังจากลำโพงรอบทิศทาง กระตุ้นให้ศีรษะของเธอปวดหนึบ“น้องสาว ชนแก้วกับพี่มั้ยครับ”หนุ่มวัยกำหนัด หันไปเห็นหญิงสาวใบหน้าเหม่อลอย สายตาเธอมองสอดส่องไปทั่วสถานบันเทิง ที่เต็มไปด้วยแสงสปอร์ตไลท์ โดยไม่ได้มองคนเข้ามาทักเลยแม้แต่น้อย“ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย”“เกรซ” หรือ สุพิชญา สาวน้อยคณะมนุษยศาสตร์ปีสอง สาวสวยรูปร่างสูง ในชุดเดรสสีครีม สวมเสื้อคาดิแกนคลุมกันหนาว ชุดที่ไม่เหมาะกับการมาเที่ยวกลางคืนเอาเสียเลย เธอค่อย ๆ เดินเบียดคนเข้าไปในผับ สายตาที่เริ่มพล่าเลือนเพราะฤทธิ์หวัด ลมหายใจร้อนผ่าว หัวเริ่มปวดตุบตับเพราะเสียงที่ดังกระตุ้นเข้าไปในโสทประสาท แต่เพราะรูปที่เพื่อนสนิทของเธอส่งมา ทำให้เธอนอนอยุ่เฉย ๆ ไม่ได้‘นี่ใช่พ่อแฟนแสนดีของมึงหรือเปล่าเกรซ กูเห็นเขามาเที่ยวกับเพื่อน มีผู้หญิงด้วยนะ มึงรีบมาเถอะ มึงดูรูปนี่สิ แทบจะขี่กันอยู่ในร้านแล

ตอนที่ 3 มันพึ่งรู้ตัวเหรอวะเกรซรีบเดินออกมาจากโต๊ะของเขา เพื่อน ๆ ของเธอรีบเดินตามมา เซริวตกใจจนอึ้งไป เกรซไม่เคยร้องไห้มาก่อน เขากำลังจะเดินตามเธอไป นีน่าก็เดินเข้ามาเกาะแขนเขาเอาไว้“ในเมื่อพวกประสาทเสียกลับไปแล้ว พวกเราก็มาสนุกกันต่อเถอะค่ะ อย่าไปสนใจเธอเลยนะคะพี่เซริว โอ๊ย! ผลักนีน่าทำไมคะเนี่ย”“อย่ามาแตะต้องฉัน หลีกไป!”"โอ๊ย!""นีน่า!"เซริวสลัดแขนของนีน่าไปอย่างแรง จนเธอล้มลงเพราะส้นสูงสี่นิ้วนั่น เพื่อน ๆ ของเธอรีบเข้ามาประคอง ระหว่างที่เซริวรีบเดินตามเกรซออกไป"เกรซ! เดี๋ยวก่อนสิอย่าพึ่งไป"เซริวรีบเดินตามเธอ ปากก็ร้องตะดกนเรียกเธอไปด้วย แต่เกรซก็ไม่ได้หยุด และรีบเดินออกไปจากผับทันที เขารีบทบทวนเรื่องราวในใจอย่างรวดเร็ว ยังรู้สึกถึงฝ่ามือที่ตบมาที่หน้า เธอร้องไห้… น้ำตาของเธอทำให้หัวใจเขาเจ็บ รู้สึกเหมือนถูกบีบรัดจนหายใจไม่ออก หลายเดือนที่ผ่านมา เขารับรู้ได้ถึงความรักและความเอาใจใส่ของเธอ ทุกอย่างที่เธอทำให้ ทั้งอาหารกลางวัน น้ำดื่มหลังจากเขาซ้อมบาสเกตบอล แม้แต่ผ้าขนหนูเช็ดหน้า ผ้าเย็นและเครื่องดื่ม เธอก็จัดเตรียมให้ตลอด แม้แต่เสื้อผ้าชุดนักศึกษาของเขา ก็เป็นเธอที่ติดต่อร้า

ตอนที่ 5 ใจเย็น ๆ ก่อน“ไอ้เซริว มึงใจเย็น ๆ ก่อน ปล่อยคุณหมอก่อนสิวะ”เขาดึงเสื้อของคุณหมอห้องฉุกเฉินเอาไว้ เพื่อถามอาการอย่างใจร้อน แม้แต่เพื่อนสนิททั้งสองคนของเกรซ ก็เห็นว่าเซริวใจร้อนจนน่าตกใจ“ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้ว โชคดีที่ถูกชนไม่แรงมาก อาการบาดเจ็บมีแค่ศีรษะแตกและมีแผลที่หัวเข่ากับข้อศอก ตอนนี้ทำแผลให้เสร็จแล้ว กำลังจะส่งไปที่ห้องพักฟื้น รบกวนญาติผู้ป่วยไปทำประวัติคนไข้กับเจ้าหน้าที่ด้วยนะครับ”“ได้ครับ ผมจัดการเอง”“งั้นคุณวาสนา ผมฝากด้วยนะ”“ค่ะคุณหมอ ญาติผู้ป่วยเชิญทางนี้เลยค่ะ”“ครับ”เซริวเดินตามเจ้าหน้าที่ไป เพื่อทำประวัติส่งตัวผู้ป่วยเข้าห้องพัก เขาถือกระเป๋าของเกรชไปด้วย ซึ่งในนั้นมีบัตรประชาชนและมือถือของเธออยู่ข้างใน เมื่อเสร็จแล้ว ทั้งหมดก็ตามไปที่ห้องพักของเกรซ ซึ่งคุณหมอแจ้งแล้วว่า เกรซคงจะฟื้นพรุ่งนี้ช่วงบ่าย ๆ เพราะตอนทำแผล หมอฉีดยาสลบให้เธอไป“พวกนายกลับไปพักผ่อนเถอะ”“แต่ว่ามึงก็น่าจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเซริว นี่ก็จะเช้าแล้ว ถ้าเกรซตื่นมาเห็นมึงในสภาพนี้ กูว่าจะช็อกไปอีกรอบ”ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย เมื่อเต้เป็นคนบอกให้เซริวกลับบ้านไปอาบ

ตอนที่ 7 ง่ายเกินไปก็ไม่ท้าทายเกรซเริ่มทำสีหน้าไม่ถูก เมื่อถูกรุ่นพี่หนุ่มอย่างธรรณ์เอ่ยปากตรง ๆ แบบนี้ เธอเป็นคนมีประสบการณ์ด้านความรักมาก่อน แค่มองปราดเดียวก็รู้ถึงจุดประสงค์ของเขาแล้ว“เอ่อ… คือว่าเรื่องนี้ อาจจะไม่ค่อยเหมาะหรือเปล่าคะ”“ทำไมล่ะ ก็แค่ข้าวมื้อเดียวเอง ได้ข่าวว่าโรงอาหารคณะมนุษยศาสตร์ ทั้งอร่อยและมีอาหารหลากหลาย แล้วก็ยังมีสาว ๆ สวย ๆ ให้มองเป็นอาหารตาด้วย พี่น่ะอยากลองไปชิมมานานแล้ว แต่ก็ไม่กล้าไปน่ะ”เมื่อเขาพูดแบบนี้ เธอก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย อย่างน้อยรุ่นพี่คนนี้ ก็ไม่ได้ทำให้เธออึดอัดมากจนเกินไป“ที่แท้จะไปส่องสาว ๆ นี่เองเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นไม่มีปัญหาค่ะ เรื่องแบบนี้เกรซถนัดมาก ถ้ารุ่นพี่สนใจใครเป็นพิเศษ ขอให้บอกได้เลยค่ะ รับรองว่าเกรซจะช่วยเต็มที่”ธรรณ์ได้แต่ยิ้ม แต่ในใจของเขามีคำตอบอยู่แล้วว่า เขาอยากจะจีบใคร แต่ตอนนี้เธอพูดตัดบทเขาแบบนี้ เขาจึงไม่พูดอะไรต่อ เรื่องแบบนี้คงจะต้องค่อยเป็นค่อยไปสินะ ในเมื่อเธอยังไม่เปิดโอกาส เขาก็จะค่อย ๆ แวง้ประตูหัวใจของเธอทีละนิด ลองดูสิว่าเธอจะทนลุกตื๊อของเขาไปได้อีกนานแค่ไหน“เอาล่ะไม่พูดมากแล้ว พยาบาลบอกว่าต้องกินอา

ตอนที่ 9 บอกให้หลีกไป!ธรรณ์เดินมาที่หน้าคณะบริหาร ตอนนี้แอลกับฝ้ายยืนนิ่งเหมือนถูกสาป ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ เมื่อเห็นสีหน้าของรุ่นพี่เซริว ที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินเข้ามารับแฟนสาวของตัวเองต่อหน้า“มึงเป็นใคร”“พี่เซริวคะ มีมารยาทหน่อยสิ”เกรซหันไปต่อว่าเซริว ที่ใช้คำพูดหยาบคายถามธรรณ์ ที่เดินมารับเกรซที่หน้าคณะ คนที่ถูกถามนอกจากจะไม่กลัวแล้ว ยังเดินเข้ามาใกล้ ๆ แฟนสาวของอีกฝ่ายพร้อมกับรอยยิ้ม“ขอโทษที่แนะนำตัวช้าเกินไป ครั้งก่อนเจอกันในสถานการณ์แบบนั้น เลยไม่ทันคุยกันมาก ผมชื่อธรรณ์เรียนอยู่คณะ...”“ใครอยากจะรู้จักมึง ออกไปให้ห่าง ๆ เกรซ นี่แฟนกู”“พี่เซริวคะ พวกเรา…”“เงียบไปเถอะเกรซ พี่ยังไม่เคยบอกว่าพวกเราเปลี่ยนสถานะ อย่าคิดเองเออเอง โดยที่ไม่ได้ถามความเห็นของพี่”เกรซขมวดคิ้ว และเริ่มรู้สึกปวดศีรษะขึ้นมาอีกครั้ง เธอรู้ว่าเซริวเป็นคนดื้อมากแค่ไหน“เกรซ! เป็นอะไรไป ปวดหัวอีกแล้วเหรอ มึงหลีกไปเลย! กูจะพาแฟนไปหาหมอ”“ผมว่าคุณต่างหากที่ควรหลีก ที่ผมมาที่นี่ ก็เพื่อจะพาเกรซไปหาหมอ เพื่อตรวจอาการหลังเกิดอุบัติเหตุ”“ในฐานะอะไร กูบอกให้หลีกไป!”“พอได้แล้วค่ะพี่เซริ