ตอนที่ 1 แม่มึงมา!

ผับ FL

ท่ามกลางแสง สี เสียงที่จัดเต็มในผับยามค่ำคืน บรรดาหนุ่มสาวที่เมามายกับเครื่องดื่มในมือ ก็เริ่มออกมาเปิดสเต็ปกันด้วยความสำราญใจ อีกด้านหนึ่ง สาวน้อยอายุเพียงยี่สิบปี ค่อย ๆ เดินเข้ามาข้างใน สายตาของเธอเริ่มมองหาใครบางคนในความมืด เสียงดังจากลำโพงรอบทิศทาง กระตุ้นให้ศีรษะของเธอปวดหนึบ

“น้องสาว ชนแก้วกับพี่มั้ยครับ”

หนุ่มวัยกำหนัด หันไปเห็นหญิงสาวใบหน้าเหม่อลอย สายตาเธอมองสอดส่องไปทั่วสถานบันเทิง ที่เต็มไปด้วยแสงสปอร์ตไลท์ โดยไม่ได้มองคนเข้ามาทักเลยแม้แต่น้อย

“ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย”

“เกรซ” หรือ สุพิชญา สาวน้อยคณะมนุษยศาสตร์ปีสอง สาวสวยรูปร่างสูง ในชุดเดรสสีครีม สวมเสื้อคาดิแกนคลุมกันหนาว ชุดที่ไม่เหมาะกับการมาเที่ยวกลางคืนเอาเสียเลย เธอค่อย ๆ เดินเบียดคนเข้าไปในผับ สายตาที่เริ่มพล่าเลือนเพราะฤทธิ์หวัด ลมหายใจร้อนผ่าว หัวเริ่มปวดตุบตับเพราะเสียงที่ดังกระตุ้นเข้าไปในโสทประสาท แต่เพราะรูปที่เพื่อนสนิทของเธอส่งมา ทำให้เธอนอนอยุ่เฉย ๆ ไม่ได้

‘นี่ใช่พ่อแฟนแสนดีของมึงหรือเปล่าเกรซ กูเห็นเขามาเที่ยวกับเพื่อน มีผู้หญิงด้วยนะ มึงรีบมาเถอะ มึงดูรูปนี่สิ แทบจะขี่กันอยู่ในร้านแล้ว’

เพียงแค่เห็นรูปของแฟนหนุ่ม ที่มีสาวสวยในชุดเดรสสีเข้ม กำลังดื่มด้วยกัน พร้อมกับนั่งบนตักของเขา เกรซจึงอยากมาให้เห็นกับตาว่า แฟนหนุ่มนิสัยเสียของเธอ จะทำเรื่องแย่ ๆ กับเธอได้มากกว่านี้อีกมั้ย เมื่อเดินเข้ามาหาเพื่อนที่รออยู่ ฝ้าย และ แอล ก็รีบฟ้องทันที

“มึงมาแล้วเหรอเกรซ เป็นยังไงบ้างเดินไหวอยู่มั้ย นี่มึงไม่สบายเหรอ!”

แอลตกใจเมื่อเห็นสภาพของเกรซที่ใบหน้าเหม่อลอย จมูกแดงเพราะฤทธิ์ไข้หวัด สีหน้าซีด ปากแดงจัด ก้ถึงกับตกใจ เพราะไม่คิดว่าเพื่อนเธอจะป่วยหนักขนาดนี้

“ยังไหว ว่าแต่… เขาอยู่ที่ไหน”

แอลและฝ้าย เพื่อนสนิทหันมามองหน้ากัน และเริ่มรู้สึกผิด เมื่อเห็นสภาพของเกรซ ที่แทบจะเดินไม่ไหว แต่ก็ยังมาถึงที่นี่ เพียงเพื่อจะมาพิสูจน์ให้เห็นกับตาว่า แฟนหนุ่มที่เธอคบมาสามเดือน จะโกหกเธออีกครั้งจริงหรือเปล่า

“โน่นไง โต๊ะที่ชั้นลอยนั่น เห็นอีชุดแดงนั่นมั้ย มันนั่งยั่วแฟนแกอยู่นานละ จะเอายังไง จัดที่นี่เลยมั้ย หรือลากไปตบข้างนอก”

ฝ้ายที่ใจร้อนเริ่มเดือดดาล สิ่งที่เธอเห็น มันมีมากกว่าที่ถ่ายรูปส่งไปให้เกรซดู เธอโกรธแทนเพื่อน เพราะเฝ้าดูอยุ่ตรงนี้มาตลอด

“มึงดูสภาพมันก่อนอีฝ้าย เดินแทบจะไม่ไหวแบบนี้ จะมีแรงไปตบอีบ้านั่นเหรอ”

“กูไม่ได้บอกให้อีเกรซเปิดซะหน่อย แค่ไปยืนยัน เดี๋ยวตัวเปิดน่ะกูเอง มีอะไรค่อยให้พ่อตามไปเคลียร์ทีหลัง”

“เก่งฉิบหายเลยนะมึง มึงเอายังไงเกรซ”

เกรซหันไปมองที่โต๊ะของ “เซริว” หรือ ศิครินทร์ แฟนหนุ่มของเธอ หนุ่มรูปร่างสูง หล่อเหลาไม่ต่างกับกับเน็ตไอดอล ผมดกดำ คิ้วเข้ม จมูกคมได้รูป แววตาเจ้าชู้ ปีนี้เขาเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ปีสาม และสิ่งที่เธอเห็น แฟนหนุ่มของเธอกำลังโอบรอบเอวผู้หญิงคนหนึ่งหลวม ๆ ด้วยสีหน้าที่เริ่มเมา ใบหน้าเริ่มแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ และเสียงเพลงที่คลอเบา ๆ ในผับชั้นสูง  หัวใจที่เคยเจ็บอยู่แล้ว เหมือนถูกกระชากออกมา และเอามีดกรีดซ้ำลงไป แทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เจ็บจนเธอรู้สึกจุก หายใจไมท่ทั่วท้อง ขาตายอยุ่กับที่ และพูดไม่ออก นี่น่ะเหรอผู้ชายที่เธอเรียกว่าแฟนมาตลอดสามเดือนที่ผ่านมา

“กูไปเอง”

ฝ้ายเดินพยุงเพื่อนสนิทเมื่อเห็นสภาพของเพื่อน ที่เสียใจจนยืนไม่ไหว

“กูไปด้วย”

“เฮ้ย! รอด้วยสิวะ พวกมึงนี่เร็วจริง ๆ เลย อีก้าวมึงกับอีวาเฝ้าโต๊ะไว้ เดี๋ยวกูมา”

“โอเค”

เพื่อนที่เหลือรับปาก เมื่อเกรซเดินไปที่โต๊ะของแฟนหนุ่ม ซึ่งอยู่ไม่ไกลมาก เขายังไม่เห็นเธอ แต่ว่าเพื่อนของเขาเห็นแล้ว จึงรีบเรียก

“ไอ้เซริว แม่มึงมา!”

เซริวที่กำลังกระดกแก้วสีอำพันในมือ หันไปมองข้างหลัง เขาตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเกรซอยู่ที่นี่ แต่ก็แค่ยืนนิ่ง เพราะไม่คิดว่าจะเจอแฟนสาวของตัวเองที่นี่ ในเวลานี้

“เกรซ!”

มือหนาที่โอบรอบเอวผู้หญิงที่สวมชุดเดรสสีแดงสด หุ่นบางได้รูป แต่หน้าอกและสะโพกผายนั่น เป็นสิ่งที่ล่อตาล่อใจเหล่าผีเสื้อกลางคืนได้ดีมาก แต่เขาก็รีบผลักเธอออกไปทันที เมื่อเห็นสีหน้าสเจ็บปวดของแฟนสาว ที่ยืนมองอยู่ตรงหน้า เซริวรีบวางแก้วลง และเดินเข้ามาหาเกรซทันที

"เกรซ ไหนบอกว่าไม่ค่อยสบาย ทำไม...."

เพี๊ยะ!

ฝ่ามือบางฟาดไปที่หน้าเขาเต็มแรง แม้จะเหลือแรงอยู่น้อยนิดก็ตาม ทำเอาคนที่นั่งอยู่ในร้านต่างก็พากันตกใจ เพราะแฟนสาวของเซริวก่อนหน้านี้ ไม่ว่าเธอจะโกรธเขามากขนาดไหน แต่ก็ไม่เคยลงมือทำร้ายเซริวแบบนี้ แม้แต่เพื่อนสนิทก็ยังตกใจ เพราะไม่เคยเห็นเกรซลงมือทำร้ายเซริวมาก่อน

“เกรซ....มึงเริ่มเลยเหรอวะ”

เซริวรู้สึกหน้าชาจนสร่างเมา เขาได้สติทันทีเมื่อมืออุ่น ๆ ของเธอ ฟาดมาเต็มแรงที่แก้มซ้าย เขาหันมองหน้าเธอชัด ๆ ถึงได้เห็นว่า วันนี้ใบหน้าของเกรซดูซีดเซียวเหมือนคนหมดแรง ดวงตาเริ่มรื้นไปด้วยน้ำใส ๆ มือที่ยกมาตบเขาสั่นจนกำแทบไม่ไหว แต่เธอกลับตบเขาจนเจ็บได้ขนาดนี้ วันนี้เธอคงโกรธจริง ๆ

“เกรซ… ทำบ้าอะไรเนี่ย!”

ทันทีที่เขาถาม น้ำตาที่เอ่อคลอก้ล้นออกมาทันที คนที่ถามเมื่อเห็นน้ำตาของเธอ หัวใจเขาก็หล่นวูบลงไปทันที 

“ที่พี่บอกว่าไปติวหนังสือกับเพื่อน ก็คือที่นี่งั้นเหรอคะ”

“ไม่ใช่นะเกรซ พี่ก็แค่มาผ่อนคลายหลังจากติวเสร็จแล้วเท่านั้นเอง”

“เหรอคะ แล้วอีนี่มันเป็นใครล่ะ”

เธอชี้ไปที่สาวน้อยชุดสีแดง ที่กำลังจะเดินเข้ามากอดแขนของเซริว แฟนหนุ่มของเธออย่างไม่เกรงใจ และไม่สนใจเธอด้วยซ้ำ เพราะก่อนหน้านี้เธอกับเขา ยังนัวเนียกันอยู่เหมือนกับคนสนิทกันมานาน

“พี่เซริวคะ เธอเป็นใครเหรอ อย่าบอกนะคะว่า พี่แอบมีคนอื่น นีน่าไม่ชอบเลยนะแบบนี้”

เขาผลักเธอออกไปเต็มแรง ตอนนี้แม้แต่อารมณ์จะดื่มต่อก็ไม่มีแล้ว เมื่อเห็นหน้าเกรซ

“เธอออกไปก่อน”

สาวน้อยชุดเดรสสีแดง อิดออดแต่ก็ยอมเดินออกไป เมื่อเห็นสายตาของเซริว เธอก็ไม่กล้าเซ้าซี้ต่อ ไม่ง่ายเลยกว่าที่เธอจะได้เข้าใกล้เขา 

“ก็ได้ค่ะพี่เซริว… แต่อย่านานนักนะคะ คนอื่นจะหมดสนุกเอา”

สาวสวยใช้นิ้มมือเชยคางแฟนหนุ่มของเธอพร้อมยิ้มยั่ว แม้เซริวจะไม่ได้ตอบกลับ และผลักเธอออกไปต่อหน้า

"ออกไป"

"ไปก็ได้ ไม่เห็นต้องไล่เลย"

เกรซกำหมัดแน่น ศีรษะเริ่มปวดหนึบ ขอบตาร้อนผ่าว ก่อนหน้านี้ทำไมเธอไม่เคยรู้เลยว่า เซริวจะเป็นผู้ชายที่เจ้าชู้ได้ถึงขนาดนี้ ตลอดเวลาสามเดือนที่คบกับเธอเป็นแฟน เขาโกหกเธอมากี่เรื่องแล้วนะ ไหนจะเรื่องที่ทำให้เธอผิดหวังและเจ็บปวด เธอเจ็บเพราะเขามามากเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ยังพร้อมจะให้อภัยเขาเสมอ แต่ว่าวันนี้…. เธอหมดความอดทนแล้ว!

“ที่นี่เสียงดัง กลับบ้านกับพี่แล้วค่อยไปคุยกันเถอะ”

เขาเดินเข้ามาจะจับตัวเธอ แต่เกรซถอยหนี เป็นครั้งแรกที่เซริวรู้สึกถึงความห่างเหิน หัวใจของเขาเริ่มปวดหนึบ เพราะเกรซไม่เคยทำแบบนี้กับเขามาก่อน 

“เกรซ…”

“พี่เซริวคะ เราเลิกกันเถอะค่ะ!”