All Chapters of หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์: Chapter 41 - Chapter 50

ในร้านรวงที่ผู้คนพลุกพล่านกลับไร้เงาของสตรีที่เฝ้ารอ เจ้าของพื้นที่เดินหาเจ้าหล่อนทั่วร้านก็ยังไม่เจอ ทั้งที่ลูกน้องบอกว่ามาส่งเธอถึงห้องแล้วความร้อนใจแสดงผ่านสีหน้าแววตา ฮาร์ทกดต่อสายรวมถึงส่งข้อความหาเธอหลายครั้ง ทว่าไร้การตอบรับทั้งสิ้น จนเขาไม่อาจนั่งนิ่งได้“มึงใจเย็นก่อน มันอาจจะไปเข้าห้องน้ำอยู่สักโซนก็ได้”“อืม”แม้ปากจะพูดเช่นนั้น ทว่ากลับก้าวตรงไปยังชั้นควบคุมกล้อง เขาสั่งลูกน้องให้เปิดวิดีโอก่อนหน้าเพื่อตามหาผู้หญิงเพียงคนเดียวภายในอกรู้สึกแปลกประหลาดหนาว ๆ ร้อน ๆ ประหม่าเหมือนว่ากำลังจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น ซึ่งเขามิอาจรู้ได้ว่าคืออะไร“เหมือนจะเรียกรถกลับไปแล้วนะครับนาย”ลูกน้องเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าร้านให้ผู้เป็นเจ้านายดูอย่างละเอียด ฮาร์ทเห็นชัดว่า เธอขึ้นรถออกจากร้านไปแล้วกระนั้นก็ยังไม่วางใจอยู่ดีเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่าง หัวใจดวงแกร่งหวิวสั่นราวกับมีบางอย่างขาดหายไป เขาไม่ชอบความรู้สึกที่ไม่ชัดเจนเช่นนี้เลยสักนิด“พวกมึงจะดื่มต่อก็ได้นะ กูจะไปหาดรีม”“เอ้าไอ้เหี้ยนี่ !”“มันนอนแล้วรึเปล่าถึงโทร. ไปไม่รับอะ”เพื่อนทั้งสามทำท่าว่าจะห้ามเพราะเวลานี้ก็ดึกแล้ว ถ

เสียงสะอื้นไห้ดังอย่างมิอาจห้าม หยาดน้ำตาอุ่นรินรดแผ่นหลังคนขับจนเปียกชื้น ผู้ซ้อนท้ายสุดได้แต่ลูบหลังปลอบโยนเบา ๆ ด้วยความเป็นห่วงตลอดเส้นทางที่ผ่านดรีมไม่ได้เห็นแม้แสงไฟ ดวงตาพร่าเลือนไปด้วยหยาดน้ำใสจนกระทั่งถึงที่หมายร้านเหล้าชื่อดังหลังมหาวิทยาลัยเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชุดใหญ่ถูกจัดมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็วหลังจากที่พวกเธอเข้าร้านได้ไม่นาน คนเศร้าไม่รอช้ารินเหล้าใส่แก้วแล้วยกเพียว ๆ ไม่ฟังคำเตือนของเพื่อนปัก ! “กูจะต้องลืมมันให้ได้ !”ก้นแก้วกระแทกกับโต๊ะเต็มแรง ฝันลดาไม่รอช้าสาดน้ำเมาลงคออย่างต่อเนื่องจนเพื่อนที่นั่งเฝ้าไม่กล้าแม้แต่จะดื่ม เพราะดูจากสถานการณ์แล้วต้องดูแลเธออย่างแน่นอนรูมเมตทั้งสองเลือกที่จะไม่ห้าม ปล่อยให้เธอได้ดื่มจนพอใจ เพราะรู้ว่าข้างในเจ้าหล่อนคงอึดอัดไม่น้อย แม้เวลาจะล่วงผ่านมานับสัปดาห์แล้วแต่อาการของเธอยังไม่ทุเลาดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย“ได้ทุกอย่างยกเว้นได้คบ แม่งเจ็บฉิบหาย !”คนเริ่มเมาสบถเสียงดังสลับกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม มีหลายครั้งที่น้ำตารินร่วง แต่วินาทีนั้นก็ถูกหลังมือปาดออกอย่างรวดเร็วฝันลดาที่เคยสดใสในตอนนี้รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบพังทลายลง หัวใจถูกแทงด้วย

กลีบปากทั้งสองพัวพันแลกน้ำลายกันไปมา ลิ้นหนาตวัดเกี่ยวเรียวปากนุ่มอย่างหยอกเย้า เสียงกระหวัดดังชัดเจนในโพรงปาก“เสร็จแล้ว... ก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมใช่ไหม”ทันทีที่เขาถอนริมฝีปากออก เธอก็เอ่ยประโยคที่ทิ่มแทงใจทั้งสองในทันที สายตาหวาดหวั่นจ้องเข้าไปในดวงตาคมกริบจ้องมองเขาอย่างไม่ลดละ“เพื่อน ? มึงอยากเป็นเพื่อนกูขนาดนั้น”เขาแย้งกลับด้วยประโยคคำถาม หัวคิ้วดกย่นเข้าหากันพลางเอียงใบหน้าเฝ้ารอคำตอบ มาถึงจุดนี้แล้วเธอยังต้องการสถานะเพื่อนจอมปลอมนั่นอยู่อีกหรือดรีมเลือกที่จะไม่ตอบ เบนหน้าหลบหนีสายตา ทว่าหยาดน้ำใสที่กำลังคลอหน่วยเฉลยคำตอบของคนคิดมากชัดเจน“ฝันไปเถอะ ! มึงเป็นเมียกูตั้งแต่แรกแล้วดรีม !”เขารีบยัดเยียดสถานะที่ตนต้องการให้เธออย่างรวดเร็วก่อนที่ความคิดเจ้าหล่อนจะโลดแล่นไปไกลจนกู่ไม่กลับ“กะ... ก็แค่ในบ้าน”เธอนิ่งงันไปชั่วขณะอึ้งกับคำพูดของเขาไม่หาย แต่กระนั้นก็ยังไม่มั่นใจว่าที่เขาพูดเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ หรือเพราะอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวไม่มีผู้อื่นรับรู้ด้วย“แล้ววันที่กูจะขอเป็นแฟน ใครมันหนีกลับ !”ฮาร์ทเผลอหลุดบอกเรื่องที่ตนเตรียมไว้เซอร์ไพรส์เธอในวันนั้นออกไป เพราะอีกฝ่ายเ

“บ๊ายบาย... เพื่อนรัก”“เพื่อนกับค_xxกูนี่ดรีม !”หลังจากเสร็จศึกอันหนักหน่วง เธอกลับกลายเป็นคนละคน แทนที่จะค้างด้วยกัน เจ้าหล่อนกลับขู่บังคับให้เขามาส่งถึงหอพัก แถมยังย้ำสถานะเพื่อนไม่ขาดปากดรีมเดินเข้าที่พักด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจ ต่างจากเพื่อนร่วมห้องทั้งสองที่นั่งรออยู่ พวกหล่อนเป็นกังวลจนนอนไม่หลับ“อีดรีม !”“มาสักทีอีห่า กูเกือบแจ้งตำรวจ !”“เออเป็นไง !”ทันทีที่เปิดประตูคำถามก็รัวใส่หน้าจนอึ้ง เธอก็หลงระเริงอยู่กับผู้ชายจนลืมเพื่อนเสียสนิทใจ ไม่ได้ส่งข้อความหรือโทร. บอกก่อน“เอ้อ... ก็ดี...”ศีรษะโคลงเคลงไปมาขณะตอบคำถาม รอยแดงตามลำคอบอกว่าพวกเธอปรับความเข้าใจกันด้วยวิธีการไหนบ้าง ถึงไม่บอกเพื่อนทั้งสองก็รู้ทัน“ดี ? คือดีกันแล้ว”“พวกกูแดกอาหารหมา ?”“เดี๋ยวกูซื้อพรีเมียมให้”“อีสัตว์ !”ดรีมเล่าเรื่องราวที่ตนเข้าใจผิดให้เพื่อนฟังรวมทั้งแผนการต่อจากนี้ ก่อนจะแยกย้ายกันไปอาบน้ำพักผ่อนเอาแรงสำหรับวันพรุ่งนี้แสงแดดยามเช้าผ่านม่านบางเข้าทาบผิวนวลเนียนของหญิงสาว เปลือกตาสีไข่กระพือเปิดทีละนิดก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่ง เธอเหลือบมองนาฬิกาบนหัวเตียงเข็มสั้นชี้เลยเลขเก้าไปเล็กน้อยภายใต้ส

“ไปกินข้าวกันไหม”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เมื่อคลาสเรียนจบลง ก้อนเนื้อที่อกซ้ายเต้นตุบตับลุ้นกับคำตอบ ถ้าเธอปฏิเสธเขายังพอทนรับได้ แต่เขากลัวเธอจะบอกว่ามีนัดกับคนอื่นแล้วเป็นที่สุด“ถ้ามึงไม่อยากไปกับกูสองคน ชวนไอ้พวกนั้นไปด้วยก็ได้นะ”ความเงียบงันยิ่งทำให้ฮาร์ทกดดันยิ่งขึ้น บรรยากาศอบอ้าวพาใจร้อนรุ่มอยู่ไม่สุข ปลายเล็บจิกทึ้งเข้าเนื้อจนห้อเลือดอย่างไม่รู้ตัว“แต่กูอยากไปกับมึงสองคน”คำพูดที่เคลือบอาบไปด้วยรอยยิ้มหวานชโลมจิตใจห่อเหี่ยวของคนฟังได้เป็นอย่างดี ดวงตาของเขาเป็นประกายวาบขึ้นกว่าเก่าราวกับไม่ใช่คนเดียวกันร่างสูงใหญ่เดินตามคนรักด้วยท่าทางดีอกดีใจจนออกนอกหน้า ไม่ต่างจากลูกหมาน้อยเดินตามแม่พลางส่ายหางดุ๊กดิ๊กน่ารักน่าชังเขายิ้มอย่างมีความสุขจนแก้มแทบปริแตก คนตื่นเต้นดีใจขับรถไปพลางร้องเพลงไปพลาง ราวกับว่าไม่เคยสัมผัสกับเรื่องเศร้ามาก่อนปากที่ชวนไปกินข้าวเป็นอันเดียวกับที่ก้มตวัดเลียร่องกลางกาย ฝันลดาเองยังงงงันว่าเหตุใดเธอถึงนอนเปลือยกายบนเตียงเขาแทนที่จะเป็นร้านอาหารในห้องเงียบสงบมีเพียงลมหายใจสม่ำเสมอประสานกัน ร่างทั้งสองแนบชิดใต้ผ้าห่มหนา แขนแกร่งตวัดโอบคนตัวเ