ที่คฤหาสน์วรโชติเมธีอันแสนอบอุ่นและร่มรื่น...รถซีดานคันหรูแล่นเข้ามาจอดสนิทที่หน้ามุขคฤหาสน์ ประตูรถเปิดออกพร้อมกับร่างของ คิรินที่ก้าวเท้าฉับ ๆ ลงมา ชายหนุ่มช้อนอุ้มร่างบางของ พะพายที่มีสีหน้าซีดเซียว อ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัดขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแกร่งอย่างทะนุถนอมราวกับหล่อนเป็นแก้วตาดวงใจอันแสนเปราะบาง เด็กสาวซบหน้าลงกับอกกว้าง หลับตาพริ้มด้วยความเพลียจากการอาเจียนตลอดทางกลับกรุงเทพฯ"แม่บ้าน" คิรินตะโกนสั่งการน้ำเสียงร้อนรน ทว่าแฝงความอ่อนโยน"รีบจัดเตรียมอาหารอ่อนๆ เป็นข้าวต้มปลาเนื้อขาวร้อนๆ หอมๆ ไม่เอากลิ่นคาวเด็ดขาด ขึ้นไปส่งที่ห้องนอนของพะพายด่วนเลยนะ แล้วอย่าลืมคั้นน้ำส้มสดๆ เย็นๆ เพิ่มพลังให้สักแก้วด้วย พะพายเสียพลังงานจากการอ้วกไปเยอะมาก ต้องการความสดชื่น""รับทราบค่ะ ป้าจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ" แม่บ้านใหญ่นอบน้อมรีบวิ่งเข้าครัวไปทันทีคิรินอุ้มพะพายขึ้นมาบนห้องนอนนอน จัดวางร่างบางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือ ชายหนุ่มดึงผ้าห่มนวมขึ้นมาคลุมถึงอกให้หล่อน ก้มลงกดจูบเบาๆ ที่หน้าผากมนที่ยังคงมีเม็ดเหงื่อผุดพราย"นอนพักผ่อนก่อนนะพะพาย ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว อยู่ที่นี่ปลอดภัยที่สุด ฉั
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-26 อ่านเพิ่มเติม