Semua Bab Love Partner คู่ซ้อมรัก: Bab 41 - Bab 47

39ชื่นชมหลังจากสองคู่สองครอบครัวแถลงข่าว สังคมต่างให้ความยอมรับและนี่ถือเป็นบทเรียนสำคัญที่สุดในชีวิต พี่ปัญได้พาผู้หญิงที่ตัวเองรักมาทำความรู้จัก“น้องเมย์ท้องใหญ่มากค่ะ หนักไหม” พลอยเอื้อมมือแตะท้องป่องนั้นเบา ๆ สัมผัสได้ถึงแรงดิ้น ตุบ ๆ ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นที่ตัวเองจะได้เป็นแบบนี้บ้าง“หนักมากค่ะพี่พลอย”“ปวดหลังด้วย”“ท่าเดินเหมือนแม่เป็ดเลยค่ะ” เมย์ห่างกับพลอยสามปี หญิงสาวหน้าตาน่ารัก เรียบร้อย ไม่แปลกใจทำไมพี่ปัญหลงรัก กว่าจะมารักกันเดินเคียงกันได้ก็ผ่านอุปสรรคมามากพอสมควรเหลือคู่เธอแล้วด่านพ่อผัว!สามหนุ่มประธานยืนคุยกัน ปล่อยให้สาว ๆ คุยกันไปไม้ขอตัวไปรับต้นไม้ที่ทำงานอยู่โรงพยาบาล ก่อนสองหนุ่มจะเดินเข้ามาหาเมียของตัวเอง“พี่ขอตัวพาเมย์กลับก่อนนะ” ปัญเอ่ยบอกก่อนจะเอื้อมมือมาถือกระเป๋าใบเล็กจากเมย์ไป“ค่า ไม่ค่อยจะหวงเท่าไหร่” เมย์เขินออกมาที่พลอยแซว ปัญขยิบตาใส่เพื่อน“กูก็ต้องพาพลอยกลับเหมือนกัน”“พลอยน่าจะเมื่อยขาแล้ว” เขาพูดขิงใส่เพื่อนกลับพลอยยกมือชักแขนแกร่งลงเป็นสัญญาณว่าพอได้แล้ว!“พลอยไปก่อนนะคะ”•••พลอยกำลังจะลงไปรับอาหารที่แอบสั่งเดลิเวอรี่มา ก่อนเจอคำถามดัก

41เด็กหญิงเเพรวาพอพลอยใกล้คลอดเขารีบเร่งเคลียร์งาน ตอนนี้ฝากฝังงานให้กับชินช่วยดูแลแทน ท้องของพลอยเข้าสู่ไตรมาสสาม สัปดาห์ที่สี่สิบ คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ต่างตื่นเต้นจะได้เจอหน้าลูก ตอนนี้เขากลับมา บริหารงานบริษัทรถควบกับบริษัทใหม่ที่ตัวเองสร้าง ระบบวางไว้อย่างราบรื่น ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงบนเตียงคนไข้มีเมียของเขานอนท้องป่อง รอเวลาคลอดอยู่ ตอนนี้เขาอยู่ในชุดโรงพยาบาลปลอดเชื้อ สวมหน้ากากพร้อมกับหมวกเก็บผมเหลือเพียงลูกตาสองข้างมองเธอด้วยความเป็นห่วง“ที่รักเจ็บไหม” เขาถามเธอ ก่อนจะเอื้อมมือแตะเเขนที่มีสายน้ำเกลือเสียบไว้ ลูบ ๆ ให้เธอผ่อนคลาย“ไม่เจ็บค่ะ” เธอเอื้อมมือแตะมือสากเขากลับ เธอไม่เจ็บไม่รู้สึกอะไรเลยจริง ๆ มีเพียงหายใจลำบากเพราะท้องใหญ่มากก่อนพยาบาลจะเดินมาตรวจเช็กปากมดลูกว่าเปิดหรือยัง“ปากเปิดสามเซนเเล้วนะคะคุณแม่”“พร้อมคลอดธรรมชาติไหม”“พร้อมค่ะ!” เธอตอบพยาบาลไป แต่ใจเริ่มหวั่นกลัวเพราะท้องแรกไม่มีประสบการณ์ ก็ไม่อยากแสดงออกมามาก เพราะชายหนุ่มเริ่มเหงื่อตกมือสั่นไปก่อนแล้วเธอโดนเข็นเข้ามาห้องทำคลอด พยาบาลนำเข็มฉีดยาเร่งคลอดฉีดใส่เข้าทางสายน้ำเกลือ ผ่านไปห้านาที จากหน้าตาเฉย

ตอนพิเศษ 1ครอบครัวของเราเขาใหญ่เราสี่คนมาถึงที่พักเป็นเวลาสิบโมงออกจากกรุงเทพแปดโมง ผมขับรถออกมาเรื่อย ๆ ควบคุมความเร็วตอนนี้เขาไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว พลอยอุ้มลูกน้อยวัยหนึ่งขวบชื่อโบอา ชื่อนี้พลอยอยากได้ตัวบอใบไม้เหมือนชื่อผมบ้าง เรามีลูกสาวด้วยกันสองคน ส่วนผมถือกระเป๋าสพายหลังและกระเป๋าลากเข็นอีกสองใบ เเพรวาอาสาถือกระเป๋านมน้อง ครอบครัวของเราเดินเข้าไปเช็คอิน ก่อนพลอยนั่งจัดเตรียมชุดให้ลูกลงเล่นน้ำในสระหน้าห้องนอน“ชอบไหมคะ”“โบอาชอบไหม” พลอยประคองลูกบนห่วงยางรูปเป็ด ก้มถามลูกสาวตัวน้อย“เเอ่ะ เเอ่ะ” โบอาตีมือลงน้ำ ส่งเสียงยิ้มร่าเริง“โบอาดูพี่” แพรวามีเบนซ์คอยสอนกระโดดว่ายน้ำ ดำน้ำอีกฝั่ง เด็กน้อยจำชื่อได้ตีน้ำใส่สระแรง ๆ“กระโดด!” เเพรวากระโดดลงว่ายน้ำเมื่อเสียงของพ่อดังตู้ม!“เเฮร่~” เเพรวาโผล่ขึ้นมาใต้น้ำตรงหน้าน้องสาว จ๊ะเอ๋ใส่แบบแกล้ง ๆ“เเอ่ะ ฮ่า ฮึก” โบอาตกใจในตอนแรกเกือบร้องไห้ แต่ชอบใจตบมือให้พี่สาวแปะ แปะเเพรวาว่ายกลับไปมาหลายรอบ ลูกสาวเธอชอบกีฬาผานโผนว่ายน้ำ เเละอยากยิงปืน เบนซ์ไม่อนุญาตเหตุผลว่าเสี่ยงเกินไป ว่ายน้ำยังไม่อยากให้ว่ายเลย แต่เผื่อลูกจมน้ำเวลาไปว่ายเล่น