Lahat ng Kabanata ng Love Partner คู่ซ้อมรัก: Kabanata 1 - Kabanata 10

บทนำ ใบหน้าคมคายเป็นที่หมายปองของสาวหลายๆคน ความเย่อหยิ่งรวมถึงแววตาเย็นชาของเขา ทำให้มีแต่คนเข้ามาหาโดยไม่ต้องลงทุนอะไรเลยสักนิด มือแกร่งเอื้อมหยิบยกแก้วสีอำพันขึ้นมากระดก ในมืออีกข้างคีบบุหรี่ราคาแพงพรางสลับดูดซึมซับขวันสีเทาเข้าเต็มปอด ในขณะสายตาเย็นชานั้นมองไปที่เบื้องหน้าที่มีหญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่ง ส่งสายตาเชื้อเขิญให้เขาเดินเข้าไปหา...เหยื่ออ่อยขนาดนี้เขาจะโง่พลาดทำไมกัน ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงสาวเท้าขึ้นไปยังชั้นบนสุด สายตายังคงจับจ้องไปที่ผู้หญิงคนนั้น มือแกร่งผลักประตูที่มีป้ายติด ‘VIP’ เดินเข้าไปภายในห้อง อากาศเย็นของเครื่องปรับอากาศไม่ได้ทำให้เขาอารมณ์ของเขาเย็นลงเลยสักนิด ความเครียดภายในใจปะทุออกมาต้องการระบาย และเซ็กคือยาระบายชั้นดีแกร็ก~ เสียงประตูดังขึ้นมา ร่างอวบของหญิงสาวเดินเข้ามาหาอย่างมาดมั่น เธอเล็งคนในห้องมาทุกคืนที่ตนนั้นมายังคลับแห่งนี้ทุกวัน หวังให้เขาหันมาสบตาเธอ เพราะเธออยากจะร่วมหลับนอนกับเขาสักครั้ง และวันนี้โชคก็เข้าข้าง มือขาวเนียนลูบไล้แผ่นหลังกว้าง ชายหนุ่มรับรู้สัมผัสจากมือนุ่มทำให้เขาหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ต

2หมดโอกาส ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางมีโต๊ะเลคเชอร์เรียงเป็นแถวแนวยาว นักศึกษาหลายคนในห้องนี้กำลังก้มหน้าก้มตาทำข้อสอบปลายภาคอย่างเคร่งเครียด บางคนเข้าใจในรายวิชานี้ดีก็ลงมือทำด้วยความรวดเร็วพอทำเสร็จก็สามารถลุกออกไปได้ทันที รอบนี้หญิงสาวตั้งใจมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา เพราะความดื้อรั้นของเธอ เธอจึงซ้ำชั้นมาสามปีเพื่อให้คุณพ่อคุณแม่เข้าใจว่าเธอไม่ชอบสาขานี้จริงๆ ใบหน้าสวยเริ่มเครียดขึ้น คิ้วสวยเริ่มขยับเข้าหากัน เพราะเธอกำลังวิเคราห์โจทย์ตัวเลขมากมายบนกระดาษข้อสอบ พร้อมกับลอบมองนาฬิกาในห้องสลับกับข้อสอบตรงหน้าอยู่บ่อยครั้ง เหลือเวลาอีกไม่เท่าไหร่งานแฟชั่นโชว์ชุดราตรีกำลังจะเริ่มขึ้น “แพรพลอย” “อาจารย์อยากให้เธอจบสักทีนะ” อาจารย์คุมสอบเอ่ยเตือนฉันด้วยความเอือมระอากับความไม่ตั้งใจของฉัน เพราะอาจารย์ท่านนี้เห็นฉันมาบ่อยครั้งในการคุมสอบ “รอบนี้หนูตั้งใจค่ะ” “จบแน่นอน” ฉันเหลือบมองใบหน้าของอาจารย์พร้อมกับส่งรอยยิ้มบางๆ และรีบผละก้มหน้าทำข้อสอบอีกครั้ง ฉันเข้าใจความหวังดีของท่านและรอบนี้ฉันตั้งใจอยากจะจบสาขานี้จริงๆสักที สมองเริ่มกลับ

4ทายาทธนาคาร ใบหน้าสวยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์แบรนด์ดัง มือสะบัดแปรงด้วยความชำนาญปลายเข็มของอายไลเนอร์กรีดตามแนวยาวของตา มาสคาร่าเสริมแต่งทับเพิ่มความคมชัด บลัชออนแต่งแต้มแก้มขาวเนียนให้มีสีส้มอิฐนิดๆ ทำให้หญิงสาวตอนนี้สวยสะกดจากปกติเธอไม่ต้องแต่งก็สวยอยู่แล้ว “เบื่อจัง ทำไมฉันต้องเกิดมาบ้านทำธุรกิจธนาคารด้วยนะ” หญิงสาวส่องกระจกมองตัวเอง พร้อมกับพิจารณาหน้าตาของตัวเองอย่างนึกสมเพชกับความไม่กล้าออกจากเซฟโซนก๊อก ก๊อก “พลอยเสร็จหรือยัง” พิมเคาะประตูหน้าห้องนอนของลูกสาว เพราะในตอนแรกสามีจะเป็นคนขึ้นมาตามลูก แต่เธออาสาขึ้นมาตามลูกเองเพราะไม่อยากให้ทั้งสองมีปากเสียงกันไปมากกว่านี้ “แม่ขอเข้าไปหน่อยนะ”แกร็ก เสียงประตูบานใหญ่เปิดเข้ามา พิมเดินเข้ามาหาลูกสาวเพียงคนเดียวด้วยใบหน้ายิ้มสู้ เพราะเธอเองก็เป็นภรรยาไม่กล้าที่จะแย้งอะไรสามีเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ในบางครั้งเธออดไม่ได้ที่จะสงสารลูกสาวก็ตาม “แต่งตัวแต่งหน้าเสร็จแล้ว” “ทำไมยังไม่ลงไปอีกล่ะลูก” พิมเอื้อมมือลูบผมตรงยาวสวยของลูกด้วยความเอ็นดู “พลอยไม่อยากไปเลย”

6เจอกันอีกแล้วQQ Bar VIP Club บรรยากาศเต็มไปด้วยแสงไฟสลัว ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยนักท่องราตรี บางคนกำลังโยกตามเพลงเบาๆ บ้างก็ตั้งใจมาดื่มระบายความทุกข์กับเพื่อนๆ ที่แห่งนี้เขาและเพื่อนออกแบบบาร์กึ่งคลับซึ่งจะแยกโซนอย่างชัดเจน ทำให้ที่นี่ถือเป็นสถานบันเทิงระดับไฮคลาสที่จะเลือกมา “รอนานไหมวะ” ไม้เดินถือไวน์ราคาแพงเข้ามาผู้เป็นเพื่อนด้วยอาการกรึ่มๆ “ไม่มาแต่พรุ่งนี้เลยละ” ชายหนุ่มปรายตามองเพื่อนด้วยแววตาเรียบนิ่งเพราะเพื่อนของเขามักจะเดินเข้ามาในสภาพนี้ “อะไรวะ” “กูมาช้าเพราะมัวแต่เลือก ‘ของดี’ อยู่” ไม้นั่งลงบนโซฟานุ่มโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่คือโซนวีไอพีสำหรับผู้บริหารอยู่ด้านในกึ่งกลาง โซฟานี้สามารถมองเห็นบาร์กึ่งผับได้อย่างทั่วถึง เพราะพวกเขาใช้เป็นที่สังเกตพฤติกรรมผู้เข้าใช้บริการเสมอ “ไอปัญมาพอดี” ปัญเดินเข้ามาตามหลังด้วยใบหน้าตึงเครียด ซึ่งสองคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วรู้ทันทีว่าเพื่อนของเขากำลังอารมณ์ไม่ดี ทำให้ไม้รีบเอื้อมหยิบแก้วรินไวน์ตัวหายากให้เพื่อนอย่างเอาใจปึก ครืด “อะ...ดื่มก่อนมึง” ชายหนุ่มที่เพิ่งเด

8เพื่อนคุยที่ถูกคอ ประโยคก่อนหน้่าของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหันกลับไปมอง เเสงไฟกระทบลงบนใบหน้าของเธอทำให้เขาตั้งใจพิจารณาหน้าตาของคนตรงหน้า ซึ่งปกติเขามักจะไม่อยากมองหน้าของเธอสักเท่าไหร่ เเต่ทว่าตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าเธอ…สวย เบนซ์เอื้อมหยิบเเก้วเครื่องดื่มของตัวเองจิบ สายตาคมยังคงจดจ้องหญิงสาวไม่ละสายตา พลอยมองคนตรงหน้าด้วยความห่วงใยออกมา หลังจากเหตุการณ์คืนนั้นเขาช่วยเหลือเธอเอาไว้ แถมเขายังพาเธอไปกินข้าวอีก ซึ่งเขาก็เปรียบเสมือนคนที่เธออยากปรึกษาและกล้าที่จะคุยด้วย แลกเปลี่ยนความคิดด้วยไปอย่างง่ายดาย “คุณ!” “จ้องหน้าฉันอยู่ได้ สรุปจะเล่าไหม” พลอยชูเเก้วน้ำสีอำพันในนั้นส่ายไปมา ชายหนุ่มใช้ความคิดอย่างหนักว่าควรจะเล่าเรื่องส่วนตัวให้คนแปลกหน้า คนที่เพิ่งเจอกันเพียงไม่กี่ครั้งฟังไหม เเต่คิดไปคิดมา เธอก็รู้จักกับเพื่อนสาวของเขาอย่างเข็ม เข็มมีแต่เพื่อนดีๆ หญิงสาวก็คงจะดีเเหละ ไม่เป็นไร หากว่าเธอยุ่งวุ่นวายล้ำเส้นเข้ามามากเกินไป เขาค่อยถอยออกห่างจากเธอไปเอง… "ฉันเป็นคนมีปัญหากับครอบครัว” “เหตุการณ์ในวัยเด็ก ทำให้พ่อกับแ