"ท่านพ่อหอมท่านแม่อีกแล้ว" เซี่ยเป่าร้องขึ้น รีบยกมือป้อม ๆ ปิดตา แต่กลับแยกนิ้วออกเสียกว้างจนมองเห็นทุกอย่างชัดเจนเซี่ยเป้ยหันไปมองพี่ชาย ก่อนตอบหน้าตาเฉย"ท่านพ่อหอมท่านแม่ทุกวัน ข้าชินแล้วขอรับพี่ใหญ่""เซี่ยเป้ย" เสี่ยวเยว่แทบอยากเอาพัดปิดหน้าเสียเดี๋ยวนั้นเซี่ยอวิ๋นเฉิงกลับไม่สะทกสะท้าน เขาสบตาภรรยาด้วยแววตาอ่อนโยน ก่อนเอ่ยอย่างสบายอารมณ์"ลูกของข้า ข้าย่อมเลี้ยงไหว" ท่านโหวกล่าวอย่างมั่นใจ"ต่อให้พวกเขาสองคนอยากได้ของล้ำค่าเพียงใด หากสมควรให้ ข้าก็ย่อมหามาให้ได้ แล้วนับประสาอะไรกับขนมเปี๊ยะเพียงสามลูก""ตามใจลูกเกินไปแล้วนะเจ้าคะ" เสี่ยวเยว่หยิกแขนเขาเบาๆ"ข้าไม่ได้ตามใจแค่ลูก"เซี่ยอวิ๋นเฉิงกุมมือบางของนางขึ้น ก่อนประทับริมฝีปากลงบนหลังมืออย่างแผ่วเบา"ข้าตามใจภรรยาด้วย วันนี้อยากได้อะไรเพิ่มอีกหรือไม่ ข้าเพิ่งสั่งให้คนไปซื้อผ้าไหมเนื้อดีจากทางใต้มาสิบพับ แล้วยังมีเครื่องประดับหยกเขียวจากด่านนอกอีกชุด เอาไว้ให้เจ้าใส่ไปงานเลี้ยงสัปดาห์หน้า"เสี่ยวเยว่มองสามีสุดหล่อที่ทั้งรัก ทั้งให้เกียรติ ทั้งยังเปย์ภรรยากับลูกไม่ยั้ง แล้วรอยยิ้มหวานก็ค่อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า‘เฮ้อ... แล้วข้าจะ
Última atualização : 2026-08-27 Ler mais