All Chapters of ล้างกระดานชะตา พาใจว้าวุ่น: Chapter 21 - Chapter 30

นลินยิ้มเยาะด้วยสายตาชืดชา แต่จะว่าไปตอนนี้เหมยก็อายุแค่สิบกว่า อ่อนกว่าเธอสิบสองปีนี่นาอา...อย่างไรเสียก็ยังเป็นเด็กสาววัยใสนลินให้รู้สึกไม่อยากรังแกเด็ก จึงยกมืออีกข้างขึ้นแตะริมฝีปากเหมยเบาๆ ก่อนจะกระซิบเสียงเข้มจัด บอกประโยคที่ทำเอาเหมยต้องงุนงง“เอาเวลามาคิดบูลลี่ฉัน ไปช่วยดูแล 'แม่' ของเธอดีกว่านะเหมย”เหมยขมวดคิ้ว “แก... แกพูดบ่ะ บ้าอะไรของแก!” ตวาดถามเสียงสั่นแทบฟังไม่ได้ศัพท์นลินเหยียดยิ้มเย็น นัยน์ตาฉายแววสมเพชลึกล้ำ ความทรงจำในอดีตชาติอันน่าสะอิดสะเอียนฉายชัดขึ้นมาในหัวอีกครั้งในชาติที่แล้ว ตอนที่นลินยังต้องทนทรมานอยู่กับพ่อและนีน่า มีอยู่วันหนึ่งที่เป็นงานวันเกิดของพี่สาวนีน่าหรือก็คือ ‘แม่ของเหมย’ในงานเลี้ยงวันนั้น นลินผู้เป็นได้แค่เด็กรับใช้คอยถือของให้พ่อกับแม่เลี้ยงถูกทอดทิ้งให้เคว้งคว้างกลางงาน ไม่มีใครสนใจหาข้าวหาน้ำให้กิน เธอจึงแอบเดินหลบมุมไปนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่หลังพุ่มไม้เงียบๆ ท้ายงานและนั่นเองที่ทำให้นลินได้ยินและได้เห็นเหตุการณ์สุดฟอนเฟะด้วยตาตัวเอง!ภาพของนีน่ากำลังแอบยืนจูบปากอย่างดูดดื่มอยู่กับ‘พ่อของเหมย’เสียงกระเง้ากระงอดหึงหวงของพ่อเหมย

“เด็กดื้อ... ร่านนักนะเรา”มานพกดจูบนีน่าซ้ำอีกครั้ง ร่างกายแนบชิดนัวเนีย“อา...เอากันตรงนี้ไม่ดีมั้ง พี่นพ”“ตรงนี้ไกลจากงานมาก ไม่มีคนมาหรอกน่า”“ไม่เอาสิ ห้องเก็บของเนี่ยนะ มีแต่ฝุ่น เลอะจะแย่”“งั้นแอบเข้าไปเอากันในห้องน้ำชั้นสองดีมั้ย รับรองสะอาดจากภายนอกถึงภายใน”“อืม ได้สิ แต่อย่าลืมซื้อกระเป๋าใบนั้นให้นีนะคะ”“ได้ครับได้ อยากได้กี่ใบไปซื้อให้หมดเลย”“จริงนะ อุ้ย! พี่นพใจเย็นสิคะ อย่าเพิ่งล้วง”“พี่ทนไม่ไหวแล้วนี คิดถึงใจจะขาด”“แหม คิดถึงอะไรคะ ตัวของนี สะโพกของนี หน้าอกของนี หรือลีลาของนี”“คิดถึงทั้งหมดนั่นแหละ”“อื้อ...”น้ำตาของเหมยไหลทะลักทลายออกมาโดยไร้เสียง ตัวสั่นเทาด้วยความตกตะลึงและอับอายขายหน้าถึงที่สุด!มานพกับนีน่าจูบกันจนเสื้อผ้าเริ่มหลุดลุ่ยครู่หนึ่งก่อนจะผละออกเร็ว ๆ รีบกลัดกระดุมแล้วแยกย้ายพวกเขาทำทีต่างเดินไปคนละทาง มานพเดินไปหาภรรยากระซิบข้างหูว่าเริ่มเมา ขอไปล้างหน้าล้างตาสักครู่ เดี๋ยวลงมา ฝ่ายนีน่าเดินเข้าไปบอกโสภณว่าปวดท้องมากจะไปเข้าห้องน้ำไม่ต้องตามหา ทั้งสองแอบขึ้นไปเจอกันบนห้องน้ำชั้นสองอย่างแนบเนียนโดยไม่มีใครสังเกตเห็นที่พุ่มไม้ลับตาคนตรงหลังบ้าน

หลังผ่านพ้นค่ำคืนอันวุ่นวาย ถึงช่วงต้นสัปดาห์ ตรงหน้าอาคารเรียนชั้นมอห้า ขณะที่นลินกำลังเดินอยู่ตรงทางเข้า เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังตามมาจากด้านหลัง...“นลิน!”ยังไม่ทันที่นลินจะทันหันกลับไปมองว่าใครเรียก ร่างของเหมยก็โถมเข้ามากอดนลินไว้แน่น แล้วปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่น!ร่างกายของเหมยสั่นเทาด้วยความอับอาย เสียใจ และซาบซึ้งในเวลาเดียวกัน“นลิน... ฮือออ...ฉันขอโทษ! ฉันขอโทษจริงๆ ที่เคยพูดจาไม่ดีใส่เธอ ที่เคยฟังความข้างเดียวแล้วรังแกเธอ... ฉันมันโง่เอง ฮือออ!”เหมยสะอื้นไห้พร่างพรูซบหน้าลงกับไหล่นลินนลินถึงขั้นอึ้งงันด้วยคาดไม่ถึง นี่ไม่ใช่ภาพที่คิด เหมยคือเด็กผู้หญิงถือตัวหัวสูงโมโหร้ายเอาแต่ใจและชอบดูถูกคนอื่นโดยเฉพาะเธอที่เหมยรังเกียจเดียดฉันท์ที่สุดด้วยความที่เหมยเป็นคนมั่นใจในตัวเองสูง นลินยังคิดว่าหากอีกฝ่ายต้องอับอายไม่กล้าสู้หน้า ก็คงแก้เก้อด้วยการทำตัวหายไปอย่างเย่อหยิ่งเธอเพียงต้องการให้เหมยไปไกลๆ ไม่กล้ามายุ่งกันแต่การมากอดแบบนี้คืออะไรนลินนิ่งไปชั่วครู่ สัมผัสได้ถึงหยาดน้ำตาที่อบอุ่นและความเสียใจจริงๆ จากหัวใจของเด็กสาวตรงหน้าเธอมีมุมนี้ด้วยเหรอเหมย...จิตวิญญาณผู้ใหญ่ข

ในชาติก่อน ตลอดชั่วชีวิตของโสภณเหมือนโรยด้วยกลีบกุหลาบฤดีประสบอุบัติเหตุตาย โสภณได้รับเงินประกัน จากนั้นเขาจึงพานีน่าเข้าบ้านอย่างถูกต้องและสง่าผ่าเผย ใช้ชีวิตสมบูรณ์พูนพร้อมด้วยหน้าที่การงานที่ดีได้เลื่อนขั้นเป็นผู้บริหารระดับสูงโดยมีภรรยาสาวแสนสวยเก่งฉลาดสุดเพอร์เฟคไร้ที่ติเคียงข้าง เรื่องรักเร้นของนีน่ากับพี่เขยไม่เคยเปิดเผยให้ใครรับรู้เลย เพราะนลินที่แอบเห็นไม่เคยปริปากเล่าให้ใครฟังสักครั้งการที่นีน่ามีเงินถุงเงินถัง ซื้อของแบรนด์เนมใช้ โดยไม่ต้องแบมือขอเงินเขา และเขาไม่เคยต้องจ่ายให้นีน่า โสภณจึงคิดภูมิใจว่าเพราะนีน่าสวยรวยเก่งดังนั้น ชาติที่แล้วเรื่องปากท้องของโสภณไม่เคยต้องกังวลเพราะเขามีเงินใช้จ่ายฟุ่มเฟือยไม่ขาด มีเพียงนลินที่ทรมานกินไม่อิ่มนอนไม่หลับอยู่คนเดียวแต่ชาตินี้ โสภณไม่ได้รับเงินจากการที่ฤดีตาย ทั้งยังถูกฟ้องหย่า ต้องจ่ายเงินให้ฤดีจนจุก ชีวิตของเขาจึงไม่ได้ราบรื่นโรยด้วยกลีบกุหลาบเหมือนชาติก่อนอีกต่อไปโสภณต้องเหนื่อยกับการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีด้วยวิธีโกหกสังคมในบริษัท เหมือนที่นีน่าโกหกเหมยและโกหกครอบครัวตัวเอง เขาต้องคอยแก้ต่างตอนถูกถาม ต้องแต่งคำพูด

วันแล้ววันเล่า โสภณก็ยังคงตามเว้าวอนภรรยาเก่าอย่างฤดีทุกวันเขารีบเคลียร์งานเพื่อมานั่งเฝ้าอดีตภรรยาอย่างไม่ละความพยายาม ทั้งที่เมื่อก่อนตอนยังอยู่ด้วยกัน วันหยุดหรือว่างจากงาน ฤดีแทบไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยตอนนี้เขามารอตั้งแต่เช้ายันเย็น ปั้นหน้าน่าสงสาร พูดจาอ่อนหวานหวังให้ฤดีใจอ่อน ทำทุกอย่างเหมือนตอนที่จีบกันใหม่ๆ ฤดีเองก็ไม่รู้จะว่ายังไงการง้องอนนั้นมีการต่อล้อต่อเถียงกันตามประสาคนเคยรักอย่างเห็นได้ชัดภาพนั้นเหมือนในนิยายที่เคยอ่านและในซีรีย์ที่ดู ตอนจบก็เป็นอย่างที่รู้ๆ กันอยู่ผัวเก่าคือพระเอกที่เคยหลงผิดแล้วกลับตัวกลับใจมาตามตื้อแบบเท่ห์ๆส่วนเมียเก่าก็คือนางเอกแสนดีเลิศประเสริฐศรีที่ให้อภัยได้กับทุกความผิดของเขาและด้วยระยะเวลาที่ผ่านมาค่อนข้างนาน ทำให้ความทรมานอ่อนจาง บางทีความโกรธกรุ่นทั้งหลายก็คงคลายลงมากแล้ว ความเศร้าโศกเสียใจยิ่งมลายเพราะได้รับการเยียวยาจากอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตที่ดีขึ้นนลินพาลรู้สึกปวดใจและกังวลแม่จะใจอ่อนไหมนะ? ยังจะมีเยื่อใยหรือเปล่า? ความปวดร้าวที่เคยได้รับยังคงรู้สึกเจ็บอยู่ไหม?คำถามมากมายพร่างพรูอย่างสับสนไม่มีคำตอบนลินกลัวแม่จะใจอ่อนให้คนใจร้าย