ล้างกระดานชะตา พาใจว้าวุ่น

บทนำโอกาสที่สองในร่างแปดขวบความเจ็บปวดแสนสาหัสเจียนตายและเสียงเครื่องสัญญาณชีพที่ดังลากยาวในห้อง ICU คือสิ่งสุดท้ายที่ ‘นลิน’ จำได้ ชีวิตที่ควรเป็นสาวสวยสดใสสะพรั่งในช่วงอายุเพียงยี่สิบแปดปีของเธอ มันพังทลายไม่เหลือชิ้นดี นับตั้งแต่วันที่แม่จากไปในอุบัติเหตุครั้งนั้นพอแม่ตายพ่อก็พาเมียน้อยเข้ามาเสวยสุขในบ้าน ใช้เงินเยียวยาจากคู่กรณีและเงินประกันของแม่ที่ควรจะเป็นของลูกนลินเติบโตมาด้วยความเคียดแค้น ความซึมเศร้า และความอยุติธรรมและลงเอยด้วยการถูกคนเหล่านั้นฮุบสมบัติจนต้องตายอย่างโดดเดี่ยวอนาถา ร้องไห้จนไร้น้ำตา‘ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้... ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องมันจบแบบนี้’นั่นคือคำอธิษฐานสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบ...{{{{{{ตอนที่ 1โอกาสที่สองในร่างแปดขวบ“ยัยลิน... ยัยลินลูก กินนมอุ่นๆ หน่อย”เสียงหวานนุ่มนวลที่คุ้นเคยแต่อยู่ในความทรงจำอันเลือนลางดังขึ้นข้างหู พร้อมกับแรงเขย่าเบาๆ ที่ต้นแขน นลินลืมตาโพลงขึ้นมาด้วยความตกใจ ภาพตรงหน้าทำให้น้ำตาของเธอไหลทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่“แม่...?”‘ฤดี’ ผู้เป็นแม่ในชุดอยู่บ้านสีชมพู ยังคงงดงามและมีรอยยิ้มที่อ่อนโยนเธอยังไม่ตาย!นลินก้มลงมอง

ยามดึกสงัดภายในบ้านที่เคยมีความอบอุ่น... บัดนี้กลับเงียบเหงาและเย็นเยียบจนจับขั้วหัวใจฤดีนั่งคุดคู้อยู่บนพื้นกระเบื้องเย็นชืดข้างเตียงนอนในห้องมืดมิด มีเพียงแสงจันทร์ส่องรอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาพอให้เห็นแผ่นหลังที่กำลังสั่นระริกสองมือของเธอเอื้อมขึ้นมากอดเข่าตัวเองไว้แน่น พยายามกลั้นเสียงสะอื้นไห้เอาไว้สุดกำลังเพราะกลัวว่าเสียงจะดังไปรบกวนลูกสาวที่นอนอยู่ในห้องข้างๆภาพการแอบแชตพูดคุย ใบเสร็จค่าโรงแรม และกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงที่ติดอยู่บนเสื้อสูทของโสภณ ยังคงหมุนเวียนบาดลึกอยู่ในความทรงจำของเธอราวกับมีดที่กรีดซ้ำๆ บนแผลเดิม‘ทำไม... ที่ผ่านมาฉันทำหน้าที่ภรรยาไม่ดีตรงไหน’น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มที่ซูบผอม ฤดีซบหน้าลงกับเข่า ปล่อยให้ความทรมานสุมอกรุมสกรัมกัดกินจิตใจจนแทบไม่อยากมีลมหายใจอยู่ต่อทว่า... ในความมืดมิดนั้น เสียงฝีเท้าเล็กๆ ก้าวเดินเข้ามาอย่างเบากริบนลินในร่างเด็กแปดขวบ ยืนแอบมองผู้เป็นแม่ผ่านประตูห้องที่แง้มเปิดอยู่ครู่หนึ่งแล้ว จิตวิญญาณผู้ใหญ่ในร่างเด็กสั่นสะท้านไปด้วยความปวดร้าวอย่างแสนสาหัสภาพแม่ผู้แสนดี ยอมจำนน และทุ่มเทให้ครอบครัว กำลังนั่งร้องไห้กอดตัวเองเหมือน

ชีวิตของสองแม่ลูกค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปตามลำดับอย่างเป็นธรรมชาติ นลินในวัยแปดขวบเริ่มต้นจากการใช้เวลาว่างช่วยแม่ถ่ายคลิปวิดีโอสั้นลงโซเชียลมีเดีย ทั้งคลิปน่ารักๆ ทักษะความฉลาดเกินวัย และเคมีน่าเอ็นดูระหว่างแม่ลูก จนเริ่มมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นทีละน้อยรายได้แรกเริ่มจากการทำคลิปเป็นเพียงเงินหลักพันบาท พอให้สองแม่ลูกมีค่าขนมและค่าเดินทาง แต่เมื่อคลิปกลายเป็นกระแสไวรัล นลินก็เริ่มได้รับการติดต่อให้ไปแคสติ้งงานโฆษณาตัวแรกทำให้เธอได้เงินหลักหมื่น ก้อนแรกในชีวิต และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้นลินก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัวนลินถูกเรียกตัวไปแคสติ้งบทนักแสดงเด็กในละครโทรทัศน์ แม้จะไม่ใช่ละครฟอร์มยักษ์ทุนสร้างร้อยล้าน แต่ก็เป็นละครค่ายใหญ่ที่มีฐานคนดูแน่นหนา ความสามารถทางการแสดงที่โดดเด่นและเป็นธรรมชาติทำให้เธอคว้าบทนั้นมาได้สำเร็จเงินค่าตัวและงานโฆษณาที่ตามมาเริ่มขยับขึ้นสู่ หลักแสนบาท นลินกลายเป็น ‘ดาราเด็กหน้าใหม่’ ที่เริ่มมีผลงานต่อๆ กัน สร้างรายได้มากขึ้นหลังจากนั้น ชีวิตของแม่ลูกก็หมุนวนอยู่กับการเดินทางและกองถ่ายทำ นลินต้องตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อไปแต่งหน้า ซ้อมบท และเข้าฉาก โดยมี

บ่ายวันหนึ่ง หลังจากเสร็จสิ้นการถ่ายทำ รถตู้ของกองถ่ายมาส่งสองแม่ลูกที่หน้าบ้าน นลินก้าวขาเล็กๆ ลงจากรถตู้พลางจูงมือแม่เดินยิ้มแย้มเข้ามาในเขตรั้วบ้านฤดีเองก็มีรอยยิ้มประดับใบหน้าเช่นกันเมื่อเห็นลูกแลดูมีความสุขขนาดนี้ ทั้งทำทำงานหนักเกินวัยขนาดนั้นทว่ารอยยิ้มของฤดีกลับต้องชะงักกึก เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นรองเท้าส้นสูงสีแดงแป๊ดราคาแพงจอดเคียงข้างรองเท้าของสามีอยู่ที่หน้าประตูยังไม่ทันที่ฤดีจะได้เอ่ยปากถามอะไร เสียงหัวเราะต่อกระซิกอย่างมีความสุขก็ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนั่งเล่น“อุ๊ย พี่ภณล่ะก็นีน่าบอกแล้วไงคะว่าอย่าเล่นตรงนี้ เดี๋ยวพี่ฤดีกลับมาเห็นเข้าจะแย่เอา”“จะกลัวอะไรล่ะนีน่า บ้านนี้มันบ้านของฉัน เงินที่ใช้ซื้อก็เงินฉัน ฤดีก็แค่แม่บ้านไม่มีรายได้ วันๆ เอาแต่พาลูกเที่ยวแล้วก็เกาะฉันกิน” คำพูดดูถูกเหยียดหยามนั้นดังชัดเจนทุกถ้อยคำ ฤดีหน้าซีดเผือด มือที่จับนลินอยู่เริ่มสั่นเทาด้วยความโกรธและความเสียใจที่แล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อก เธอเดินผ่านประตูที่แง้มเปิด ภาพตรงหน้าคือโสภณที่กำลังโอบกอดนีน่า เมียน้อยตัวแสบอยู่บนโซฟาตัวโปรดของเธอน้ำตาของฤดีเอ่อคลอเบ้าด้วยความเจ็บปวดโสภณสะดุ้งเล็กน้อ

ความคิดของโสภณกับนีน่าตรงกันคือไม่อยากได้สิทธิ์เลี้ยงดูนลินเพราะไม่ต้องการมีภาระ ไม่อยากมีห่วงผูกคอใดๆ ทั้งสิ้น จนกระทั่ง...ข่าวเรื่องเด็กหญิงคนหนึ่งปรากฏขึ้นตามหน้าสื่อ นลินสาวน้อยตัวจี๊ดที่เป็นครีเอเตอร์ชื่อดัง และกำลังมีผลงานละครฟอร์มยักษ์จ่อคิวออนแอร์ก็แพร่สะพัดไปทั่วนิตยสารและรายการทีวีต่างพากันเสนอข่าวเด่นเกี่ยวกับ ‘ดาราเด็กตัวน้อยร้อยล้าน’ พร้อมตัวเลขค่าตัวและสัญญาสปอนเซอร์มหาศาลนลินคือเด็กน้อยมหัศจรรย์ เป็นอภิชาตบุตรโดยแท้ เป็นที่ภาคภูมิใจของคนเป็นพ่อแม่ออนไลน์อย่างที่สุดเมื่อโสภณและนีน่าล่วงรู้ข่าวนี้เข้า ดวงตาของทั้งคู่ก็สว่างวาบ เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย แรกเริ่มคือตกใจ แปลกใจ ต่อมาก็แปรเปลี่ยนตื่นเต้น ยืนดี ท้ายที่สุดก็กลายเป็นความโลภ!ความต้องการเลี้ยงดูนลินพลันพร่างพรู ความคิดก่อนนี้ที่ไม่อยากมีลูกพลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง“เด็กผู้หญิงที่เก่งขนาดนี้เป็นลูกผมครับ”โสภณคุยโวโอ้อวดกับคนที่ทำงานได้ทั้งวัน กระทั่งกลับถึงบ้านและอยู่กับนีน่าสองต่อสองก็รีบปรึกษากันอย่างกระตือรือร้น“พี่ภณ! ยัยเด็กดื้อนั่นทำเงินได้เดือนละเป็นล้านเลยนะ!” นีน่าตาโตพูดด้วยความตื่นตระหนกหลังจ