LOGINอายุสามสิบแปด... เธอตายอย่างโดดเดี่ยวและพังทลาย อายุแปดขวบ... เธอเห็นแม่ถูกรถชนตายต่อหน้าต่อตา ขอบคุณสวรรค์ที่ให้โอกาสหนที่สองซึ่งแลกมาด้วยความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีต 'นลิน' ย้อนเวลากลับมาในร่างแปดขวบ... วินาทีสุดท้ายก่อนที่แม่จะถูกรถชนตายเพราะตามง้อพ่อสารเลว ในเมื่อได้ชีวิตใหม่ เธอจะไม่ยอมเป็นเด็กอ่อนแอที่ยืนร้องไห้หน้ากองเลือดอีกต่อไป ก้าวแรกคือช่วยแม่ก่อน ก้าวต่อไปคือจัดการคนชั่วให้จมดิน!
View Moreเสียงด่าทอดังระงมออกมาจากตัวบ้านด้านในก่อนที่ประตูบานใหญ่จะถูกผลักออกอย่างแรง
‘โสภณ’ เดินจ้ำอ้าวออกมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ข้างกายของเขามี ‘นีน่า’ สาวสวยในชุดเดรสสีหวานที่แสร้งทำเป็นเกาะแขนชายหนุ่มด้วยท่าทางตื่นกลัว ทั้งที่นัยน์ตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความสะใจ
“พี่ภณคะ! อย่าไปเลยนะคะ คุยกับฤดีก่อน!”
‘ฤดี’ วิ่งตามออกมาจากบ้าน ใบหน้าสวยสะคราญในวันวานบัดนี้ทรุดโทรมซีดเผือดและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา เธอพยายามเอื้อมมือไปคว้าชายเสื้อของสามีที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาอย่างสุดชีวิต
“ปล่อย! รำคาญ! ในเมื่อจับได้แล้วพี่ก็ไม่ต้องเหนื่อยปกปิดอีกต่อไป เธอแค่ต้องรับให้ได้และอยู่ให้เป็น อย่าทำตัวน่าเบื่อมากไปกว่านี้ พี่ทนอยู่มาได้ตั้งหลายปีก็บุญเท่าไหร่แล้ว!”
โสภณสะบัดตัวอย่างแรงจนร่างของฤดีถลันล้มลงกับพื้นปูนหน้าบ้าน ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เขาจูงมือเมียน้อยตรงไปยังรถคันหรูที่จอดอยู่ริมถนนฝั่งตรงข้าม
“พี่ภณ! อย่าทิ้งฤดีกับลูกไปนะ!”
ฤดีร้องไห้โฮ ความรักและความผูกพันทั้งหมดทำให้เธอลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ร่างบางลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเท้าวิ่งตามแผ่นหลังของผู้ชายใจร้ายออกไปนอกเขตรั้วบ้านอย่างไม่คิดชีวิต
โดยที่เธอไม่ทันสังเกตเห็น... รถกระบะคันหนึ่งกำลังวิ่งสวนมาด้วยความเร็วสูงบนถนนเส้นนั้น
“แม่จ๋า! อย่าไป แม่!”
เสียงเล็กแหลมของเด็กหญิงวัยแปดขวบดังแทรกขึ้นมา ‘นลิน’ ในวัยเด็กร้องไห้สะอึกสะอื้น วิ่งตามหลังแม่มาติดๆ มือเล็กสองข้างเอื้อมสุดแขนเพื่อจะคว้าชายกระโปรงของแม่ไว้ แต่ระยะห่างเพียงไม่กี่ก้าวกลับไกลเกินกว่าที่เด็กน้อยจะเอื้อมถึง
เอี๊ยดดดดดดดด!
เสียงล้อรถบดขยี้กับถนนดังลั่นจนแสบแก้วหู แสงไฟหน้ารถสาดกระทบร่างของฤดีจนเกิดเป็นเงาทาบลงบนพื้น นลินเบิกตากว้าง ภาพตรงหน้าเหมือนถูกดึงให้ช้าลงชั่วขณะ...
โครม!
ร่างของแม่ปลิวลอยไปตามแรงปะทะ ก่อนจะตกลงสู่พื้นถนนอังปึก เสียงเนื้อกระทบปูนดังแน่นหนัก เลือดสีแดงฉานค่อยๆ ไหลซึมออกจากร่างที่แน่นิ่งของฤดี เลือดสดๆ นองเต็มพื้นถนนสีเทาหม่น
“แม่!!!” นลินตัวน้อยทรุดฮวบลงกับพื้นคอนกรีต ทุบกำปั้นลงบนอกตัวเองพลางกรีดร้องเสียงหลงจนแทบขาดใจ ภาพสุดท้ายที่เธอกลั้นใจมองผ่านม่านน้ำตา คือรถยนต์ของพ่อที่เหยียบคันเร่งทะยานจากไปอย่างไม่ใยดี ทิ้งร่างไร้วิญญาณของแม่ไว้เบื้องหลัง...
&&&&&&&&&&
เรื่องย่อ
‘นลิน’ ต้องจบชีวิตลงอย่างทรมานและสิ้นเนื้อประดาตัว จากการถูกพ่อแท้ๆ ร่วมมือกับ เมียน้อยใจเหี้ยม รังแกและบีบคั้นแม่แท้ๆจนต้องตายอย่างอนาถ เธอต้องทนอยู่กับพ่อใจร้ายตั้งแต่เด็กจนโตก่อนที่จะถูกพาตัวไปขายให้เสี่ยใหญ่และสูบเงินเธอจนหมดตัว
ทว่า... โชคชะตาได้มอบโอกาสที่สองให้นลิน ย้อนเวลากลับมาในร่างของตัวเองตอนอายุแปดขวบ!
เมื่อจิตวิญญาณผู้ใหญ่อายุยี่สิบแปดอยู่ในร่างเด็ก นลินจึงตั้งปฏิญาณว่าจะล้างกระดานชีวิตใหม่ทั้งหมด รักษาชีวิตแม่ไว้ ช่วยแม่สู้กลับจากการถูกไล่ออกจากบ้าน และเป็นฝ่ายเลือกถอยออกมาตั้งหลักอย่างชาญฉลาด จนพาแม่หลุดพ้นจากกรงขังเดิมๆ ได้สำเร็จ จนกระทั่งพ่อตาสว่างรู้ว่าเมียใหม่ไม่ใช่เพชรแต่เป็นแค่กรวด เขาจึงพยายามจะกลับมาง้อแม่ ศึกครั้งใหม่จึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
นลินต้องเริ่มภารกิจใหม่ นั่นคือการเลือกเฟ้นพ่อที่เหมาะสมที่สุดมาดูแลหัวใจของแม่ และเตรียมเปิดฉากโชคชะตาบทใหญ่กับ เขาคนนั้น ที่กำลังจะเข้ามาในชีวิต!
******************************
ทั้งหมดเดินเข้ามาล้อมหญิงสาวคนนั้นไว้ ก้มมองด้วยสายตาเอือมระอาและสมเพชอย่างปิดไม่มิดหนึ่งในนั้นเดินกอดอกเข้ามายืนตรงกลาง เดาะลิ้นยิ้มเยาะใส่หน้าหญิงสาวมือสังหาร ก่อนจะเอ่ยปากพูดกรอกหูหล่อนด้วยเสียงดังฟังชัด"คิดว่าน้องเขาช่วยไอ้ณธีร์เหรอ? โถ... ยัยบ๊อง! น้องเขาช่วยเธอต่างหาก! ยังมีหน้าจะเอาปืนยิงน้องเขา" เพื่อนของณธีร์หัวเราะในลำคอพลางชี้หน้ามือสังหารสาว"ถ้าเมื่อกี้ไอ้ณธีร์มันขยับมือเอง เธอคิดว่าปืนจะแค่ร่วงเหรอ? ป่านนี้มือขาดแขนหักไปแล้ว! ไอ้ณธีร์มันนิ่งๆ ไม่พูดไม่ได้แปลว่ามันไม่มีปัญญานะครับ มันแค่เอือมเธอจนไม่อยากเอามือไปแปดเปื้อนต่างหาก!""แล้วไง หมดมุกแล้วหรือไงถึงได้ลงไปนอนฟุบน้ำตานองแบบนี้?" เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มแค่นหัวเราะ พลางกอดอกมอง "คิดว่าแผนน้ำเน่าแบบนี้จะใช้ได้ผลกับไอ้ณธีร์เหรอถามจริง?"เพื่อนอีกคนเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เริ่มตั้งแต่แอบวางยาปลุกเซ็กส์มัน พอได้เสียกันก็รีบเอาเรื่องนี้มาขู่เรียกร้องให้รับผิดชอบ แถมนับไม่กี่วันก็อ้างว่าท้องเพื่อจับมัน พอมันไม่สนใจแล้วไง เอาปืนจ่อหัวว่ะ ตรรกะวิบัติสิ้นดี!"หญิงสาวที่ฟุบตัวปิดหน้าร้องไห้พลันชะงักกึก เสียง
สายลมยามเย็นพัดผ่านซอกตึกพาเอาความเงียบสงัดชวนอึดอัดกลับเข้ามาอีกครั้งหญิงสาวมือสังหารที่เพิ่งถูกมีดพกปัดปืนหลุดมือยืนตะลึง หน้าซีดเผือดด้วยความตกใจนึกหวาดกลัวขึ้นมา เธอชะงักหันมองเด็กสาวที่อยู่ในชุดนักเรียนมัธยมปลาย รีบก้มลงคว้าปืนกระบอกดำบนพื้นขึ้นมาเตรียมจะเล็งใส่นลิน!หมับ!ยังไม่ทันที่มือสังหารจะได้ง้างไก มือหนาเรียวยาวของณธีร์ก็คว้าเข้าที่ข้อมือของเธออย่างแม่นยำนัยน์ตาคมกริบฉายแววเย็นชาและดุดันขึ้นมาทันที บรรยากาศรอบตัวชายหนุ่มพลันติดลบจนน่ากลัวแรงบีบมหาศาลทำหล่อนหน้าเบ้ เขาบิดข้อมือเธอเพียงเล็กน้อยจนปืนร่วงหลุดมือหล่นลงพื้นอีกรอบ“โอ๊ย! ฉันเป็นเมียของนายแล้วนะ ทำแบบนี้ได้ไง ในท้องนี่ก็มีลูกของเรา”"เธอหมดโอกาสแล้ว ไสหัวไป ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน"น้ำเสียงของณธีร์ทุ้มต่ำเรียบนิ่งแต่กลับทรงอิทธิพลและน่ากลัวจนหญิงสาวคนนั้นถึงกับขนลุกซู่ รับรู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้าเริ่มเอาจริงแล้วถ้าเขาเอาจริงขึ้นมา...เธอขบฟันแน่นอย่างเจ็บแค้น ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งหนีหายออกไปทางปลายตรอกอีกฝั่งทันทีเมื่อความวุ่นวายสงบลง ณธีร์ไม่ได้วิ่งตามไปเขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ปลดกระดุมเม็ดบนของเสื้อเ
ความทรงจำในอดีตชาติตกผลึกชัดเจนนลินจำภาพฝันร้ายช่วงที่ตกต่ำที่สุดในชีวิตได้ดี... ภาพฝันร้ายช่วงที่ไม่อยากนึกถึงที่สุดย้อนกลับมาฉายซ้ำ วันที่พ่อสิ้นเนื้อประดาตัว หลอกขายนลินให้ธเนศ เสี่ยใหญ่ใจอำมหิตจิตวิตถาร ชายผู้มีพฤติกรรมป่าเถื่อนและซาดิสม์ นลินต้องถูกย่ำยีอย่างทุกข์ทรมานแสนสาหัส ทั้งโดนกักขังและทำร้ายร่างกายจนชีวิตแทบดับสูญเหมือนตายทั้งเป็นทว่าในความมืดมิดไร้ทางออก เธอกลับได้รับความช่วยเหลือจาก ‘ธนา’ ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเสี่ยคนนั้น ในวันที่เธอหวาดกลัวถึงขีดสุดแทบเลือกปิดสวิตช์ตัวเอง ธนาช่วยชีวิตและพานลินออกมาจากนรกบนดินแม้การกระทำของเขาจะทำให้ถูกสังคมตราหน้าว่า ‘แย่งเมียพี่ชาย’ ก็ตาม แต่ธนาก็ยังเดินหน้าช่วยนลินธนาเป็นชายวัยกลางคนที่มีนิสัยเถรตรงเมื่อนลินมาอยู่ในความดูแลของธนา เธอไม่เคยโดนรังแก เพราะธนาไม่คิดเอานลินเป็นเมียเลยแม้แต่น้อยแม้คนภายนอกจะเข้าใจว่าเขาชอบนลินจนขาดสติ เป็นชายแก่โรคจิตอยากมีเมียเด็กจึงลงมือแย่งชิงอย่างหน้าด้านๆ แต่นลินรู้ดีว่าธนาไม่ได้ชอบเธอแบบชู้สาวเลย เขาวางตัวเว้นระยะตามวัย เป็นผู้ใหญ่ใจดีมีเมตตาจากเนื้อแท้และนลินยังได้รู้อีกว่า ธนาเป็นหม้ายภรร
เสียงปลายสายพูดอะไรบางอย่าง ทำเอาภาณุเดาะลิ้นยิ้มเยาะแค่นหัวเราะเหยียดๆแล้วพูดต่ออย่างถือดี"เออ ใช่ไง ทำดีด้วยนิดหน่อย ให้ของขวัญเลิศหรูหลอกตาไปวันๆ ยัยนี่ก็เคลิ้มแล้วมั้ย ผู้หญิงโดนทิ้งมาน่ะ เข้าหาง่ายจะตาย แค่หลอกให้แต่งงานจดทะเบียนได้ก่อน เออๆ ซื้อมันหมดแหละ ทั้งดอกไม้ ทั้งเข็มกลัดเพชร ถือว่าลงทุนซื้อตัวรับเคราะห์มาไว้ที่บ้าน พอหมดเคราะห์ครบสามปี ชะตาฉันกลับมาเฮงเมื่อไหร่ ค่อยยัดเงินก้อนแล้วหาเรื่องเลิกทีหลังก็ยังไม่สาย ผู้หญิงซื่อๆ ไร้ญาติขาดมิตรแบบนี้ หลอกง่ายจะตายไป เธอก็อยู่เงียบๆ ไปก่อนน่า"นลินที่แอบฟังอยู่หลังม่านหน้าต่าง เธอนิ่งสนิท มือเล็กกุมเข้าหากันแน่น ดวงตาคู่กลมเย็นเยียบลงทันที! ความแคลงใจทั้งหมดตกผลึกเป็นความจริงอันน่ารังเกียจภาณุไม่ใช่แค่คนไม่เสมอต้นเสมอปลาย แต่เขาไม่ได้มองแม่ของเธอเป็นมนุษย์ที่มีหัวใจ เขากำลังมองว่าชีวิตของเด็กกำพร้าอย่างแม่คือ 'เครื่องมือแก้เคล็ด' ที่จะเอามาใช้รองรับเรื่องซวยๆ แทนตัวเอง!ถ้าไม่ได้ผ่านการคัดสรรด้วยตาของเธอเองไม่ดีแน่ภาณุวางสายแล้วปรับสีหน้ากลับมาเป็นยิ้มแย้มแลดูอบอุ่นทันทีที่เดินกลับเข้ามาในร้านแต่เขากลับต้องชักเท้ากึก