Lahat ng Kabanata ng TOXIC ENGINEER พิษรักวิศวะเลว: Kabanata 21 - Kabanata 30

เกียร์มายืนด้านหลังตอนไหนไม่รู้ แพทริเซียรู้แต่ว่าเธอสะดุ้งตกใจกับเสียงกระซิบใกล้หูเธอของเขาจนกรอบรูปที่เธอเพิ่งจะหยิบขึ้นมาเกือบจะหล่นหลุดมือ โชคดีที่เธอกระชับมือไว้ทัน “เอ่อ เรา เราขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะละลาบละล้วง แค่หยิบขึ้นมาดูเฉยๆ ขอโทษนะ” แพทริเซียรีบบอกก่อนจะหันไปหาเกียร์อย่างขอโทษขอโพยหลังจากที่เธอรีบวางกรอบรูปลงที่เดิม กรอบรูปที่ด้านในมีรูปผู้หญิงคนหนึ่ง มันวางอยู่ใกล้ๆกับรูปอีกรูปที่คงจะเป็นรูปพ่อแม่ของเขา เธอเลยอดคิดไม่ได้ ว่าผู้หญิงในรูปคงมีความสำคัญกับเขามาก เขาถึงวางเอาไว้ใกล้กับรูปพ่อแม่ และเพราะรู้สึกแบบนี้ เธอถึงลุกมาหยิบมันขึ้นไปดูอย่างถือวิสาสะ“ก็ยังไม่ได้ว่าอะไร” เกียร์ที่ตอนนี้อยู่ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้วเอ่ยบอก แต่ถึงจะบอกแพทริเซียอย่างนั้น เขาก็ยังคงยืนอยู่ตรงที่เดิม ไม่ยอมที่จะก้าวห่างออกไป“ว่าแต่ หยิบขึ้นมาดูทำไม” ที่เขายังไม่ยอมถอยห่างออกไป คงเป็นเพราะยังอยากจะถามเธอต่อด้วยประโยคนี้“เอ่อ เรา เราแค่อยากดูเฉยๆ แล้วคนในรูปนี้ เอ่อ ใครเหรอ” อยู่ๆเธอไม่รู้เอาความกล้าที่ไหนถามเขาออกไป แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอยากรู้ไปทำไม แต่มันอยากรู้จริงๆ“คิดว่าใครล่ะ”

ในเซค“อุ๊ย นั่นเกียร์นี่พวกมึง เกียร์หนุ่มวิดวะโคตรหล่อโคตรฮอตคนนั้นอ่ะ ใช่ป่ะ”“เออใช่ ใช่จริงๆด้วยมึง แล้วทำไมมากับแพทอ่ะ จูงมือกันเข้ามาด้วย เหมือนแฟนกันเลย”“แฟนได้ไง เกียร์อ่ะเหรอมีแฟน ที่กูรู้มา เกียร์ไม่เคยมีแฟนอ่ะ มีแต่คู่ควง แล้วก็ไม่เคยควงแบบเปิดตัวขนาดนี้นะ แล้วนี่คือยังไงอ่ะ แล้วจูงมือกันเข้ามาในเซคพวกเราคืออะไร เกียร์เรียนวิศวะไม่ใช่เหรอ แล้วมาทำไมในเซควิชาบริหาร แถมนั่งลงข้างๆแพทไม่ยอมลุกไปด้วย อร๊ายย หรือจะมานั่งเรียนกับแพท!”“งื้ออ นั่นดิ โคตรอิจแพท”พอเกียร์จูงมือแพทริเซียเดินเข้ามาในเซคแล้วพาเธอเดินไปนั่งผ่านหน้าผ่านตาทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชายในเซคไป ความสงสัยระคนตื่นเต้นฮือฮาปนอิจฉาพวกนั้นก็ไม่วายเกิดขึ้นในหมู่เพื่อนๆ โดยเฉพาะสาวๆที่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของเกียร์ หนุ่มหล่อฮอตที่สาวๆในมหาลัยส่วนใหญ่ก็อยากจะขึ้นเตียงด้วยอย่างน้อยก็สักครั้ง เพราะความหล่อความฮอตและความรวยของเขามันโคตรมีดาเมจรุนแรง และเสียงฮือฮาพวกนั้น แพทริเซียได้ยิน แต่เธอไม่กล้าหัน ตอนนี้ตัวเกร็งไปหมด รู้สึกเหมือนทุกสายตาของเพื่อนๆทุกคนในเซคต่างจับจ้องมองเธอ “เกียร์ เอ่อ นายจะมาเรียนกับเราจริงๆเหรอ คื

“อ้าวเกียร์” ดูเหมือนคนรีบเดินจะบังเอิญเจอเพื่อนที่เรียนเซคเดียวกันกับแพทริเซียเข้า “มาหาแพทเหรอ”“ใช่ พวกเธอเห็นมั้ย แพทริเซียยังอยู่ในเซคเหรอ” เกียร์ถามทันที“อยู่ในเซคเหรอ ไม่นะ เมื่อกี้พวกฉันเพิ่งออกมา เอ จะว่าไป เหมือนแพทจะกลับไปตั้งแต่เลิกเซคแล้วนะ เหมือนจะรีบมากด้วย”“ว่าไงนะ! กลับไปแล้ว รีบมากด้วย!?” เกียร์อุทานอย่างลืมเก็บอาการ ก็เธอกลับไปก่อนได้ไงกัน ในเมื่อเขาสั่งไว้แล้วว่าให้เธอรอ เขาจะมารับ แล้วกลับพร้อมกัน“พวกเธอแน่ใจเหรอ” เกียร์ถามย้ำอีกครั้ง และอีกครั้ง“แน่ใจเหรอ ว่าแพทริเซียกลับไปแล้ว”“อืม ก็แน่ใจนะ เพราะเมื่อกี้ในเซคก็เหมือนจะไม่มีใครแล้ว” คำยืนยันทำให้เกียร์ยิ่งร้อนรุ่ม“แล้วพวกเธอมีเบอร์แพทริเซียมั้ย พวกเฟสไลน์หรือไอจีอะไรก็ได้”“เอ่อ ไม่มีอ่ะ คือพวกเราไม่ค่อยสนิทกับแพทเท่าไหร่ เลยไม่มี อีกอย่าง แพทเหมือนไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยลด้วย ไม่ชอบยุ่งอะไรกับใคร แพทชอบอยู่คนเดียว เด็กเรียนก็งี้แหละโลกส่วนตัวสูง วันๆก็เห็นอยู่แต่กับหนังสือ ไม่เห็นทำอย่างอื่…อุ๊บ!” คนพูดเอามือปิดปากแทบไม่ทัน เพราะคิดว่าเธอพูดมากเกินไปแล้ว อีกอย่าง นินทาผู้หญิงของเกียร์ต่อหน้าเกียร์แบบนี้ มัน

@Faculty of Engineering ในเซค (อาจารย์ยังไม่เข้า)“ยังไงไอ้สัส เจอเมียแล้วเหรอ ถึงได้เดินยิ้มมาอย่างแม่ง โคตรอารมณ์ดีเฟร่ออ”“อืม” เกียร์ตอบเจไดพร้อมนั่งลงข้างๆ เกรย์ก็นั่งอยู่ข้างๆเจได แต่เป็นอีกฝั่ง ง่ายๆคือตอนนี้เจไดนั่งอยู่ตรงกลาง“แล้วตกลงเมียหายไปไหน” อันนี้เกรย์เป็นคนหันมาถาม“กลับบ้านไปหาแด๊ดกับมัม” เกียร์ตอบเสียงเรียบ“ผัวก็เลยต้องนั่งเหงาเป็นหมาถูกทิ้งอยู่ตั้งสองวัน” เจไดพูดต่อขึ้นมาอย่างไวราวกับเตรียมสคริป แล้วพูดเสริมประโยคของตัวเองด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“ไงล่ะไอ้สัส สะบักสะบอมจนถึงขนาดกับต้องระบายกับไอจี ฮ่าๆ นึกไม่ถึงว่ามึงจะหลงเมียเอาหนัก ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากเห็นหน้าโคตร”“อะไรโคตรไม่โคตรครับไอ้พวกเวร” เสียงบุคคลที่สี่ดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับเจ้าของเสียงที่เดินมานั่งด้านหลังของทั้งสามคนพร้อมกับเพื่อนสนิทของเขา …คชากับสายฟ้า และคนพูดคือคชา“เมียไอ้เหี้ยเกียร์มันอ่ะ กูอยากเห็นหน้าโคตร” เจไดที่ตอนนี้หันมาหาคชากับสายฟ้าพร้อมๆกับเกียร์และเกรย์ตอบให้ด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“เมียเหี้ยเกียร์? เห้ย สรุปเสืออย่างมึงมีเมียแล้วจริงดิ ไอ้คอมเม้นต์ในไอจีนี่ตกลงไม่ใช่ข่าวลือ?” คชาขมวดค

@The Emquatiary (ห้างดัง)หลังจากคุยแบ่งงาน เกียร์ก็พาแพทริเซียมาซื้อของทำโมเดลเครื่องบินด้วยกันที่ห้าง เลยถือโอกาสพาเธอมากินข้าวเย็นซะด้วยเลย“อยากกินไร” เกียร์ถาม“อะไรก็ได้”“ฉันไม่รู้จักของกินที่ชื่อว่าอะไรก็ได้ แล้วในเมนูนี่ก็เหมือนจะไม่มีด้วย หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ไม่เชื่อเธอลองดูดิ” พูดจบเกียร์ก็ส่งเมนูให้แพทริเซีย ส่วนเธอ แน่นอนว่าต้องมองเขาอยู่แล้ว เขาที่เหมือนจะกวนตีนหน้าตาย“นายกวนเหรอ”“พูดความจริงต่างหาก ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยได้ยินเลย ไอ้ของกินที่มีชื่อว่าอะไรก็ได้” เกียร์ยังกวนไม่เลิก จนแพทริเซียไม่อยากต่อปากต่อคำ เอาเป็นว่าเธอผิดเองก็ได้ ที่เมื่อกี้บอกเขาไปแบบนั้น ตอนนี้เธอก็เลยเลือกที่จะหุบปากแล้วสนใจแต่เมนูอาหาร ด้วยการเปิดมันไปทีละหน้า ก่อนจะเจออาหารที่ถูกใจ“ยิ้มอะไร” เกียร์ทัก และแพทริเซียหุบยิ้มแทบไม่ทัน …ดูเหมือนไอ้ของกินที่เธอเปิดไปเจอเข้ามันจะถูกใจเธอจนทำให้เธอเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“เปล่า งั้นเราสั่งเลยนะ”“เอาดิ เต็มที่เลย ฉันเลี้ยงเอง”“ขอบใจนะ” แพทริเซียยิ้มรับด้วยรอยยิ้มที่ทำเอาคนถูกยิ้มให้ถึงกับหัวใจแทบละลาย ..นี่เขาหลงเธอหัวปักหัวปำขนาดนี้เลยเหรอวะ นี่ดีนะ