All Chapters of TOXIC ENGINEER พิษรักวิศวะเลว: Chapter 31 - Chapter 40

จากตอนแรกที่เจ็บจี๊ดในอก ตอนนี้แพทริเซียเปลี่ยนอารมณ์แทบไม่ทันกับคำตอบใหม่ของเกียร์ หน้าเธอเลยแดงกว่าเดิม แถมเผลออมยิ้มอย่างเขินๆออกมาอีกต่างหาก และยิ่งเก็บอาการเขินไม่อยู่ เมื่อเกียร์พูดจบก็ไม่ได้ละสายตาไปไหน เขายังเอาแต่จ้องเธอแล้วส่งสายตาสื่อความหมายบางอย่างให้พร้อมรอยยิ้ม …เวลาเขายิ้มแบบนี้ เขาคงไม่รู้เลยว่าหัวใจเธอมันเต้นแรงจนนับจังหวะแทบไม่ทันขนาดไหน มัน..เต้นแรงราวกับจะทะลุออกมา “ยิ้มอะไร เขินเหรอ” ใครจะไปคิดว่าอยู่ๆเขาจะถามเธอออกมาตรงๆ“บ้าเหรอ ใครเขิน”“ก็ไม่รู้สิ คนหน้าแดงแถวนี้มั้ง” ตอนพูดเกียร์ทำทีเป็นเสมองซ้ายทีขวาทีเหมือนกำลังมองหาคนหน้าแดงคนนั้นที่เขาพูดถึง ก่อนจะหันกลับมาจ้องแพทริเซียด้วยสายตาและรอยยิ้มอย่างเดิมไม่เลิก ทำเอาแพทริเซียเริ่มจะไปไม่เป็น หุบยิ้มก็ไม่อยู่ หน้าก็เหมือนจะแดงเหมือนลูกสตรอว์เบอร์รี่ขึ้นมาเรื่อยๆ เธอถูกรอยยิ้มและสายตาชวนฝันคู่นั้นของเขาเล่นงานจนทำอะไรไม่ถูก ก็เลยต้องหยิบแก้วน้ำรสชาติเดียวกันกับสีแก้มเธอขึ้นมาดูดเป็นการแก้เขินไปโดยปริยาย และภาพนั้น เกียร์ไม่ปฏิเสธเลย ว่าเธอน่ารัก และเขาก็ระ…เอ่อ หมายถึง เขาก็เริ่มจะหิวน้ำแก้วนั้นขึ้นมาด้วยเหมือน

เช้าวันต่อมา“เกียร์ เกียร์” คนหลับฝันดีมาตั้งแต่เมื่อคืนยันสว่างแม้จะยังไม่อยากตื่น แต่ก็จำเป็นต้องละออกจากความฝันเมื่อถูกบังคับจากเสียงปลุกหวานๆของคนที่ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ไก่โห่ ไม่สิ ไก่ไม่โห่ เพราะไม่มีไก่ จะมีก็แต่เสียงนาฬิกาปลุกที่แพทริเซียตั้งเอาไว้ปลุกตัวเองเพื่อให้ตื่นตรงเวลา หากแต่เสียงนาฬิกาปลุกของเธอทำอะไรเกียร์ไม่ได้ ทว่าเสียงปลุกจากปากเธอทำได้ ตอนนาฬิกาปลุกเกียร์เลยไม่ตื่น แต่เขาดันตื่นจากเสียงเรียกของเธอ“อืออ รีบปลุกไปไหนครับเมีย ยังเช้าอยู่เลย” เกียร์บอกด้วยน้ำเสียงงัวเงีย เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วก็จริง แต่ยังไม่ตื่นเต็มๆตา ตื่นแบบครึ่งๆ ครึ่งหลับครึ่งตื่น หลักฐานคือเขายังไม่ลืมตาเลย หนำซ้ำมือหนายังจะดึงผ้าห่มขึ้นไปทำท่าจะคลุมโปงอีก เพราะเขายังอยากฝัน(ดี)ต่อ“ก็เพราะยังเช้าอยู่ไง นายถึงต้องตื่น เพราะนายต้องมาคุยกับเราให้รู้เรื่อง เอามานี่เลย” ดูเหมือนสิ่งที่เกียร์คิดจะทำมันจะไม่บรรลุผล เพราะแพทริเซียแย่งผ้าห่มมาจากมือเขา จนตอนนี้ผ้าห่มนวมสีอ่อนมาอยู่ในมือแพทริเซียที่ยืนอยู่ข้างเตียงทั้งผืน ไหนจะคำพูดทุกประโยคที่เธอบอกเขาอีก มันเหมือนเป็นการบังคับทางอ้อมให้เ

ตกเย็น | เลิกเซคพอเลิกเซค แพทริเซียก็เก็บข้าวของใส่กระเป๋าก่อนลุกขึ้นเดินออกจากเซคตรงไปที่ลิฟต์ ตั้งใจจะลงไปนั่งรอเกียร์ใต้ตึกคณะ “แพท แพท!”แต่ความตั้งใจกลับต้องถูกขัดจังหวะ เมื่อแพทริเซียที่ตอนนี้เดินถึงหน้าลิฟต์แล้วและทำท่าจะกดลิฟต์ถูกเรียกเอาไว้ซะก่อน“คิง ออฟ มีอะไรเหรอ” แพทริเซียหันไปตามเสียงเรียกตะโกนของคนด้านหลัง และคนเรียกเป็นคิงกับออฟที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาเธอ พอมาถึงทั้งสองคนก็ก้มหน้าหอบแฮ่กๆเป็นหมาหอบแดดกันก่อนคนละสองสามทีก่อนจะเงยหน้ามองเธอ“คืองี้ พวกฉันเพิ่งเคลียร์งานเก่าๆเสร็จอ่ะ ตอนนี้ว่างแล้ว ก็เลยอยากจะมาคุยกับแพทเรื่องงานกลุ่มที่อาจารย์สั่งเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอ่ะ แพทว่างป่ะ แต่ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ เพราะพวกฉันผิดเองแหละ ที่ไม่ได้บอกก่อนล่วงหน้า พอดีคิดไวทำไวไปหน่อย ประมาณว่าเคลียร์งานเสร็จก็พากันมาถามแพทเลย ยังไงถ้าแพทไม่ว่างก็เอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้” คิงบอกด้วยน้ำเสียงที่ยังติดความหอบเหนื่อยอยู่พอสมควร ส่วนแพทริเซีย ตอนนี้ที่ขมวดคิ้ว ไม่ใช่เพราะว่าเธอลืมงานนี้ แต่ที่ไม่ได้พูดถึง เพราะยังจำที่ตกลงกับคิงแล้วก็ออฟเอาไว้เมื่อวันก่อนได้ ว่าต่างคนต่างจะเคลียร์

@Parthenon Condo ปึก!จุ๊บๆ จ๊วบๆๆ …“อือ อืมม”ทันทีที่พ้นประตูเข้ามา เกียร์ที่อัดอั้นมานานก็จู่โจมแพทริเซียทันที เขากอดจูบเธออย่างหื่นกระหายรุนแรงพร้อมๆกับดันเธอให้ถอยหลังเข้าห้องมาเรื่อยๆ โดยขณะที่กำลังกอดจูบลูบคลำ มือก็สลับไปทำหน้าที่ถอดเสื้อผ้าทั้งของเธอทั้งของตัวเขาเองออกทีละชิ้นมาตลอดทาง จนมาถึงเตียงก็หมดพอดี ตอนนี้ร่างสองร่างที่กำลังกอดจูบลูบคลำกันอย่างดูดดื่มก็เลยไม่มีเสื้อผ้าปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียวตุบ!เกียร์ดันแพทริเซียให้ล้มลงบนเตียงพร้อมเขา ก่อนเขาจะเริ่มละเลงจูบไปตามกกหู ซอกคอ เลื่อนลงไปถึงบ่าไหล่ และเนินอกของเธอ“อืมม แพทริเซีย หวานจัง เธอน่ากินไปทั้งตัว” เกียร์บอกแล้วงับยอดดอกบัวตูมสีชมพูอวบอิ่มของคนใต้ร่าง“อื้อ เกียร์ อื้ม อ้ะ!” แพทริเซียครางเสียงหวานพร้อมกับแอ่นอกให้เกียร์ทั้งดูดทั้งเลียชิมอย่างหิวกระหายอย่างลืมอาย เพราะความซาบซ่านเสียวกระสันที่เข้าครอบงำ“แพทริเซีย นมเธอทั้งโคตรหวาน ทั้งนุ่มเด้งสู้มือดีจริงๆ อืมม..” เกียร์พูดสลับครางออกมาพร้อมๆกับที่เขาทั้งดูดเลียทั้งขยำเคล้นคลึงจนกระทั่งพอใจ จากนั้นถึงค่อยๆไล่ลิ้นร้อนลงมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึงหน้าท้องบางที่กำลังกระเพ

จัดการเหวี่ยงรุ่นน้องคนนั้นจนล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว เกียร์ก็รีบเข้าไปหาแพทริเซีย ดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด“ไม่เป็นไรใช่มั้ย”“ไม่ เรา เราไม่เป็นไร ขอบคุณนะ ขอบคุณที่มาช่วยเรา แต่เรา เราไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจสิ่งที่สองคนนี้ทำ เราไม่เคยทำอะไรพวกเธอ ไม่เคยทำอะไรใคร แต่ทำไม ทำไมพวกเธอถึงคิดทำร้ายเรา” แพทริเซียกอดเกียร์ตอบ พลางบอกไม่ค่อยเต็มเสียงด้วยความไม่เข้าใจ บวกกับความตื่นกลัวจนหัวใจสั่นสะท้านก็ยังพอมีหลงเหลืออยู่“ฉันจะเค้นคำตอบมาให้เธอเอง” เกียร์กัดฟันบอก เพราะเขาเองก็ทั้งโกรธเกลียดเคียดแค้นแทนแพทริเซียทั้งอยากจะรู้เหมือนกันว่าสองคนนี้ทำแบบนี้ทำไม เกียร์ถึงค่อยๆคลายกอดแต่ยังจับมือแพทริเซียไว้แน่นแล้วหันกลับไปถลึงตาใส่คนบนพื้นที่ตอนนี้มีเพื่อนของเธอเข้าไปพยายามช่วยพยุงให้ลุก แต่ก็ยังคงลุกไม่ขึ้น ตอนนี้ทั้งสองเลยอยู่บนพื้นกันทั้งคู่ และเงยมองเกียร์อย่างหน้าซีดตัวสั่นด้วยความกลัว“พวกเธอสองคนฟังให้ดี ฉันจะถามแค่ครั้งเดียว ‘ทำแบบนี้ทำไม มีความแค้นอะไรกับแพทริเซีย’!” เกียร์เค้นเสียงลอดไรฟันทุกประโยค โดยเฉพาะประโยคท้ายที่เขาโคตรย้ำอย่างหนักแน่นชัดเจน“เอ่อ พะ..พวกเรา..”“ตอบให้มันกล้าๆเต็มๆ