Todos os capítulos de TOXIC ENGINEER พิษรักวิศวะเลว: Capítulo 41 - Capítulo 50

หลายวันต่อมา@1-J Brown University @2-Faculty of Business Administrationตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น ผลของมันคือวีวี่กับพันเซลโดนไล่ออกจากมหาวิทยาลัย และถูกดำเนินคดีไปแล้ว เกียร์เลยโล่งใจไป แต่ถึงตอนนี้เขาจะหาคนร้ายอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ได้แล้ว และแพทริเซียก็เหมือนจะปลอดภัยดีไม่มีใครคิดจะปองร้ายอีก แต่ทุกครั้งที่ว่าง(หรือถ้าไม่ว่างก็จะโดดทุกเซคที่โดดได้) เกียร์ก็จะพยายามหาข้ออ้างมาเรียนกับแพทริเซียอยู่ดี ข้ออ้างที่ว่าถึงจะจับสองคนนั้นได้แล้ว แต่ก็อาจจะมีคนอื่นอีกก็ได้ เขาไม่ไว้ใจ เขาเป็นห่วงเธอ ทั้งที่ความจริงแล้ว เหตุผลมันไม่ใช่แค่นั้น แต่เพราะว่าเขาอยากอยู่ใกล้ๆเมียตลอดเวลาต่างหาก ถึงได้พยายามหาข้ออ้างมาเรียนกับเมีย (ประมาณว่าถ้าไม่เห็นหน้าเมียแม้แต่วินาทีเดียวมันก็รู้สึกเหมือนจะลงแดงตาย) แม้แพทริเซียพยายามจะห้าม แต่เกียร์ก็ยังจะหาเหตุผลร้อยแปดพันประการมาพูดให้เธอยอมจนได้ซึ่งวันนี้ก็เหมือนกับทุกวัน คือเกียร์มาส่งแพทริเซียแล้วทำท่าจะลงจากรถ และที่เหมือนกับทุกวันอีกเช่นกัน ก็คือแพทริเซียพยายามจะห้าม เธอจึงจับแขนเกียร์ไว้ตอนเขาทำท่าจะเปิดประตูลงจากรถเพื่อไปนั่งเรียนกับเธอ“เกียร์”“ว่า?”

เกียร์วางสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะอย่างแรงแล้วหันมารั้งใบหน้าแพทริเซียเข้าไปจูบอย่างดูดดื่มทันที โดยที่เธอยังพูดไม่ทันจบ และทั้งๆที่เกมส์ก็ยังไม่ได้กดสต็อปเอาไว้เลยด้วยซ้ำ แต่มันจะเป็นยังไงก็ช่าง จะแพ้หรือชนะ ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้ว เขาสนใจแต่เธอ และสิ่งที่เขาทำ มันก็เป็นคำตอบที่แทนคำพูดได้อย่างดี ว่าสรุปแล้วระหว่างเกมส์กับเมีย เขาเลือกอะไร …เพิ่งรู้เหมือนกัน ว่าเธอก็แอบร้ายใช่เล่น เธอรู้จุดอ่อนของเขาถึงได้ใช้วิธีนี้ ใช้การปลุกปั่นอารมณ์ของเขา แถมยังทำได้ยอดเยี่ยมอีกต่างหาก เกียร์ถึงแพ้(เมีย)ราบคาบ ไม่งั้นเขาคงไม่ทิ้งเกมส์แล้วหันมาคว้าเมียเข้าไปจูบอย่างดูดดื่มโดยที่ไม่ต้องคิดนาน แล้วก็ไม่คิดจะหันกลับไปสนใจไยดีเกมส์อีกต่อไปแบบนี้ ทว่าสิ่งที่เขาจะไยดีและคิดจะปรนเปรอให้ต่อจากนี้ไปจนตลอดทั้งคืนนี้คือเธอ …รับรองเลย ว่าเขาจะชดเชยให้เธอทั้งคืน ให้สมกับที่เขาละเลยหน้าที่ แถมยังทำผิดกับเธอโทษฐานที่นอกใจเธอเผลอไปปันใจให้เกมส์“ขอโทษนะ ต่อไปนี้ไม่ทำอีกแล้ว จะไม่เห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าเมียแล้วนะครับ” เกียร์ละจูบดูดดื่มหนักหน่วงนั้นและมองหน้าแพทริเซียด้วยแววตารู้สึกผิดระคนหื่นกระหาย ในขณะที่แพทริเซียก็มองเ

เกียร์ไม่พูดเปล่า แต่เปลี่ยนท่ารวมร่างอย่างรวดเร็ว ด้วยการออกจากตัวแพทริเซียแล้วจับตัวเธอให้หันมา ก่อนเขาจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาแล้วดึงเธอลงมานั่งคร่อมเขาให้ทั้งสองร่างรวมเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนเดิม และอย่างที่บอก ว่าเกียร์เปลี่ยนท่ารวดเร็วมาก ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาที เพราะตอนนี้ เกียร์กำลังจับเอวแพทริเซียให้ขย่มเขารัวๆแรงๆ สองร่างยังตั้งหน้าตั้งตารวมเป็นหนึ่งอย่างหนักหน่วงไม่ต่างจากไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ แต่ที่ต่าง คือเกียร์ได้เห็นหน้าแพทริเซียตอนเซ็กซี่และเสียวสยิวสมใจอยาก“ไหน จะแตกแล้วใช่มั้ย แล้วรู้มั้ย หน้าเมียตอนจะแตกนี่โคตร..ซี้ดด โคตรน่ากิน” เกียร์บอกพลางจับเอวแพทริเซียขย่มตัวเขาเองไปพลาง ซี้ดปากอย่างเสียวซ่านไปพลาง“ก็กิน..อ้ะ ก็กินอยู่ไม่ใช่เหรอ” แพทริเซียก็น้ำเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะเธอกำลังจะเสร็จเข้าไปทุกที“หึ ต่อปากต่อคำเก่งขึ้นทุกวัน ใคร..อื้มม ใครสอนกัน”“ก็นายไง อ้ะๆ นายนั่นแหละ อ้ะ! ทะ..ที่สอนเรา” แพทริเซียโยนความผิดให้เกียร์อีกรอบ พร้อมกับกระชับไหล่แกร่งแน่นขึ้นเพื่อเป็นหลักยึด“เหรอ สรุปฉันสอนทุกเรื่องเลยใช่มั้ย”“ใช่”“งั้นช่วยทำให้ฉันรู

หลายวันต่อมาตั้งแต่วันนั้นที่แพทริเซียใช้วิชามาร(ยา)กับเกียร์เพื่อแย่งเขากลับมาจากเมียน้อยที่ชื่อว่าเกมส์ เกียร์ก็ไม่กลับไปติดเกมส์อีกเลย แต่หันมาติดเมียหลวงที่ชื่อแพทริเซียแทน …วิชามาร(ยา)ได้ผลชะงัดนัก!ได้ผลเกินคาดชนิดที่ว่าเกียร์แทบจะไม่ยอมห่างแพทริเซียเลยถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ตอนเที่ยงเขาถึงต้องไปรับเธอไปกินข้าวที่โรงอาหารด้วยกันทุกวันจนมันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเกียร์ไปแล้ว โดยคนติดเมียให้เหตุผลว่า เขากินข้าวไม่ลง และเขาคงทนไม่ไหว ถ้ากว่าจะได้เจอหน้าเมีย เขาจะต้องทนรอจนถึงตอนเย็นทีเดียวแต่เรื่องนั้น แพทริเซียไม่เดือดร้อนเท่าไหร่หรอก แต่ที่เดือดร้อนคือเรื่องที่เขากวนเธอทุกคืนจนบางคืนเธอแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนต่างหาก สรุปแล้วตอนนี้ไม่รู้แพทริเซียคิดถูกรึเปล่า ที่คิดหาวิธีทำให้เกียร์เลิกติดเกมส์ได้ รู้แต่ว่า แบบนี้เกียร์โอเค เกียร์กดไลค์ และเกียร์เต็มใจมากที่จะตกอยู่ในสภาพแบบนี้ สภาพที่ติดเมียงอมแงมจนถอนตัวไม่ขึ้น สภาพที่ถ้าไม่ได้เห็นหน้าเมียแล้วจะกินข้าวไม่ลง สภาพที่เรียนเสร็จ พักเที่ยงเขาต้องรีบลุกขึ้นเพื่อไปรับเมียมากินข้าวที่โรงอาหารด้วยกันทุกมื้อ ทุกวัน ไม่ต่างจากวันนี้ ที่

เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของคนฟังอย่างไม่ทันตั้งตัว ...เขารู้สึกและมีลางสังหรณ์แปลกๆกับการกระทำของแพทริเซียก็จริง แต่คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะเป็นเรื่องร้ายแรงอย่างที่เขารับไม่ทันแบบนี้ ทั้งรับไม่ทันทั้งไม่เข้าใจ เกียร์ถึงได้ชะงักไป ชะงักทั้งตัวและทั้งลมหายใจ ชะงักลามไปไม่เว้นแม้กระทั่งรอยยิ้มบนใบหน้าและจังหวะการเต้นของก้อนเนื้อข้างซ้าย แต่เขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อ ยังคงพยายามหลอกตัวเองว่าหูเขามันคงเพี้ยนไป แม้เมื่อกี้ได้ยินทุกคำชัดเจนเต็มสองหู เพราะงั้นคนที่ตอนนี้แข้งขาสั่นคลอนจนแทบจะยืนไม่อยู่ รู้สึกปวดหนึบๆจนชาไปทั้งร่างจึงพยายามฝืนยิ้ม แล้วเอ่ยถามอีกครั้ง“นะ…นี่ เธอล้อฉันเล่นใช่ป่ะ” ถึงจะพยายามแล้ว พยายามยิ้ม พยายามพูด พยายามหลอกตัวเอง แต่น้ำเสียงที่ไม่มั่นคงและติดขัดตะกุกตะกักไม่เต็มเสียง ก็ยืนยันได้ดีว่าเขากลัวความจริง“...” ยิ่งแพทริเซียเงียบ เกียร์ก็ยิ่งหวั่นใจและหวาดกลัวในคำตอบของเธอ เขาถึงรีบชิงพูดแม้น้ำเสียงไม่ค่อยสู้ดี“ล้อเล่นอะไรแบบนี้ ไม่เอาดิ ฉันไม่ขำนะ” ตอนนี้เกียร์ก็ยังฝืนยิ้มอยู่ แต่ท่าทางของเขา ไม่ต่างอะไรกับคนที่กำลังเจอเรื่องตลกร้าย เพราะถึงจะยิ้มก็จริง แต่ทั้งน้ำเสียงทั