เซี่ยอีหมิงชะงักไปในทันที“คุณพูดว่าอะไรนะ?”ฉันปิดแฟ้มประวัติคนไข้ แล้วยื่นส่งคืนไปตรงหน้าเขา“คนไข้คนนี้ ฉันไม่รับรักษาค่ะ”ภายในห้องตรวจตกอยู่ในความเงียบสงบเซี่ยอีหมิงจ้องมองฉัน ยิ่งคิ้วขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ แม้เซี่ยเฉียวซีที่นั่งอยู่บนรถเข็นจะมีสีหน้าไม่ค่อยดี แต่ก็ดูออกว่าเธอยังมีเรี่ยวแรงอยู่ผ่านไปยี่สิบปีแล้วพวกเขามีชีวิตที่ดีกันจริงๆเซี่ยอีหมิงกลายเป็นคุณชายใหญ่แห่งเซี่ยซื่อกรุ๊ป ส่วนเซี่ยเฉียวซีก็กลายเป็นแก้วตาดวงใจที่ทุกคนในบ้านประคบประหงมและคงไม่มีวันจำได้ว่า หัวหน้าแผนกอายุรกรรมหญิงที่สวมแว่นอยู่ตรงหน้าพวกเขา คือคุณหนูตัวจริงที่ครั้งหนึ่งเคยถูกพวกเขาขวางไม่ให้เข้าบ้าน “ผมรู้ว่าคุณคืออายุรแพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองนี้ การจะจองคิวตรวจของคุณไม่ใช่เรื่องง่าย” “แต่คุณวางใจได้ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา ขอแค่คุณรักษาให้น้องสาวผมหายได้ เรื่องราคาคุณเรียกมาได้เลย”บัตรสีดำใบหนึ่งถูกเซี่ยอีหมิงใช้สองนิ้วคีบไว้ แล้ววางลงบนโต๊ะของฉันฉันก้มมองแวบหนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเขา“โรงพยาบาลมีกฎของโรงพยาบาล อีกอย่างฉันไม่รับรักษาเธอ เพราะอาการของเธอไม่อยู่ในขอบเขตท
Read more