Lahat ng Kabanata ng When My Husband Chose His Ex: Kabanata 271 - Kabanata 280

-Blake-Napabuntong-hininga ako nang malalim habang nakatitig sa mukha niya.“May dumating na isa pang lalaki at tinulungan ako,” patuloy niya matapos ang ilang sandali. “Medyo may edad na siya, pero hindi ko siya kilala. Kinaladkad niya palayo si Boss Lester at inilabas sa kuwarto kaya hindi na niya naituloy ang gagawin niya sa akin.”Bahagya akong napaisip. I think that was Santi, Lester's older brother.Kilala ko si Santi na madalas maglinis ng mga kalat na iniiwan ng nakababata niyang kapatid. Gayunpaman, hindi ko pa rin kayang basta na lamang palampasin ang ginawa ni Lester.Hindi sapat ang malaman kong may taong pumigil sa kanya. Hindi nito mabubura ang takot na ipinadama niya kay Vanessa, ni ang sakit na kailangan niyang dalhin dahil sa nangyari.“I'm glad someone helped you,” sabi ko. “At least, hindi ka niya nagawang saktan nang higit pa.”Napatango naman si Vanessa. Makalipas ang ilang sandali, naisip kong baka gusto niyang makausap ang pamilya niya. Kahit galit ako sa kan

-Vanessa-Maaga akong nagising kinabukasan dahil sa nakasanayan ko na sa isla. Kahit madilim pa ang paligid, kailangan ko nang bumangon upang maghanda sa pagpalaot. Nasanay na ang katawan ko sa ganoong gawain kaya kahit saan ako matulog, kusa akong nagigising nang ganitong oras, pwera na lamang noong napuyat ako dahil sa paghalik sa akin ni Blake.Pero hindi lang iyon ang dahilan kung bakit maaga akong nagising ngayon.Napakababaw ng tulog ko dahil sa tuwing pumipikit ako, mukha ni Boss Lester ang nakikita ko. Bumabalik sa isip ko ang mga pangyayari kahapon, ang matinding takot na baka hindi na ako makalabas nang buhay sa lugar na iyon.Kahit ilang beses kong piliting alisin sa isip ko ang mga alaala, para bang ayaw akong tantanan nito.Mabuti na lang at nasa tabi ko si Blake.Sa tuwing nararamdaman niyang balisa ako habang natutulog, agad niya akong niyayakap nang mahigpit at marahang hinahaplos ang likod ko at buhok. Naririnig ko din ang mahina niyang bulong na ligtas na ako at hin

-Vanessa-“Gusto mo ba ng kape?” tanong ko. “Anong timpla ba ang gusto mo? Sorry, hindi ko pa kasi alam kung paano mo gusto ang kape mo.”Nang akmang aalis ako upang ipagtimpla siya, bigla niya akong hinawakan sa braso.“Vanessa, relax.” Napahinto ako at napatingin sa kamay niyang nakahawak sa akin. “Hindi mo ako kailangang pagsilbihan. Hindi ka katulong dito.”“Pero gusto kong tumulong. Baka kasi…” “Helping me is fine.” putol niya sa sinasabi ko. “But you don't have to act like you owe me your life just because I let you stay here.”Natahimik ako. Parang nabasa niya ang laman ng isip ko.“I'm not asking you to work for your stay, Vanessa,” patuloy niya. “You can rest here. You can take your time. You don't have to prove anything to me.”Napayuko ako. “Pero ayokong maging pabigat sa’yo…”“Hey.” Marahan niyang itinaas ang aking baba upang magtama ang aming mga mata. “You're not a burden. How many times do I have to tell you that?”Naramdaman kong biglang kumirot ang dibdib ko.Iba tal

-Vanessa-Nasa labas na si Blake at kausap si Boss Lester. Naiwan naman ako sa loob ng kwarto na nakasilip sa maliit na siwang ng p***o. Hindi ko man sila nakikita, malinaw na malinaw naman sa pandinig ko ang bawat salitang binibitawan nila.“Kunin mo na itong isang milyon mo!” galit na sigaw ni Boss Lester. “Ibalik mo lang sa akin si Vanessa!”Napahawak ako sa dibdib ko.May posibilidad pala na kailangan ko ulit bumalik sa lalaking iyon. Hindi pa rin pala ako ligtas sa piling ni Blake.Napakabilis ng tibok ng puso ko. Pakiramdam ko, anumang oras ay bibigay ang mga tuhod ko sa sobrang panghihina. Pilit kong nilulunok ang bara sa lalamunan ko habang mahigpit na nakakapit ang mga daliri ko sa gilid ng pint0.“Let’s talk outside,” mahinahong sagot ni Blake.Kalmado ang kanyang tinig, pero kahit hindi ko siya nakikita, ramdam ko ang matinding galit na pilit niyang kinokontrol. Hindi siya sumisigaw gaya ni Boss Lester, pero may kakaibang bigat ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya.At

-Blake-Sinundan ko ng tingin si Vanessa na halos patakbong pumasok sa kusina. Nang tuluyan na siyang mawala sa paningin ko, muli akong napabuntong-hininga bago sumandal sa sofa at ipinikit ang mga mata.Fvck!Paano ba ako kakalma?Ever since I first laid eyes on Vanessa, I knew I wanted her. May kung anong hatak ang dalaga na hindi ko maipaliwanag. Hindi ko alam kung dahil ba sa pagiging inosente niya, sa mga ngiti niyang kayang magpagaan ng pakiramdam ko, o sa paraan ng pagtingin niya sa akin na para bang ako ang superhero niya.Ang alam ko lang, habang tumatagal ang pagsasama namin, lalo akong nahihirapang kontrolin ang sarili kong damdamin para sa kaniya.At ngayong nasa ilalim siya ng bubong ko, hindi ko maiwasang gustuhing manatili siyang malapit sa akin. Gusto kong ako ang unang taong makikita niya pagkagising niya sa umaga, ang taong lalapitan niya kapag natatakot siya, at ang taong masasandalan niya kapag pakiramdam niya ay wala na siyang ibang mapupuntahan.Pero higit sa lah