All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 261 - Chapter 270

-Vanessa-Hindi ako nakipagkita kay Blake kinabukasan dahil pinilit na ako ni Nanay na sumama kay Aling Martha papuntang Maynila.Wala akong nagawa kundi sundin ang gusto niya. Akala ko, sa wakas ay bibigyan na niya ako ng pagkakataong magkaroon ng magandang buhay, gaya ng matagal ko nang pinapangarap. Pero nagkamali ako.Isang linggo na ako dito ngayon, at hindi pa rin ako makapaniwalang ipinambayad lang pala ako ni Nanay sa mga utang niya.Sa halagang dalawang daang libong piso, ipinasa niya ako kay Aling Martha, na isa palang recruiter ng isang nightclub.Noong una, akala ko ay niloko lamang ni Aling Martha si Nanay. Akala ko, nangako itong dadalhin ako sa isang cruise ship kung saan maaari akong magtrabaho at kumita ng sapat na pera para mabago ang buhay namin. Nasasabik pa nga ako noon sa pag-asang magkakaroon na ako ng trabahong magbibigay sa akin ng pagkakataong magpadala ng pera sa amin nang hindi ko kailangang tiisin ang walang katapusang pagmumura at pananakit ni Nanay.Pe

-Vanessa-Sa tuwing ipinapaalala niya sa akin na ipinagpalit ako ng sarili kong ina para sa pera, pakiramdam ko ay may kung anong unti-unting nadudurog sa loob ko.Hindi ko pa rin maintindihan kung paano nagawa iyon ni Nanay sa akin.Alam kong mahilig siya sa sugal, pero hindi ko inakalang umabot na pala sa ganito ang sitwasyon niya. Sa tuwing binibigyan ko siya ng pera, akala ko ay ginagamit niya iyon para bumili ng pagkain at magbayad ng aming mga gastusin.Hindi ko alam na itinataya niya pala ang mga iyon sa sugal. At nang maubusan siya ng pera, nangutang pa siya nang nangutang, at ako ang ginawa niyang pambayad.Nilunok ko ang pait na umaakyat sa lalamunan ko.“Huwag mo akong titigan nang ganyan!” singhal ni Aling Martha sa akin. “Dapat nga ay magpasalamat ka pa dahil binibigyan kita ng pagkakataong kumita ng pera! Sa tingin mo, may tatanggap sa’yo sa disenteng trabaho dito sa Maynila? Wala ka ngang pinag-aralan!”Kinagat ko ang loob ng pisngi ko.Hindi naman siya lubusang nagkaka

-Vanessa-“What?!” hindi makapaniwalang sigaw ni Kuya River mula sa kabilang linya. “What the hell?!”Napahagulgol ako nang marinig ang galit at pag-aalala sa boses niya. Kahit papaano, nakaramdam ako ng kaunting pag-asa dahil alam kong may nakakaalam na sa kalagayan ko. Hindi na ako nag-iisa. May makakarinig na sa mga pagsusumamo ko, at baka sakaling may dumating para iligtas ako sa lugar na iyon.“Kuya River, please…” umiiyak kong sambit habang mahigpit na hawak ang cellphone. “Tulungan niyo po ako. Natatakot na po ako…”Biglang may gumalaw sa screen, at sumulpot ang mukha ni Ate Daisy. Nakatapis lamang siya ng tuwalya at mukhang kakalabas niya lang ng banyo.Marahil ay naliligo siya kanina kaya si Kuya River ang unang nakasagot sa tawag ko.Pero nang makita niya ang mukha kong basang-basa ng luha, agad na nagbago ang ekspresyon niya.“Isay! Anong nangyari sayo?” nag-aalalang tanong niya habang mabilis na inaagaw ang cellphone mula sa kamay ng asawa niya. “Why are you crying? Where

-Vanessa-Sa tuwing naaalala ko ang mga kamay na humawak sa akin, ang mga sigaw ni Mamang Betty at Aling Martha, at ang pambabastos sa akin ni Boss Lester, pati na ang mga matang tila naghihintay lamang ng pagkakataong makuha ako, lalo lang tumitindi ang takot na nararamdaman ko.Kaya mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap ko kay Blake.“Paano mo nalaman na nandito ako?” umiiyak kong tanong habang hindi pa rin siya binibitawan. “Paano mo nalaman kung saan nila ako dinala?”Bahagya siyang lumayo upang makita ang mukha ko. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at marahang pinunasan ng mga hinlalaki niya ang mga luha ko.“River just called me,” sagot niya. “He told me what happened, kaya agad akong pumunta dito.”Si Kuya River pala ang tumawag kay Blake!Alam kong nasa ibang bansa sila ni Ate Daisy, pero sigurado akong matutulungan pa rin nila ako kaya sila ang tinawagan ko, pero hindi ko akalaing si Blake pala ang hihingan nila ng tulong para iligtas ako.At sa mga sandaling iy

-Blake-Pagdating namin sa penthouse ko, agad kong inalalayan si Vanessa papasok sa kuwarto ko. Kanina pa siya tahimik mula nang makaalis kami sa club, at kahit ilang beses ko siyang tinanong kung ayos lang ba siya, ang tanging nagagawa niya lang ay tumango o kaya nama’y umiling.Hindi ko siya pinilit na magsalita. Alam kong hindi ganoon kadaling kalimutan ang lahat ng pinagdaanan niya, lalo na kung ang taong dapat sana ay nagpoprotekta sa kanya ang mismong nagdala sa kanya sa kapahamakan.Ang sabi niya, gusto muna niyang maligo dahil pakiramdam niya ay napakadumi niya. Kaya naman agad kong inihanda ang bathtub para sa kanya. Pinuno ko iyon ng maligamgam na tubig at nilagyan ng bubble bath para kahit papaano ay makapag-relax siya.Pagkatapos kong tiyaking maayos na ang lahat, nilapitan ko siya at marahang hinawakan sa balikat.“Come on, baby. You can take a bath now,” malumanay kong sabi.Tahimik siyang sumunod sa akin hanggang sa makarating kami sa banyo. Pagkapasok sa loob, itinuro