All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 251 - Chapter 260

-Vanessa-Hindi sa wala akong tiwala sa kanya, pero mas komportable akong maligo nang walang ibang tao sa paligid.Hinubad ko ang basang mga damit ko at mabilis na pumasok sa shower area. Nang maramdaman ko ang maligamgam na tubig na dumadaloy sa katawan ko, napapikit ako at napabuntong-hininga.Sa wakas, nakaramdam din ako ng kaunting ginhawa.Unti-unting nawala ang lamig sa aking katawan habang hinahayaan kong dumaloy ang tubig sa aking balat.Nang matapos akong maligo, agad akong nagpunas at nagbihis.Pero nang isuot ko ang mga damit na ibinigay ni Blake, saka ko napansing panty lang pala ang kasama ng T-shirt at shorts. Wala akong bra na nakita.Napatingin ako sa sarili ko sa salamin. Siguro, wala na siyang bagong bra na pwedeng ipahiram sa akin.Ayos lang naman. Makapal ang T-shirt, at hindi rin naman ako aalis sa yate habang suot ito.Mabilis kong inayos ang sarili ko bago lumabas ng banyo. At paglabas ko, nakita kong naghihintay na sa akin si Blake.May hawak siyang hair dryer

-Blake-Nakita kong tumatawag si Diane sa cellphone ko. Sandali akong natigilan habang nakatitig sa pangalan niya sa screen bago ko tuluyang i-reject ang tawag. Pagkatapos ay itinaob ko ang phone ko sa mesa para hindi na ako ma-distract at muling ibinaling ang atensyon ko kay Vanessa.Diane was my ex-girlfriend, at alam naman niya mula pa lang sa simula kung ano ang mga patakaran ko pagdating sa isang relasyon, pero heto pa rin siya at tawag nang tawag. Hindi lalampas ng isang buwan ang bawat relasyong papasukin ko. Iyon ang kondisyon ko, at sinasabi ko agad sa babaeng nagugustuhan ko bago pa man kami magsimulang mag-date. Ayokong umasa sila sa isang bagay na hindi ko kayang ibigay, kaya kung may pumayag man sa ganoong set-up, wala silang karapatang magreklamo kapag dumating na ang araw na kailangan na naming maghiwalay.Kaya kung bibilangin ang lahat ng naging girlfriend ko, actually... hindi ko na talaga mabilang kung nakailan na ako.At mukhang hindi pa rin matanggap ni Diane na

-Vanessa-Napabalikwas ako ng bangon at mabilis na iginala ang paningin sa paligid bago ko ibinaba ang tingin sa aking sarili. Chineck ko ang katawan ko mula ulo hanggang paa, tiniyak kung kumpleto pa ba ako o baka naman may nawawala na sa akin.Kumpleto pa rin naman ang mga kamay at paa ko. Nakasuot pa rin ako ng damit, at wala rin naman akong nararamdamang pananakit sa anumang bahagi ng katawan ko, lalong-lalo na sa pagitan ng mga hita ko.Thank goodness!Kanina kasi, habang kumakain kami ni Blake, napansin ko kung paano niya ako tingnan, lalo na sa bandang dibdib ko. Para bang gusto niyang hubaran ako sa paraan ng pagtitig niya, pero pinili ko na lamang na balewalain iyon. Ayokong bigyan ng kahulugan ang bawat tingin niya sa akin, lalo na't hindi ko naman alam kung ano talaga ang iniisip niya.Pero aminado akong minsan ay nakakapanghina ng tuhod ang mga tingin ng lalaking iyon. Hindi ko lang talaga maintindihan kung bakit.Sa tuwing matatapos akong kumain nitong mga nakaraang ara

-Vanessa-Habang naglalakad pauwi sa bahay, hindi ko maiwasang mapangiti sa sarili ko. Alas-singko na ako nakaalis sa yate ni Blake dahil nakipagkuwentuhan pa ako sa kanila ni Jacko.Hindi ko akalaing ganoon pala kasaya kausap ang mga kasama ni Blake. Bukod kay Jacko, nalaman ko ring may dalawa pa pala siyang kapatid, isang babae at isang lalaki na parehong mas bata sa kanya.Nakakatuwa nga dahil sa kabila ng pagiging bilyonaryo niya, hindi naman pala siya ganoon kayabang kausap. Noong una, akala ko isa siyang tipikal na mayamang lalaki na sanay na sinusunod ang lahat ng gusto niya. Pero habang tumatagal kaming magkasama, unti-unti kong narealize na sobrang bait pala niya.May pagka-mapang-asar lang talaga siya, lalo na kapag ako ang kausap niya!Nalaman ko rin kung paano sila nagkakilala ni Kuya River sa Amerika. Ayon sa kanya, sumali daw siya sa isang illegal car race noon, pero dahil sa sobrang bilis ng pagpapatakbo niya, nawalan siya ng kontrol sa sasakyan at bumangga sa isang bar

-Blake-Nandito na ako ngayon sa pampang, malapit sa lugar kung saan ko iniligtas si Vanessa kahapon. Alas-sais ng umaga ang usapan naming magkikita, pero alas-diyes na ay wala pa rin siya.Kanina pa ako pabalik-balik sa paglalakad habang paminsan-minsang sinusulyapan ang aking wristwatch. Hindi ko alam kung ilang beses na akong napabuntong-hininga dahil sa pagkainip, at sa tuwing may babae akong makikita na naglalakad sa malayo, agad akong napapalingon dito, umaasang baka si Vanessa na ‘yon.But every time I looked more closely, it turned out to be someone else. Damn it!Hindi naman ako sanay na naghihintay nang ganito katagal para sa isang babae. Kung tutuusin, kahit kailan ay hindi ko kinailangang maghabol ng babae dahil sila mismo ang kusang lumalapit sa akin. Isang tawag ko lang, marami na ang handang sumama sa akin. Pero ngayon, heto ako, nag-aaksaya ng oras sa paghihintay sa isang babaeng hindi ko sigurado kung dadating pa ba o hindi na.Ang nakakainis lang, bakit hindi ko kin