เช้าวันนี้อวี่ซินตัดสินใจจะหนีแล้วเมื่อนางใช้เวลาหลายวันรวบรวมข้อมูลและช่องทางที่พอให้นางออกไปจากที่นี่ได้ อวี่ซินแอบเปิดหน้าต่างกระโดดออกในช่วงที่ยามที่เฝ้าเรือนของนางกำลังเปลี่ยนเวร อวี่ซินย่องผ่านทางเดินแคบ ๆ ที่เชื่อมระหว่างสวนกับกำแพงด้านข้าง ลมหอมยามเช้ากระทบใบหน้าให้นางเผลอยิ้มออกมาอย่างประหลาดใจราวกับอิสระอยู่แค่เอื้อมแต่ยังไม่ทันได้ก้าวพ้นแนวไม้พุ่ม หนึ่งในองครักษ์ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า“คุณหนูเยี่ยน”“อ้อ ข้าแค่ออกมาเดินชมวิว!” อวี่ซินรีบพูดรวดเร็ว พยายามยิ้มกลบเกลื่อนขณะยกมือขึ้นเหมือนคนบริสุทธิ์ “เอ่อ ข้าแค่...รู้สึกอึดอัดในห้อง อยากสูดอากาศบริสุทธิ์บ้าง...เจ้าก็เข้าใจใช่หรือไม่?”อย่างน้อยแม้นางจะหนีไปไม่ได้วันนี้ก็ขอให้องครักษ์ผู้นี้อย่าได้เอาเรื่องที่นางออกมาไปรายงานเจ้านายของเขาเลยองครักษ์ทำหน้านิ่งไม่ตอบอะไร แต่ผายมือชี้กลับไปทางห้องพักเดิมแทน“หากคุณหนูไม่อยากให้ข้อลำบากใจก็...โปรดกลับไปยังที่ที่ท่านจากมาเถิด”อวี่ซินเม้มปากพยักหน้าอย่างยอมรับในโชคชะตาก่อนจะเดินกลับไปอย่างว่าง่าย แต่ก็ไม่วายหันมาเอ่ยเสียงเบาอย่างเป็นกังวล“เอ่อ อย่าไปรายงานท่านอ๋องนะ ข้าไม่อยาก…ถูกล
Last Updated : 2026-09-14 Read more