Sa kabilang banda, si Ford naman ay tahimik na nagmamasid, ngunit paminsan-minsan ay napapangiti rin kapag naririnig ang pang-aasar ng kaniyang kapatid.Nang makapasok sila sa bahay, agad silang sinalubong ng isang kasambahay at tinulungan sa mga gamit. Malinis at maluwang ang bahay, may matataas na kisame, malalaking bintana, at mga muwebles na halatang pinili nang mabuti, pero kahit gaano kaganda ang bahay, wala iyon silbi kay Luo kung hindi siya makakatulog nang maayos.For once, gusto niya ng katahimikan kahit isang beses lang sa buhay niya o di kaya huwag niya mo nang makasama si Naluo kahit isang araw lang.“Finally,” bulong niya habang ibinababa ang kaniyang bag sa sofa.“Home sweet home,” sabi ni Naluo, sabay lapit sa kaniya.“Huwag mo 'kong simulan, Naluo. Pagod ako sa byahe. Baka makalimutan kong...” aish, ang hirap sabihin iyong salitang asawa, nakakailang.“Na ano? Baka makalimutan mong asawa mo 'ko? Iyon ba?” he teased. “Look, I'm just welcoming you.”“You can welcome me
Huling Na-update : 2026-11-01 Magbasa pa