MasukSa barangay osmeña, uso pa rin ang arrange marriage sa kanila at hindi nakaligtas si Luo sa sumpa na 'yon. Itinakda siyang ikasal kay Naluo Natividad, ang pinakamalamig, at pinaka-workaholic na kagawad sa kanilang bayan. Dahil tutok ang buong buhay ni Naluo sa kanyang malalaking proyekto para sa barangay osmeña, naging malamig at napabayaan ang kanilang pagsasama, kaya sa huli, tuluyan ding nasira at nagtapos ang kanilang kasal. Pagkalipas ng ilang taon, nagbalik si Luo, hindi na bilang tahimik na dating asawa, kundi bilang pinakabagong s3xy nurse sa Barangay Health Center, na may isang mission, ang umarte bilang inosente habang patagong inaakit ang malamig na kagawad. Naluo thought she's still in love with him, so he proposed again for a second chance marriage. Akala niya papayag agad si Luo, pero hindi 'yon ang nangyari. She rejected him, and proposed to his brother instead. Magawa kayang akitin ni Luo ang malamig na kagawad? Paano kung sa proposal na 'yon may kaakibat pa lang kondisyon? “Pakasalan mo kaming dalawa,” Naluo offered.
Lihat lebih banyakUnang araw pa lang sa trabaho, pero parang hindi na umaayon kay Luo ang panahon nang biglang bumagsak ang malakas na ulan. Nakalimutan niya, may bagyo pala ngayon kaya hindi siya nakadala ng payong.
Now, she was soaking wet. Halatang-halata ang lace ng bra niya sa suot na puting blouse. Hapit na hapit din ang kurba ng kanyang katawan.
"Kainis!" bulong niya sa sarili.
She came back for one reason, ang akitin ang ex-husband niya at ipamukha rito kung gaano siya ka-sucessful, ka-h0t at s3xy para pakawalan.
Inis man, pinilit niyang ngumiti at kumaway sa paparating na traysikel. "Sasakay po!" sigaw niya at marahang piniksi ang buhok.
Nakasakay naman siya, 'yon nga lang sa backride dahil may karga pala ang driver. Pagdating sa tapat ng barangay hall, inabot agad niya ang bayad sa mama. "Keep the change po, salamat."
"Maraming salamat, ineng!"
She just smiled and waved. "Ingat po kayo!"
Humarap siya sa barangay hall bago huminga ng malalim. "This is it! I'm so ready for this!"
Habang papasok, napansin niya na parang walang tao. Sarado ang mga ilaw. Ang alam niya wala ang kapitan at may acting chairman which is ang ex-husband niya, kaya imposibleng wala ito.
Hoping that someone is out there, tumuloy pa rin siya.
Sa kagustuhang malinis ang sarili at makapagpatuyo ng damit, pinihit niya ang doorknob nang unang kwartong nakita niya. Madilim ang silid, walang tao, kaya binuksan niya ang ilaw.
Nilapag niya ang mga gamit sa sahig at dumiretso sa banyo. Tumingin siya sa paligid, sinusuri kung may CCTV, pero wala naman kaya agad siyang naghub4d saka nagpunas ng katawan. All that remained was her bra and panties.
Hindi siya nakatiis at naligo siya. Surprisingly, maaligamgam ang tubig, ngunit ganun na lamang ang taranta niya nang makarinig ng mga yabag.
Agad niyang isinuot ang bra at panty, pero huli na, bumukas ang pint0, dahil hindi pala niya 'yon nalock.
"Who the hell—"
She pushed the door wide open. Pumikit siya kunwari, nilaglag ang damit sa sahig at napatakip ng bibig. "I'm sorry! I didn't mean to enter here without your permission. Gusto ko lang maglinis ng katawan!" depensa niya agad.
"Fvck! You scared me!" bulalas ni Naluo, nakatut0k ang bar1l sa dalaga at mabilis 'yon binaba saka tinago sa likod. "Ano bang pumasok sa isip mo at pumunta ka rito? Hindi mo ba nakita 'yong balita?" kalmadong sermon nito.
"I didn't know, okay?!" singhal niya pabalik sa lalaki. "Kung alam ko, eh 'di sana hindi na ako pumunta. It's my first day of work here. I want to leave a good impression!"
"Damn it," Naluo whispered. "Naglock ka sana ng pint0," patuloy nito. "Paano kung ibang tao ang—"
"I'm sorry," mahinang usal niya at tumingin sa lalaki. "Hindi ko naman kasi alam."
Nakita niya ang pagtaas-baba ng adam's apple nito habang naka-iwas ng tingin. Napansin din niya na basang-basa ito, na para bang napasugod sa pagpunta rito.
"Magbihis ka na. I'll wait for you outside—" napatingin sa kanya ang lalaki nang marahang niyang hilahin ang manggas ng suot nito. "W-What?"
She was shivering. Wala siyang pamalit na damit. Kung susotin niya uli ang basang blouse at skirt, baka magkasakit siya.
She looked at him like an innocent child, lost in the woods. Napansin niya ang pag-igting ng panga nito, ang paglunok ng ilang ulit hanggang sa hindi nakatiis at pinasadahan siya nito ng tingin.
"Wait here." Tumalikod na si Naluo, pero sumunod siya, at sa kasamang palad nadulas siya.
"Naluo!" Impit na sigaw niya at napapikit.
"Fvck!" mura nito at nahigit ang braso ni Luo. "Hindi ka ba maka-intindi? I told you to wait—" hindi na nito natapos ang sasabihin nang yakapin siya ni Luo.
"I'm sorry. Please huwag ka nang magalit," she sounds like a baby, crying. "Pati ba naman ikaw magagalit sa akin?"
Lumambot ang katawan ni Naluo na para bang natauhan. "Hindi ka kasi nakikinig."
Nagulat si Luo nang buhatin siya nito at inupo sa sofa. Agad itong tumalikod, tila iwas na iwas saka kumuha ng damit sa drawer.
"Wear it." Hindi makatingin na utos ni Naluo sa kanya at inabot ang oversize na hoodie. "Ihahatid kita pauwi."
Tinanggap 'yon ni Luo, hinub4d ang bra at pasimpleng sumulyap kay Naluo na napapaiwas ng tingin. Nakita niyang tumingin ito sa kanya at paniguradong nakita nito ang malulusog at namumula niyang dibdib.
Palihim siyang ngumiti saka sinuot 'yong hoodie. Umupo siya muli sa sofa, nakabaluktot na inabot kay Naluo ang bra. "Pakilagay sa bag ko, please?"
Naluo hesitated at first, pero hindi rin nakatiis at kinuha 'yon saka mabilis na nilagay sa bag ni Luo.
"Umuwi na tayo," malamig nitong sabi. "Your mom is worried. Tinawagan niya akong puntahan ka rito."
"Ayoko pang umuwi. Sesermonan din naman niya ako," malungkot niyang sabi. "Pwede bang manatili muna rito tutal nandito naman na ako. You can go if you want."
Naluo looked at her. "Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Bago ka pa lang dito—"
"Bago?" Mapait siyang tumawa. "Ilang taon lang ako nawala, Naluo. I'm not new here."
"Maraming nagbago simula no'ng umalis ka," tugon nito. "Umuwi na tayo. Your mom is worried."
Tumingin siya sa lalaki. "Maraming nagbago? Bakit ikaw? Nagbago ka rin ba?"
His jaw clenched. Nakipagtitigan siya kay Luo hanggang sa hindi ito nakatagal at binawi ang tingin. "I'm not here to talk about our past."
"Then make me a coffee," she requesed. "I'm here to work, not to talk about our past. Gusto kong malaman kung anong trabaho ko rito. I'm a licensed nurse, I can work in—"
"My assistant," putol ni Naluo sa sasabihin niya. "Dalawa ang trabaho mo sa barangay na 'to. It's either a nurse in the health center or my assistant."
Nanlaki ang mga mata niya. "W-What? Akala ko nurse lang sa health center, bakit assistant mo na ngayon?"
"Ayaw mo?" hamon nito.
"Doble ba ang sahod?" Now, she's smiling seductively. "Come on, two roles 'yon, should be fair, right? Doble sahod. Magaling ako, matalino, at maganda. Saan ka pa makakita ng nurse na katulad ko, di ba?"
"Marami, Luo," malamig nitong sagot.
Biglang sumeryoso ang mukha niya at tumayo mula sa sofa, kapantay kay Naluo. Tumungo siya, ilang dangkal lang ang layo ng mukha sa isa't-isa. "Really? Kasing s3xy ba ng ex-wife mo?" she teased, referring to herself.
"Paano kita tutulungan kung nakapikit ako?" nayayamot na sabi ni Naluo. "Sabi mo nga mag-asawa tayo. Saka nakita ko naman na lahat sa'yo no'ng may—aray! Luo naman! Makahampas ka, parang hindi ako nasaktan sa pagsalo sa'yo.""Di mo rin naman ako nasalo! Tingnan mo pareho tayong nasaktan!""Oo na, epic fail na! At least sinubukan ko, 'di ba? Iyon nga lang huli na. So, ano, pipikit pa rin ba ako? Kapag nahawakan ko ang dibdib mo—""Bast0s! Sige na nga, magmulat kana, pero tumingala ka!""Pambihira naman, Luo, edi parang nakapikit din ako no'n. Bahala ka, hindi kita tutulungan. Baka kung saan-saan ako mapahawak, eh sabihin mong bast0s ako. Ayoko na lang.""Bwisit ka talaga, Naluo. Sige na! Mag-asawa naman tayo, kaya normal lang!" halos pasinghal kong sabi sa kanya.Nakahinga naman siya ng maluwag. "Finally, after so many attempts—""Tumigil ka nga!" saway ko sa kanya.Sobrang nag-iinit ang mukha ko sa kahihiyan na nangyayari ngayon sa amin, pero wala akong choice! Hindi talaga ako makagala
Kahit kailan talaga, napaka-mapang-asar ng lalaking 'to. Kung hindi niya ito kilala, baka naniwala na rin siyang napakabuti nitong asawa."Gusto kong makita kayong dalawa na masaya. Tumatanda na rin ako. Gusto kong masaksihan ang mga susunod na mangyayari sa buhay ninyo."Natahimik ang mesa nang ilang segundo. Somehow, Luo felt guilty. Alam niyang masaya ang Lola ni Naluo sa pagsasama nila, at ayaw niyang sirain ang saya nito. Pero hindi rin naman niya kayang magpanggap na maayos ang lahat sa pagitan nila.Hindi ganoon kadali. Kung si Ford, hindi na nakikisali sa kanila bilang asawa, ang matanda naman ang umaasa na magiging maayos sila ni Naluo."Anyway, kailan ka puwedeng magsimula, hija?" tanong ng matanda.Napatingin siya rito. "Actually, Lola, I still need to think about it.""Of course. Take your time."Naluo reached for his glass. "Just let me know kapag nakapagdesisyon ka na.""Ikaw ba, gusto mo talaga akong maging assistant?" matapang niyang tanong.Tumingin ito sa kaniya. "W
Luo blinked. "Sandali. Ibig sabihin, aasta ako na parang hamak na personal assistant lang niya?""Oo, hija, ganoon na nga," sagot ng matanda na para bang napakasimple lamang ng hinihingi nito.Hindi niya alam kung pabor ba 'yon sa kanya o mas kokomplikado lang ang lahat, pero sige, pakikinggan niya ang mga idea nila.Tumingin si Luo kay Naluo. "And you're okay with that?" She mouthed to him.Naglihis ng tingin ang lalaki sa kaniyang pagkain bago muling tumingin sa kanila. "It's necessary. Tingin ko nga mas pabor 'yon sa'yo. Ayaw mo namang ipaalam sa iba na mag-asawa tayo, 'di ba? So why asking?""I know, Naluo, it just that... hindi ba parang mas complicated? Pero sige, makikinig ako habang pinag-iisipan kung payag pa ba ako o ano," saad niya, para maremind sila na hindi pa siya decided. "So, kapag nasa company tayo, hindi tayo magkakakilala? Even Ford, right? O kahit sino sa pamilya?" pagk-klaro niya. "Kinaklaro ko lang po." Baling niya sa matanda."Ganoon nga ang mangyayari, hija. M
Samantala, nanatiling nakangiti si Naluo at bahagyang inilapit ang sarili kay Luo. "Let's eat, Lola. Breakfast is almost ready."Ilang minuto ang lumipas bago tuluyang nakapaghain ang lahat. Nasa magkabilang panig ng mesa sina Naluo at Luo, habang nasa harapan nila ang Lola nito. Si Ford naman ay nakaupo sa kabilang dulo, abala sa pagkain at paminsan-minsang nakikisali sa usapan.Tahimik na kumakain si Luo nang biglang magsalita ang matanda. "Siya nga pala, apo, may gusto sana akong sabihin tungkol sa magiging trabaho niyo rito."Naluo put down his fork. "Ano po iyon, Lola?""Tungkol sa kumpanya."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Naluo. "Bakit po? Anong meron?""Nabalitaan ko sa secretary mo na naghahanap ka raw ng personal assistant."Napatingin si Luo kay Naluo. Wala siyang idea kung saan papunta ang usapan, pero may kung anong kutob siyang hindi niya magugustuhan ang susunod na maririnig."Yes. Hanggang ngayon ay naghahanap pa rin ako."The old woman smiled and glanced






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan