All Chapters of Kagawad's Seductive Ex-Wife (SPG): Chapter 31 - Chapter 38

Kinabukasan, maaga siyang nagising.Hindi niya alam kung anong oras eksaktong nakatulog ang lahat kagabi, pero nang imulat niya ang mga mata ay maliwanag na ang silid. Dahan-dahan siyang bumangon at napatingin sa sahig.Wala na roon si Ford. Wala rin si Naluo na natulog sa sofa.Nasaan na naman kaya ang dalawang 'yon?Napabuntong-hininga siya at umiling-iling. Sa wakas, kahit papaano ay nagkaroon naman ako ng katahimikan.Pagkatapos mag-ayos ng sarili, lumabas siya ng kuwarto at nagtungo sa kusina. Tahimik pa ang buong bahay, wala pa siyang nakikitang ibang tao maliban sa isang kasambahay na abala sa paglilinis sa kabilang bahagi ng bahay."Good morning, ma'am," bati nito."Good morning.""Maghahanda na po ba kami ng almusal niyo?"Umiling siya. "Ayos lang. Ako na ang gagawa.""Sigurado po kayo, ma'am? Baka po kasi mapagalitan ako kapag hinayaan ko kayo na—""Huwag kang mag-alala, akong bahala. Sige na, magpatuloy ka na. Salamat."Nagsimula siyang maghanap ng mga sangkap sa refrigerat

Luo blinked. "Sandali. Ibig sabihin, aasta ako na parang hamak na personal assistant lang niya?""Oo, hija, ganoon na nga," sagot ng matanda na para bang napakasimple lamang ng hinihingi nito.Hindi niya alam kung pabor ba 'yon sa kanya o mas kokomplikado lang ang lahat, pero sige, pakikinggan niya ang mga idea nila.Tumingin si Luo kay Naluo. "And you're okay with that?" She mouthed to him.Naglihis ng tingin ang lalaki sa kaniyang pagkain bago muling tumingin sa kanila. "It's necessary. Tingin ko nga mas pabor 'yon sa'yo. Ayaw mo namang ipaalam sa iba na mag-asawa tayo, 'di ba? So why asking?""I know, Naluo, it just that... hindi ba parang mas complicated? Pero sige, makikinig ako habang pinag-iisipan kung payag pa ba ako o ano," saad niya, para maremind sila na hindi pa siya decided. "So, kapag nasa company tayo, hindi tayo magkakakilala? Even Ford, right? O kahit sino sa pamilya?" pagk-klaro niya. "Kinaklaro ko lang po." Baling niya sa matanda."Ganoon nga ang mangyayari, hija. M

"Paano kita tutulungan kung nakapikit ako?" nayayamot na sabi ni Naluo. "Sabi mo nga mag-asawa tayo. Saka nakita ko naman na lahat sa'yo no'ng may—aray! Luo naman! Makahampas ka, parang hindi ako nasaktan sa pagsalo sa'yo.""Di mo rin naman ako nasalo! Tingnan mo pareho tayong nasaktan!""Oo na, epic fail na! At least sinubukan ko, 'di ba? Iyon nga lang huli na. So, ano, pipikit pa rin ba ako? Kapag nahawakan ko ang dibdib mo—""Bast0s! Sige na nga, magmulat kana, pero tumingala ka!""Pambihira naman, Luo, edi parang nakapikit din ako no'n. Bahala ka, hindi kita tutulungan. Baka kung saan-saan ako mapahawak, eh sabihin mong bast0s ako. Ayoko na lang.""Bwisit ka talaga, Naluo. Sige na! Mag-asawa naman tayo, kaya normal lang!" halos pasinghal kong sabi sa kanya.Nakahinga naman siya ng maluwag. "Finally, after so many attempts—""Tumigil ka nga!" saway ko sa kanya.Sobrang nag-iinit ang mukha ko sa kahihiyan na nangyayari ngayon sa amin, pero wala akong choice! Hindi talaga ako makagala

Nakokonsensya ako kahit wala naman masama sa sinabi ko. I'm just being honest. Dapat ba nagsinungaling na lang ako na masaya ako rito? Surely, I wasn't sure kung masaya ba ako. Magdadalawang araw pa lang kami rito.Ilang beses akong napahilot sa aking sentido. Susundan ko ba siya?Napabuntong-hininga na lamang ako. Sa huli, pinilit kong tumayo kahit masakit ang katawan ko. Nagsuot ako ng robe at bumaba.Luminga-linga ako sa sala, pero wala siya. Ah, nasa kusina pala siya. I made my way to the kitchen. No'ng malapit na ako, natigilan ako nang makita ko ang isang kasambahay na ginagamot ang sugat ni Naluo sa kanyang noo.I stopped. Hindi ko alam bakit ako nagtago. Ano naman kung makita ko sila? Wala naman silang ginagawa. Pero kasi... bakit titig na titig iyong kasambahay kay Naluo?Umiling-iling ako. Napa-paranoid na naman ako. I should go and rest upstairs. Mukhang iyong kasambahay naman ang nag-aasikaso sa kanya, so ano pa ang gagawin ko? Alangann sa umeksena ako.Iniisip ko pa lang