All Chapters of ผีเสื้อขยับปีก: Chapter 31 - Chapter 40

หลังจบม.6 กลุ่มแก้มใสก็ได้วางแผนกันว่าจะไปเที่ยวกันวันไหน จนถึงวันเดินทาง ฟ้าใสก็ร้องไห้งอแงจะตามพี่สาวไปด้วยให้ได้ "พี่ไปแค่4วันเอง เดี๋ยวซื้อของฝากมาให้นะดีมั้ย""ไม่เอา..อื่อ จะไปด้วย พี่แก้มใสใจร้าย แง๊ๆๆ"สาวน้อยวัย6ขวบ งอแงตั้งแต่รู้ว่าพี่สาวจะไปเที่ยวแล้วไม่พาตนเองไปด้วย "ไปไม่ได้หลอกลูก พี่ๆเขานั่งรถไฟไปกันเอง ไม่ได้สะดวงสบาย ไว้พ่อกับแม่ค่อยพาไปนะ"จุรีพยายามหลอกล่อลูกสาวคนกลาง แต่ก็เหมือนจะไม่ได้ผล จนแก้มใสสัญญาว่ากลับมาแล้วจะพาไปสวนสยาม น้องสาวถึงยอมตกลง แต่ก็มีอ้อนตอนที่ฉัตรชัยมาส่งที่ท่ารถชายหนุ่มจึงบอกน้องสาวแฟนว่าจะพาไปเที่ยวห้างวันมารับแก้มใส เพราะวันนี้มาส่งแฟนสาวแต่เช้ามืดกลุ่มเพื่อนทั้ง10ซื้อตั๋วรถทัวร์ ไปลงอยุธยาแล้วไปขึ้นรถไฟขึ้นเหนือ ทุกคนซื้อเป็นตู้นอนและอยู่ใกล้กัน เพราะห่วงความปลอดภัยของเพื่อนผู้หญิง ก่อนจะได้เวลารถไฟออกก็เดินไปหาของกินเพื่อรองท้อง จนได้เวลาทุกคนก็ไปยืนรอรถไฟแล้วขึ้นไปหาที่นอนของตนเอง ตลอด9ช.มบนรถไฟ ถ้าหิวแก้มใสก็เตรียมข้าวเหนียวและทำเนื้อทอดมาแบ่งกันกินกับเพื่อนๆ สาวๆส่วนใหญ่จะใช้เวลาอยู่บนเตียงเดียวกัน ยกเว้นตอนนอน พร้อมถ่ายรูปบนรถไฟระ

ตกค่ำ คนที่จะมาฟังพระสวดก็มาพร้อมกับพวงหรีดที่เป็นผ้าห่มแล้วเขียนชื่อติดไว้ตามความนิยมของชาวบ้านจุรีกลับมาพร้อมแต่งชุดดำ ไม่ได้ใส่เครื่องประดับอะไร เพราะเป็นงานขาวดำมาถึงที่วัดก็เริ่มมีคนมารอฟังพระสวดแล้ว นางบังอรออกมายืนรับหน้าเพราะเห็นคนที่มาฟังพระสวดต่างใส่ซองมาทำบุญ จึงมีแรงลุกมาตอนรับคนมางานศพ นายอำนวยเมื่อเห็นแม่ยายลุกมาแย่งรับซองทำบุญจึงยกซองให้แม่ยายไปจนหมด จุรีเดินมาให้สามีไปเตรียมรับพระที่จะมาสวดในคืนนี้ นางนิมนต์มา4รูป ส่วนอำนวยก็เตรียมนมไวตามิ่วไว้เลี้ยงพระสวดคืนแรกยังมีคนมาไม่มาก แก้มใสที่เตรียมหม้อข้าวต้มหม้อเบอร์50 หญิงสาวเตรียมของพร้อมหมดแล้ว ตอนนี้เธอกำลังคิดเมนูพรุ่งนี้เช้าว่าจะทำอะไรเลี้ยงพระเช้ากับเพลดี หญิงสาวมองน้องๆที่นั่งกินข้าวต้มกับหมูทอด สองพี่น้องนั่งกินเรียบร้อยมีฉัตรชัยคอยป้อนข้าวต้มเทปใส เมื่อพระขึ้นมาบนศาลา ทุกคนก็พนมมือไหว้ ก่อนที่เหล่าแม่ครัวจะช่วยกันเตรียมถ้วยเรียงใส่ถาด บางคนก็เตรียมเครื่องปรุงไว้ให้คนมาฟังพระไว้ปรุงข้าวต้มแก้มใสเริ่มเตรียมข้าวต้มโดยการนำข้าวสวยหอมมะลิตักใส่หม้อซุปที่มีหมูสับปั่นก้อนกลมโยนใส่หม้อพอเดือดก็ใส่ข้าวสวยลงไป ก่อน

มดได้นัดเจอกับอัญชลี เพราะอยากใช้บริการจากหญิงสาว เพราะถือว่าวัวเคยค้าม้าเคยขี่ ย่อมรู้ใจกัน"เมื่อไรฉันถึงจะได้แก้มใส เธอให้ฉันรอนานแล้วนะ"ชายหนุ่มพูดพร้อมสูบบุหรีเข้าไปอึกใหญ่ก่อนจะปล่อยควันออกมา เขาอยากชิมกลิ่นเนื้อสาวของแก้มใสเต็มที "ตอนนี้เรียนจบแล้ว ชั้นจะไปเจอนังแก้มได้ไงละ"อัญชลีหยิบบุหรี่ของอีกฝ่ายมาสูบอย่างเคยชิน "เอางี้มั้ย..ถ้าเธอทำให้ฉันได้แก้มใสฉันจะให้เธอเลย3,000บาท ""ไม่ใช่ชั้นไม่อยากได้เงินนะ แต่นังแก้มมันอยู่แต่บ้าน จะไปไหนก็ให้แต่ผัวพาไป ชั้นไม่มีโอกาสหลอกมันออกมานะสิ"หญิงสาวพูดอย่างขัดใจ แต่อย่างน้อยเสี่ยวิบูรณ์ก็รับปากเธอแล้วว่าจะส่งเสียเธอเรียนจนจบปริญญาตรี มดนึกถึงแก้มใสแล้วก็เกิดอารมณ์ ชายหนุ่มขยับตัวเข้าหาหญิงสาวตรงหน้าพร้อมซุกไซ้ไปตามหน้าอกที่เขารู้สึกว่ามันไม่ได้เต้งตึงเหมือนเก่า ราวกับผ่านการใช้งานมาอย่างหนัก แต่ชายหนุ่มไม่คิดสนใจ เขาสนใจการบริการของหญิงสาวมากกว่า อัญชลีรู้ความต้องการของชายหนุ่มจึงเลื่อนมือลงไปที่ผ้าเช็ดตัว ก่อนจะดึกปมผ้าออกแล้วเอื้อมมือลงไปจับจุดอ่อนไหวของผู้ชายแล้วกำมันไว้เบาๆก่อนขยับข้อมือขึ้นลงตามจังหวะ "อ๊าาา เธอนี้ช่างรู้ใจ"ชายห

แก้มใสกลับถึงบ้านก็อดที่จะถามตากลมไม่ได้"ตากลม..ชั้นถามเรื่องอัญชลีได้มั้ย?"'ถามเรื่องอะไรครับ ถ้าเรื่องอายุขัยนั้นยังอีกหลายปี'"ไม่ใช่..วันนี้อัญชลีเหมือนพยายามจะอ่อยเพื่อนของพี่ชัย ชั้นอยากรู้ว่าเธอจะกลับตัวได้มั้ย?"'เดี๋ยวนะครับ หนูขอดูก่อน' แล้วเจ้าตากลมก็หลับตาไปครู่ใหญ่'ผู้หญิงคนนี้มีดวงเสน่ต่อบุรุษ ดวงมีคนอุปถัมป์โดยบุรุษตลอดครับ'"แบบนี้เพื่อนของพี่ชัยก็จะเป็นหนึ่งในนั้นด้วยสิ"'หนูก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เพราะหนูไม่เคยเห็นสองนั้นนั้นด้วยสิ เลยดูดวงชะตาให้ไม่ได้'"ทำไมอัญชลีถึงไม่ชอบชั้นละ ชั้นไม่เคยทำอะไรให้เธอเลยนะ"'ก็ชาติที่แล้วพี่แย่งวาสนาเธอนี้ครับ '"ยังไง..ชั้นไปแย่งวาสนาอะไรของหล่อนกัน?"'ชาติที่แล้วพี่เป็นลูกแม่ค้าในตลาด ส่วนผู้หญิงนั้นเป็นลูกสาวของท่านเจ้าพระยาพิชัย ตอนแรกหล่อนถูกหมั้นหมายไว้กับหม่อมเจ้าวศิน พลากร แต่ทันทีที่หม่อมเจ้าผู้นั้นได้เห็นพี่ตอนไปเดินเที่ยวงานวัด เขาก็ตกหลุมรักพี่จนไปขอแต่งงานกับพี่ก่อนผู้หญิงผู้นั้น นางจึงเกิดความอับอายที่ต้องมาแพ้หญิงชาวบ้าน' "แค่นั้นเหรอ หล่อนถึงแค้นชั้น!"'ไม่แค่นั้นสิครับ หล่อนถึงขนาดจ้างคนให้ไปดักฉุดพี่แล้วให้ฆ่าท

โชคชัยหรือมดกำลังนั่งกับมารดาคือนางวรรณาและชมพูนุชและนางวิลัยผู้เป็นมารดา นางวรรณาพยายามหาหญิงสาวที่เป็นคนเชื้อสายจีนด้วยกัน จนมาเจอชมพูนุช มารดาเขาอยากได้ชมพูนุชมาเป็นลูกสะใภ้ จึงนัดอีกฝ่ายเพื่อให้มาเจอกับบุตรชายของตน โชคชัยเห็นชมพูนุชครั้งแรกก็ถูกใจ ถึงแม้อีกฝ่ายจะผอมเกินไปนิด แต่เขาก็ไม่ติดขัดอะไรเพราะอีกฝ่ายเป็นคนเชื้อสายจีนด้วยกันหลังจากนั้นจึงได้มีการพูดคุยสู่ขอกัน และวันนี้ก็ได้นัดกันมาคุยกันเรื่องรายชื่อแขกและเลือกคนจัดงานและโต๊ะจีน"ฉันไปติดต่อขอยืมสถานที่ที่โรงเรียนแล้ว เรื่องจำนวนแขกที่จะมางานนั้นไม่ต้องห่วงจ้ะ"วรรณาเอ่ยกับนางวิลัย "แขกที่บ้านก็มีเกือบร้อยเหมือนกัน ทั้งญาติฝ่ายเตี่ยก็เยอะ โต๊ะจีนเอาเจ้าที่นครปฐมดีกว่า ฉันเคยไปงานที่เจ้านี้ทำ ใช้ได้อยู่"นางวิลัยเอ่ยขึ้นพร้อมเบอร์โทรเจ้าของโต๊ะจีน "เจ้านี้เหรอ ฉันมีเบอร์โทรเหมือนกัน งั้นเอาเจ้านี้และกันเนอะ"นางวรรณาเอ่ยพร้อมยิ้มอารมณ์ดีที่ในที่สุดลูกชายตนเองก็หาเจ้าสาวได้ เพราะประวัติส่วนตัวของลูกชายถือว่าไม่ดีเลย ทั้งเจ้าชู้ทั้งเล่นการพนัน นางพยายามหาหญิงสาวมาหลายคนแล้ว แต่พอรู้ว่าบุตรชายของตนคือใครก็พากันปฏิเสธ ส่วนครอ