All Chapters of ผีเสื้อขยับปีก: Chapter 1 - Chapter 10

พ.ศ 2536 ณโรงเรียนชั้นมัธยมปลายของต่างจังหวัดแทบภาคกลางของประเทศ น.ส ปัทมา ลิ้มเจริญกิจหรือแก้มใส..หญิงสาววัย16 กำลังนั่งในรถสองแถวเพื่อกลับบ้านหลังเลิกเรียน บ้านของเธออยู่ห่างจากโรงเรียนไป13กิโลเมตร ทุกเช้าเธอจะปั่นจักรยานจากบ้านมาจอดตรงข้างบ้านลุงบุญมีที่อยู่ริมถนนใหญ่ เพื่อขึ้นรถเมย์สองแถวไปลงที่โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด พอเลิกเรียนก็นั่งกลับมาด้วยค่าโดยสารเที่ยวละ1บาทสำหรับนักเรียน พอถึงเวลารถสองแถวที่เต็มไปด้วยนักเรียนแม้บนหลังคารถก็นั่งกันเต็มได้ค่อยๆเคลื่อนตัวออก แก้มใสที่นั่งบริเวณด้านในก็ต้องนั่งบีบตัวลีบเพราะความแน่นของผู้โดยสาร "แก้ม..การบ้านวิชาคณิตที่ครูวิมลสั่ง ตัวทำเสร็จยัง?"อัญชลีเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกันถามขึ้น "เสร็จแล้วจ้ะ"หญิงสาวตอบยิ้มๆตามนิสัย"เหรอ..ดีเลย เราขอยืมหน่อยสิ เดี๋ยวพรุ่งนี้คืน นะๆๆ แก้มคนดี"อัญชลีเขย่าแขนเพื่อนร่วมห้องอย่างขอร้อง จนที่สุดแก้มใสก็ต้องพยักหน้าตกลง"ได้..เดี๋ยวเราให้ยืม"พูดจบก็เปิดกระเป๋านักเรียนยาค็อปสีดำก่อนจะหยิบการบ้านคณิตให้เพื่อนร่วมชั้นยืม แก้มใสเป็นคนหัวอ่อน ใครพูดอะไรก็เชื่อสนิทใจว่าต้องเป็นดั่งนั้น บ่อยครั้งที่อัญชลีเอาเป

หลังเลิกเรียน แก้มใสก็เดินไปห้องสมุดกับละอองดาวเพื่อหาข้อมูลมาทำรายงาน "ปัทมา เลาคิดว่าเล่มนี้น่าจะใช้ได้นะ""เรียกเราว่าแก้มใสก็ได้จ้ะ"แก้มใสพูดเบาๆ เพราะในห้องสมุดห้ามใช้เสียง"จ้ะ แก้มใสเรียกเราว่าดาวก็ได้จ้ะ"ละอองดาวพูดเบาๆเมื่อได้หนังสือสำหรับทำรายงานแล้วก็ไปทำเรื่องยืมก่อนจะออกจากห้องสมุดแล้วต่างแยกย้ายเพื่อกลับบ้านแก้มใสเดินไปขึ้นรถสองแถว เธอไม่พูดคุยกับใคร พอนั่งแล้วก็แกล้งหลับตาจนรถออก ผ่านไปสักพักเธอก็ลืมตาแล้วเห็นอัญชลีนั่งห่างออกไปจากเธอ หญิงสาวไม่ได้สนใจ พอถึงปากทางเธอก็ลงจากรถ แล้วข้ามถนนเพื่อไปเอาจักรยานแล้วปั่นกลับบ้าน กลับมาถึงบ้านก็เดินขึ้นไปบนห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า "อ้าว..แกยังไม่หายเหรอถึงยังอยู่บ้านชั้นเนียะ"เจ้านกเค้าแมวส่งเสียงเบาๆก่อนจะกระโดดมาจิกที่หลังมือหญิงสาวจนเลือดออก"โอ้ยย..แกมาจิกชั้นทำไมเนียะ เลือดเลย"พูดจบก็ยกหลังมือขึ้นมาดูก่อนจะขมวดคิ้ว"แผลไปไหนแล้วละ!"ที่หลังมือยังมีหยดเลือดเกาะที่ฝ่ามือ แต่กลับไม่มีแผล'พี่แก้มใส'แก้มใสหันมองรอบๆว่าใครเรียกเธอ แตในห้องก็มีเพียงแค่เธอกับ..เจ้านก!"แกเรียกชั้นเหรอ?"'ใช่แล้วครับ เมื่อผมได้กินเลือดพี่แล้วเ

อัญชลีที่เห็นเพื่อนมองชายหนุ่มของตนเองก็ยิ้มเยาะในใจ"แก้มมาเที่ยวกับพี่ชายเหรอ?"พูดพร้อมยิ้มให้ชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อแถมหุ่นยังสูงโปร่งเหมือนเจ เจตริน ไหนจะรถที่ขี่มารับแก้มใสอีก "ใช่.."เธอแค่รับคำแต่ไม่พูดอะไรต่อ"พวกเธอกำลังกินก๋วยเตี๋ยวอยู่เรอะ ดีเลย พวกเราก็ยังไม่ได้กินอะไร งั้นนั่งด้วยกันนะ"พูดจบก็กระทุ้งแขนมดให้มานั่งข้างเธอ นี้ถ้าไม่ติดว่าฟ้าใสกำลังนั่งกินยังไม่อิ่ม เธอจะลุกหนีเดี๋ยวนี้เลย "น้องแก้มกินก๋วยเตี๋ยวอะไรครับ"มดนั่งข้างหญิงสาวแล้วพยายามชวนคุย แต่แก้มใสกลับไม่คิดสนใจ เธอยังจำภาพที่เขาหลอกเอาเงินครอบครัวเธอไปจนหมดได้ดี มดเห็นหญิงสาวไม่คุยด้วยก็เหมือนยิ่งอยากเอาชนะ ฟ้าใสนั่งกินก๋วยเตี๋ยวน้ำใสจนหมดฉัตรชัยก็สั่งเก็บตังมดก็แย่งจะจ่ายเอง ฉัตรชัยก็ไม่ว่าอะไร เขาลุกขึ้นแล้วจับมือฟ้าใสเดินออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว อัญชลีกับมดก็ตีมึนเดินรวมกลุ่มกับแก้มใส เธอจงใจเดินไปเคียงข้างฉัตรชัย ส่วนมดก็เดินข้างแก้มใส การเดินรอบนี้แก้มใสเริ่มหมดสนุก มดพยายามจะเอาใจเธอ แถมยังพยายามชวนเธอเล่นรถบ่ำอีกด้วย แต่ฉัตรชัยที่เห็นว่าเริ่มจะดึกแล้วจึงชวนสองพี่น้องกลับ"นี้จะสองทุ่มครึ่งแล้ว พี่ว่าเ

วันนี้อู่อำนวยปิดหนึ่งวันเพราะไปธุระที่กรุงเทพฯ นายอำนวยพาฉัตรชัยมาขึ้นเงินที่ถูกรางวัลที่หนึ่ง มีนายอำนวยและฉัตรชัย พร้อมลูกห้อยท้ายอีกสองคน คือแก้มใสกับฟ้าใสสองพี่น้องที่อยากไปเที่ยวพาต้าดูคิงคอง ส่วนตากลมอดไปเพราะในเมืองเขาไม่ให้นำสัตว์เข้าห้างจุรีอยู่เฝ้าบ้านกับตากลมเพราะไม่อยากทิ้งบ้านไปนาน ตั้งแต่ที่เจ้าตากลมใบ้หวยให้ ที่บ้านก็ถูกหวยทุกงวด ไหนจะถูกเลขท้ายอีกเกิน30,40ใบ ทำให้บ้านลิ้มเจริญกิจต้องไปธนาคารทุกวันที่2และ16 เพื่อไปซื้อทองและเอาที่เหลือฝากธนาคาร ในบ้านตอนนี้จึงมีทองอยู่หลายสิบบาท โชคดีที่ว่าบ้านนี้ไม่ชอบใส่เครื่องประดับ จะใส่เฉพาะตอนออกงานเท่านั้น อย่างเมื่อวานตอนสายๆอำนวยก็พาเมียไปซื้อ พร้อมลายทองเข้าชุดกัน ทั้งสร้อย,ตุ้มหู,กำไลแขนและแหวน ตอนแรกจุรีจะไม่ซื้อ แต่อำนวยอยากให้เมียดูดีและไม่ให้ญาติฝั่งตนเองดูถูก แถมเขายังซื้อสร้อยคอและสร้อยข้อมือให้ลูกสาวทั้งสองไว้ใส่ตอนออกงาน ด้วยเหตุนี้จุรีจึงไม่อยากทิ้งบ้าน นางจึงอยู่บ้านทำโน้นทำนี้โดยมีเจ้าตากลมกระโดดตามต้อยๆส่วนแก๊งที่เข้ากรุงเทพคนที่ตื่นตาที่สุดย่อมเป็นฟ้าใส เพราะเด็กสาวไม่เคยเข้ากรุ่งเทพมาก่อน กระบะของนายอำนวยเป็

เช้าวันนี้บ้านลิ้มเจริญกิจก็ต้องตื่นกันแต่มืดเพราะต้องไปงานแต่ง และด้วยต้องไปกันทั้งบ้าน อำนวยจึงให้ฉัตรชัยมาอยู่เฝ้าอู่ให้เพราะไว้ใจชายหนุ่มที่สุดการเดินทางใช้เวลาเกือบชั่วโมง เพราะถนนที่เป็นลูกรัง ถ้าขับแรงฝุ่นจะตลบเต็มถนน จึงต้องขับช้าๆมาถึงบ้านงานก็เดินเข้าไปภายในที่ตบแต่งสถานที่ด้วยสีแดงตามที่คนจีนนิยม"อาอ๊อดมาแล้ว มาๆ เข้ามาก่อน"อาอี้เตียงเห็นหลานชายก็ร้องเรียก "วันนี้แต่งตัวสวยหล่อกันทั้งบ้าน ไหนอาแก้มใสมาให้ม่าดูสิว่าโตขนาดไหนแล้ว คนเล็กนี้อาฟ้าใสใช่มั้ย?"หญิงชรามองหลานสาว ก็เห็นหลานสาวทั้งสองแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงยีสเสมอเข่าพร้อมเสื้อสีเขียวอ่อนมีกระเป๋าเล็กสะพายไว้ข้างตัว ส่วนหลานสาวคนเล็กก็ใส่ชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อน แต่หลานสาวทั้งสองใสเครื่องประดับทองกำลังน่ารัก ทั้งสร้อย,ตุ่มหูและสร้อยข้อมือ ขนาดเหมาะกับวัย เรื่องเจาะหูนี้ตอนแรกฟ้าใสร้องจะเจาะหูตามพี่สาว แต่พอถึงเวลาจริงกลับร้องไห้ดังไปทั้งตลาดเพราะเจ็บ แก้มใสต้องพาน้องไปกินไอสครีมของโปรดหนูน้อยถึงหยุดร้อง"อาม่ายังสวยเหมือนเดิมเลยนะคะ ดูสิแยกไม่ออกเลยว่าคนไหนเจ้าสาว อิอิ"แก้มใสพูดเอาใจอาม่าเตียง เพราะรู้ว่าหญิงชราชอบให้มี