All Chapters of The Billionaire Daddy's Abandoned Heirs: Chapter 1 - Chapter 10

"Matteo., bulag ka ba? Hindi na rin ba gumagana yang mga tenga mo?""Kahit anong insulto ang ibato sa akin ni Bianca, wala ba akong karapatang ipagtanggol ang sarili ko?""Siya ang unang nanakit!"Nang marinig ang kanyang mga salita, lalong dumilim ang mukha ni Matteo habang mas lalo nitong hinigpitan ang hawak.Nagdilim ang paningin ni Andrea dahil sa tindi ng sakit.Namutla nang husto ang kanyang mukha, ngunit buong-tigas siyang tumangging humingi ng tawad.Kinagat niya ang kanyang labi, tiniis ang sakit habang pinipigilang pumatak ang kanyang mga luha."Anong nangyayari rito?""Bakit ang daming taong nagtitipon dito?""Tumabi kayo! Pag-usapan natin ito nang maayos sa halip na magtalo kayo riyan."Umalingawngaw ang boses ng doktor mula sa malapit.Doon lamang siya binitawan ni Matteo.Gayunpaman, marahas niya itong tinulak palayo nang may halatang pandidiri.Dahil sa gulat, nawalan ng balanse si Andrea at malakas na bumangga sa dingding.Nagasgasan ang kanyang noo sa magaspang na pa

Kinuyom ni Andrea ang kanyang mga kamao, habang sumisikip ang kanyang lalamunan sa kawalan ng kakayahang tumanggi sa mga paratang na iyon.Ito ay isang insidente mula mahigit tatlong taon na ang nakakaraan.Habang nililinis ang storage room, natagpuan ni Mang Berto ang ilang kahon ng nutritional supplements na malapit nang maexpire at kailangan nang itapon.At dahil sa tingin niya ay masasayang lamang ang mga ito kapag itatapon lamang, ibinigay ito ni Andrea sa kanyang panganay na kapatid. Sa kasamaang-palad, nakita ito ni Liyanna at lihim na kinuhanan ng litrato.Pag-uwi na pag-uwi, agad siyang pinaratangan ni Liyanna bilang magnanakaw—na nagnakaw umano sa pamilya Montealegre para suportahan ang sarili niyang pamilya.Paulit-ulit na nagpaliwanag si Andrea na wala siyang ninakaw at nagmakaawang huwag siyang pagbintangan.Pinagtawanan lamang siya ni Liyanna at hindi siya nito pinaniwalaan"Alam mo, kung ako sa’yo, sasabihin ko na ang totoo. Dahil kung hindi, magiging pangit ang kalala

Pagkarinig ng boses mula sa kabilang linya, mabilis na tinakpan ni Leira ang bibig ni Yumi at agad na pinatay ang video call. Nangilabot si Andrea. Bakit nandito sya? Nanlamig ang buong katawan niya. Halos manghina ang mga tuhod niya, pero pinilit niyang kumalma habang mabilis na pinupulot ang cellphone na nalaglag sa sahig. Ngunit mas nauna si Matteo. Pinulot nito ang cellphone at sinilip ang screen. Patay na ang tawag. Kunot-noo siyang tumingin kay Andrea. "Sino ang kausap mo?" Sandaling natigilan siya bago muling nagsalita. "Si... Yumi ba 'yon?" Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Andrea. Naalala pala niya. Naalala niya ang batang minsan lang niyang nakita. Huminga siya nang malalim bago pilit na ngumiti. "Malapit na rin naman tayong maghiwalay." "So whatever happens in my life... wala ka nang pakialam." Hindi natinag si Matteo. Iniabot nito ang cellphone, pero hindi binitawan. "I-unlock mo." Mariing utos nito. Tahimik na kinuha ni Andrea ang cellphone at in-

Hinila ni Matteo si Andrea palayo."Sumama ka sa'kin."Mariing pagkakahawak niya sa pulsuhan nito.Parang wala itong balak bitawan.Nakasimangot si Mrs. Quiambao habang humaharang sa kanila."Sandali.""Saan mo siya dadalhin?""Kaibigan ko si Andrea.""Hindi mo puwedeng basta-basta hilahin."Malamig na lumingon si Matteo.Ang mga mata nito ay parang nagyeyelong bakal."Dinadala ko lang pauwi ang asawa ko.""May problema ba ro'n?"Natigilan sina Mr. at Mrs. Quiambao. Pareho silang napatingin kay Andrea."Asawa mo siya?"Agad na umiling si Andrea."Hindi na po halos.""Sa susunod na linggo...""Kukunin na namin ang divorce papers namin."Bahagyang tumawa si Matteo.Pero walang bahid ng saya."Tandang-tanda mo pala.""Kung gano'n...""Hindi mo rin dapat nakakalimutang asawa pa rin kita.""Hindi pa tayo divorced.""Kaya uuwi ka sa bahay."Hindi na nito hinintay ang sagot.Mahigpit nitong hinila si Andrea palabas ng boutique."Matteo!"Nagmadaling lumapit si Bianca."Di ba sinabi mong buo

Tahimik na namang lumipas ang isang araw.Matapos ang nangyari sa boutique kahapon...Matapos siyang piliting isama pauwi ni Matteo.Matapos siyang ipahiya at pagtulungan sa mismong bahay ng mga Montealegre...Pakiramdam ni Andrea ay ubos na ubos na siya.Kaya sa halip na umuwi agad sa mansyon pagkatapos ng ilang lakad, dumiretso siya sa iisang lugar na nagbibigay sa kanya ng kapayapaan.St. Gabriel Nursing Home.Pagkabukas pa lang ng pinto ng silid...Agad siyang sinalubong ng pamilyar na ngiti ng kanyang ina."Andrea."Napatingala ang ginang.Pero halos kasunod noon ay napakunot ang noo nito."Anak...""Bakit ang putla mo?"Tumayo ito at marahang hinaplos ang pisngi niya.Hindi man nito nakikita ang lahat ng dinadala ng anak...Isang tingin pa lang, alam na nitong may mali.Napangiti si Andrea.Iyong tipong ngiting pilit lang."Wala 'to, Ma.""Napagod lang."Pero bago pa siya makaiwas...Napansin ng kanyang ina ang makapal na benda sa kanang palad niya.Nanlaki ang mga mata nito."A