All Chapters of Ignored By My Husband, Spoiled By Mr. Carter: Chapter 91 - Chapter 100

Ngumiti siya, magaan ang tono at malinaw ang boses: "Sakto, may mga damit ako roon na hindi ko na ginagamit. I-eempake ko lang at dadalhin ko kay Auntie. Hintayin mo ako sa bahay."Tinitigan ni Damien si Arabella, na mukhang maganda ang mood at parang hindi man lang naapektuhan nung nangyari dati.Sa loob ng dalawang taon, naging malamig siya rito, minsan nga bastos pa, na ikinagagalit nito, pero lagi pa rin nitong naaayos yung sa pagitan nila, kahit hindi na siya kailangang mag-sorry. Ganun din ngayong beses na to. Pagkatapos ng dalawang linggong hindi nagkita, hindi siya tinanong nito kung sino ang kasama niya o ano ang ginawa niya sa mga panahong yoon, at parang wala lang na nalampasan yung isyu.Minsan napapaisip si Damien kung talagang ganoln kalalim yung pagmamahal nito sa kanya."Okay, hihintayin kita sa bahay," marahan niyang sabi.Kinaladkad ni Arabella palabas yung maleta niya, pero nung nasa may entrance na siya, tinawag siya nito pabalik.“Bella, dati sinasabi sakin ni Lol

Binuksan ni Damien ang pinto ng executive suite, dumiretso sa bar area, nagsalin ng isang malaking baso ng whiskey, at nilagok iyon nang buo.Gumuhit ang alak sa lalamunan niya. Kumulo iyon sa sikmurang walang laman, mahapdi, pero hindi iyon sapat para masaktan siya.Mahigpit niyang hinawakan ang basong walang laman, gustong ibato at basagin sa sahig. Pero sa huling segundo, nag-alangan siya at malakas na lang itong ibinagsak sa ibabaw ng bar.Narinig ni Elise ang ingay at lumabas mula sa kwarto, suot ang isang seksing silk na pantulog. Habang naglalakad siya, dumidikit sa perpekto niyang kurba ang manipis na tela — mahinhin pero mapang-akit.Hindi man lang siya tiningnan ni Damien. Nakatayo lang ito sa tabi ng bintana, hawak ang cellphone, tinatanaw ang night view ng CBD habang may tinatawagan."Isang oras na ang lumipas, hindi mo pa rin ba siya nahahanap?" Madilim at puno ng panunumbat ang tono niya.Nag-aalangan ang boses ni Wilfred sa kabilang linya, putol-putol: "President, sinu

Sumakit ang ulo ni Nathan sa sobrang galit.Nasaksihan niya mismo ng dalawang mata niya ang kalaswaan nina Damien at Elise; talagang makapal ang mukha ng lalaking ito. Kung hindi lang mali ang lugar at pagkakataon, kanina pa niya ito nasuntok.Ibinaba ni Nathan ang ulo at hinilot ang sentido, pilit na pinapaalalahanan ang sarili na panatilihin ang maayos na imahe bilang chairman ng kumpanya."Damien, hindi iyan ang gusto ng kapatid ko. Alam na alam mo na hindi ka niya pinakasalan dahil sa pera mo, at pinakasalan mo siya dahil hindi niya habol ang pera mo."Huminto siya saglit, tumingala kay Damien, at seryoso at kalmadong sinabi, "Totoo at taos-puso si Bella sa'yo, at napatunayan na ng katotohanan na hindi mo siya gusto. Kung ganoon, magpaka-lalaki ka naman at gumawa ka ng desisyon nang buo. Si Bella, ako, at ang mga magulang namin, wala kaming gusto. Ang gusto lang namin ay maging ligtas at masaya ang pamilya namin."Ang mga kamay ni Damien na kanina ay nakapatong lang nang maluwag s

"Sama tayo, ngayong weekend? Kapag hindi ka pinayagan ni Damien, ako na ang kakausap sa kanya para sa'yo.""Huwag na, salamat. Si President Ashford nga, hindi makakaya nang wala ka sa halos lahat ng oras, lalo na kapag weekend. Huwag na akong makipag-agawan pa kay President Ashford sa atensyon mo," biro ni Wilfred na nakangiti.Nakatayo si Arabella sa loob ng dressing room at malinaw na nakita ang ekspresyon niya sa salamin sa dingding.Manhid, walang pakialam, pero may bahid ng hindi masabing panghihinayang at lungkot.Hindi na niya ito mahal, at alam niya iyon sa sarili niya. Pero ewan kung bakit, tuwing nakikita niya ito na kasama si Elise, o nakakarinig ng balita tungkol sa kanila, pakiramdam ng puso niya ay parang saranggolang naputulan ng tali. Lumulutang sa himpapawid, takot mahulog, pero alam na alam na isang araw, mangyayari rin iyon.Sa labas, may tumunog na cellphone."Hello? Mr. Ashford... Nasa labas po kami ni Sister Elise. Opo, okay lang po. Sabihin niyo lang po kung may

Natauhan si Arabella at ngumiti. "Binigay ito sa akin ng pinsan ko."Tumayo si Jasmine at iniabot ang kamay. "Congratulations, sana makapagsimula ka agad sa trabaho."Inabot ni Arabella ang kamay nito at nakipagkamay. May napakabango at mahinang amoy si Jasmine, at napaka-simple rin ng kilos nito.Mabango at banayad ang amoy ni Jasmine, at napaka-simple rin ng kilos nito.Paglabas ng interview room, pinagsiklop ni Arabella ang dalawang maliliit na kamao at tahimik na nag-cheer sa sarili. Mabilis siyang tumakbo pababa at pumasok sa coffee shop sa tapat ng kalye.Nakaupo si Adrian sa sulok at nakita siyang lumipad papasok na parang isang munting ibon, nababalutan ng sikat ng araw.Hindi sinasadyang tumaas ang sulok ng mga labi niya."Nakapasa ka sa interview?" Marahan niyang pinagklasp ang mga kamay, malambing na tinitingnan ang ngiti nito."Nakapasa. Pero hindi bilang permanent employee; trainee industry analyst lang," sabi ni Arabella. Huminto siya sandali, saka sinabing, "Wala pa nam