جميع فصول : الفصل -الفصل 150

ซือเยี่ยค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างไม่รีบร้อน เขาจัดอาภรณ์ที่ยับย่นของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนส่งยิ้มกวนอารมณ์กลับไป “ที่พักข้าน่ะมีที่นอน...” เขาเว้นจังหวะ ก่อนกล่าวต่ออย่างหน้าตาเฉย “แต่ที่นี่นอนสบายกว่าตั้งเยอะ ข้าชอบที่นี่มากกว่า” ฉางเหยียนมองเขานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง “เช่นนั้นหรือ” “อืม” “ถ้าเ

จนกระทั่งเสียงฝีเท้าคุ้นเคยดังขึ้นจากทางเดินด้านหน้า ฉางเหยียนเงยหน้าขึ้น ซือเยี่ยเองก็หยุดพูดแล้วหันไปมองเช่นกัน ร่างสูงสง่าของเฟิงอวี่เดินเข้ามาตามทางเดินหิน ก่อนจะหยุดลงที่ศาลากลางน้ำ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมกว่าปกติ ฉางเหยียนมองเพียงแวบเดียวก็รู้ทันทีว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น เฟิงอวี่เดินตรงมาที่

เมื่อทานอาหารเสร็จ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำธุระของตัวเอง ซือเยี่ยขอตัวกลับที่พัก ส่วนลู่หลินก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจนเสร็จเรียบร้อย หลังจากนั้นเธอก็นั่งทอดถอนใจอยู่บนเตียงกว้างภายในห้องนอน พรุ่งนี้เฟิงอวี่ต้องออกเดินทางแล้ว เพียงคิดถึงเรื่องนี้ หัวใจก็รู้สึกโหวงเหวงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ไม่นานนั

เธอยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจยาว “อีกครั้งนะ...” ลู่หลินยกมือปาดเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผม “ครั้งนี้ต้องใจเย็นกว่าเดิมแล้ว” ครั้งที่สาม เธอค่อย ๆ เคี่ยวสมุนไพรทีละขั้น รอให้แต่ละส่วนผสมเข้าที่ก่อนจึงค่อยเติมผลึกธาตุลงไป ไม่มีความรีบร้อนอีกต่อไป ไม่มีความประมาท ลู่หลินจดจ่ออยู่กับหม้อปรุงย

ประตูไม้บานใหญ่ปิดลงอย่างแผ่วเบา บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบลงทันที ฉางเหยียนวางนางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะโน้มตัวลงมาใกล้ ดวงตาสีฟ้าครามจับจ้องใบหน้าของนาง “ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ “เจ้าปิดบังอะไรข้าอยู่?” ลู่หลินเม้มริมฝีปาก “ฉันบอกไม่ได้จริง ๆ ...” ฉางเหยียนมองนางอยู