جميع فصول : الفصل -الفصل 170

“เจ้าจะไปกับพวกเราหรือไม่?” ลู่หลินชะงักไปเล็กน้อย “ไปกับพวกคุณเหรอ?” “พวกเรากำลังมุ่งไปยังพื้นที่ที่ปลอดภัย หากเจ้าตัวคนเดียว... เดินทางร่วมกับพวกเราอาจจะปลอดภัยกว่า” หลายคนพยักหน้าเห็นด้วย ลู่หลินมองใบหน้าเหล่านั้น เธอรู้สึกอบอุ่นใจมาก แม้เพิ่งพบกันไม่นาน แต่คนเหล่านี้กลับยินดีชวนเธอร่วมทาง

กลิ่นนั้นเป็นกลิ่นเหม็นเน่าจาง ๆ ที่ทำให้เธอรู้สึกใจไม่ดี ลู่หลินชะลอฝีเท้าลง แล้วค่อย ๆ เดินไปข้างหน้าช้า ๆ ไม่นานนัก เบื้องหน้าของเธอก็ถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกหนาทึบ จนแทบมองไม่เห็นเส้นทางเบื้องหน้า ร่างเล็กหยุดชะงักและลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจเชื่อมั่นในเข็มทิศ แล้วก้าวเท้าเข้าไปในม่านหมอก

ทันใดนั้น จิตสังหารอันแรงกล้าจากด้านหลังก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ “ปล่อยนางซะ!” เสียงคำรามทรงพลังดังขึ้น พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งตรงเข้ามา ชายคนนั้นซึ่งควรจะหมดสติอยู่กับพื้น กลับฝืนลุกขึ้นยืนอีกครั้ง นัยน์ตาสีเขียวของเขาเจิดจ้า พลังวิญญาณสัตว์อสูรระดับสูงระเบิดออกจากร่างจนผืนป่ารอบด้านสั่นสะเ

พระราชวังเงาจันทร์ ในขณะที่เมืองดารายังคงสงบเงียบและเป็นระเบียบ ทว่าอีกฟากหนึ่งของผืนแผ่นดิน เมืองเงาจันทร์กลับยังคงปกคลุมไปด้วยบรรยากาศแห่งความตึงเครียด แม้สงครามจะยุติลงแล้ว แต่สำหรับผู้ที่อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ครั้งนั้น... ความสูญเสียที่แท้จริงกลับเพิ่งเริ่มต้นขึ้น ภายในพระราชวัง ซือเยี่ยกำล

“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด... นางมาแล้วขอรับ” สิ้นเสียง ประตูไม้สลักลายมังกรก็เปิดออกเองอย่างช้า ๆ แสงสีทองจากด้านในสาดออกมาปกคลุมร่างของลู่หลิน พร้อมกับกลิ่นอายอันสูงส่งที่แฝงไว้ด้วยแรงกดดันจนเธอเผลอกลั้นหายใจ ภายในห้องนั้น ร่างสูงผู้หนึ่งนั่งสงบนิ่งอยู่บนตั่งหินอ่อน อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ขลิบทองทอดตัว