‘หนูกลับบ้านแล้วนะคะ ป๊าไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ’ โน้ตติดไว้ตรงหัวเตียงมันก็ยิ่งทำให้เขาหัวเสีย พลันสายตาเหลือบไปเห็นเบอร์โทรศัพท์คาดว่าน่าจะเป็นของหญิงสาว ภูชิตบันทึกเบอร์โทรศัพท์ในมือถือเครื่องหรูของตัวเอง เขาส่ายหน้าไม่รู้ทำไม หรืออะไรมาทำให้เขาอยากบันทึกเบอร์โทรศัพท์ โดยใช้ชื่อว่า ยัยตัวแสบ เขาอาบน้ำแต่งตัวอีกครั้ง บรรยากาศในห้องน้ำรอบ ๆ ทำให้เขาหวนคิดถึงบทรักอันร้อนแรงในช่วงเช้าไม่ได้ แต่เขาก็ต้องสลัดความคิดบ้า ๆ นั้นออกไป หวังว่าสาวน้อยร้อนแรงคงจะติดต่อกลับมา บ่ายสาม ไอริณเดินเข้ามาในบ้านอย่างช้า เหมือนคนที่เพิ่งทำความผิดมาหมาด ๆ ก่อนเข้ามาเธอแอบถามบุญมีแล้วว่าบิดาและมารดาของเธออยู่ในบ้าน คราวนี้เธอไม่รอดแน่ยัยไอริณ “ไอริณ!” เสียงหวาน ๆ ของมารดา ไม่ได้ทำให้ไอริณรู้สึกดีขึ้นเลยเมื่อใบหน้าโกรธเกี้ยวของดาริณทำให้เธอยืนนิ่ง กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “จ้า แม่ดาริณคนสวยของหนู” ไอริณกลบเกลือนความผิดด้วยการออดอ้อนมารดา โผตัวเข้าสวมกอดมารดา จรดปลายจมูกสูดดมความหอมจากพวงแก้มของมารดา ทำตาละห้อยน่าส
Last Updated : 2026-07-31 Read more