Alle Kapitel von Sonbahar Yaprakları Gibi Solan Kalp: Kapitel 1 – Kapitel 9

"Cansu, Sarp dayanamıyor. O...""Bana ayrıntıları anlatma, içim acıyor."Cansu telaşla lafını kesti. Konuşurken acısı açıkça hissediliyordu."Tamam. Şimdi onun erkek olarak yaşayabilme ihtimalini tamamen yok edin.""Ne?!"Rehber dehşet içinde bağırdı. "Çocuk istemiyor musun artık? Hani çocukları çok seviyordun?""Sarp'ın çocuğu olmasa da onu severim. Gerekirse cinsel ilişkinin olmadığı bir evlilik yaşarız.""Birebir aynı olmak zorunda, yoksa kitaptaki olaylar Tarık'ın başına gelecek."Cansu aynı soğukkanlılıkla konuşmaya devam etti. Kulaklarımda bir iblisin fısıltısı gibi yankılanıyordu.Çok geçmeden biri paslanmış, kocaman bir pense getirdi.Artık tamamen umudumu yitirmiş olsam bile korkuyla istemsizce geri çekildim.Erkekliğimi kaybetmek istemiyordum. Bundan daha acımasızı olamazdı.Oysa Cansu benimle baş başa kalmak için her fırsatı değerlendirirdi.Sürekli ikimizin bir bebeği olmasını ne kadar çok istediğinden bahseder, üç kişilik mutlu ailemizin hayalini kurardı.Ben de bu görev b

Kalabalık beni aceleyle havaalanına doğru götürdü.Havaalanına vardığımızda, tam da helikoptere binmek üzere olan Cansu ile Tarık'la karşılaştık.Elif öne fırlayıp Cansu'nun kolunu tuttu ve telaşla bağırdı:"Çabuk! Önce Sarp binsin, durumu çok ağır, bir an önce ülkeye dönmezse ölecek!"Cansu ise hiç düşünmeden reddetti."Olmaz, helikopter sadece iki kişilik. Önce Tarık'ı geri götürmem lazım. Burası artık çok tehlikeli."Sesi kararlıydı, en ufak bir tereddüt bile yoktu.Elif öfkeyle kükredi: "Sarp ölmek üzere! O senin kocan! Tarık'ı götürmek onun hayatından daha mı önemli?"Tarık ise hemen güçsüz görünmeye çalışarak çekingen bir sesle konuştu:"Cansu, sorun değil. Sarp galiba beni kıskanıyor. Sen onunla dön. Ben burada tek başıma da kalabilirim."Cansu'nun aklı hâlâ karışıktı ama Tarık'ın sözlerini duyunca tereddüdü tamamen dağıldı."Sarp'a hiçbir şey olmaz. Az önce doktorlar durumunun stabil olduğunu söylemedi mi? Sırf onu korumak için bana yalan söylemeyin.""Şimdi kapris yapmanın zam

Bunca zamandır gözü kapalı güvendiği Tarık'ın bu kadar acımasız biri olduğuna inanamıyordu.Kendini savunacak tek kelime bile bulamıyordu, Tarık'a öyle bir enjeksiyon yapmasını kesinlikle söylememişti.Elif bu kez cebinden bir yüzük çıkarıp önüne fırlattı."Bunu Sarp sana vermemi istedi."Cansu titreyen elleriyle yüzüğü yerden aldı. Bu bizim alyansımızdı.İfadesi dehşet ve şaşkınlıkla doluydu."Kocam beni artık istemiyor mu?"Alyansın yansıması gözlerini sızlatıyordu.Bir görev sırasında benim yerime şarapnel almıştı. Kaburgalarına kemik parçaları saplanmış hâlde benden başkasıyla yeniden evlenmemi istemişti.Ben kabul etmemiş, o mermiyi eritip alyansımıza dönüştürmüştüm.Evlendiğimiz gün ona şunu söylemiştim: "Bir gün seni artık istemezsem bu yüzüğü çıkarırım."Ve şimdi gerçekten çıkarıp ona vermiştim.Elif alayla güldü. "Evet, senin Tarık'la helikoptere bindiğini gözleriyle gördü, kendi karısının yaşama umudunu elinden alışını izledi, daha seni nasıl istesin..."Zihninde aniden rehbe

Şaşkınlıktan tek kelime edemedim.Cansu benim yüzümden masum insanlara mı zarar veriyordu?"Gidip onunla konuş."Yaşlı adam iç çekti. "Daha fazla günah işlemesine izin verme. Biz bu cep evrene hiç giremiyoruz.""Her cep evrene yalnızca bir başka evren yolcusu girebilir."Başımı salladım. Cansu'yla bir daha karşılaşmak istemiyordum ama benim yüzümden masum insanların ölmesini de istemezdim.Yaşlı adamı takip ederek harabe bir binanın önüne geldim.Binanın çevresi polislerle sarılmıştı. Hoparlörden sürekli teslim olma çağrıları yükseliyordu."Cansu! Etrafın tamamen sarıldı! Silahını bırak ve teslim ol! İş birliği yaparsan cezan hafifletilebilir!"Yaşlı adam beni güvenlik şeridinden geçirip doğrudan binanın içine soktu.Yüzüme çarpan yoğun kan kokusu midemi altüst etti. Neredeyse kusacaktım.Sonunda Cansu'yu gördüm.Kanlar içindeki odanın ortasında duruyordu. Sırtı öylesine yalnız görünüyordu ki sanki ruhunu kaybetmiş taş bir heykele benziyordu.Yerde yatan Tarık can çekişiyordu. Baştan a