All Chapters of ล่ารักโฮสต์สุดร้าย: Chapter 91 - Chapter 100

หลังจากเจาะหูให้เดนิสเสร็จ ก็ถึงเวลาทำสวยของคนเป็นแม่ ทั้งห้าคนอยู่หน้าร้านทำสปามือเท้า“นิกทำเย็บฉวยเหมืองคุงมี้” เมื่อแม่จะทำเล็บ เดนิสก็จะทำด้วย“จะสวยแข่งกับมี้เหรอคะ”“เยื่องความฉวยยอมกังไม่ได้ค่ะ” เรื่องความสวยยอมกันไม่ได้“โอเคค่ะ งั้นคนหล่อไปเดินเที่ยวรอก่อนนะ คนสวยจะสวยแข่งกัน” มารินบอกสามีกับลูกชาย“คงหย่อไปเดิงเที่ยวเยย ความฉวยต้องใช้เวยา” ความสวยต้องใช้เวลา คนหล่อไปเดินเที่ยวกันก่อนได้เลย“โอเคครับคนสวย” สามหนุ่มของบ้านตอบรับ ไม่เคยบ่นที่ต้องรอคนสวยประจำบ้านเสริมแต่งเพิ่มความสวย“ฉวยๆ เยยนะคะ” เดนิสเงยหน้าบอกช่างประจำร้าน“จะทำให้สุดฝีมือเลยค่ะ” ช่างทำเล็บบอกลูกค้าตัวน้อยที่น่ารักราวกับตุ๊กตามีชีวิตสองแม่ลูกนั่งประจำที่คู่กัน ช่างเข้ามาจัดการตามขั้นตอนการทำสปามือเท้า ตามด้วยคนแม่ต่อเล็บเจลและเพ้นท์ ส่วนคนลูกเพ้นท์เล็บอย่างเดียว ด้วยยังเด็กอยู่ มารินจึงไม่อยากให้ลูกสาวตะไบหน้าเล็บเพื่อต่อเล็บเจลระหว่างรอสามพ่อลูกก็พากันไปยังโซนสวนสนุก เล่มเกมด้วยกันตามประสาหนุ่มๆ อย่างเกมยิงปืน เกมยิงปลา เกมขับรถ ฯลฯ ถือเป็นกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัวด้วยขั้นตอนในการทำของแม่มากกว

“เดนิสมากินข้าว” มารินเรียกลูกสาวที่นั่งอยู่บนบันไดขั้นสุดท้าย พอรู้ว่าพี่โฮปจะมาก็ไม่ยอมลุกไปไหน มีเจ้ามานะ เจ้ามานี เจ้าปีติ และเจ้าชูใจ วิ่งเล่นอยู่ใกล้ๆ“นิกยอพี่จ๋าก่อง”“ไม่เห็นหน้าพี่โฮปกินข้าวไม่ลงหรือไงคะ”“นิกกิงก่อง พี่จ๋าไม่มีเพื่องกิงข้าวค่ะ” เดนิสเป็นห่วง กลัวพี่โฮปจะไม่มีเพื่อนกินข้าวหากตนกินก่อน“พี่โฮปมากับเพื่อนไม่ใช่เหรอคะ”“ไม่ยู้ค่ะ”“จะไม่รู้ได้ยังไง ก็คุณป๊าบอก”“คุงป๊าบอก นิกไม่ได้บอก”“เอ๊ะ เด็กคนนี้ ตกลงรู้หรือไม่รู้คะว่าเพื่อนพี่โฮปมาด้วย”“พี่จ๋ามีนิกเป็งเพื่องคงเดียว”“ข้ามรุ่นนะคะ” ยิ่งฟังลูกสาวพูดก็ยิ่งหมั่นไส้ระคนเอ็นดู“เพียงออเอาข้าวไปให้เดนิสเองค่ะ” เพียงออเดินเข้ามาพร้อมจานข้าวสำหรับเดนิส“ว้าวๆ พะโย้” จากบอกจะรอกินพร้อมพี่โฮป แต่พอเห็นข้าวราดแกงพะโล้ที่มีทั้งไข่ ทั้งหมูสามชั้นก็น้ำลายสอ จนอดใจไม่ไหว“พี่ไปเอาข้าวพะโล้ของพี่ก่อน” ว่าแล้วก็วิ่งกลับไปเอาจานข้าวของตัวเอง แล้วกลับมานั่งกินกับเดนิสหลังจากกินข้าวเช้ากันเสร็จ แบล็คเวลส์ แมกซ์เวลส์ และขลุ่ย ก็ชวนเดนิสกับเพียงออไปในสวน แต่ทั้งคู่ก็จะรอพี่โฮปกับเพื่อนๆ ก่อน“พี่จ๋ามาแย้ว” เดนิสเก็บความดีใจไว

“โฮปดูให้หน่อย เป็นรอยไหม” วุ้นได้โอกาสออดอ้อนออเซาะแฟนหนุ่ม“แดงนิดหน่อยน่ะ” โฮปปัดปอยผมที่บดบังหน้าผากของแฟนสาว สำรวจร่องรอยที่ลูกมะพร้าวตกใส่“ถึงว่าทำไมรู้สึกเจ็บขึ้นมา” อิงศีรษะกับอกแกร่ง“กางยะคองมาก”“การละครสุดๆ”“คนเป็นแฟนกัน ก็อ้อนกันเป็นเรื่องปกติ การละครตรงไหน” วุ้นหันขวับมาตวาดสองเด็กน้อยที่หาว่าเธอเล่นละคร“วุ้นใจเย็นๆ เดนิสกับเพียงออว่าเจ้าสี่ตัวนี้” ทัชชี้ให้ดูเจ้ามานะ เจ้ามานี เจ้าปีติ และเจ้าชูใจ ที่นอนเกลือกกลิ้งชักแหงกๆ เพราะถูกเขากับเกมตีเบาๆ ที่บั้นท้ายของพวกมัน โทษฐานที่พาตกน้ำ พิชชี่กับโซดาถึงกับส่ายหน้าเพราะเพิ่งอาบน้ำให้มาหมาดๆ และเป็นที่มาให้เดนิสกับเพียงออเอ่ยว่าพวกมัน ไม่ได้เจ็บปวด แต่ทำเหมือนเจ็บปวดเสียเต็มประดา ไม่ใช่อย่างที่วุ้นเข้าใจ“ก็ใครจะไปรู้ล่ะ” วุ้นไม่สามารถสบตาแฟนหนุ่มที่มองมาอย่างตำหนิ จึงทำเป็นเสียงดังกลบเกลื่อน ยิ่งทำให้ทุกคนเอือมระอา“เชื่อเลย กับเด็กก็หึง” พิชชี่ไม่คิดว่าเพื่อนจะหึงหวงแม้กระทั่งเด็กที่ยังพูดไม่ชัด เช่นเดียวกับโซดาที่รู้สึกไม่ต่างกัน“เป็นเอามากเหมือนกันนะ”“อย่าบอกนะว่าวุ้นหึงเดนิสกับไอ้โฮป” เกมที่ได้ยิน กระซิบถามอย่างไม่อ

“วุ้นไม่ต้องไปหรอก ยิ่งคันๆ อยู่ ไปเจอฝุ่นละอองเดี๋ยวจะคันขึ้นมาอีก กินยาแก้แพ้ไปแล้วด้วย นอนพักอยู่ที่นี่จะดีกว่า โฮปกับเพื่อนๆ จะได้เที่ยวแบบไม่ต้องคอยพะวักพะวงว่าวุ้นจะคันคะเยอขึ้นมาอีกเมื่อไร ทุกคนเที่ยวกันเสร็จก็ค่อยมารับวุ้นกลับ” ภายใต้ความห่วงใยที่เพลินมีต่อแฟนสาวของโฮป มีบางสิ่งซ่อนอยู่ จนคนเป็นสามีรู้สึกได้ และมันคือความร้ายกาจที่แฝงอยู่ เช่นเดียวกับคนที่เลี้ยงมากับมืออย่างผู้เป็นพ่อ ที่รู้ว่าลูกสาวต้องทำหรือพูดอะไรบางอย่างในช่วงที่พาวุ้นขึ้นไปอาบน้ำบนเรือน“เออ...ค่ะ” วุ้นไม่กล้าสบตาผู้พูด จำใจพูดสิ่งตรงข้ามกับใจ เพราะเธออยากกลับบ้าน อึดอัดและหวาดเกรงสายตาที่จับจ้องมา แม้ใบหน้าจะฉาบด้วยรอยยิ้ม แต่แววตานั้นกลับน่ากลัว รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตอันเข้มข้น“วุ้นบอกทุกคนสิว่าจะรออยู่ที่นี่” น้ำเสียงใจดี แต่กลับทำคนฟังหนาวยะเยือกจับใจ“ทุกคนไปเที่ยวตลาดน้ำกันเถอะ วุ้นรออยู่ที่นี่ เที่ยวเสร็จค่อยมาแวะรับวุ้นกลับ” โฮปกับเพื่อนๆ ต่างแปลกใจที่วุ้นดูสงบเสงี่ยม ไม่วีนเหวี่ยงราวกับเป็นคนละคน“โอเคแล้ว ทุกคนก็ไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวาอย่างเบิกบานใจกันเถอะ” เพลินบอกทุกคน“ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ พ

“เหนอหน้าเก่งนัก” มือป้อมๆ ตีหัวเจ้าลูกแมวที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อช็อปเบาๆ โทษฐานที่เสนอหน้าออกมาก่อนที่ตนจะได้เจรจากับพ่อแม่“เดนิสไปเอาลูกแมวมาจากไหนคะ” มารินกอดอก รู้สึกหนักใจขึ้นมาทันที ดูเหมือนว่าบ้านจะมีสมาชิกเพิ่ม“มิกจี้มาเอง มาเมื่อกี้เยย”“มาเมื่อกี้ แต่มีชื่อแล้ว”“นิกตั้งชื่อให้มิกจี้เมื่อกี้เยย”“เจอเมื่อกี้ ตั้งชื่อให้เมื่อกี้ เจอปุ๊บชื่อมิกจี้ก็เข้ามาในหัวเดนิสปั๊บเลยแบบนี้”“ช่าย~~” ที่แม่พูดมาถูกต้องทั้งหมด“มิกจี้ มาจากมิดจี้แน่ๆ” แบล็คเวลส์สันนิษฐานที่มาของชื่อเจ้าลูกแมวน้อย“ใช่เหรอ” แมกซ์เวลส์หันขวับมองหน้าพี่ชายฝาแฝด ทำไมมิกจี้ถึงมาจากมิดจี้“ก็เดนิสเรียกตัวเองว่านิก นิกก็มาจากจากนิส นิก นิส เดนิส เดนิก นิก เดนิสก็เลยให้เหมียวชื่อมิสจี้ เดมิส มิส มิก มิกก็เป็นมิด แล้วก็เป็นเลยเป็นมิดจี้”“นิก มิก มิส เดมิส เดมิก มิก มิกจี้ แต่จริงๆ แล้วคือมิดจี้งี้เหรอ”“ใช่แหละ”“แบล็คเวลส์กับแมกซ์เวลส์พูดอะไรกัน เรามึนตึบแล้วนะ”“ก็...”แบล็คเวลส์กับแมกซ์เวลส์พูดเหมือนเดิม แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความมึนงงของฮิวโก้ลดน้อยลงเลย ยิ่งฟังก็ยิ่งมึน“เดนิสเพิ่งเจอลูกแมวจริงๆ ครับ” โฮปให้มารินได้