Todos los capítulos de ฝากใจจนได้รัก: Capítulo 41 - Capítulo 50

ในค่ำคืนนี้ ตามตารางของทริปจะมีการจัดดินเนอร์สุดหรูให้แขกทุกคนได้เข้าร่วม แทนรักและหมอโชนเองก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปดินเนอร์และใช้ช่วงเวลาอันเป็นส่วนตัวด้วยกันแค่สองคน เมื่อถึงเวลาตามกำหนดการ แทนรักก็ก้าวออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยชุดเดรสผ้าซาตินสีแดงเพลิงที่โอบรัดทุกส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างไว้ ตัวเนื้อผ้ามันวาวลื่นไหลแนบชิดไปกับสะโพกผายกลมกลึงและหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงเบา ๆ ปลายเดรสแหวกสูงขึ้นไปจนเผยให้เห็นต้นขาขาวเนียน ส่วนช่วงบนก็ผ่าลึกจนมองเห็นร่องอกแบบวับ ๆ แวม ๆประกายสีแดงสดจัดของผ้าสะท้อนกับแสงไฟ ราวกับเปลวไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกสายตาที่จับจ้อง หมอโชนที่ยืนรอเธออยู่หรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาคมกริบกวาดมองสำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของแทนรัก สีหน้าไร้อารมณ์ใด ๆ ของเขาบัดนี้ฉายแววคล้ายจะรู้สึกหงุดหงิดเพราะไม่ค่อยพอใจจนยากที่จะปกปิด ปากหยักของเขาเม้มแน่นจนขากรรไกรเป็นสันนูนชัดแทนรักเองก็รับรู้ถึงแรงกดดันจากสายตาของเขา เธอเงยหน้าขึ้นสบตาหมอโชนอย่างท้าทาย ริมฝีปากสีแดงสดคลี่ยิ้มเยาะอย่างเจ้าเล่ห์ พลางเอียงคอเล็กน้อยอย่างยั่วเย้า ราวกับต้องการแกล้งจุดไฟในตัวเขาให้ลุกโชนยิ่งขึ้น ก่อนจะเอ่ยถามด

เช้าวันนี้แทนรักก็ต้องขึ้นมาในห้องพักของหมอโชนอีกตามเคย ด้วยแสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าที่สาดส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างผ้าม่านผ้าไหมที่ปิดไม่สนิท แทนรักค่อย ๆ สะลึมสะลือลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ สัมผัสแรกที่รับรู้ได้คือความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากอ้อมกอดที่โอบรัดเธอไว้เธอนอนหลับใหลอยู่ในอ้อมแขนของหมอโชนทั้งคืนโดยไม่ทันรู้ตัว และตอนนี้ใบหน้าคมคายของเขาก็อิงซบอยู่บนเรือนผมนุ่มของเธอ ลมหายใจอุ่น ๆ ที่สม่ำเสมอของเขารดรินลงมาบนหน้าผาก ทำให้หัวใจแทนรักเต้นระรัวไม่น้อย เพราะการดูแลเอาใจใส่กันราวกับจำลองการใช้ชีวิตร่วมกันอยู่บ่อย ๆ แถมยังนอนกกกอดกันทั้งคืนขนาดนี้ มันทำให้แทนรักรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหมอโชนแทบจะไม่ใช่คู่นอน แต่เป็นคนรักกันเสียมากกว่าแทนรักยกมือขึ้นอย่างแผ่วเบา ลูบไล้ไปตามแผงอกเปลือยเปล่าของเขาอย่างนุ่มนวล เธอได้ยินเสียงเขาครางอืออาในลำคอเบา ๆ คล้ายคนกำลังหลับฝันดีอย่างมีความสุข ก่อนที่เขาจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกนิดหนึ่ง เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขารับรู้ถึงการตื่นของเธอแล้ว“อืมมม...ยังไม่อยากให้ตื่นเลยครับเบบี๋~” เสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าเล็กน้อยจากความง่วงเอ่ยขึ้น “อยากนอนกอดกันแบบ

วันเวลาได้เปลี่ยนผ่านไปแล้ว จากเด็กทารกตัวน้อยในวันนั้น แมงปอก็กลายเป็นเด็กหญิงวัยสองขวบที่ฉลาดปราดเปรื่อง ช่างพูดช่างเจรจา ทว่าสิ่งที่ทำให้แทนรักไม่ทันคาดคิดก็คือ แมงปอนั้นไม่ถูกชะตากับหมอโชนตั้งแต่แรกพบ หรือจะเรียกได้ว่าไม่ชอบหน้าเขามาก่อนจะได้รู้ชื่อของเขาอีกก็ว่าได้ กลับกัน ทางฝั่งของเสือและสิงห์ก็เติบโตเป็นเด็กชายวัยห้าขวบที่ยังคงซุกซนตามวัย แต่ก็มีมุมที่เป็นสุภาพบุรุษตัวน้อยคอยปกป้องน้องสาวและเอาใจป้ารักเหมือนเดิมเสมอภายในห้องทำงานส่วนตัวของแทนรักที่ถูกสั่งรีโนเวทให้ทันสมัยและสะดวกสบายมากขึ้น แสงแดดสว่างจ้าของช่วงสายก็ส่องผ่านเข้ามาทางกระจกระเบียงบานใหญ่ แทนรักผู้เป็นเจ้าของห้องกำลังก้มหน้าก้มตาอยู่กับแบบร่างบนโต๊ะทำงาน ดวงตาคู่สวยจดจ่ออยู่กับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ปลายนิ้วเรียวขยับปากกาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนที่ความเงียบสงบในห้องจะถูกรบกวนด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น“ฮัลโหล” เธอรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“พี่รัก อยู่ที่บริษัทใช่ไหม” เสียงของแทนคุณที่ดังอยู่ปลายสายฟังดูรีบร้อนและเหนื่อยล้าจนแทนรักขมวดคิ้ว“ก็ใช่น่ะสิ มีอะไร น้ำเสียงดู…ไม่ค่อยดีเลยนะ”“คือ…คุณจะพาเจ้าสามแสบไปห

ทันทีที่ประตูห้องปิดลง แทนรักก็ละสายตาจากเอกสารบนโต๊ะ แล้วหันกลับมาจ้องมองโทรศัพท์มือถืออีกครั้ง สีหน้าเธอแสดงออกถึงความผิดหวังอย่างชัดเจน เพราะยังนึกไปถึงบทสนทนาในคืนนั้นอีกครั้งอย่างหยุดไม่ได้ เสียงของหมอโชนที่บอกว่าเขาคงไม่ได้ไปด้วยกันยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเธออย่างชัดเจน“เขาคงจะยุ่งจริง ๆ นั่นแหละ…” เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดปิดเครื่องทันที “เอาล่ะ กลับมาทำงานได้แล้วแทนรัก อย่าไปสนใจอะไรที่ไม่ใช่เรื่องงาน”ถึงปากจะบอกตัวเองแบบนั้น แต่ในใจลึก ๆ แล้ว แทนรักก็ยังคงเฝ้ารอคอยการติดต่อจากหมอโชนอยู่เงียบ ๆ ทั้งที่รู้ดีว่าตอนนี้ต่างคนต่างก็ยุ่งอยู่กับชีวิตของตัวเอง และเธอเองก็ไม่ควรที่จะไปเรียกร้องอะไรจากเขามากมายขนาดนั้นเช้าวันต่อมาแทนรักที่เพิ่งตื่นนอนได้ไม่นานก็ยังคงสะลึมสะลืออยู่ เธอลุกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้วเดินลงมาจากชั้นบนทั้งที่ยังสวมชุดนอนอยู่ ก่อนจะพบว่าเสือกับสิงห์กำลังปีนป่ายโซฟาตัวใหญ่ราวกับว่ามันเป็นภูเขา และมีคนเป็นย่ากำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ใกล้ ๆ“ก็นึกว่าทำไมถึงเสียงดังตั้งแต่เช้า...เพราะสองแสบตื่นกันแล้วนี่เอง” แทนรักเอ่ยแซวเล็กน้อย“อ้าว!

หลายชั่วโมงต่อมาหลังจากที่แทนรักกับหมอโชนนั่งเล่นเป็นเพื่อนเสือ สิงห์ และแมงปออยู่พักใหญ่ จนกระทั่งเวลาผ่านไปจนแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปจนหมดสิ้น บนโต๊ะอาหารในบ้านที่คุ้นเคยก็คึกคักเป็นพิเศษเมื่อทุกคนในครอบครัวมารวมตัวกันพร้อมหน้าพร้อมตาแทนรักที่ปกติไม่ค่อยได้มาทานมื้อเย็นพร้อมกับทุกคนในบ้านบ่อยนักในวันธรรมดา วันนี้เธอนั่งอยู่ข้าง ๆ หมอโชนที่อยู่มาร่วมโต๊ะด้วยในฐานะแขกของเธอ ส่วนเสือ สิงห์ และแมงปอ สามแสบตัวป่วนประจำบ้านก็ถูกจัดให้นั่งฝั่งตรงข้ามกับป้ารักอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย“วันนี้คงเป็นวันดีมากเลยนะ ทุกคนมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียว” บัวเอ่ยขึ้นพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์ชวนให้ทุกคนบนโต๊ะยิ้มออกมา “โชนสบายดีนะลูก รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันตั้งนานแหนะ”หมอโชนที่กำลังจะตักอาหารให้แทนรักก็หยุดชะงักไป ก่อนจะวางช้อนลงแล้วหันไปตอบรับอย่างนอบน้อมพร้อมกับส่งรอยยิ้มสุภาพไปให้“ผมสบายดีครับคุณแม่ แล้วคุณแม่ล่ะครับ สบายดีนะครับ”คำว่า 'คุณแม่' ที่เขาใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่ขัดเขินเลยแม้แต่น้อย ทำให้แทนรักที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แอบมองค้อนมาใส่เขาแล้วบ่นพึมพำอยู่ในลำคอ แต่บนใบหน้าของเธอก็ยังคงรักษารอ