Todos los capítulos de ฝากใจจนได้รัก: Capítulo 81 - Capítulo 90

หลังจากที่แทนรักและลูกแฝดได้กลับมาพักฟื้นที่บ้าน เช้าวันนี้องศากับลิปดากำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลข้างเตียง ในขณะที่แทนรักเพิ่งตื่นด้วยสีหน้าที่อ่อนเพลียเล็กน้อย เธอขยับตัวไปลูบแก้มของลูกเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองหาสามีทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ พร้อมกับร่างสูงของหมอโชนที่เดินถือแก้วนมจืดร้อน ๆ เข้ามาด้วยรอยยิ้ม“ตื่นแล้วเหรอครับเบบี๋” เขาถามเสียงเบา เพราะกลัวว่าลูก ๆ จะตื่น ก่อนจะวางแก้วนมไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ แทนรัก พลางใช้มือลูบผมของภรรยาอย่างอ่อนโยน“เพิ่งตื่นเลยค่ะ” แทนรักตอบเสียงแหบแห้ง “เมื่อคืนพอป้อนนมเสร็จแล้ว…ลูกหลับไปตั้งแต่ตอนไหนเหรอคะ”“ลูกหลับไปหลังจากที่เบบี๋เผลอหลับได้ไม่นานเองครับ” หมอโชนตอบแล้วหอมแก้มของแทนรักเบา ๆ “ดื่มนมก่อนสิครับ”“ขอบคุณค่ะเบ๊บ”แทนรักกล่าวแล้วยกแก้วนมขึ้นมาจิบช้า ๆ ก่อนที่จะมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น หมอโชนหันไปมอง แล้วพบกับหญิงสาวหน้าตาใจดีคนหนึ่ง แง้มประตูเดินเข้ามาพร้อมถุงของใช้สำหรับเด็กอ่อน“สวัสดีค่ะคุณแทนรัก น้ำเองค่ะ” เธอแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “น้ำมาตามที่คุณแทนรักนัดไว้ค่ะ”“สวัสดีค่ะคุณน้ำ เข้ามาก่อนสิคะ”

วันนี้นั้นเป็นวันแรกในรอบหลายสัปดาห์ที่แทนรักกลับเข้ามาที่บริษัท ภายนอกตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองหลวงไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แต่ภายในจิตใจของแทนรักกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกันอยู่ ทั้งความตื่นเต้น ความกังวล และความคิดถึงบรรยากาศการทำงานที่แสนจะคุ้นเคยแทนรักในชุดเดรสยาวสีขาวสวมทับด้วยเสื้อสูทเข้ารูปสีครีม เดินลงมาจากรถอย่างสง่างาม ในอ้อมแขนของเธออุ้มลิปดาที่เพิ่งจะหลับไปไม่นาน ส่วนองศานั้นกำลังนอนหลับอย่างสบายใจเฉิบในรถเข็นเด็กที่เข็นโดยพี่เลี้ยงประจำตัวอย่างน้ำ“คุณแทนรักถนัดหรือเปล่าคะ ให้น้ำช่วยอุ้มไหมคะ” น้ำเอ่ยขึ้นด้วยความเกรงใจ เพราะเห็นว่าแทนรักต้องถือกระเป๋าอีกหนึ่งใบด้วย“ไม่เป็นไร” แทนรักตอบพร้อมรอยยิ้ม “ช่วยเข็นรถเข็นขององศาไปด้วยก็พอ”น้ำพยักหน้ารับแล้วเข็นรถเข็นตามหลังแทนรักเข้าไปในตึก และทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในล็อบบี้ บีมก็รีบเข้ามาทักทายเธอทันที “สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณรัก ยินดีต้อนรับกลับมาวันแรกนะคะ”“ขอบใจมากบีม” แทนรักตอบด้วยน้ำเสียงที่สดใสและอบอุ่น “สบายดีกันทุกคนใช่ไหม”“สบายดีกันทุกคนค่ะคุณรัก”แทนรักพยักหน้าพลางยิ้มรับแล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์ โดยมีน้ำเข็นรถเข็นตา

แสงสีส้มอ่อน ๆ จากดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าสาดส่องเข้ามาในบ้าน แทนรักกำลังจัดของเล็ก ๆ น้อย ๆ ในห้องนั่งเล่น โดยมีองศากับลิปดาเดินตามไปมาเหมือนลูกเป็ดตัวน้อยที่ตามแม่ต้อย ๆ ตลอดเวลา ทันใดนั้น ก็ได้กลิ่นหอมของอะไรบางอย่างลอยออกมาจากห้องครัว“หืมม~ หอมจังเลยค่ะ เบ๊บทำอะไรเหรอคะ” แทนรักถามเสียงใส พลางจูงมือลูก ๆ เดินเข้าไปในห้องครัว“ผมกำลังจำลองการเป็นซุปเปอร์เชฟอยู่ครับเบบี๋” หมอโชนตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยเหงื่อเล็กน้อยที่ผุดขึ้นตามไรผมและบนจมูกแทนรักจึงเดินนำลูก ๆ เข้าไปใกล้ ๆ แล้วชะโงกหน้าไปดูในกระทะที่หมอโชนกำลังปรุงอาหารอยู่ ภายในนั้นเป็นข้าวผัดไข่ของโปรดลูก ๆ ที่ส่งกลิ่นหอมฉุย“น่ากิงจังเยยฮับ” องศากล่าว“หอมฉุด ๆ อยากกิงแย้วค่ะ” ลิปดาก็ทำจมูกฟุดฟิดด้วยเช่นกัน“ครับ ๆ~ เดี๋ยวเชฟพันแสงจะรีบทำให้เสร็จเลยครับผม จะได้รีบกินให้อิ่มท้องกันเลย”“เย่!!!!”ระหว่างรอหมอโชนทำอาหาร แทนรักก็ยกชามและแก้วออกมาจากกล่องลังที่ยังคงกองอยู่มุมห้องครัว ก่อนจะล้างทำความสะอาดแล้วช่วยนำไปจัดวางบนโต๊ะอาหารให้เรียบร้อย ส่วนองศากับลิปดาก็ช่วยหยิบช้อนส้อมออกมาจากกล่องแล้วส่งให้แม่ แต

หลายวันต่อมาเช้าวันเสาร์ ณ โซนพักผ่อนภายในสนามแข่งรถของแทนคุณ ร้านมินิมาร์ทที่มีสีสันสดใสอย่าง ‘สเปซมาร์ท’ ตั้งตระหง่านอยู่ใกล้ ๆ และภายในร้านก็เต็มไปด้วยสินค้ามากมายเรียงรายบนชั้นวางอย่างเป็นระเบียบ ทั้งขนมขบเคี้ยว เครื่องดื่ม และอุปกรณ์หลายอย่างที่จำเป็นต้องใช้วางอย่างเป็นสัดส่วน ร้านนี้ไม่ใช่แค่ร้านค้าธรรมดา แต่เป็นอาณาจักรเล็ก ๆ ของ เสือกับสิงห์ ที่ริเริ่มขึ้นมาตั้งแต่อายุเพียงสามขวบ“สิงห์ ๆ เสือว่าขนมตรงนี้มันไม่เป็นระเบียบเลยนะ” เสือพูดขึ้นขณะใช้สองมือจัดเรียงซองขนม ในตอนนี้ที่โตขึ้นกว่าน้อง ๆ ทุกคนก็ยังคงมีนิสัยรักความสมบูรณ์แบบไม่เปลี่ยนไป “ดูสิ มันเอียงไปนิดนึง"“ปล่อยมันไปเถอะน่าเสือ วันนี้เรามีภารกิจใหญ่นะ ภารกิจฝึกงานพนักงานใหม่ไง” สิงห์ตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก พลางใช้ผ้าขนหนูเช็ดทำความสะอาดเคาน์เตอร์ สิงห์ในตอนนี้ก็ดูโตมากราวกับพร้อมจะเป็นหนุ่มขโมยหัวใจสาว ๆ แล้วพูดจบเสียงหัวเราะคิกคักก็ดังขึ้นจากด้านหลังเคาน์เตอร์ เมื่อแมงปอกำลังหยิบกล่องลังที่วางอยู่บนชั้นแล้วปีนขึ้นไปยืนบนเก้าอี้เพื่อเตรียมจัดมันบนชั้นวาง ผูกผ้ากันเปื้อนสีฟ้าตัวเล็ก ๆ และสวมหมวกแก๊ปของพนักงานสเปซมาร์

ไม่กี่วันต่อมา เช้าวันหนึ่งที่บ้านของหมอโชน บรรยากาศรอบ ๆ บ้านในวันนี้ดูจะเงียบสงบผิดปกติ เพราะองศาและลิปดาในวัยสองขวบกว่ากำลังอยู่ในช่วงที่พ่อและแม่ของทั้งคู่เริ่มจะวุ่นวายกับการเตรียมเอกสารและติดต่อเรื่องการเข้าเรียนชั้นอนุบาลในโรงเรียนเดียวกับเสือ สิงห์ และแมงปอ ซึ่งทั้งคู่จะเริ่มเข้าเรียนเมื่ออายุครบสามขวบ ทำให้วันนี้แทนรักกับหมอโชนใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องส่วนตัว“ยิปดาว่าเยาจะเย่นไยกังดี” องศาถามน้องสาวฝาแฝด ขณะนั่งพิงพนักโซฟาตัวใหญ่แล้วทิ้งตัวอย่างเซื่องซึมลิปดาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะตอบ “ก็เย่นไปหมดแย้วนี่นา” พูดพลางก้มลงมองกองของเล่นที่พี่เลี้ยงเพิ่งจะเก็บไปวางไว้ที่มุมห้อง “บล็อกก็ต่อแย้ว ตุ๊กตาก็แต่งตัวแย้ว วิ่งเย่นในบ้านก็วิ่งจนเหนื่อยแย้ว”“ใช่ คุงพ่อกับคุงแม่ก็เอาแต่คุยกับโทฉับ” องศาบ่นอุบอิบ พลางเหลือบมองประตูห้องทำงานของพ่อกับแม่ที่ถูกแง้มไว้ส่วนน้ำที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ก็กำลังพยายามจะคิดเกมใหม่ ๆ มาเล่นกับเด็ก ๆ แต่เธอก็รู้สึกว่าวันนี้ตัวเองหมดมุกจะเล่นด้วยจริง ๆ แล้ว เพราะตั้งแต่เช้าจนถึงเกือบเที่ยง เธอก็พาเด็ก ๆ เล่นมาแล้วเกือบทุกอย่าง“อืมม...พี่ก็คิด