Todos los capítulos de ฝากใจจนได้รัก: Capítulo 51 - Capítulo 60

เมื่อนับรวมเวลาตามความเป็นจริงแล้ว แทนรักก็ใช้เวลาเดินทางไปถึงสิบสี่ชั่วโมงเต็ม ๆ ก่อนที่เครื่องบินก็ค่อย ๆ ลดระดับลง แทนรักที่นอนหลับไม่สนิทก็เพิ่งจะสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา เธอลืมตามองลงไปเห็นแสงไฟระยิบระยับของมหานครปารีสที่ดูสวยงามราวกับภาพวาด ท้องฟ้าที่นี่เริ่มมีสีส้มอ่อน ๆ จากแสงอาทิตย์ที่กำลังจะตก เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาราว ๆ เกือบหกโมงเย็นแล้วในกรุงปารีสเครื่องบินลงจอดที่สนามบินชาร์ล เดอ โกลล์ (Charles de Gaulle Airport) ในเมืองใกล้กรุงปารีสอย่างนุ่มนวล แทนรักสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเริ่มต้นชีวิตในอีกซีกโลกหนึ่ง และเมื่อประตูเครื่องบินเปิดออก อากาศที่เย็นยะเยือกของช่วงปลายปีก็ปะทะเข้ากับใบหน้าของเธอทันที ทำให้รู้ว่าฤดูหนาวของที่นี่ได้มาถึงแล้วจริง ๆ แม้เวลานี้จะไม่ได้หนาวจนมีหิมะตก แต่ก็หนาวมากพอที่เสื้อโค้ตตัวหนาจะช่วยให้ร่างกายเธออบอุ่นขึ้นมาได้“ใส่เสื้อโค้ตหนา ๆ ยังหนาวขนาดนี้…ดีนะที่หยิบติดมาสองตัว” แทนรักพูดพลางลูบแขนตัวเองไปด้วยบรรยากาศภายในสนามบินเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายเชื้อชาติที่ต่างก็ดูเร่งรีบกับการเดินทาง แทนรักเดินไปตามทางเดินที่กว้างขวาง

ภายในร้านอาหารฝรั่งเศสสุดหรูที่ตั้งอยู่ใจกลางกรุงปารีส บรรยากาศอบอวลไปด้วยความโรแมนติกที่ชวนให้เคลิบเคลิ้ม แสงไฟสลัวสีเหลืองนวลจากโคมไฟระย้าคริสตัลที่ประดับอยู่บนเพดาน สะท้อนกับแก้วไวน์แดงที่วางอยู่บนโต๊ะ เสียงดนตรีสดที่ดังคลอเบา ๆ จากแซกโซโฟนที่บรรเลงโดยนักดนตรีฝีมือดีเป็นจังหวะที่นุ่มนวลชวนฝัน ผสมผสานกับเสียงกระซิบกระซาบของคู่รักที่กำลังเพลิดเพลินกับอาหารมื้อค่ำ ทำให้ค่ำคืนนี้ดูพิเศษและน่าจดจำยิ่งกว่าที่เคยในมุมหนึ่งของร้าน แทนรักก็กำลังนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหมอโชน ถึงแม้อากาศจะหนาวแต่เมื่อเข้ามาในร้านก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย ผมยาวสลวยของเธอจึงถูกเกล้าขึ้นอย่างเรียบง่าย เผยให้เห็นต้นคอระหง และใบหน้าสวยหมดจดที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบาขณะเดียวกันแทนรักก็รู้สึกได้ถึงสายตาคู่คมสีเข้มที่จับจ้องเธออยู่ไม่ขาด เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไป“มีอะไรหรือเปล่าคะ” แทนรักเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ที่ปรากฏบนริมฝีปากอิ่มของเธอหมอโชนละสายตาจากเมนูอาหารตรงหน้าแล้วส่งรอยยิ้มกลับมาให้เธอ “เปล่าครับ ผมแค่มองเบบี๋เฉย ๆ”“มองอะไรคะ”แทนรักก้มหน้างุด พวงแก้มขึ้นสีระเรื่อคล้ายกลีบกุหลาบแรกแย้ม หมอโช

หลังจากที่หมอโชนได้ส่งเธอถึงปลายทางแห่งฝั่งฝันเรียบร้อยแล้วหนึ่งรอบ เขาก็ค่อย ๆ ผละออกมายืนหว่างขาของเธอแล้วโน้มตัวไปป้อนจูบหวานอีกครั้งบนริมฝีปากอวบอิ่มแต้มสีแดงเข้มดูสวยงาม มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนกอบกำรอบคอระหงขาวของเธอไว้ ออกแรงรัดเบา ๆ แล้วตะบี้ตะบันกดจูบแนบแน่นลงไปยิ่งขึ้นสลับกับงับดึงริมฝีปากของเธอ จนริมฝีปากของเขาเองก็เปื้อนสีแต้มนั้นจนดูเลอะเทอะเปรอะออกมาที่มุมปากหมอโชนค่อย ๆ ผละหน้าออกมามองโดยที่มือยังคงกำรอบคอของแทนรักไว้ แทนรักปรือตามองเห็นรอยลิปสติกของตัวเองเลอะบนริมฝีปากเขาแล้วก็ขยับมือขึ้นไปใช้นิ้วเกลี่ยเช็ดรอยเปื้อนออกให้เบา ๆ พร้อมช้อนตามองอ้อยอิ่ง มืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็ขยับเลื่อนมาถูคลึงเบา ๆ เหนือส่วนกลางลำตัวของเขาใต้ร่มผ้าของชั้นในตัวบางอย่างเชื่องช้า เพราะตั้งใจจะเร้าอารมณ์ของชายตรงหน้าอย่างเต็มที่“มันดันสู้มือฉันจะแย่แล้วนะคะ”เธอเอ่ยยั่วเย้าอย่างอารมณ์ดี ดวงตาช้อนมองออดอ้อนออเซาะอย่างจงใจ พลันฝ่ามือด้านล่างนั้นก็ค่อย ๆ ขยับซุกซน สอดนิ้วเกี่ยวรั้งชั้นในตัวบางนั้นร่นลงจนส่วนแข็งขืนเด้งดีดออกมานอกร่มผ้าในทันที ดวงตากลมโตจากที่ช้อนมองก็เลื่อนลงมองส่วนล่างของคนตรงหน

“เบบี๋ดูหมดแรงยิ่งกว่าผมอีกนะครับ”เสียงทุ้มของหมอโชนว่าขึ้นมาในตอนที่วางร่างบางในอ้อมแขนของตัวเองลงยืนบนพื้นในส่วนของโซนทำครัว เขาจับตัวแทนรักให้หันหน้ามาประจัญกัน พร้อมกับโน้มตัวก้มลงซุกไซ้ปลายจมูกคมสันโด่งกับซอกคอขาวที่ยังคงระสีไว้ จากร่องรอยที่ทำไปเมื่อหลายยกหลายรอบที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ แทนรักขยับแขนโอบคอเขาหลวม ๆ เอียงใบหน้าและเชิดขึ้นให้คอระหงนี้ตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์“เหรอคะ แต่ฉันยังไหวอีกทั้งคืนเลยนะ”เธอว่าพลางขยับเลื่อนมือลงมาเป็นทาบทับบนอกแกร่งของหมอโชนไว้อย่างเบามือ เงยมองตาก่อนจะออกแรงดันให้เขาเป็นฝ่ายที่ขยับมายืนพิงเคาน์เตอร์ครัวแทน ริมฝีปากเปรอะลิปสติกป้อนจูบไปตามเรือนกาย แผงอก ไหปลาร้า และลาดไหล่แกร่งของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเมียดละไม สลับขบกัดดูดดุนทำรอยสีเข้มไว้ไปทั่วราวกับลูกแมวแสนซนที่หมายจะตีตราเป็นเจ้าของชายผู้นี้ตลอดไปแทนรักค่อย ๆ ขยับถอยหลังแล้วค้ำดันตัวเองขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว จงใจอ้าขาออกเล็กน้อยพอให้เห็นส่วนอ่อนไหวเผยออกมาถึงความแดงและเยิ้มฉ่ำจากหยดน้ำที่ยังไม่ถูกเช็ดทำความสะอาดเลยสักครั้ง“มานี่สิคะ”เสียงหวานว่าพร้อมกับกระดิกนิ้วเรียกชายที่อยู่ตรงข้ามก

นับตั้งแต่วันนั้น การใช้เวลาด้วยกันถึงสองเดือนในกรุงปารีสของแทนรักและหมอโชนก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการเรียนในคอร์สระยะสั้นที่แทนรักตั้งใจมาเรียนที่นี่ เธอลุกจากเตียงด้วยท่าทางที่ดูสดใสกว่าปกติ เพราะวันนี้เธอจะได้เรียนเพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้น และหลังจากนี้ก็จะได้ใช้เวลาทั้งหมดกับหมอโชนอย่างเต็มที่ ก่อนที่พวกเขาจะเดินทางกลับประเทศไทยในคืนนี้หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว เธอก็มานั่งมองสำรวจตัวเองในกระจก เธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวสบาย ๆ คู่กับกางเกงยีนส์ขาตรงสีอ่อน ผมยาวสลวยถูกมัดรวบไว้เป็นหางม้าอย่างเรียบง่าย เธอดูสดชื่นและมีชีวิตชีวาผิดจากทุกวัน ก่อนสายตาจะเลื่อนไปมองหมอโชนที่ยังคงนอนหลับอย่างสบายกายอยู่บนเตียง“ตื่นได้แล้วค่ะเบ๊บ” เธอเรียกด้วยเสียงกระเซ้าเย้าแหย่ “วันนี้หลังจากฉันเรียนเสร็จแล้วเราจะไปเที่ยวกันก่อนกลับนะคะ”หมอโชนลืมตาขึ้นมามองเธออย่างงัวเงีย ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของแทนรัก “ไม่อยากขยับตัวไปไหนเลยครับ อยากใช้เวลาอยู่กับเบบี๋นาน ๆ”แทนรักหัวเราะออกมาเบา ๆ “อย่าเพิ่งอ้อนน่า~ เดี๋ยวฉันจะไปเรียนสายเอานะคะ... แล้วก็จะ