All Chapters of ฝากใจจนได้รัก: Chapter 1 - Chapter 10

“สามสิบเอ็ดแล้วนะรัก”เสียงของ บัว เอมมาลิน เอ่ยขึ้นเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน จนแทนรักชินชาเสียแล้ว เพราะตั้งแต่ที่อายุของเธอเริ่มก้าวเข้าสู่เลขสามต้น ๆ คำพูดมากมายในทำนองเดียวกันนี้ก็กลายเป็นคำพูดประจำบ้านที่จะดังขึ้นทุกครั้งเมื่อแม่ของเธอนึกได้“ค่ะ” ทว่าแทนรักก็ทำเพียงส่งเสียงขานรับตอบกลับไปเบา ๆ เท่านั้นในขณะที่สายตาคู่สวยยังคงจดจ่ออยู่กับแบบร่างชุดชั้นในคอลเลกชันใหม่ล่าสุดที่เธอกำลังตั้งใจว่าจะใช้เปิดตัวเพื่อขยายแบรนด์ EMMALINE เข้าไปสู่ตลาดแฟชั่นอื่น ๆ อีกหลายอย่าง ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า และรองเท้าสำหรับหญิงสาวในวัยสามสิบเอ็ดปีอย่างแทนรักนั้น ชีวิตการทำงานของเธอก็นับว่าเดินทางมาแทบจะถึงจุดสูงสุดในอาชีพแล้ว เธอเป็นถึงดีไซเนอร์สาวสวยที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถมากมายหลายด้าน และยังนั่งแท่นเป็นผู้บริหารของ Emmaline Public Company Limited ที่มีมูลค่ามหาศาลอีกด้วย ความสำเร็จในหน้าที่การงานนั้นทำให้เธอไม่เคยรู้สึกขาดหายหรือโหยหาต้องการสิ่งอิ่นใดทั้งสิ้น แต่สิ่งที่ผู้เป็นแม่ของเธอคอยเฝ้าย้ำเตือนอยู่เสมอก็คือ เรื่องของชีวิตคู่“แต่คุณมีแฟนแล้วนะรัก”บัวเอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าลูกสาวของเธอ

ร่างสูงของชายหนุ่มผลักแทนรักลงเตียงอย่างรีบร้อน แล้วคร่อมทับร่างของเธออยู่ด้านบนอย่างอดทนไม่ไหว หัวใจของเขาเต้นรัวแรงด้วยความตื่นเต้นปนกับความสงสัยใคร่รู้ว่าคนตรงหน้าของเขาจะออกลวดลายมีลีลายังไงบ้าง เสียงงึมงำเบา ๆ เริ่มเล็ดลอดออกมาจากลำคอของแทนรักที่เมาแอ๋ ตามด้วยเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าที่กำลังถูกถอดออกทีละชิ้น ยิ่งทำให้จินตนาการของเขาเตลิดไปไกลถึงไหนต่อไหนความร้อนรุ่มเริ่มแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย ความต้องการที่ถูกจุดประกายขึ้นก่อนหน้านี้มันยังไม่มอดดับลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้นเมื่อรู้ว่าอีกไม่นานนี้เขาจะได้ครอบครองเรือนร่างอันงดงามของเธอคนนี้ เป้ากางเกงของเขานูนเด่นขึ้นมาอย่างไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป บ่งบอกถึงความพร้อมรบของแก่นกายที่ซ่อนอยู่ภายในชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลมหายใจเริ่มติดขัด“คุณ…แน่ใจแล้วใช่ไหมครับ เพราะผม… จะทนไม่ไหวจริง ๆ แล้วนะ” น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือเล็กน้อย เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ใกล้จะปะทุออกมาเต็มที“งั้นจะมัวรออะไรอยู่ล่ะคะ”สิ้นเสียงหวานใสที่เล็ดลอดออกมา ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าเลยแม้แต่วินาทีเดียว ภาพใบหน้าอัน

เสียงหอบกระเส่าเร่าร้อนยังคงลอยดังอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณห้องสี่เหลี่ยมของโรงแรมแห่งนี้ หลังจากบทบรรเลงเร่าร้อนรอบแรกจบไป ความรู้สึกภายในของทั้งสองกลับยังคงโหยหากันและกัน และปะทุราวกับเป็นภูเขาไฟรอวันระเบิดลาวาที่คับคั่งออกมาได้ทุกเมื่อ“คุณดู... ไม่เหนื่อยเลยนะ"ชายหนุ่มเอ่ยถามเย้าหยอกก่อนจะพ่นลมยาว ๆ ออกมา หลังเสร็จสมไปยกหนึ่งแต่ก็ยังรู้สึกไม่พอใจเสียสักทีกับราตรีนี้ และในใจลึก ๆ ก็เดาว่าคนงามตรงหน้าจะมีความคิดเฉกเช่นเดียวกัน เพราะถ้าหากปล่อยให้เธอหลุดมือไป ก็คงนับว่าเป็นเรื่องน่าเสียดายน่าดู“คุณเองก็ด้วยนี่คะ"เสียงหวานของแทนรักตอบกลับขณะนอนค้ำศอกอยู่กลางเตียงมองเขา รอยยิ้มหวานคลี่ส่งให้ชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมขยับเคลื่อนตัวนั่งแล้วเอื้อมมือไปแตะไล้ปลายนิ้วเย็น ๆ ตามหน้าท้องลอนเปลือยเปล่าอย่างจงใจยั่วเย้าเจ้าของร่างกำยำที่ถูกออดอ้อนเช่นนั้นจากแมวสวาทสาวตรงหน้า มีหรือที่จะทนเก็บอารมณ์ราคะไว้ได้อีกต่อไปชายหนุ่มขยับไปช้อนตัวอุ้มคนบนเตียงให้เปลี่ยนไปนั่งบนโซฟานุ่มตัวยาว คุกเข่าลงตรงหน้าแล้วเลื่อนท่อนแขนแกร่งทั้งสองสอดเข้าใต้เรียวขาขาวแล้วอ้อมล็อคต้นขาไว้ ออกแรงรั้งให้ก้นเนียนเลื่อนขยับมาห

หลังบทสนทนาแสนวาบหวิวนั้นสิ้นสุดลง แทนรักก็คลี่ยิ้มรับออกมาอย่างนึกชอบใจกับคนตรงหน้าของเจ้าหล่อนเอง สองแขนเรียวขยับโอบรอบคอแกร่งไว้หลวม ๆ แล้วรั้งเข้ามาให้ขยับประชิดตัว แนบสองเต้ากลมสวยเข้ากับอกราบแกร่ง แล้วใช้มือข้างหนึ่งเชยคางเขาให้เงยขึ้นมองสบตาคู่งามของเจ้าหล่อนเองทั้งสองต่างมองสบตากันและกันโดยไม่พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดก็ไม่อาจทานทนต่อแรงดึงดูดของกันและกันได้ไหว ริมฝีปากที่เพิ่งจะต่อล้อต่อเถียงกันไปก็ประกบเข้าหากันราวกับมีพันธะดูดดึง เข้าหากันเสียจนทำเอารู้สึกว่าไม่อยากจะแยกจากกันไปแม้แต่น้อยทั้งในตอนนี้หรือทั้งคืนนี้“อึก อืมม...”“อื้อ!...”เสียงครวญครางฮือในลำคอดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงจุ๊บจ๊วบสอดประสานกัน ริมฝีปากอุ่นทั้งสองที่ประกบเข้าหาจากที่ป้อนจูบก็เริ่มรุกล้ำกันและกันมากขึ้น เปลี่ยนเป็นขบกัด ดูดดึงริมฝีปากกันไปมาจนเปลี่ยนสีเป็นแดงเข้มขึ้น แม้แต่ริมฝีปากที่แต้มสีชาดของแทนรักเอง ถึงจะไม่เห็นว่าแดงขนาดไหนแต่ความเต่งบวมก็เผยให้เห็นได้ชัดพอสมควรแทนรักค่อย ๆ ผละใบหน้าออกมาพร้อมกับริมฝีปากที่ถูกขบก็ยืดออกจนหลุดพ้นจากคมเขี้ยวนั้น เธอแลบแตะปลายลิ้นเลียริมฝีปากของเขาทิ้งท้าย

เมื่อภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นหวนกลับมาฉายวนซ้ำ ๆ อย่างชัดเจนทุกท่วงท่าอยู่ในห้วงความคิดของแทนรักอย่างรวดเร็วและไม่อาจห้ามได้ ก็ทำให้ความร้อนผะผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของเธอ ตั้งแต่เส้นผมที่ปกคลุมอยู่บนศีรษะจรดปลายเท้าของเธอ เพียงแค่ปลายนิ้วของคนตรงหน้าสัมผัสแตะต้องตรงนั้นทีตรงนี้ที มันก็ยากเหลือเกินที่จะทำให้ความทรงจำที่แทนรักตั้งใจจะลืมเลือนไปให้สิ้นวนกลับมาตอกย้ำหนักกว่าเก่าคืนนั้นมันเป็นคืนที่เธอเมามายมากแต่ยังมีสติดีอยู่ในตอนแรก และการร่วมเตียงกับชายแปลกหน้าคนนั้นเพียงแค่ชั่วข้ามคืนมันก็เป็นความสมัครใจของเธอเอง ถึงแม้เธอจะถูกความต้องการอันเร่าร้อนเข้าครอบงำก็ตาม คืนนั้นที่เธอตกเป็นของชายหนุ่มนิรนามที่เพิ่งพบกันไม่กี่นาที เธอก็คิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความสนุกชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้นแต่เมื่อได้สติในเช้าวันต่อมานั้น แทนรักก็รีบลุกขึ้นแต่งตัว เก็บข้าวของของตัวเองแล้วควักเงินแบงค์สีเทาหลายใบออกจากกระเป๋าโดยไม่ทันได้นับด้วยซ้ำ เพราะเธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่เธอใช้เวลาร่วมเตียงด้วยทั้งคืนนั้นเป็นใครมาจากไหน และเพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม แทนรักก็รีบเดินหนีออกมาจากห้องพักของโรงแรมโดยไม่แม้แต่จะห