Semua Bab ถ้าฉันเป็นเขา: Bab 21 - Bab 30

EP 20คนตัวเล็กหน้าแดงจนต้องก้มหน้างุด เธอไม่ได้พูดอะไรออกมา แม้แต่รอยน้ำตาจากที่เคยมีตอนนี้ก็หายไปแล้ว ผมไม่อยากให้เธอร้องไห้กับเรื่องแบบนี้ ผมอยากลบรอยมัน ลบทุกที่ทุกส่วนที่มันเคยสัมผัสคนของผมเอาล่ะ ผมจะไม่เร่งเร้าอะไรน้องพลอยทั้งนั้น ผมอยากให้เธอตัดสินใจเอง ผมยอมเป็นตัวเลือกให้เธอเอง ถ้าเธอยังเลือกมัน ผมก็จะเป็นฝ่ายถอย แต่ถ้าเธอเลือกผม เธอจะไม่มีวันได้เจอกับอะไรอย่างที่เธอเจอมาตลอดอย่างแน่นอน"หายเจ็บแขนแล้วเหรอคะ"เออ ... ลืมเจ็บแขนเลย ผมรีบแสร้งส่งเสียงร้องเจ็บออกมาให้เธอได้ดูแล อันที่จริงเจ็บเจิบอะไรไม่มีหรอก เจ็บเดียวที่ผมมีคือเห็นเธอเป็นของคนอื่น แต่ตอนนี้ผมไม่ยอมแล้วครับ"โอ้ยยย !! เจ็บตรงนี้"ผมจับมือเล็กของน้องพลอยให้จับที่ต้นแขนล่ำๆ ของผม น้อยพลอยมือสั่น หน้าแดง อีกแล้ว ทำไมน่ารักจังวะ ถ้าตรงนี้ไม่ใช่ในมหาลัย ผมก็คงจับเธอกดมันตรงนี้แหละ"ชะ ... ช่วยใส่เสื้อก่อนได้ไหมคะ""ไม่ใส่ มีไรปะ""กวนประสาท""ทำไมอะ เห็นแล้วมันอดใจไม่ไหวเหรอ""หลงตัวเอง"เธอไม่มองหน้าผมเลยครับ เอาแต่ก้มหน้า จริงๆ ผมวางมือไว้บนศีรษะทุยเล็กของเธอเบาๆ ผู้หญิงผมยาวประบ่าก็น่ารักไม่เบาเลยนะครับผมมองเธอเ

EP 22- หนึ่งสัปดาห์ต่อมา -ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันไม่เจอพี่เขมเลย เขาหายไปเลย หายไปเหมือนกับว่าเรื่องระหว่างเราไม่เคยเกิดขึ้นฉันจิตใจว้าวุ่น ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็นึกถึงเขาเสมอ ไม่ว่าจะหันไปทางไหน ปกติฉันต้องมีเขา ฉันต้องเจอเขา ตอนนี้ฉันห่อเหี่ยวไม่มีจิตใจจะทำอะไรเลย"เป็นอะไรคะ""พี่เขมไปไหนคะ ไม่เจอมาเป็นอาทิตย์แล้ว"ฉันถามพี่ตั้มออกไปโดยลืมนึกถึงว่าพี่ตั้มจะรู้สึกยังไง แต่พี่ตั้มก็ไม่ได้แสดงอะไรออกมา เขาวางมือไว้บนศีรษะทุยเล็กของฉันพร้อมกับระบายยิ้มออกมา"พี่ตั้มว่าพลอยติดไอ้เขมมากเกินไปแล้วนะ ห่างๆ มันหน่อยก็ดี"ฉันเนี่ยนะ ติดพี่เขม ก็แค่ไม่เห็นหน้าแล้วนึกถึง ก็แค่หันไปทางไหนไม่เจอแล้วมันเคว้งคว้าง ก็แค่นึกถึงกลิ่นที่เคยสูดดม ก็แค่นึกถึงสัมผัส ก็แค่นึกถึงความเอาใจใส่ ก็แค่ ..."ปกติพลอยจะเจอพี่เขมตลอด พอมาเจอพี่ตั้มพลอยเลยรู้สึกแปลกๆ ค่ะ""ต่อไปนี้ จะไม่มีมันแล้วนะ ข้างตัวพลอย จะมีแต่พี่ตั้มนะคะ"พี่ตั้มกดจูบลงที่หน้าผากมนของฉันเบาๆ ทั้งๆ ที่มันทั้งอ่อนนุ่ม และอ่อนโยน แต่ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกอะไรเลยนะ มันต้องเป็นสัมผัสที่ฉันโหยหาสิ"ค่ะ"ฉันยิ้มตอบ พร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมากดเข้า

EP 24นะ ... น้ำเสียงที่ฉันคิดถึง ใช่เขาแน่ พี่เขมของฉัน เขาอุ้มฉันเหมือนลูกลิงที่เกาะท้องแม่ลิง ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จนเต็มปอดราวกับว่าโหยหาเขามาตลอดหลายสัปดาห์"พะ ... พี่เขมใช่ไหม"" ... ""พี่เขมใช่รึเปล่า"ฉันถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่รู้สึกว่าบั้นท้ายของฉันมันเย็นๆ โหวงเหวงยังไงไม่รู้ก็ท่าที่เขาอุ้มฉันน่ะมันส่งผลให้เดรสสั้นของฉันร่นขึ้นมาจนเหนือเอวคอดสองมือแกร่งประคองบั้นท้ายของฉันเอาไว้อย่างเต็มมือ แต่ฉันไม่สนใจอะไรแล้ว ฉันซบใบหน้าลงบนบ่าแกร่งของเขาอยู่อย่างนั้น"พี่เขม~ หายไปไหนมา"" ... "แกร่ก ~พี่เขมพาฉันเดินขึ้นไปชั้นสองของคลับเปิดประตูไม้บานใหญ่สีขาวแล้วพาฉันเดินเข้าไปข้างในนั้น ชั่วเวลาแค่ไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงพิธีกรชายพูดขึ้นพร้อมกับไฟที่สว่างขึ้นเรื่อยๆ"ขออภัยในความผิดพลาดด้วยนะครับ ตอนนี้ทางคลับเรากลับมาให้บริการเหมือนเดิมแล้วเชิญทุกคนสนุกกันได้อย่างเต็มที่เลยครับ"ฉันรีบผละตัวออกมามองหน้าของผู้ชายที่อุ้มฉันไว้ว่าใช่คนที่ตรงกับความคิดของฉันหรือเปล่าตึกๆ ตึกๆ ตึกๆหัวใจของฉันมันสั่น ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปปั้นที่ฉันคิดถึง อีกทั้งร่างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ

EP 26ผมจ้องหน้าผู้หญิงที่ผมคิดจะตัดใจจากเธอหลายต่อหลายครั้ง เพิ่งเข้าใจคำว่ามูฟออนเป็นวงกลมมันเป็นยังไงผมเฝ้ามองเธอมาตลอดหลายสัปดาห์เธออยู่กับไอ้ตั้มเพื่อนผมมาตลอด และผมก็เฝ้ามองเธอมาตลอดเหมือนเดิม มันเหมือนกับว่าผมกลับมาจุดเดิม คือต้องคอยเฝ้ามองเธอเท่านั้นผมแอบไปที่คอนโดทุกวัน เฝ้ามองดูไฟในห้องของเธอ โชคดีที่น้องพลอยของผมไม่พาไอตั้มขึ้นห้องไปทับรอยผม ผมทำอย่างนี้มาทุกๆ วัน จนวันนึงผมโป๊ะแตกผมไปที่คอนโดเธอเหมือนเดิมในทุกครั้ง เห็นไฟให้ห้องของเธอปิดอยู่ ผมก็ชะล่าใจลงจากรถมาสูบบุหรี่ แต่แล้วสายตาของผมก็ปะทะกับใครบางคนที่ซื้อของอยู่ในร้านค้าใต้คอนโด ผมนิ่งไปสักพัก ก่อนจะเบนสายตาไปอีกทางแล้วกลับช้ำกว่าเดิม เมื่อสายตาของผมก็ไปปะทะเข้ากับสายตาของไอ้ตั้มที่มองผมมาเช่นกันผมรีบกลับขึ้นรถแล้วขับหนีออกมา หัวใจของผมมันทรมาณ เมื่อตอนที่มองกระจกหลังแล้วเห็นคนตัวเล็กวิ่งตามรถผมจนเป็นบ้าเป็นหลัง ผมอยากจอดแล้ววิ่งไปอุ้มเธอพาดบ่าเอาเธอมากักเก็บไว้คนเดียว แต่ !!! เธอไม่ได้รักผมมันบีบหัวใจเหลือเกินครับ ที่ต้องเห็นคนที่ตัวเองรักวิ่งตามเราแบบนี้ ผมนี่มันเป็นผู้ชายที่ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ เมื่อผมเลี้ยวรถอ

EP 28ฉันค่อยๆ ลืมตามองออกไปรอบๆ ห้องที่ไม่คุ้นเคย ที่นี่ไม่ใช่คอนโดของพี่เขม แต่เป็นห้องที่อยู่บนคลับซึ่งปัจจุบันนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าพี่เขมมีความเกี่ยวข้องยังไงกับคลับนี้ ตอนนี้ร่างกายของฉันรู้สึกปวดร้าวอย่างหนักโดยเฉพาะที่ใจกลางความเป็นสาวที่ถูกแฟนหนุ่มหมาดๆ ใช้งานอย่างไม่หยุดพักฉันนอนหนุนแผงอกของพี่เขมอยู่โดยที่คนข้างๆ ฉันยังนอนหายใจอย่างสม่ำเสมอ ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอีกครั้ง ในห้องพี่เขม มีแต่รูปของพี่เขม กับพี่ตั้ม และเพื่อนๆ ของเขาเต็มไปหมด ไม่อยากจะคิดเลยว่าฉันกำลังจะทำให้เพื่อนที่คบกันมานานหักกันเหรอเนี่ยสาเหตุที่ฉันตัดสินใจจะปล่อยพี่ตั้มไป เพราะก่อนหน้านี้เขามาส่งฉันที่คอนโด แล้วก็หายไปสักสองสามชั่วโมงได้ หลังจากนั้นฉันก็เห็นว่าเขาลืมกระเป๋าเงินเอาไว้ในกระเป๋าสะพายข้างของฉัน ฉันโทรหาเขาเป็นสิบๆ สายเขาไม่รับ ฉันเลยเปิดแอพพลิเคชั่นค้นหาตำแหน่งของเขา มันไปขึ้นที่โรงแรมแห่งหนึ่งแถวอุดมสุขฉันตัดสินใจออกไปตามจีพีเอส และก็เจอเขาเดินลงมาจากโรงแรมกับผู้หญิงคนหนึ่งในสภาพที่ดูก็รู้ว่าทำอะไรกันมา แต่ที่ฉันยังไม่ตัดในทันที เพราะว่าฉันต้องการจะจับเขาแบบมีหลักฐาน จะได้ดิ้นไม่หลุด พ