Alle Kapitel von ถ้าฉันเป็นเขา: Kapitel 41 – Kapitel 50

EP 40ฉันใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และสงบสุขกับพี่เขมมาได้สองสามวัน และวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียน ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันกับพี่เขมเราเรียนรู้ซึ่งกัน และกันมาโดยตลอดมา เราไม่เปลี่ยนให้ใครเป็นแบบที่เราต้องการ เราแค่ต่างฝ่ายปรับเข้าหากันมากขึ้นโดยไม่ทิ้งตัวตนของตัวเองอย่างเช่น ฉันรักในการแต่งตัว จากเดิมที่พี่เขมไม่ชอบใจ และจ้องแต่จะให้ฉันเปลี่ยน แต่ตอนนี้เราเดินกันคนละครึ่งทางคือ พี่เขมบอกว่าฉันแต่งตัวได้ แต่ขอแค่เป็นตอนที่อยู่กับเขาเท่านั้นโดยให้เหตุผลว่าถ้าไม่ได้อยู่กับเขา เขาไม่สามารถดูแลฉันได้ แต่ถ้าอยู่กับเขาถ้าจะเกิดอะไรขึ้นมาเขาดูแลฉันได้แน่ๆ และฉันคิดว่ามันก็แฟร์นะเพราะส่วนใหญ่ฉันก็ใช้เวลาอยู่กับพี่เขมมากกว่าเพื่อนของฉันอีก"ยัยพลอย วันนี้พ่อทูลหัวของแกจะมารับปะ""มาดิ มีอะไรเหรอ""ฉันว่าจะขอติดรถไปลงหน้ามอด้วยได้ไหมอ่า""แล้วรถแกละ""ซ่อม"ยัยพิมพ์มาดาท่าทางลุกลี้ลุกลนราวกับกำลังพยายามหนีใคร นางเป็นแบบนี้มาพักใหญ่ๆ แล้วจนฉันเนี่ยอดรนทนไม่ไหวต่อมเผือกมันกระตุกดิ๊กๆ จนสั่น และไม่ใช่แค่ฉัน ฉันว่าเพื่อนฉันอีกสองตัวก็คงมีอาการเดียวกัน"แกเป็นหนี้ใครเขาแล้วหนีมารึเปล่าเนี่ย"ฉันถามออก

EP 42ผมมองมีนาที่ยืนกำหมัดแน่นเธอคงคิดว่าผมมันโง่ถึงไม่รู้ว่าวันๆ เธอไปมีอะไรกับใครมาบ้าง เรื่องที่ผมโง่ มันคงเป็นเรื่องที่ผมโง่เชื่อเธอ เธอบอกว่าเธอกินยาคุมแต่ใครจะไปรู้ว่านังงูพิษนี่มันจะหลอกผม"ตั้ม ทำไมถึงพูดอย่างนี้""เธออย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอไปไหนมาบ้าง ไอ้พวกที่เธอไปเอาๆ มันก็เพื่อนฉันทั้งนั้น เรื่องของเธอมันฉาวโฉ่ยิ่งกว่าปลาเน่าเสียอีก"ผมระเบิดอารมณ์ใส่มีนาคู่ขาของผม ผมไม่เอาเธอแล้วครับ ตอนนี้ผมต้องการแค่พลอยคนเดียวเท่านั้น ผมสัญญา ผมสาบาน ว่าผมจะเป็นคนใหม่ที่รัก และซื่อสัตย์กับเธออย่างแน่นอน ผมจะต้องดีกว่าไอ้เขมให้ได้"เลิกโง่ สักทีเถอะคะตั้ม อีพลอยมันสวมเขาให้คุณ มันเอาเพื่อนคุณทำผัวไปแล้วใครๆ ก็รู้""ฉันไม่สนหรอกนะ ว่าพลอยจะเคยผ่านอะไรมา ฉันต้องการแค่พลอยเท่านั้น ฉันไม่แคร์อะไรทั้งนั้น ต่อให้ต้องเสียอะไรฉันก็ไม่สน"ที่ผมพูดไปมันจริง แต่เหมือนกับว่ามันยิ่งทำให้ผู้หญิงตรงหน้าของผมโมโห เธอกำหมัดแน่นกว่าเมื่อกี้ น้ำตาไหลคลอเบ้าแต่อย่าคิดว่าผมสงสาร ผมไม่สงสารเธอเลยสักนิด"งั้นมีนจะพูดให้คุณฉลาดขึ้น เมื่อวานมีนไปหาอีพลอยมา ไปบอกมันว่ามีนกำลังท้อง มันไม่กลับมาหาคุณแล้ว มันไม่

EP 44ผมจำต้องวกรถกลับไปหาคนที่โทรมาด้วยอารมณ์หงุดหงิด ยังไงผมก็ยังมีความเป็นคนอยู่แหละครับ เด็กในท้องแม้จะไม่รู้ว่าใช่ลูกผมหรือเปล่าแต่ตอนนี้ผมก็ต้องดูแลเด็กในท้องให้ดีที่สุด ไม่รู้ว่าพวกคุณเคยได้ยินคำนี้กันไหม เอาลูกไม่เอาแม่ และถ้ายัยนั่นหลอกผม ผมเอามันตายแน่โทษฐานที่ทำให้ผมต้องเลิกกับแฟนที่ผมรักผมขับรถกลับไปสักระยะในใจก็แอบสงสัยอยู่บ้างว่าทำไมเธอถึงไม่ไปหาหมอก่อนแล้วค่อยโทรมาหาผมให้ผมไปหามันก็ยังไง ผมเลยลองกดดูกล้องวงจรปิดแล้วเห็นภาพผู้หญิงที่โทรมาหาผมกำลังเปลือยกายอยู่บนเตียงราวกับกำลังรอใครกลับมา"แม่งเอ้ย!!"ผมโยนโทรศัพท์ทิ้งไปที่เบาะข้างๆ อย่างคนหัวร้อนแล้วหันหัวรถกลับทันที เป้าหมายของผมทุกคนรู้ดีก็คงจะเป็นที่คลับของไอ้เขมนั่นแหละ คลับที่เราเจอกันครั้งแรก ที่ที่เราตกลงเป็นแฟนกัน มันคือจุดเริ่มต้นของเราครืด~ ครืด~ ครืด~เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง ผมก้มหน้ามองดูเป็นเบอร์ของมีนาที่โทรหาผมระรัว สุดท้ายผมก็กดรับสายเพราะความรำคาญ พูดออกไปด้วยเสียงที่ไม่สบอารมณ์มากนัก"มีอะไร"(ตั้มมาถึงรึยังคะ เลือดของมีนไหลออกมาเยอะแล้ว)"เหอะ!! ก็ไปหาหมอสิ"(แต่มีนรอคุณกลับมา)"งั

EP 46ผมตบไหล่ไอ้ตั้มสองสามที ก่อนระบายยิ้มออกมาแล้วพามันไปนั่งที่โต๊ะประจำของเรา ส่วนน้องพลอยก็เดินตามผมมาเธอจับชายเสื้อยืดของผมเอาไว้ เหมือนลูกช้างที่จับหางของแม่ช้าง แล้วเดินมานั่งด้วยกัน"เพื่อนอกหักทำไงดีวะ""อกหักก็ต้องแดกเหล้าดิคร้าบบบ""เห้ย พวกมึงเอาเหล้ามา ลงบัญชีกูเลย กูเลี้ยงเอง"ไอ้ตั้มนั่งลงร้องไห้เค้าเสียงเพลงคลอๆ ที่คลับของผมเปิด แสงไฟในคลับเริ่มจะดับ และมืดลงเพราะนี่มันก็ค่ำแล้ว แสงสีเสียงเริ่มเข้ามาตามด้วยผู้คนที่ทยอยกันเดินเข้ามา บ้างก็อกหักเหมือนเพื่อนผม บ้างก็มาสังสรรค์ปกติ บ้างก็แค่อยากมาชิวนั่นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าทุกชีวิตต้องเดินต่อ ชีวิตของคนเราจะหยุดพักได้จริงๆ ก็ต่อเมื่อร่างกายไร้ลมหายใจแล้วเท่านั้นไอ้ตั้มนั่งถือแก้วเหล้ากระดกเข้าปากอย่างไม่รามือ มันร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย และนี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นมันร้องไห้เพราะเรื่องผู้หญิงน้องพลอยดึงชายแขนเสื้อของผม ทำให้ผมที่นั่งปลอบใจเพื่อนอยู่ต้องเอียงหน้าหันไปคุยกับเธอทำให้ใบหน้าของผมกับเธอเข้าใกล้กันจนลมหายใจอุ่นเป่ารดกัน และเป็นผมเองที่อดใจไม่ได้ต้องกดจูบลงบนริมฝีปากนุ่มๆ นั่น"ปวดฉี่""ไปครับ พี่ไปเป็นเพื่อน""ไม

EP 48ฉันกับพี่เขมลงมาทำกับข้าวกันสองคน โดยปล่อยให้เพื่อนๆ ของฉันและเพื่อนๆ ของพี่เขมนอนหลับพักผ่อนไปก่อน และแน่นอน แม่บ้านแกงแกะอย่างฉันทำอะไรไม่ค่อยชำนาญนักหรอก ก็ต้องคอยเป็นลูกมือให้พี่เขม ฉันน่ะทำเก่งแค่ผัดมักกะโรนีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นตึก ตึก ตึกเสียงเดินลงบันไดมาจากชั้นสองของคลับในโซนของที่พักทำให้ฉันกับพี่เขมที่ช่วยกันทำอาหารเช้าอยู่ต้องหันกลับไปมอง เป็นพี่สิงโต กับยัยพิมพ์เพื่อนของฉันเดินลงมาพร้อมกัน และพอยัยพิมพ์เห็นหน้าของพี่เขมกับฉันนางก็ก้มหน้าก้มตาแล้วหน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาทันที"พะ ... พี่สิงโตตื่นแล้วเหรอคะ""หลับสบายไหมน้องพลอย""กะ ... ก็สบายดีค่ะ"ตอนแรกฉันไม่รู้ว่าคนที่เอามือปิดปากยัยพิมพ์เป็นใคร แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วเพราะเห็นรอยสักรูปสิงโตที่ข้อมือของเขา มันคือคนเดียวกันกับคนที่ปิดปากยัยพิมพ์ฉันรีบก้มหน้าลงทันทีด้วยความเขินอายที่ผุดขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ"ไอ้เขม ทำไมมึงเดินแปลกๆ ว่า""อะไรของมึง""เอวเคล็ดเหรอ"พี่เขมยิ้มอย่างภาคภูมิใจในขณะที่ฉันอายจนแทบจะมุดแผ่นดินหนีอยู่แล้ว ฉันหันไปตวัดสายตาดุตัวตนเหตุ และหลังจากนั้นเพียงไม่นานพี่ลีโอก็เดินลงมา"ไอ้เขม เมื่อเช้าเหมื