Alle Kapitel von ถ้าฉันเป็นเขา: Kapitel 51 – Kapitel 60

EP 50- หลายวันต่อมา –แก๊งหนุ่มสาวเตรียมตัวเดินทางไปโคราชในช่วงปิดเทอมนี้นำทีมโดยฉัน พี่เขม ตามด้วยพี่ตั้ม พี่ลีโอ พี่อาชา พี่สิงโต และเพื่อนของฉันทุกคน ยัยพิมพ์มาดา ยัยไข่มุก ยัยเอวา โดยแบ่งรถเป็นสี่คัน ฉันไปกับพี่เขม พี่ตั้มไปกับพี่อาชา ยัยเอวาไปกับพี่ลีโอส่วนยัยพิมพ์โดนพี่สิงโตลากไปตั้งนานแล้ว"พี่เขมอย่าลืมยกกระเป๋าชุดชั้นในพลอยไปด้วยนะคะ อ่อ รองเท้าด้วยนะ""คร้าบบ""พี่เขมคะเห็นกระเป๋าสีดำของพลอยไหม""หนูสะพายอยู่ไง""พี่เขมคะล็อกห้องดีๆ นะคะ""ครับผมครับ"ฉันเดินนำพี่เขมไปขึ้นรถแน่นอนว่าต้องเป็นรถคันหรูของพี่เขมที่ยังผ่อนคุณพ่อไม่หมด พี่เขมนี่ราชาเงินผ่อนรึไงก็ไม่รู้ คอนโดที่เขาอยู่เขาก็ยังผ่อนคุณพ่อเขาไม่หมดเลยนะพวกเรานัดกันว่าจะไปเจอกันที่ปั้มน้ำมันใหญ่ที่มีร้านไก่ทอดชื่อดังอยู่ในนั้น ทุกคนขับไปจนถึงปั้มน้ำมันหมดแล้วและฉันกับพี่เขมก็เป็นคู่สุดท้ายที่เดินทางไปถึง"มาช้าจังวะมึง"พี่ตั้มเป็นคนบ่นออกมาราวกับรอนานหนักหนาไม่นานนักเขาก็ตวัดสายตาหันไปมองพี่เขมและเดินไปตบที่ศีรษะของพี่เขมหนึ่งทีเพี้ยะ!!"มึงมาตบหัวกูทำไมเนี่ย""อากาศร้อนฉิบหาย มึงขับรถเปิดประทุน แล้วให้พลอยนั่งตากแ

EP 52ฉันเดินหนีไปหาช่อมาลียังดีกว่าต้องมานั่งฟังทั้งสองคนเถียงกันแต่ฉันยังไม่ทันได้ก้าวขาไปไหนสองแขนของฉันก็ถูกผู้ชายทั้งสองคนคว้าเอาไว้พร้อมๆ กัน แหม่ที่แบบนี้ละพร้อมกันเชียวนะหมับ!"ไปไหนครับ" พี่เขมถามก่อนพลางทำสีหน้าสงสัย"ไปไหนลูก" คุณป๊าพูดขึ้นบ้างแถมยังมองหน้าพี่เขมอย่างไม่พอใจอีก"ปล่อยแขนลูกกู""คุณพ่อก็ปล่อยแขนแฟนผมก่อนสิครับ""พลอยเป็นลูกกูก่อน""ผมรู้ครับ ขอบคุณนะครับที่ทำให้แฟนผมเกิดมา ทำให้ได้มาเจอผม""มึงนี่วอนจริงๆ นะ""เฮ้อ ปล่อยน้องพลอยมาให้ผมเถอะครับคุณพ่อ""ลูกกู กูเลี้ยงของกูมาแต่เล็กแต่น้อย"ฉันทนฟังทั้งสองคนเถียงกันไม่ไหวแล้ว สะบัดแขนของทั้งคุณป๊า และพี่เขมออกแล้วเดินหนีออกไปหาช่อมาลี พี่เขมกับคุณป๊าก็ยังเดินตามมาไม่เลิก อีกทั้งยกขบวนกันมาทั้งเพื่อนพี่เขม และเพื่อนฉันเลย"จะไปไหนลูก นี่มันจะเย็นแล้วนะเดี๋ยวค่อยมาหาช่อมาลีพรุ่งนี้ก็ได้"คุณป๊าพูดขึ้นทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัด ส่วนพี่เขมก็รีบวิ่งมาขนาบข้างฉัน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร"พลอยกลับมาเพราะคิดถึงคุณป๊านะคะ ทำไมคุณป๊ากับพี่เขมต้องทะเลาะกันด้วย""มันเริ่ม" คุณป๊าชี้ไปที่พี่เขม"โอ้ยโหยยย คุณพ่อยิงผมก่อนนะครับ"

EP 54เสียงไก่ขันในตอนเช้าทำให้ฉันรู้สึกตัวตื่น ฉันนอนพลิกไปพลิกมาอีกทีก่อนตัดสินใจลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย ชีวิตที่บ้านเป็นชีวิตที่ฉันคิดถึงอย่างที่สุดกลิ่นไอความหอมของอากาศยามเช้า ไหนจะกลิ่นหญ้ากลิ่นดินที่ฉันโหยหา และอ้อมกอดอุ่นจากคนสำคัญของฉันคุณป๊าฉันเดินลงบันไดบ้านด้วยความอารมณ์ดีเห็นพี่เขม และเพื่อนๆ ของเขานอนเกลื่อนพื้นทำให้ฉันตกใจแทบช็อก ที่สำคัญภาพที่ฉันเห็นคือคุณป๊าที่ใส่เสื้อยืดสีขาวบางๆ เกงเกงยีนขาดๆ สีซีดคาบบุหรี่ไว้ในปากกำลังใช้ปืนยาวเขี่ยพี่เขมอยู่"คะ ... คุณป๊าทำอะไรคะ"ฉันรีบส่งเสียงก่อนกลัวคุณป๊าจะยิงพี่เขมทิ้งไม่รู้เมื่อคืนมีเรื่องอะไรกันไหมฉันได้ยินเสียงเพลงค่อนข้างดังแต่ก็ลุกลงมาดูไม่ไหว คุณป๊ายกนิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปากหนาที่ออกจะคล้ำนิดหน่อยเพราะคุณป๊าสูบบุหรี่จัดเตือนเป็นร้อยรอบแล้วก็ไม่ฟังดื้อยิ่งกว่าเด็กเสียอีก คุณป๊าอ้าแขนข้างที่ว่างบอกฉันเป็นนัยๆ ว่าให้เดินเข้าไปซบที่อกของคุณป๊าอย่างที่เคยทำฉันเดินเข้าไปซบที่อกของคุณป๊าเป็นลูกน้อยกลอยใจ และนาทีที่เราตื่นตาตื่นใจก็มาถึงเมื่อพี่เขมเริ่มรู้สึกตัวเพราะปลายกระบอกปืนยาวของคุณป๊าเ

EP 56หลังจากเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายเมื่อกลางวัน คุณนภาก็ขอตัวกลับก่อนเพราะเธอต้องกลับไปดูฟาร์มของตัวเองโดยมีพี่ไวท์เป็นกำลังสำคัญ แต่เจ้ากำลังสำคัญเนี่ยสิที่ไม่ยอมกลับไปที่ฟาร์มของตัวเองแต่กลับทำหน้ามึนเดินมาที่บ้านของฉันพร้อมๆ กับพี่เขม และทุกๆ คน"กูถามจริงๆ มึงมาทำไมเนี่ยไอ้ไวท์""มาเล่นกับน้องพลอยไงครับคุณป๊า ที่จริงคุณป๊าควรจะชินได้แล้วนะครับผมก็มาเล่นกับน้องออกบ่อยๆ""แต่ตอนนั้นมึงยังเด็กหำมึงเล็กนิดเดียวยังทำไรลูกกูไม่ได้""ตอนนี้หำผมใหญ่แล้วก็เล่นกับน้องได้นะครับคุณป๊า""มึงนี่แม่งไปอยู่กับไอ้หนุ่มกรุงเทพฯ เลยไปน่ารำคาญ"ฉันฟังคุณป๊าเถียงกับพี่ไวท์อย่างคุ้นเคย ทำไมถึงคุ้นเคยน่ะเหรอเพราะสองคนนี้ทะเลาะกันมาตั้งแต่พี่ไวท์ยังตัวกะเปี๊ยก ใช่แล้วคุณป๊าของฉันน่ะแม้แต่เด็กๆ ก็ไม่เว้นหรอกนะ"มึงอายุเท่าไหร่วะ จะมาเป็นแฟนน้องพลอยอะ""มารยาทไม่มีมั้ง เจอกันครั้งแรกถามอายุเลยเนี่ย อ่อ แล้วที่สำคัญนะกูไม่ได้จะมาเป็นแฟนพลอย แต่กูเป็นแฟนพลอยแล้ว""เหรอออ~"พี่ไวท์ทำน้ำเสียงยียวนกวนพี่เขม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเดินผ่านหน้าพี่เขมไปนั่งที่โซฟากลางบ้าน พี่ไวท์มองไปทีี่มุ้งของพี่ๆ แล้วก็ลอบยิ้มมุมป

EP 58คุณป๊านิ่งเงียบก่อนจะยืดอกพูดออกมาด้วยความหนักแน่นแต่แฝงไปด้วยความเจ็บปวดหัวใจ"ฉันยอมรับว่าฉันเคยรักเธอ ฉันยอมรับว่าฉันรู้มาตลอดว่ายัยหนูไม่ใช่ลูกของฉัน แต่ยัยหนูเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันไม่เสียผู้เสียคนเมื่อตอนที่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่งมันทิ้งฉันไป ยัยหนูไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้ฉันยำเตือนว่าฉันเคยรักเธอมากแค่ไหน แต่ยัยหนูคือแรงบันดาลใจทุกสิ่งที่ชีวิตฉันมี ฉะนั้นอย่าทนงตัวว่าฉันยังรักเธอ เพราะคนที่ฉันรักจริงๆ คือลูกสาวของฉัน"ผู้หญิงคนนั้นนิ่ง และอึ้งไปในทันทีที่คุณป๊าพูด น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เคยอบอุ่นตอนนี้มันกลายเป็นเย็นชาไร้ความรู้สึก ภาพความทรงจำในอดีตย้อนกลับมาหาฉันอย่างไม่ต้องพยายามนึก คุณป๊าต้องทิ้งชีวิตวัยรุ่นที่ได้เที่ยวเล่นเพราะมานั่งเลี้ยงฉัน คุณป๊าต้องทิ้งโอกาสจากผู้หญิงดีๆ เพราะเหตุผลที่ว่ากลัวเขาไม่รักฉัน คุณป๊าถูกคุณตาตัดออกจากกองมรดกก็เพราะฉัน แต่ฉันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้คุณป๊ามีพลังจนสร้างอาณาจักรได้ขนาดนี้ยิ่งได้ฟังถึงความหลังที่แสนเจ็บปวดของคุณป๊า ฉันยิ่งรักคุณป๊าอย่างสุดหัวใจ คุณป๊ายืนกอดอกแน่นแม้ผู้หญิงคนนั้นจะพยายามกลั่นน้ำตาออกมาสักแค่ไหนก็ตามถ้าผู้หญิงตรงหน้าของ