Alle Kapitel von Onlyfans แค่เพื่อน: Kapitel 61 – Kapitel 70

"น้องจ๋าขอโทษนะทูนหัว เดี๋ยวขึ้นมาทบยอดให้"พูดจบก็ลูบตรงที่มันมีน้ำใสไหลออกมาราวกับลูกหัวลูกหมาลูกแมวที่เธอเอ็นดู ไม่เพียงแค่นั้นจ๊ะจ๋ายังเอาสิ่งที่ติดมือขึ้นมาดูดชิมต่อหน้าฮันเตอร์ เธอเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมที่สันกรามคมของคนตัวสูงแล้วทำปากบอกเขาว่าเธอจะลงไปข้างล่างให้เขาจัดการ 'ธุระ' ให้เรียบร้อยแล้วค่อยตามเธอลงไปประตูไม้ของห้องนอนถูกปิดลงฮันเตอร์ยังคงยืนอึ้งไปกับการกระทำของจ๊ะจ๋าก้มลงมองดู 'ลูกหมา' ที่เธอลูบอย่างเอ็นดูเมื่อครู่แล้วก็หน้าร้อนผ่าวขึ้นมา ของเขาออกจะน่าเกรงขามราวกับพญามังกร หรืองูจงอางแต่เธอลูบเล่นเป็นลูกหมาเลยเนี่ยนะ!"ทำไมรีบกลับล่ะจ๊ะเอ๋ย""ก็พรุ่งนี้เอ๋ยมีเรียนไง พี่พ้อยต์กำลังมารับแล้วด้วย"จ๊ะจ๋าลงมาในชุดเสื้อสายเดี่ยวขนาดพอดีตัว บราเซียร์ก็ไม่ได้ใส่ กับกางเกงขาสั้นที่ใส่อย่างสบาย ๆ ปกติแล้วเธอก็ไม่ได้ใส่แบบนี้อยู่แล้วเป็นปกติ จ๊ะเอ่ยจึงไม่ได้ทักท้วงอะไรแต่สายตาของเด็กสาวในวัยสิบสี่ปีกำลังจ้องไปที่รอยแดงจาง ๆ ตรงเนินอกของพี่สาว มันมีขึ้นมาจนถึงลำคอระหง จ๊ะเอ๋ยเดินรอบตัวพี่สาวก็เห็นว่าที่ท้ายทอยก็มี ต้นแขนก็มี นี่พี่สาวเธอเป็นอะไรเนี่ย ไม่สบายหรือเปล่า"พี่จ๋า ไม่สบ

"ก็ปกตินะ" จ๊ะจ๋าพูดไปเขียนไปโดยไม่ได้ดูสายตาสงสัยของเพื่อนทั้งสองคนเลย เปตองลาอีกแล้วในวันนี้เพราะต้องไปดูหลวงตาที่วัดส่วนอีกคนที่มาทุกเมื่อเชื่อวันไม่ต่างกันกับฮันเตอร์เลยก็คือเคอร์ฟิวส์"อ่ะ น้ำ""ขอบใจนะเคอร์ฟิวส์ นั่งก่อนสิ" เคอร์ฟิวส์นั่งลงข้างจ๊ะจ๋า เขาขยับตัวเข้าใกล้จ๊ะจ๋าอีกหน่อยโดยที่พยายามไม่ให้เธอได้รู้ตัว พีนัท กับฮานะที่หวงเพื่อนสาวราวกับไข่ในหินต่างก็สะกิดแขนกันให้ดูการกระทำของเคอร์ฟิวส์พวกเธอรู้เรื่องของจ๊ะจ๋าหมดแล้วเพราะพวกเธอก็เป็นแอ็กเค่อเหมือนกันและมี Onlyfans เป็นช่องของตัวเอง แต่สิ่งที่ยังไม่รู้คือพี่เตอร์กับผู้ชายในแอ็ก P' Hun เป็นคนเดียวกัน และคิดไปว่าพาร์ตเนอร์ของเพื่อนน่าจะเป็นแอ็กนี้ แน่นอนว่าคงไม่มีใครคาดคิดว่าพาร์ตเนอร์ของเพื่อนจะเป็นพี่ชายที่ใกล้ชิดกันมาตั้งแต่เด็กอย่างคนที่กำลังวิ่งหน้าตั้งมาอย่างนั้น"จ๋า""พี่เตอร์ มาช้าจัง" มือเรียวตีที่นั่งข้าง ๆ ตัวเอง เพื่อบอกให้ฮันเตอร์มานั่งข้างเธอ ทว่าฮันเตอร์กลับนั่งลงอีกฝั่งซึ่งเป็นฝั่งที่เคอร์ฟิวส์นั่งอยู่ก่อนชายหนุ่มไม่เพียงไม่สนใจว่าใครจะมองยังไงเขากลับนั่งยิ้มหน้าแป้นให้จ๊ะจ๋าโดยไม่สนใจคนที่นั่งอยู่ก่อนเล

"หวัดดีจ๊ะจ๋า ขอโทษที่ลงมาช้านะ""นายนี่ฮอตเวอร์เลยนะเคอร์ฟิวส์ เออนี่ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่พี่ราล์ฟ นั่นพี่มาร์ช เพื่อนของพี่เตอร์"เคอร์ฟิวส์โคลงศีรษะให้อย่างมีมารยาท อีกสองคนก็ทำเช่นกัน แต่ใบหูเล็กของจ๊ะจ๋ากลับได้ยินเสียงแค่นหัวเราะในลำคอของคนที่นั่งอยู่ข้างเธอ"เป็นอะไรคะ" เธอเงยหน้าขึ้นมองเห็นปลายคางของฮันเตอร์ซึ่งเป็นองศาเดียวกับที่ฮันเตอร์ก้มหน้ามองลงมา สิ่งแรกที่เขาเห็นเป็นริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ หากไม่ติดว่าคนอยู่เยอะเขาก็คงจะทำอะไรกับเธอไปแล้วล่ะมั้ง"เปล่าครับ""ระ ราล์ฟเราไปห้องน้ำแป๊บนึงได้ไหม""จะหนีกลับบ้านหรือเปล่า""ปะ เปล่า เราไม่หนีหรอก""งั้นเดี๋ยวน้องจ๋าไปเป็นเพื่อนพี่ลีอาก็ได้ค่ะ""อืม ฝากด้วยนะครับ" หากจ๊ะจ๋าไม่ไปราล์ฟเองก็คิดที่จะไปเป็นเพื่อนลีอาอยู่แล้ว เขาแค่อยากแกล้งเพื่อนตัวเล็กเท่านั้นไม่ได้มีอะไรแอบแฝงหรอกน่า ก็เธออยากน่าแกล้งทำไมใช่ไหมล่ะ อยากน่าแกล้งก็ต้องถูกแกล้งสิ"พี่ลีอาเป็นแฟนกับพี่ราล์ฟเหรอคะ""ปะ เปล่าหรอก เป็นเพื่อนน่ะ""แต่น้องจ๋าว่าเหมือนพี่ราล์ฟจะรู้สึกมากกว่าเพื่อนนะคะ""มะ ไม่ใช่หรอกค่ะ ราล์ฟชอบแกล้งลีอาน่ะ" คงเพราะเธอเหมือนคนโง่ล่ะมั้งเลยถู

เมื่อพูดถึงเรื่องเด็กกำพร้าเขาก็สนใจขึ้นมาแต่ที่เขาสนใจมากขึ้นกว่าเดิมคือการที่เธออาศัยอยู่ในบ้านร้างที่เธอมาเรียนที่นี่ได้เธอก็เรียนฟรีเพราะใช้ทุนนักเรียนที่มีผลการเรียนดีเด่น เธอต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากในการส่งตัวเองให้เรียนได้สูง ๆ ในตอนที่มาอยู่ที่นี่แรก ๆ การเงินของเธอไม่ค่อยดีแต่ก็ไม่ได้เป็นหนี้เป็นสินใคร เธอยอมตื่นเช้ามากกว่าใคร ๆ เพื่อทำเบเกอรี่ อาหารเช้า ขายพร้อมกับกาแฟผ่านหม้อมอคค่าพอต เธอทำขายในบ้าน และมีรถบริการเดลิเวอรี่เข้ามารับไปส่งให้ลูกค้า แถมคุณป้ากับคุณยายเจ้าของบ้านยังช่วยเธอโปรโมตหาลูกค้ามาให้เรื่อย ๆ จนเธอได้ทำเบเกอรี่ส่งร้านคาเฟ่ดังหลายแห่งส่งผลให้สภาพการเงินของเธอดีขึ้นและทำให้เธอไม่คิดที่จะย้ายที่อยู่ไปไหนอีกต่อให้ต้องเช่าคุณป้ากับคุณยายเจ้าของที่ไปตลอดเธอก็ยอมเมื่อกลับมาจากเลิกเรียนเธอก็ยังขายอาหารแค่ที่เธอทำได้ลงขายในแอปเดลิเวอรี่เช่นกัน รายได้ของเธอในช่วงแรก แทบไม่เพียงพอ และขาดอุปกรณ์หลายอย่างแต่ว่าคุณป้ากับคุณยายเจ้าของบ้านเช่านี้ช่วยเหลือเธอด้วยการซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็นมาให้ และให้เธอผ่อนจ่ายคืนจนรอบนี้จะเป็นรอบสุดท้ายที่จ่ายคืนแล้วล่ะ กิจการของเธอใน

หญิงสาวสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมดกดำของเขา เธอทึ้งมันอย่างแผ่วเบาก่อนจะกระตุกเกร็งอีกครั้งบีบรัดลิ้นสากของฮันเตอร์ที่สอดเข้าไปทักทายโพรงอ่อนนุ่ม จ๊ะจ๋าหมุนตัวไปอีกทางเธออยู่ในท่าคลานเข่าแล้วโก้งโค้งให้สะโพกลอยเด่น ใบหน้าสวยแนบไปกับที่นอน นั่นทำให้ฮันเตอร์ต้องยืนด้วยเข่าเขาสอดตัวตนเข้าไป และกระแทกจนท้องน้อยของเธอขึ้นเป็นลำยาว จ๊ะจ๋าขบฟันแน่นแต่เธอเป็นฝ่ายขยับสะโพกเสียเองโดยที่ฮันเตอร์ทำได้แค่ยืนด้วยเข่าอยู่เฉย ๆ มือหนาตีบั้นท้ายของเธอดัง 'เพี้ยะ!' จ๊ะจ๋าสะดุ้งไม่หยุดแต่ก็กระแทกสะโพกเข้าหาตัวตนของเขาอย่างระรัว เธอแทบทนไม่ไหวแต่เธอต้องทำให้เขาอยู่ใต้อาณัติโดยไม่มีข้อโต้แย้ง หากเขายังอยากที่จะมีความลับที่เร่าร้อนกับเธออย่างลึกซึ้งแบบนี้อยู่ เขาต้องห้ามหึงหวงเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียวจ๊ะจ๋าสังเกตเห็นว่าฮันเตอร์กำลังเกร็งไปทั้งร่าง เธอรีบเร่งขยับสะโพกสวยเข้าหาเขาด้วยจังหวะถี่ ๆ ในตอนนี้ไม่มีแล้วยางอาย เธอมีเพียงความเสียวที่ต้องการปลดปล่อย"หนูจ๋า พี่จะแตกครับ ต้องแตกนอกนะเราไม่ได้ใส่...""น้องจ๋าอยากให้น้ำของพี่เตอร์ เข้ามาอยู่ในตัวน้องจ๋า"เธอพูดออกไปแบบนั้น อาจจะด้วยเพราะอารมณ์ที่ต้องการเพิ่มมา