All Chapters of วิปลาสสีทมิฬ: Chapter 11 - Chapter 20

ณ งานเลี้ยงค็อกเทลประจำฤดูกาลของวงสังคมชั้นสูงในเมืองนีโอ-เซเลสเทียยังคงหรูหราไม่ต่างจากทุกปี โคมไฟคริสตัลขนาดใหญ่ส่องประกายระยิบระยับเหนือศีรษะของแขกผู้มีเกียรติเสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอเบาๆ ผสมกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาทางธุรกิจที่ดังประปรายอยู่ทั่วห้องจัดเลี้ยงเหล่านักธุรกิจ เจ้าของกลุ่มทุน และบุคคลทรงอิทธิพลต่างจับกลุ่มพูดคุยแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กันอย่างเป็นกันเองกระทั่งประตูงานถูกเปิดออก บรรยากาศภายในห้องเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ สายตานับสิบคู่ค่อยๆ หันไปมองยังทางเข้าเป็นจุดเดียวกันอีรอสก้าวเข้ามาภายในงานด้วยท่วงท่าสงบนิ่ง สูทสั่งตัดสีเข้มเข้ารูปช่วยขับให้รูปร่างสูงโปร่งดูโดดเด่นยิ่งขึ้นใบหน้าหล่อเหลาคมคายประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่ดูสุภาพแต่แฝงความมั่นใจเอาไว้เต็มเปี่ยมไม่มีใครมองเขาเหมือนลูกชายที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลแวนเดอร์บิลต์-โรดส์อีกแล้วตอนนี้ทุกคนมองเขาในฐานะคนที่ได้รับการยอมรับจากตระกูลคาเวลและในโลกธุรกิจ นั่นมีค่ามากกว่าตำแหน่งใดๆ ทั้งสิ้น"คุณอีรอส!" เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนเป็นคนแรกไม่นานนักผู้คนก็เริ่มทยอยเดินเข้ามาล้อมรอบตัวเขาจากหนึ่งคนกลายเป็นหลายคนจนแทบไม่มีพื้นท

ห้องทำงานส่วนตัวของเฮลิออสในช่วงค่ำตกอยู่ภายใต้ความเงียบอันน่าอึดอัด ม่านสีเข้มถูกปิดจนมิด บดบังแสงไฟจากเมืองด้านนอก เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะทำงานที่สาดลงบนกองเอกสารจำนวนมากบนโต๊ะมีทั้งรายงานการเงิน รูปถ่ายจากงานเลี้ยงนีโอ-เซเลสเทีย และข้อมูลการเคลื่อนไหวของอีรอสที่ถูกกางกระจัดกระจายราวกับกำลังสืบสวนอาชญากรคนสำคัญเฮลิออสเดินวนไปวนมาหน้าต่างห้องด้วยอารมณ์หงุดหงิดฝีเท้าหนักๆ ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอส่วนเซลีนนั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้าม กอดอกแน่นและกัดเล็บตัวเองอย่างไม่รู้ตัวความพ่ายแพ้ในงานเลี้ยงยังคงติดอยู่ในหัวของทั้งคู่โดยเฉพาะภาพที่พวกเขาต้องลดตัวลงไปขอร้องอีรอสต่อหน้าผู้คนเพียงนึกถึงก็รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอีกครั้ง"ฉันยังไม่เชื่ออยู่ดี" เซลีนเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นก่อน เธอโยนรูปถ่ายใบหนึ่งลงบนโต๊ะ"พี่ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอคะ?" เฮลิออสหยุดเดิน"เรื่องไหน""ทุกเรื่อง" หญิงสาวตอบทันที"จู่ๆ อลาสเตอร์ คาเวล มาเฟียปีศาจที่เกลียดมนุษย์เข้าไส้ จะยอมทำตามคำขอของอีรอสทุกอย่าง" เธอส่ายหน้า"มันเป็นไปไม่ได้" ดวงตาของเซลีนหรี่ลงอย่างใช้ความคิด"อีรอสต้องเอาอะไรไปแลกแน่ๆ" เฮลิออสเงียบไป

กลิ่นอับชื้นและไอเย็นยะเยือกของอิฐหินเก่าแก่คละคลุ้งไปทั่วห้องใต้ดินอันมืดมิดทึบแสง มีเพียงแสงสว่างรำไรจากเปลวเทียนที่สั่นไหวอยู่บนผนังปูนเปลือยบรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความวังเวงและน่าสะพรึงกลัว ทว่าสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่ากลับเป็นร่างสูงใหญ่กำยำผิวกายดำสนิทของอลาสเตอร์ที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังมนุษย์หนุ่มผู้เป็นที่รองรับอารมณ์แม้ว่าในตอนนี้ในครรภ์ของอีรอสจะเริ่มมีสิ่งมีชีวิตสายเลือดปีศาจฝังตัวอยู่จนหน้าท้องนูนโย้ออกมาเล็กน้อยตามอายุครรภ์ แต่อลาสเตอร์กลับหาได้มีความปรานีหรือเว้นโทษทัณฑ์ให้แก่แม่พันธุ์รายนี้ไม่จอมปีศาจยังคงลงทัณฑ์และกักขังเขาไว้ในสถานที่อันโสโครกแห่งนี้ราวกับนักโทษชั้นต่ำเสียงโซ่ตรวนเส้นหนาที่ล่ามตรึงข้อมือทั้งสองข้างของอีรอสไว้กับห่วงเหล็กบนผนังหินดังแกร่งกริ่ง ทุกครั้งที่ร่างโปร่งขยับกาย แขนทั้งสองข้างถูกดึงรั้งขึ้นสูงจนแผ่นหลังบางแอ่นโค้งใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความทรมานทรกรรม นัยน์ตาคู่สวยชื้นแฉะไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลรินไม่ขาดสาย มองดูสภาพตัวเองที่ช่างน่าสมเพชและไร้ค่าสองขาเรียวสั่นระริกพยายามพยุงตัวให้อยู่ในท่วงท่าคุกเข่าโก้งโค้งอยู่บนพื้นหินที่เย็นเฉียบ ผิวก

ความเงียบสงบภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลอลาสเตอร์เต็มไปด้วยความอึมครึมและกดดัน บรรยากาศรอบกายชวนให้รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ภายในห้องนอนใหญ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้มและหรูหรา ร่างเพรียวบางของอีรอสนั่งอยู่บนเตียงกว้างเพียงลำพังแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงทอดเงายาวกระทบผนัง ยิ่งส่งให้บรรยากาศดูอ้างว้างจับใจ นัยน์ตาคู่สวยของเขาสั่นไหวด้วยความสับสนและกังวลใจอย่างปิดไม่มิดมือเรียวยกขึ้นแตะลงบนหน้าท้องของตัวเองอย่างแผ่วเบา สัมผัสถึงความอบอุ่นที่อยู่ด้านใน ตัวเขากำลังรับรู้ถึงสิ่งชีวิตเล็กๆ ที่กำลังจะเติบโตขึ้นมาร่างกายนี้“เด็กคนนี้... กำลังโตขึ้นจริงๆ เหรอ” อีรอสพึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำเสียงสั่นเครือคล้ายกำลังตั้งคำถามกับโชคชะตาที่เล่นตลก หัวใจของเขาสับสนว้าวุ่นไปหมด ทั้งกลัวและหวาดหวั่นต่ออนาคตที่กำลังจะมาถึงความเงียบชั่วครู่ถูกทำลายลงอย่างฉับพลันเมื่อเสียงประตูห้องถูกเปิดออก พร้อมการปรากฏตัวของอลาสเตอร์ ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่วงท่าที่มั่นคงแต่แววตากลับเรียบเฉยและเย็นชาไร้ความรู้สึก อีรอสสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบหดมือกลับมาวางบนตัก นัยน์ตาจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยความรู้สึกหน่วงห

แสงแดดยามเช้าทอดผ่านกระจกคฤหาสน์ แต่กลับไม่อาจขับไล่ความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในใจของอีรอสได้เลยเมื่อเขาเดินทางมาถึงบริษัทและได้รับแจ้งว่าบอร์ดบริหารสั่งเรียกประชุมด่วนอย่างกะทันหันร่างเพรียวบางก้าวไปตามทางเดินหินอ่อนกว้างขวางด้วยความฉงนสงสัย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นพลางคิดในใจ‘ประชุมด่วนงั้นเหรอ... เรื่องอะไรกัน ทำไมไม่มีใครแจ้งล่วงหน้าสักนิด’ความล้าจากการอุ้มรับสายเลือดปีศาจยังคงแล่นริ้วในกาย แต่งานตรงหน้าทำให้เขาสลัดความเจ็บป่วยทิ้งไปชั่วคราวทว่าทันทีที่มือเรียวผลักประตูบานใหญ่ของห้องประชุมใหญ่เปิดออก ร่างทั้งร่างของเขากลับต้องชะงักค้าง ราวกับถูกแช่แข็งไว้ด้วยภาพอันน่าเหลือเชื่อตรงหน้าภายในห้องประชุมใหญ่ที่บรรยากาศตึงเครียดจนแทบชะงักลมหายใจ เหล่าบอร์ดบริหารนั่งกันครบครัน ทุกสายตาหันมาจ้องมองผู้มาใหม่เป็นจุดเดียวแต่สิ่งที่ทำให้อีรอสเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ คือร่างสูงใหญ่ทรงอำนาจที่นั่งประธานอยู่ตรงหัวโต๊ะอลาสเตอร์…นั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าสงบแต่แฝงรังสีน่าเกรงขาม โดยมีเฮลิออสและเซลีนนั่งประกบข้าง ทั้งคู่ต่างยิ้มเยาะสะใจอย่างเปิดเผยโดยไม่คิดจะซ่อนเร้นอีรอสขมวดคิ้วแน่นด