All Chapters of SEDUCING THE BILLIONAIRE'S ONLY SON (SSPG): Chapter 101 - Chapter 110

Elara’s POVIlang linggo na ang nakalipas mula noong gabing bumalik ako sa Maynila. Sa bawat araw na lumilipas, unt-unting nababawasan ang matinding kadiliman na sumasakop sa mansyong ito. Ako na ang personal na humawak sa diet, mga gamot, at pang-araw-araw na pangangalaga kay Adrian na dating tinatawag ng mga kalaban na "Victor" noong siya pa ang nagpapatakbo ng kanyang underground operations."Adrian, inumin mo na 'tong herbal soup at 'yung kidney meds mo," maawtoridad kong utos habang pumasok ako sa master suite dala ang isang tray ng pagkain.Nakatayo si Adrian sa gilid ng malaking glass window ng kanyang silid, nakasuot ng simpleng itim na shirt na bahagyang nakabukas ang kwelyo, kung saan bakas ang dulo ng mga tattoo sa kanyang dibdib. Bagamat medyo may timbang na siyang nakuha sa nakalipas na mga linggo at hindi na gaanong namumutla, naroon pa rin ang kanyang likas na katigasan ng ulo.Lumingon siya sa akin, may kasamang bahagyang ngisi sa kanyang mga labi na matagal ko nang

Elara’s POVAng gabi sa mansyon ngayong pambihirang araw ay nagdala ng isang liwanag na matagal nang inagaw ng dilim sa aming mga buhay. Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng halos sampung taon, ang malaking dining hall ng pamilya Montrell na dating tila isang malamig, abandunado, at maalikabok na sementeryo ng mga alaala ay nabalot ng amoy ng masasarap na lutong-bahay at ng mainit na liwanag ng gintong chandelier.Ako mismo ang nagluto ng hapunan. Mula sa mga paboritong lutuin ni Adrian na grilled steak at creamy pasta hanggang sa mga paboritong putahe nina Lex at Hans, ibinuhos ko ang aking buong puso sa bawat resipe.Dahan-dahang bumaba ng grand staircase si Adrian. Nakasuot siya ng simpleng navy blue button-down shirt at maayos na slacks. Ang kanyang buhok ay maayos na nakagupit, ang kanyang mukha ay wala na ang dating namumutlang kulay ng lason at alak, at ang kanyang matitigas na kalamnan ay dahan-dahan nang bumabalik. Bagamat bakas pa rin sa kanyang leeg ang kaunting dulo ng

Elara’s POVAng lamig ng boses ni Adrian ay parang patalim na pumatay sa katahimikan ng silid. Nakatayo siya sa may pinto ng library, nakataas ang balikat, at ang kanyang matatag na paningin ay deretsong nakatitig sa aming dalawa ni Lex lalo na sa mga papeles at litratong mabilis na itinatago ng aming anak sa ilalim ng folder."Adrian..." mahinahon kong basag sa katahimikan habang mabilis akong humakbang sa pagitan nila ni Lex upang takpan ang mesa. Pinilit kong panatilihing pormal at kalmado ang aking mukha. "Anong ginagawa mo rito? Di ba't dapat ay nagpapahinga ka sa master suite?"Hindi kumibo si Adrian. Dahan-dahan siyang pumasok sa loob ng library, ang kanyang mga hakbang ay mabagal ngunit may mabigat na awtoridad ng isang lalaking sanay magbasa ng kasinungalingan sa mukha ng ibang tao. Tinitigan niya ako bago ibinaling ang kanyang tingin kay Lex na nakatayo nang matuwid sa tabi ko."I asked a question, Elara," malalim at paos na wika ni Adrian, ang kanyang panga ay bahagyang nag

Adrian’s POV Ang lamig ng simoy ng gabi sa penthouse ng Montrell Headquarters ay pumasok sa malaking glass wall habang nakatayo ako sa harap ng napakalawak na tanawin ng buong lungsod ng Maynila. Hinihipan ng hangin ang aking itim na button-down shirt na bahagyang nakabukas ang unang tatlong pindat, ipinapakita ang kaunting dulo ng mga tattoo na nakaukit sa aking leeg at dibdib. Ang lalaking nakahandusay sa kama ilang buwan na ang nakalilipas ang lalaking nanghihina, duguang bumabagsak sa lason ng alak, at nagmamakaawa sa kadiliman ay tuluyan nang naglaho. Bumalik na ako. Ang buong lakas, awtoridad, at matalas na talino ng totoong CEO ng Montrell Enterprises at lider ng Underground ay muling nag-aalab sa aking mga ugat. At ang lahat ng ito ay dahil sa dalawang babaeng nagbibigay sa akin ng dahilan para mabuhay: ang aking reyna na si Elara, at ang pag-asa na muling makita ang aming nawawalang anak. KNOCK. KNOCK. "Enter," malamig kong wika nang hindi lumingon. Bumukas ang dou

Lex’s POVAng ingay ng orkestra sa loob ng Grand Ballroom ay tila dumaan lamang sa isang makapal na pader habang ako ay nakatayo rito sa malawak na marmol na balcony ng Grand Hyatt, pinapanood ang magandang tanawin ng mga ilaw ng Maynila sa ibaba. Subalit ang isip ko ay hindi nakatutok sa mga gusali o sa mga sasakyang dumadaan. Ang imahe ni Samantha Villaflor kanina ang kanyang mga matang nag-aapoy sa galit at ang pasob na marka sa kanyang braso ay patuloy na sumasayaw sa aking ulirat.Bakit ganoon na lamang ang poot niya sa amin? Kung totoo ngang siya si Angel, anong klaseng kasinungalingan ang ikinintal ng mga Villaflor sa kanyang isipan?"You're zoning out, Architect."Isang malambing at pamilyar na boses ang bumasag sa aking pag-iisip. Lumingon ako at nakita ko si Maticia Wolfgang. Nakatayo siya sa tabi ko, hawak ang isang baso ng champagne samantalang ang kanyang kulay-gintong buhok ay banayad na tinatangay ng malamig na hangin sa gabi. Suot ang kanyang simpleng gintong evening